Πλατύ Ημαθίας

Το Πλατύ είναι κωμόπολη του νομού Ημαθίας με πληθυσμό 2.083 κατοίκους (απογραφή 2011). Επεκτάθηκε οικιστικά κυρίως το 1925 από πρόσφυγες Καππαδόκες της Μικράς Ασίας που προέρχονταν κυρίως από τα Φάρασα και τα γύρω χωριά. Είναι ένας από τους σημαντικότερους σιδηροδρομικούς κόμβους της Ελλάδας. Έχει σημαντική βιομηχανία (εργοστάσιο ζάχαρης, ζωοτροφών, μονάδα επεξεργασίας φρούτων, καλλυντικών προϊόντων, εργοστάσιο γάλακτος). Έχει μεγάλη αγροτική οικονομία που βασίζεται κυρίως στο βαμβάκι, τις δενδρώδεις καλλιέργειες και τα ζαχαρότευτλα. Το Πλατύ ήταν η έδρα του ομώνυμου καποδιστριακού Δήμου Πλατέος. Σήμερα ανήκει στον Δήμο Αλεξάνδρειας. Πληθυσμός και πρόσφυγες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα] Το Δημαρχείο Πλατέος Κατά την απογραφή του 1920 το Πλατύ ήταν συνοικισμός του Γιδά και είχε 61 κατοίκους, (ίσως υπάλληλοι του Σιδηροδρομικού Σταθμού με τις Συνεχίστε την ανάγνωση →

Χοροδιδάσκαλος

Χοροδιδάσκαλος Ο Χοροδιδάσκαλος είναι ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος διδάσκει τον παραδοσιακό χορό. Έχει τις κατάλληλες γνώσεις. Γνωρίζει τη μέθοδο διδασκαλίας (μερική ή προοδευτική μερική μέθοδο), όπου επρόκειτο να χρησιμοποιήσει. Στον παραδοσιακό χορό, ο χοροδιδάσκαλος διδάσκει τα βήματα, το ύφος του χορού, τη φυσιογνωμία του, το ρυθμό, το κινητικό σχήμα καθώς και την τεχνική της κίνησης, την καταγωγή του χορού, την ιστορία του, το συμβολισμό του, τα κινητικά του μοτίβα…γενικά όλα όσα επιβάλλεται να ξέρει ένας δάσκαλος παραδοσιακών χορών. Ο Χοροδιδάσκαλος προχωράει στη διδασκαλία ενός παραδοσιακού χορού μετρώντας πρώτα τις κινήσεις του χορού χωρίς μουσική και ρυθμό. Πρώτα οι χορευτές θα πρέπει να αφομοιώσουν Συνεχίστε την ανάγνωση →

Παράδοση Καππαδοκία Πλατυ

Η γη της Καππαδοκίας καλύπτοντας μεγάλο μέρος της Μικράς Ασίας υπήρξε από την αρχαιότητα λίκνο λαών και πολιτισμών. Μήτρα για τον ελληνισμό, υποδέχεται τον χριστιανισμό, ήδη από τον 1ο αιώνα μετά Χριστόν. Είναι πατρίδα αγίων και μεγάλων πατέρων και διδασκάλων, σταυροδρόμι και προπύργιο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, απέναντι στους ανατολικούς επιδρομείς. Καραμανλήδες ονομάζονταν από τον 13ο μέχρι τον 20ο αιώνα, οι ορθόδοξοι χριστιανοί που ζούσαν στην κεντρική και νότια Μικρά Ασία, στην αρχαία Κιλικία (Τραχεία και Πεδιάς) με πρωτεύουσα την Ταρσό (Άδανα) και την Καππαδοκία με πρωτεύουσα την Ευσέβεια (Καισάρεια). Οι δύο περιοχές χωρίζονταν από τα βουνά της οροσειράς της Ταυρίδας Συνεχίστε την ανάγνωση →