Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε ένα ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης μας προκειμένου να παρακολουθήσουν από κοντά μια ζωντανή ραδιοφωνική εκπομπή καθώς και τον εξοπλισμό που απαιτείται.

Μετά την ξενάγηση τους στον σταθμό, έθεσαν τις ακόλουθες ερωτήσεις στην υπεύθυνη του σταθμού:

Δημήτρης: Εσείς τι ακριβώς κάνετε στον ραδιοφωνικό σταθμό;

Δημοσιογράφος: Εκπομπή με ενημέρωση.

Τόλης : Πώς επιλέξατε το επάγγελμά σας;

Δημοσιογράφος: Το αγαπούσα πάρα πολύ από μικρή και έτσι επέλεξα να το κάνω.

Νεόφυτος: Κάνετε χρόνια αυτή τη δουλειά;

Δημοσιογράφος: Την κάνω 25 χρόνια.

Ντίνα: Είναι δύσκολο το επάγγελμά σας;

Δημοσιογράφος: Ναι, είναι αρκετά δύσκολο.

Ανδρεάννα: Σας αρέσει;

Δημοσιογράφος: Πάρα πολύ.

Φιλαρέτη: Σε ποια συχνότητα εκπέμπει ο ραδιοφωνικός σταθμός;

Δημοσιογράφος: Είναι το ράδιο Τύπος fm και εκπέμπει στους 97,7.

Αντώνης: Τι εξοπλισμό χρειάζεται ένας ραδιοφωνικός σταθμός για να λειτουργήσει;

Δημοσιογράφος: Θέλει κονσόλα, μικρόφωνα και cd.

Γιάννης:Τι είδους επαγγέλματα απασχολεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός;

Δημοσιογράφος: Απασχολεί δημοσιογράφους και ηχολήπτες.

Νίκος: Ο ραδιοφωνικός σταθμός σας παίζει μόνο μουσική ή έχει και ραδιοφωνικές εκπομπές; Αν ναι, τι είδους εκπομπές;

Δημοσιογράφος: Έχει και εκπομπές, αλλά περισσότερο παίζει μουσική. Οι εκπομπές που έχουμε είναι ενημερωτικές και αθλητικές.

Σωτήρης: Τι είδους μουσική παίζει ο σταθμός σας;

Δημοσιογράφος: Βέβαια από όλες τις μουσικές, και ξένη και ελληνική.

Νίκος: Πώς βάζετε την μουσική;

Δημοσιογράφος: Έχει προγράμματα στον υπολογιστή, όπου υπάρχει μια λίστα τραγουδιών και διαλέγουμε τα τραγούδια.

Υπεύθυνοι καθηγητές:

Καμήλαλη Κωνσταντία

Κολίτσης Νίκος

Παναγιωτίδης Βασίλης

Ραφτοπούλου Μαργαρίτα

Ψαρά Ελένη

Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός

Κούλα Δήμητρα, εικαστικός

Υπεύθυνη Καθηγήτρια:

Κούλα Δήμητρα

Τελειώνοντας το ταξίδι μας στα επαγγέλματα , επισκεφθήκαμε με τα παιδιά του σχολείου μας ένα κρεοπωλείο, όπου ξεναγήθηκαν από τον ιδιοκτήτη του καταστήματος και στη συνέχεια του έθεσαν τις ερωτήσεις τους:

Πώς επιλέξατε το επάγγελμα σας; (Αντώνης)

Μου άρεσε από παιδί αυτή η δουλειά και την κάνω από δώδεκα χρονών.

Είναι δύσκολη η δουλειά σας; (Νίκος)

Είναι δύσκολη, αλλά θα έλεγα πιο πολύ ότι είναι επικίνδυνη, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να κοπείς με τα μαχαίρια.

Υπάρχει ειδική σχολή για κρεοπώλες; (Σωτήρης)

Υπάρχει σχολή στη Θεσσαλονίκη στην οποία όμως μαθαίνεις τα βασικά, πιο πολλά μαθαίνεις όμως στην πράξη.

Τι κρέατα πουλάτε κυρίως; (Φιλαρέτη)

Τα κρέατα τα οποία πουλώ είναι χοιρινό, μοσχάρι, κοτόπουλο, αρνί, κατσίκι και κουνέλι.

Οι πιο πολλοί καταναλωτές όμως προτιμούν κυρίως τον κιμά, γιατί μπορείς να παρασκευάσεις πιο πολλά φαγητά.

Από πού προμηθεύεστε τα προϊόντα σας; (Νεόφυτος)

Τα προϊόντα τα προμηθεύομαι από το νομό μας! Ο νομός μας (η Ημαθία) έχει πολλή κτηνοτροφία και μπορεί να μην το γνωρίζετε ή να μην το έχετε ακούσει, αλλά το 85% των μοσχαριών στην Ελλάδα προέρχονται από την Ημαθία και είναι τα πιο φημισμένα!

Τι εργαλεία χρησιμοποιείτε στο επάγγελμά σας; (Γιάννης)

Τα εργαλεία που χρησιμοποιώ είναι τα μαχαίρια, είναι η σατίρα το οποίο είναι το πιο επικίνδυνο μαχαίρι, γιατί κόβει πάρα πολύ.

Μετά έχουμε το κούτσουρο, για να κόβεις επάνω το κρέας, το οποίο στις μέρες μας κατασκευάζεται από αφρικάνικα ξύλα. Παλιότερα τα κούτσουρα κατασκευαζόταν από ελληνικά ξύλα, τα καραγάτσια, τα οποία κυριολεκτικά χάθηκαν μετά το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ.

Τέλος, ένα άλλο εργαλείο είναι η μηχανή του κιμά.

Αφού ευχαριστήσαμε τον κύριο Παντελή για την φιλοξενία και την ξενάγηση στο κρεοπωλείο του, βγήκαμε μια φωτογραφία μαζί του.

Υπεύθυνη Καθηγήτρια

Καμήλαλη Κωνσταντία

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Στη Θράκη παράγονται άφθονα φρούτα, λαχανικά, πατάτες, όσπρια, σπαράγγια και μανιτάρια. Εξίσου σημαντική είναι η κτηνοτροφική παραγωγή και τα γαλακτοκομικά προϊόντα στις ορεινές περιοχές. Τη διατροφή συμπληρώνουν τα πουλερικά, οι ποταμίσιες πέστροφες, τα ψάρια και θαλασσινά που αλιεύονται στο Θρακικό Πέλαγος ή εκτρέφονται στα νταλιάνια του Πόρτο Λαγός.

Η τοπική κουζίνα της πόλης της Κομοτηνής και της Ξάνθης αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον μίγμα γαστρονομικών παραδόσεων της Θράκης, της Ανατολικής Ρωμυλίας, της Καππαδοκίας, του Πόντου, της Τουρκίας, της Αρμενίας και των Ρομά. Ένα από τα πιο φημισμένα φαγητά της περιοχής είναι οι τζιγεροσαρμάδες. Επίσης, άλλα γνωστά παραδοσιακά φαγητά είναι: ο καβουρμάς (βραστό κατσικίσιο και χοιρινό κρέας διατηρημένα με το λίπος τους), το τας-κεμπάπ (κομματάκια χοιρινού ή μοσχαριού με σάλτσα), το τανοσούρ (από τον Πόντο), τα μαντί (ραβιόλια γεμιστά με κιμά από την Καππαδοκία) καθώς και το χοιρινό ή το κοτόπουλο με λάχανο τουρσί, το κοτόπουλο με κουσκούσι, οι λαχανοντολμάδες, τα χωριάτικα λουκάνικα, τα λαδερά φαγητά με λαχανικά εποχής, τα όσπρια και οι γλυκές ή αλμυρές πίτες όπως μπουγάτσες και στριφτόπιτες,. Αναφορικά με τον Έβρο,οι γυναικείοι αγροτικοί συνεταιρισμοί του Νομού Έβρου ετοιμάζουν καθημερινά τοπικές λιχουδιές, τις οποίες προσφέρουν στους κατοίκους της περιοχής. με παραδοσιακές συνταγές, αγνά προϊόντα και πολύ μεράκι. Οι γυναίκες παράγουν τοπικά προϊόντα, όπως τυπικό Θρακιώτικο κόκκινο τραχανά από λαχανικά (ξινός και καυτερός), ουμάτς (άσπρος τραχανάς), ιφκάδια, κους-κους, μπιμπιρίτσα (είδος καρυκεύματος), κιλιντίρια, κατσικάκι φούρνου, όσπρια, λαδερά, και παραδοσιακές πίτες (κατεψυγμένες ή με χειροποίητο φύλλο).

Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο όμως η Θράκη και κυρίως οι πόλεις της Κομοτηνή και της Ξάνθης φημίζονται για τα γλυκά τους όπως τα σιροπιαστά γλυκά ταψιού (μπακλαβά, κανταΐφι, εκμέκ κανταΐφι, σαραγλί, καρυδόπιτα, σάμαλι, ρεβανί), «τεμπέλικο» ραχάτ λουκουμ, με πολύ καρύδι, ινδοκάρυδο και βατόμουρο, χανούμ μπορέκ ( με κρέμα ), καταΐφι, πλάκες σοκολάτας με καβουρντισμένο αμύγδαλο, σεκέρ παρέ και καζάν ντιμπί («ο πάτος του καζανιού» με κρέμα από πρόβειο γάλα), ταβούκ γκιοσού (το μοναδικό γλυκό με κοτόπουλο), μουχαλεμπί (κρέμα με σιρόπι ροδόνερου), το σεκέρ πάρε από σιμιγδάλι, τα φημισμένα τυλιχτά κεράσματα με σοκολάτα και ξηρούς καρπούς (καριόκες, ανώμαλα, νουγκά), το σουτζούκ λουκούμ. Το σουτζούκ (sucuk σημαίνει λουκάνικο) λουκούμ, είναι ένα μακρόστενο λουκούμι με μουσταλευριά και καρύδι που δένεται με σπάγκο. Τέλος, η Θράκη και ειδικότερα η Ξάνθη και η Κομοτηνή φημίζονται για τον φρεσκοκομμένο, βαρύ και αρωματικό ελληνικό ή τούρκικο καφέ καθώς και το ντοντουρμά – τουτέστιν παγωτό που όλοι κάνουν μια στάση πριν φύγουν για να τα προμηθευτούν.

Στον Ν. Έβρου μπορεί κανείς να συναντήσει γλυκά του κουταλιού (ριτσέλι και γλυκό σύκο), μαρμελάδες με φρούτα του δάσους καθώς και λικέρ όπως τσάπουρνο, δυόσμο, βασιλικό, κράνο και σπαθόχορτο.

Υπεύθυνη Καθηγήτρια

Μαυροβουνιώτη Χρύσα

ταξιδεύοντας για Θράκη

 Υπεύθυνος Καθηγητής

Κυριαζής Νίκος

Στη περιοχή της Θράκης αλλά και σε άλλες περιοχές της χώρας μας (Ήπειρο, Μακεδονία, Θράκη και Δωδεκάνησα) την πρώτη Μαρτίου ή στις 21 Μαρτίου, ημέρα της εαρινής ισημερίας, τα παιδιά γυρνάνε στα σπίτια κρατώντας ένα ομοίωμα (ξύλινο συνήθως) χελιδονιού, την «χελιδόνα», και τραγουδούν ένα είδος καλάντων, τα χελιδονίσματα.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Το έθιμο της χελιδόνας έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα. Η λαογραφική έρευνα θεωρεί το έθιμο αρχαιοελληνικό που έ­φτασε στις μέρες μας μέσα από την προφορική παράδοση, διατηρώντας όχι μόνον το ί­διο θέμα αλλά και διασώζοντας σχεδόν αυτολεξεί ορισμένους στίχους με ανάλογο ύφος και ποιητική δομή. Αποτελούν έτσι μια ειδική λαογραφική εκδήλωση της ελληνικής παράδοσης.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Στη Θράκη (Ανατολική, Δυτική και Ανατολική Ρωμυλία) υπάρχουν διάφορες ομοιότητες και διαφορές τόσο στον στίχο όσο και τη μουσική των χελιδονισμάτων.

Στίχοι :

Χελιδόνα έρχεται
Απ’ τη Μαύρη θάλασσα
Θάλασσα επέρασε
Έκατσε και λάλησε
Λάλησε τα γράμματα
Γράμματα ελληνικά
Που μαθαίνουν τα παιδιά
Τα παιδιά του δάσκαλου
Δάσκαλος μας έστειλε
να μας δώσ’τε πέντ “αυγά
και αν δεν έχετε αυγά
παίρνουμε την κλωσσαριάνα γεννάει, να κλωσάει
και να σέρνει τα πουλιά.

Στο μάθημα της μουσικής τα παιδιά του σχολείου μας παρακολούθησαν οπτικοακουστικά την τέλεση του εθίμου μέσα από διάφορα video του διαδικτύου και έτσι ήρθαν σε μια πρώτη επαφή με το δρώμενο.

Έπειτα κάναμε αρκετές πρόβες και προετοιμάσαμε το τραγούδι, έτσι ώστε να θυμούνται τα παιδιά τους στίχους πολύ καλά. Χρησιμοποιήσαμε και τα κρουστά όργανα που διαθέτει το σχολείο μας, όπως τα ντέφια και τα τουμπελέκια, κρατώντας το τετράσημο ρυθμό (4/4) των καλάντων, μάλιστα διασκευάζοντάς το ελάχιστα, έτσι ώστε να γίνει πιο ενδιαφέρον.

Αφού ολοκληρώσαμε την προετοιμασία του τραγουδιού, περάσαμε στη διαδικασία της ηχογράφησης που επιμελήθηκε η Κα Ψαρά, διδάσκουσα Πληροφορικής, με τον φορητό υπολογιστή της.

Έπειτα ο Κος Μητροσούδης Γιώργος, διδάσκων Κηπουρικής, επιμελήθηκε της κατασκευής των ξύλινων χελιδονιών μαζί με τους μαθητές μας.

Τέλος, παίρνοντας μαζί μας τις χειροτεχνίες μας και τα μουσικά όργανα, τελέσαμε το έθιμο στους χώρους του σχολείου μας, αλλά τα «ψάλλαμε» και στους γείτονες του χωριού, που φιλοξενεί το σχολείο μας. Έτσι είχαμε την ευκαιρία να έλθουμε σε επαφή με τους κατοίκους του Λαζοχωρίου μέσω αυτού του εθίμου.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Υπεύθυνος Καθηγητής

Παναγιωτίδης Βασίλης

Έθιμα Πάσχα

Υπεύθυνη Καθηγήτρια

Καγκελίδου Παρθένα

Οδηγίες Κατασκευής μάσκας

υπεύθυνη καθηγήτρια

Καγκελίδου Παρθένα

Σε ένα χωριό, στη Θράκη, ζούσε μια φτωχή γυναίκα που είχε τρία παιδιά. Πήγαινε κάθε μέρα στο σπίτι ενός πλούσιου και δούλευε εκεί σαν υπηρέτρια. Όταν έτρωγε αυτή η πλούσια οικογένεια, μετά η γυναίκα μάζευε το τραπέζι και κρατούσε τα ψίχουλα, δεν τα πετούσε και τα πήγαινε στα παιδιά της να τα φάνε. Τα παιδάκια της, έτρωγαν τα ψίχουλα και ήταν πάντα χαρούμενα και ευτυχισμένα.

Αντίθετα, τα παιδιά της πλούσιας οικογένειας γκρίνιαζαν πάντα και ποτέ δεν ήταν ευχαριστημένα με τίποτα. Ο πλούσιος το παρατήρησε αυτό και το ζήλεψε. Μια μέρα δεν την άφησε να πάρει άλλα ψίχουλα και την έστειλε στο σπίτι της με άδεια χέρια.

Αυτό έγινε για αρκετές ημέρες συνεχόμενα. Τα παιδιά της φτωχής γυναίκας έκλαιγαν γιατί πεινούσαν. Η μαμά τους στο τέλος, μετά από μια εβδομάδα δεν άντεξε να γυρίσει στο σπίτι χωρίς έστω τα λιγοστά ψίχουλα που συνήθιζε να φέρνει. Για αυτό καταλυπημένη και πολύ απογοητευμένη, πήρε μια ξεραμένη κοπριά από το δρόμο και τη σκέπασε σε ένα σκεύος στο τζάκι.

Τα παιδιά της κοιμόταν και ήταν μόνη μπροστά στη φωτιά. Κόντευε να τη πάρει ο ύπνος από τη κούραση και από τη στεναχώρια. Τότε ένας χτύπος ακούστηκε στην πόρτα. Σηκώθηκε και πήγε να ανοίξει παραξενεμένη. Ήταν ένας παππούλης, ήταν ο Χριστός. Η γυναίκα άνοιξε τη πόρτα και ο παππούς είπε : πήγαινε στο τζάκι να δείς τι έγινε η κοπριά. Μα παππούλη κοπριά είναι πως να γίνει ψωμί τόσο γρήγορα; Πήγαινε να δεις. Η γυναίκα πήγε και τι να δει. Ένα ψωμί όσο το μισό χέρι ενός μεγάλου ανθρώπου. Τα απιδιά ξύπνησαν και έφαγαν το ψωμί.

Όταν πέθανε η οικογένεια του πλούσιου και της υπηρέτριας, το τραπέζι του πλούσιου ήταν ξερό, δεν είχε τίποτα. Ενώ της υπηρέτριας απ’ όλα.

 Υπεύθυνες Καθηγήτριες

Ραφτοπούλου Μαργαρίτα

Ψαρά Ελένη