ΕΦΗΒΕΙΑ

Οι αλλαγές του σώματος και του πνεύματος

Εισαγωγή:

Η ήβη είναι το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην εφηβεία. Χαρακτηρίζεται από μια μεταμόρφωση του σώματος(φυσιολογική)και από μια μεταμόρφωση του πνεύματος(ψυχική).Το πνεύμα μας πρέπει να προσαρμοστεί στις μεταμορφώσεις του σώματος και κάτι τέτοιο δεν είναι πάντα εύκολο να το αντιμετωπίσουμε.                                                                                                Όλη αυτή η αλλαγή, που ο καθένας μας περνά όπως μπορεί και με εντελώς προσωπικό τρόπο, δημιουργεί μια μεγάλη αναταραχή σε όλο μας το <<είναι>>.

Τι συμβαίνει στο σώμα:

Οι αλλαγές που συμβαίνουν παίρνουν πολύ χρόνο, γιατί η ήβη είναι ένα φαινόμενο που διαρκεί και γίνεται βαθμιαία.                                        Παρ’όλα αυτά, ορισμένα στάδιά της είναι θεαματικά.                                     Τα πάντα γίνονται κάτω από την επίδραση των ορμονών.                         Μερικοί αδένες-υπόφυση ,όρχεις, ωοθήκες-είναι ώριμοι να εκκρίνουν υγρά, που ονομάζονται «ορμόνες». Αυτές οι ορμόνες κυκλοφορούν στο αίμα και μεταβάλλουν τα όργανα για τα οποία προορίζονται και τα οποία μεταμορφώνονται στη διάρκεια της ήβης.                                     Όλο το σώμα μεγαλώνει.Ιδιαίτερα τα ακραία σημεία του, όπως οι πατούσες, οι παλάμες και η μύτη.                                                                          Η εξωτερική εμφάνιση, το περίγραμμα του σώματος, δηλαδή η σιλουέτα, μεταβάλλονται και μαζί τους μεταβάλλεται και ο τρόπος σκέψης.Τρίχωμα εμφανίζεται στο εφήβαιο και κάτω από τις μασχάλες, τα γεννητικά όργανα αυξάνουν σε όγκο και το δέρμα στο σημείο αυτό σκουραίνει.                                                                                              Τα πάντα έχουν πάρει θέση για ν’αρχίσει η περίοδος της γονιμότητας.

Στα αγόρια:

Η αλλαγή της φωνής, που ονομάζεται βράγχος, είναι πολύ έντονη απ’ότι στα κορίτσια. Η φωνή αλλάζει λίγο ως πολύ απότομα. Καμιά φορά αυτό έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή πολύ περίεργων ήχων, λίγο παράφωνων. Όσον αφορά το παρουσιαστικό των αγοριών, εμφανίζονται ακόμη μουστάκι και γένι. Η σεξουαλικότητα τους, γίνεται πιο έντονη και συχνά απομονώνονται στον εαυτό τους.             Ο εθισμός στο διαδίκτυο μπορεί επίσης να είναι το αποτέλεσμα άλλων ψυχικών διαταραχών, όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές προσωπικότητας, υπερκινητικότητα και κοινωνική φοβία. Συχνά όμως η ανάπτυξη καταθλιπτικού συναισθήματος ή άγχους έπεται της εμφάνισης του εθισμού, όπως συμβαίνει και με άλλες εθιστικές συμπεριφορές.                                             Αυτό καταδεικνύει την αναγκαιότητα εκτίμησης κάθε περίπτωσης από ειδικό ψυχικής υγείας ο οποίος θα είναι σε θέση να κρίνει την ύπαρξη ή μη συννοσηρών καταστάσεων.

Στα κορίτσια:

Μια φορά το μήνα οι ωοθήκες παράγουν ένα ωάριο. Η μήτρα, για να το δεχτεί, καλύπτεται από ένα στρώμα γεμάτο αιματώδη αγγεία, θρεπτικό για το ωάριο σε περίπτωση που αυτό γονιμοποιηθεί από ένα σπερματοζωάριο.Εάν το ωάριο δε γονιμοποιηθεί, το στρώμα αυτό αχρηστεύεται και αποβάλλεται. Αυτή είναι η περίοδος. Η περίοδος αποτελείται λοιπόν από αίμα και από τα κατάλοιπα αυτού του στρώματος.Όταν έρθει η περίοδος, η σιλουέτα αλλάζει: το στήθος αναπτύσσεται, αποκτούμε περιφέρεια και γλουτούς. Όμως όλες αυτές τις μεταβολές δεν τις αποδεχόμαστε εύκολα. Παράλληλα αλλάζει και ο μεταβολισμός, δηλαδή ο τρόπος που ξοδεύουμε τις θερμίδες που παίρνουμε από τις τροφές.                       Η παγίδα βρίσκεται στο ότι από την πολλή έγνοια μήπως χάσουν τη γραμμή τους αρχίζουν τις υπερβολές, που μπορεί να οδηγήσουν στη διανοητική ανορεξία, μια αρρώστια που τη συναντάμε συχνά στα κορίτσια και που τα καθιστά ανίκανα να φάνε για ψυχολογικούς λόγους(φόβους μήπως παχύνουν, μήπως γίνουν γυναίκες, φόβους για τη σεξουαλικότητα…).

Φιλία:

Η φιλία είναι απολύτως απαραίτητη, κυρίως στην περίοδο κατά την οποία αλλάζουν οι σχέσεις που έχουμε με την οικογένειά μας.                 Καμιά φορά επιδιώκουμε ένα συναίσθημα συγχώνευσης, ταυτιζόμαστε με τους φίλους μας με το φόβο μην μας απορρίψουν.Κάτι τέτοιο όμως είναι δύσκολο, γιατί στην πραγματικότητα μια ομάδα λειτουργεί και παραμένει ζωντανή όταν τα μέλη της αλληλοσυμπληρώνονται. Φοβόμαστε τις διαφορές, λες κι αυτές απειλούν την ομάδα ενώ στην πραγματικότητα τη στηρίζουν. Ο καθένας οφείλει να βρει μια ισορροπία ανάμεσα στο να είναι αρκετά «σαν τους άλλους της ομάδας», ώστε ν’ ανήκει ολοκληρωτικά σ’ αυτήν και στο να κρατά τη μοναδικότητά του, για να μείνει ο εαυτός του. Η πραγματική φιλία, δηλαδή αυτή που μπορεί να διατηρηθεί, αρχίζει όταν μπορούμε να πούμε στον άλλο: «Δεν είσαι σαν εμένα, έχεις δίκιο να είσαι όπως είσαι. Αν και είμαστε διαφορετικοί, εγώ σ’ αγαπώ πολύ».

Φίλους έχουμε άφθονους.Αληθινούς φίλους όμως πολύ πιο σπάνια.Όταν δεν καταφέρνουμε να έχουμε φίλους,  τότε πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί συμβαίνει αυτό και ίσως να χρειαστεί να μιλήσουμε με κάποιον μεγαλύτερο που να είναι της εμπιστοσύνης μας.Είναι ωραίο να έχουμε φιλίες με διάφορους ανθρώπους, κυρίως όταν μοιραζόμαστε τις ίδιες δραστηριότητες. Πίσω όμως από μια φιλία υπάρχει μια αληθινή συνάντηση που μας κάνει να μην είμαστε πια οι ίδιοι.     Αναζητούμε δυνατές σχέσεις έξω από την οικογένεια και είναι πολύ σημαντικό να διαλέγουμε μόνοι μας τους φίλους μας.Πολύ συχνά δυσκολευόμαστε να συνδεθούμε φιλικά με παιδιά που μας συστήνουν οι γονείς μας, μόνο και μόνο γιατί τα γνωρίζουμε μέσω των γονέων. Καμιά φορά, ωστόσο, αυτά ακριβώς τα παιδιά μπορεί να γίνουν οι καλύτεροι φίλοι μας. Σπάνια όμως αμέσως, γιατί χρειάζονται χρόνια να το αντιληφθούμε και να το παραδεχθούμε.

Βία:

Τσακωμοί και συγκρούσεις υπάρχουν σε όλες τις οικογένειες.Είναι κάτι το αναπόφευκτο, όπως σε όλες τις ανθρώπινες ομάδες. Όμως η πραγματική βία ανάμεσα σε γονείς και παιδιά είναι κάτι διαφορετικό.                                  Ο ψυχολογικός εκβιασμός, είναι αυτό που μας αναγκάζουν να κάνουμε ή μας το απαγορεύουν «για το καλό μας» ή γιατί θα προκαλούσε «μεγάλη λύπη» στον τάδε ή στην τάδε, όλα αυτά συμβάλουν σε μια οργανωμένη καταστολή, μέσα σ’ ένα κλίμα μεγάλης φαινομενικής ευγένειας. Πρόκειται όμως για πραγματική βία. Το φοβερό είναι να βιώνει κανείς τη σεξουαλική βία, γιατί αυτό μπορεί να αποδιοργανώσει μία ολόκληρη ζωή, ένα ολόκληρο μέλλον. Είναι κάτι πολύ σοβαρό και γι’ αυτό είναι σωστό να κάνουμε τα πάντα για να ξεφύγουμε απ’αυτήν.                                                                         Όταν αισθάνεστε ότι, χωρίς να το θέλετε, προκαλείται τη σεξουαλική επιθυμία κάποιου ενηλίκου του περιβάλλοντός σας, πρέπει οπωσδήποτε να τολμήσετε να μιλήσετε γι’ αυτό σε μεγάλους της εμπιστοσύνης σας που γνωρίζετε: γονείς, γιατρούς, καθηγητές, παιδαγωγούς, φίλους κτλ.Καμιά φορά οι άνθρωποι δεν σας πιστεύουν και σας θεωρούν ψεύτες.Δεν πρέπει να χάσετε το κουράγιο σας. Αντίθετα, πρέπει να συνεχίσετε μέχρι να βρείτε κάποιον που να σας πιστέψει και να σας βοηθήσει να φύγετε και να ζήσετε αλλού.                                                                                                                    Όταν ανήκει κάποιος σε μια ομάδα, αισθάνεται δυνατός και έχει συχνά την επιθυμία να μη σέβεται τους κανόνες τις κοινωνικής ζωής. Κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει στην εγκληματικότητα. Επειδή έχουμε ζωτική ανάγκη να ζούμε σε ομάδα, πρέπει να είμαστε πολύ δυνατοί, για να αντισταθούμε στις πιέσεις της παρέας. Μερικά παλικάρια που κάνουν τον αρχηγό στις παρέες ασκούν με βία την εξουσία τους, για να σας οδηγήσουν σε ύποπτες ιστορίες, σαν αυτό να είναι καμιά παλικαριά. Είναι πολύ πιο θαρραλέο όμως να τους αντισταθείτε, να κρατήσετε το πνεύμα σας και να τολμήσετε να μην κάνετε ό, τι κάνουν οι άλλοι.                                                                                      Και αν είναι ανάγκη, να εγκαταλείψετε την ομάδα. Αυτοί που θα σας κοροϊδέψουν, γι’ αυτό σίγουρα δε είναι ικανοί να βρουν το δικό σας κουράγιο. Τη βία και τον πόνο μπορεί κανείς να τα μετουσιώσει με τη γλώσσα, με τη δημιουργικότητα σε όλες τις μορφές της και με τη συμβίωση. Γιατί έτσι, αντί να υφιστάμεθα, τα εκφράζουμε, τα παίζουμε, τα σκηνοθετούμε ή τα μελοποιούμε.                                                 Όταν μοιραζόμαστε με τους άλλους τα συναισθήματα που μας δημιουργεί η βία, την εξορκίζουμε. Εάν δε βρίσκουμε κάποια συγκροτημένη ομάδα, τότε πρέπει να τη δημιουργήσουμε μόνοι μας. Καμιά φορά το αποτέλεσμα είναι μαγικό. Πρέπει να τολμάμε!