Ο πλούτος που έχουν στην κατοχή  τους  οι δισεκατομμυριούχοι της Ευρώπης, σύμφωνα με το Forbes, αυξήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον τελευταίο χρόνο και, πλέον ξεπερνά τα 3 τρισεκατομμύρια  ευρώ. Απ’ ό,τι φαίνεται οι δισεκατομμυριούχοι εξασφάλισαν κάποιου είδους  εμβόλιο για την καταπολέμηση της οικονομικής παρακμής από τον Κορωνοϊό. Παράλληλα, οι 2.153 δισεκατομμυριούχοι της υφηλίου έχουν στα χέρια τους περισσότερα χρήματα από το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού! Ο μέσος πολίτης ακούγοντας τα εν λόγω δεδομένα και χωρίς καμία γνώση για την φύση και τη λειτουργία της οικονομίας, νιώθει αδικημένος και επιθυμεί να αλλάξει αυτή την «κανονικότητα» κάνοντας  ό,τι περνάει από το χέρι του! Τι πρέπει όμως να κάνει; Και τι μπορεί τελικά να κάνει;

   Για να βρούμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα πρέπει πρώτα να διερευνήσουμε την έννοια του «πλούτου». Όταν αναφερόμαστε στην παραπάνω έννοια αναφερόμαστε στην ακίνητη και κινητή περιουσία ενός ανθρώπου. Πώς, όμως, είναι δυνατόν 2.153 άνθρωποι να κατέχουν το 60 % της ακίνητης και κινητής περιουσίας όλου του κόσμου; Υπάρχει επάγγελμα που αποφέρει τόσο μεγάλο κέρδος; Φυσικά και υπάρχει. Επαγγέλματα που ικανοποιούν τέτοιου «υψηλού» επιπέδου φιλοδοξίες είναι μέτοχος φαρμακοβιομηχανίας, CEO εταιρειών κολοσσών, έμπορος όπλων, εφοπλιστής, βιομήχανος κ.λπ.

     Υπό κανονικές συνθήκες, η προσπάθεια επίτευξης κέρδους δεν θα δημιουργούσε πρόβλημα στο κοινωνικό σύνολο. Ωστόσο, στον βωμό του κέρδους πολλές φορές παρατηρούνται καταχρηστικές συμπεριφορές εις βάρος συγκεκριμένων ανθρώπων ή συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων. Αυτό συμβαίνει επειδή, η δυτική σκέψη έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τον καπιταλισμό που εμφανίστηκε περίπου μετά την βιομηχανική επανάσταση (μετά το 1860) και έτσι δεν έχει επιτευχθεί ακόμη η ισορροπία μεταξύ της οικονομικής ελευθερίας και ανάπτυξης και του ελέγχου, που επιβάλλεται να υπάρχει, από το κράτος. Ως αποτέλεσμα, υπάρχουν εταιρείες και οργανισμοί που λόγω της συσσωρευμένης δύναμης που κατέχουν, μπορούν να την εκμεταλλευτούν και να μείνουν ατιμώρητοι.

     Παράλληλα, λόγω αυτής της εξουσίας που έχουν, πολλές εταιρείες και οργανισμοί επιχειρούν να έχουν μονοπώλιο. Για να πετύχουν αυτό το σκοπό, πολλές φορές καταφεύγουν σε πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού, υπονομεύοντας και πολλές φορές καταστρέφοντας τους ανταγωνιστές τους.

    Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι σε περιόδους κρίσης η άνιση κατανομή του πλούτου γίνεται πιο ακραία.  Επί παραδείγματι, σε περιόδους κρίσης, κατά τις οποίες τα πιο ασθενή κοινωνικά στρώματα χρειάζονται βοήθεια, παρατηρείται συχνά το φαινόμενο της τοκογλυφίας, της εκμετάλλευσης δηλαδή των ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη. Επιπροσθέτως, σε περιόδους κρίσης, πολλές φορές οι οικονομικά ασθενείς αναγκάζονται να αποδεχτούν όρους εργασίας και αμοιβές, που είναι επαχθείς και τους οδηγούν σε συνθήκες μεγαλύτερης φτώχειας, ενώ οι εργοδότες τους αποκομίζουν μεγαλύτερο κέρδος.

Για όλους τους ανωτέρω λόγους και για πολλούς άλλους, η άνιση διανομή του πλούτου αυξάνεται περισσότερο. Τίθεται, λοιπόν, ξανά το ανωτέρω ερώτημα: πώς μπορεί να αντιδράσει ο μέσος πολίτης σε αυτήν την αδικία;

Μία λύση είναι να απαιτήσει ο μέσος πολίτης από τις κυβερνήσεις την υψηλή φορολόγηση αυτών των πολύ κερδοφόρων εταιρειών και τη μετέπειτα απόδοση των εν λόγω χρημάτων στους ανθρώπους που τα χρειάζονται είτε έμμεσα, με τη μορφή δημοσίων έργων και παροχών, είτε άμεσα με τη μορφή επιδομάτων: υπολογίζεται ότι το 7,1% των Ευρωπαίων πολιτών είναι άνεργοι και ο μέσος μισθός των εργαζομένων σε κάποιες χώρες δεν ξεπερνά τα 250€. ‘Ένας άλλος τρόπος είναι να υποχρεούνται οι δισεκατομμυριούχοι να διανέμουν ποσοστό του κέρδους τους σε φιλανθρωπίες. Επίσης, θα πρέπει να πιεστούν οι κυβερνήσεις, ώστε να αυξηθούν οι κατώτατοι μισθοί.

Είναι απαράδεκτο να υπάρχει τόσο μεγάλη διάκριση μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών και είναι υποχρέωση όλων μας να δράσουμε, ώστε να εξαλειφθεί αυτή η ανισότητα, που οδηγεί ανθρώπους σε εξαθλίωση και απόγνωση.

Κ. Καρεκλάς   Γ2

Η Jamie Margolin είναι μία νέα ακτιβίστρια που υποστηρίζει τη μάχη κατά την κλιματική αλλαγή. Το έργο της αναφέρεται κυρίως στo δικαίωμα των νέων να εκφράζουν τις απόψεις και τις αντιρρήσεις τους για τις επιπτώσεις αυτού του φαινομένου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ακτιβιστικής οργάνωσης «Zero Hour» και έχει υποβάλει αγωγή στην πολιτεία της Washington με το κίνημα Our Children’s Trusts, για την περιβαλλοντική αδράνεια των φορέων εξουσίας. Υποστηρίζουμε την ιδεολογία της, καθώς και οι νέοι επηρεάζονται από την κλιματική αλλαγή, θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν το περιβάλλον τους στο οποίο μεγαλώνουν!

Λίγα λόγια για τη Jamie και το έργο της

Η Jamie κατάγεται από τις Η.Π.Α. και την Κολομβία και είναι ευρέως γνωστή για τη δράση της στον τομέα της κλιματικής δικαιοσύνης. . Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ακτιβιστικής οργάνωσης «Zero Hour»  σε ηλικία μόλις 15 χρόνων. Ο σημαντικότερος λόγος που πήρε μέρος σε αυτό το κίνημα, τόσο νωρίς, ήταν το ότι η κλιματική αλλαγή άρχισε να επηρεάζει το Seattle, όπου έμενε.

“Έκανα αγωγή στην πολιτεία της Washington, γιατί δε μπορούσα να αναπνεύσω εκεί. Τα καλοκαίρια τα καυσαέρια ήταν τόσο έντονα  που να κάνουν εμένα και τους φίλους μου να αρρωστήσουμε. Αυτό παραβιάζει τα δικαιώματά μας”.

Πήγε στα επείγοντα λόγω αυτού του καπνού. Της στερήθηκε το δικαίωμα για ένα υγιές περιβάλλον. Έτσι αποφάσισε να λάβει μέρος στην αγωγή των Our Children’s Trusts (η εμπιστοσύνη των παιδιών μας) κατά της πολιτείας. Μέσω του κινήματος, δίνει φωνή σε όσους νέους θέλουν να μιλήσουν για την κλιματική αλλαγή.

Γιατί υποστηρίζουμε το έργο της

Η κλιματική αλλαγή είναι ένα φλέγον θέμα της εποχής μας και είναι σημαντικό να ακούγονται όλοι. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται και η νεολαία, της οποίας τα δικαιώματα είναι αδιαμφισβήτητα και πρέπει να σταματήσει η παραβίασή τους. Τα παιδιά στην ηλικία των 15 με 18 ξέρουν ήδη αρκετά, ώστε να μπορούν να επιχειρηματολογήσουν και να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους. Σε αυτό συμβάλλει το κίνημα της Jamie, όπως είδαμε στη δίκη κατά της πολιτείας της Washington, για τη ρύπανση στο Seattle. Η νεολαία είναι πάνω από το 20% του πληθυσμού του πλανήτη, άρα η συμβολή  τους είναι ιδιαίτερα χρήσιμη.

Η νεολαία έχει ξεκάθαρη άποψη στο θέμα της κλιματικής αλλαγής και μπορεί να βοηθήσει στην αναστροφή του φαινομένου. Κάτι που πρέπει να γίνει άμεσα, αφού με τον καιρό η θερμοκρασία θα αυξηθεί ραγδαία και πολλές περιοχές του κόσμου θα βυθιστούν από την άνοδο της στάθμης του νερού. Αυτό θα έχει διάφορες συνέπειες, όπως την καταστροφή των παγκόσμιων οικονομικών κολοσσών και τον υπερπληθυσμό σε μικρές περιοχές. Μία ακόμα επίπτωση της κλιματικής αλλαγής είναι η επιδείνωση της υγείας μας από αρρώστιες που έχουν σχέση με την αλλαγή του κλίματος.

Η άποψη μας πάνω στο θέμα της κλιματικής αλλαγής είναι ξεκάθαρη. Πρέπει αμέσως να λάβουμε δράση.Οι παγκόσμιοι ηγέτες πρέπει να πιεστούν και να θεσπίσουν νόμους για την προστασία του περιβάλλοντος.  Όμως, για να γίνει πρόοδος στον αγώνα υπέρ του κλίματος, πρέπει να αλλάξουμε μόνοι μας τις συνήθειες που είναι επιβλαβείς προς το περιβάλλον. Για παράδειγμα, να μη χρησιμοποιούμε ιδιωτικά μέσα μετακίνησης που επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα, αφήνοντας υψηλό αποτύπωμα διοξειδίου του άνθρακα. Αντί για αυτά, να μετακινούμαστε με ΜΜΜ, ποδήλατο ή με τα πόδια.

          Πηγές

• Jamie Margolin — THE INTERNATIONAL CONGRESS OF YOUTH VOICES  
• How Climate Activist Jamie Margolin Plans to Save the World (and Graduate High School)
• ZeroHour – WhoWeAre
• Wikipedia – JamieMargolin 
• The Guardian 

Βαρελά Ειρήνη 

Καρπούζης Χρήστος 

Καλαντζής Γιώργος