Μόλις λίγο καιρό πριν, μία ηλικιωμένη ονόματι Στεφανία, όπως μεταφράζεται το όνομά της στα ελληνικά, είχε την ατυχία να βιώσει ένα απαίσιο περιστατικό μέσα στην εξέλιξη του ουκρανο-ρωσικού πολέμου. Κλεισμένη σε ένα γηροκομείο στο κέντρο της Μαριούπολης άφησε την τελευταία της πνοή λίγες ώρες πριν από την κατεδάφιση του γηροκομείου από τις ρωσικές δυνάμεις.

Η Στεφανία Μαϊστρένκο γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κίεβο χωρίς τον πατέρα της, ο οποίος ήταν θύμα του 2^ου παγκοσμίου πολέμου, ενώ η μητέρα της απεβίωσε την ημέρα των 13^ων γενεθλίων της. Τη μικρή Στεφανία επιμελήθηκε το ορφανοτροφείο της περιοχής μέχρι την ενηλικίωσή της, όπου ξεκίνησε να δουλεύει για έναν Ρώσο ράφτη και με την κατοικία της να βρίσκεται λίγο πιο έξω από τη Μαριούπολη. Με την πάροδο του χρόνου άρχισε να ερωτεύεται τον νεαρό ράφτη, ο οποίος λίγο καιρό αφού το συνειδητοποίησε, ανήγγειλε τον γάμο του με μία όμορφη Ρωσίδα και απέλυσε τη Στεφανία. Εκείνη μη μπορώντας να βρει καινούργια δουλειά, πέρασε την υπόλοιπη ζωή της με τα χρήματα που είχε αποκτήσει από τα λιγοστά χρόνια εργασίας της στο ραφείο, χωρίς κανέναν άνθρωπο να τη στηρίζει.

Όταν ολοκλήρωσε τα 90 χρόνια της ζωής της, βρήκε στέγη σε ένα γηροκομείο, σε έναν κεντρικό δρόμο της Μαριούπολης, με την οικονομική βοήθεια μιας ευκατάστατης κυρίας, η οποία ακούγοντας την τραγική ιστορία της, αποφάσισε να τη βοηθήσει. Στα 99 της χρόνια πλέον, έχοντας περάσει σχεδόν μια δεκαετία στο γηροκομείο, χωρίς οικογένεια, χωρίς φίλους, έφυγε από τη ζωή βλέποντας την Ουκρανία να καταστρέφεται από την κατάντια του πολέμου, από το παράθυρό της.

Διαβάζοντας αυτήν τη θλιβερή ιστορία μπορούμε να κατανοήσουμε τη σημασία της μοναξιάς και να αναρωτηθούμε αν πραγματικά νιώθουμε μόνοι. Κλείνοντας, θα θέλαμε να επισημάνουμε τη σπουδαιότητα αυτής της γυναίκας, η οποία, έχοντας περάσει βάναυσα τη ζωή της κατάφερε να επιβιώσει μέχρι την ηλικία των 99 ετών και  συγχρόνως να θέσω το εξής ερώτημα; Εσείς θα τα είχατε καταφέρει εάν ήσασταν στη θέση της Στεφανίας Μαϊστρένκο.

Αλέξανδρος Ευγενίδης

Εριέττα Παπαχατζάκη

Οι ερωτηθέντες που εξέφρασαν την προτίμησή τους για τις ήσυχες γραφικές παραλίες διέθεταν ποικίλα επιχειρήματα. Αρχικά, οι γραφικές παραλίες δεν κατακλύζονται από καταστήματα, γεγονός που τις καθιστά πιο όμορφες και “πιο φυσικές”. Στις μέρες μας, το φυσικό περιβάλλον έχει αντικατασταθεί από τα ανθρωπογενή δημιουργήματα,  διαταράσσοντας την ηρεμία των τόπων αυτών. Παράλληλα, στις απομονωμένες παραλίες υπάρχει άπλετος χώρος, καθώς δεν είναι ιδιαίτερα γνωστές στο ευρύ κοινό, το οποίο τις κάνει ελαχίστως επισκέψιμες. Συνεπώς, δεν ενοχλούνται οι επισκέπτες από το πλήθος των λουόμενων, ούτε από ηχορύπανση. Τέλος, η μόλυνση είναι περιορισμένη στις περιοχές αυτές, με αποτέλεσμα οι ακτές και η θάλασσα να είναι καθαρότερες και πιο ευχάριστες.

Οι ερωτηθέντες με αντίθετη άποψη ωστόσο υποστήριζαν ότι τα πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα προσφέρουν περισσότερες ανέσεις και ευκολίες. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους η επιλογή αυτή τους παρέχει ασφάλεια, άμεση εξυπηρέτηση και υπάρχουν διάφορες δραστηριότητες στις οποίες θα μπορούσαν να συμμετάσχουν. Επιπλέον, οι εγκαταστάσεις είναι αρκετά μεγάλες και δίνουν την δυνατότητα στους πελάτες να αγοράσουν εκεί τρόφιμα και στη συνέχεια να τα καταναλώσουν. Τέλος, το κλίμα είναι πολύ πιο ευχάριστο, με ωραία μουσική.

Τα αποτελέσματα της έρευνας ήταν τα εξής. Οι 53 από τους ερωτηθέντες δήλωσαν υπέρ των πολυσύχναστων τουριστικών θερέτρων και οι υπόλοιποι δήλωσαν την προτίμησή τους για τις γραφικές, απομονωμένες παραλίες.

Πιο συγκεκριμένα, από τα 47 κορίτσια τα 31 υποστήριξαν την επιλογή των πολυσύχναστων τουριστικών θερέτρων και 16 την επιλογή γραφικών, απομονωμένων παραλιών. Από την άλλη, από τα 49 αγόρια τα 22 δήλωσαν υπέρ των πολυσύχναστων
τουριστικών θερέτρων και τα 27 τις ήσυχες γραφικές παραλίες. Παράλληλα, στην ηλικιακή ομάδα των 10-15 ετών, στην οποία άνηκαν 51 από τους ερωτηθέντες, οι 34 δήλωσαν την προτίμησή τους στα πολυσύχναστα τουριστικα θέρετρα, ενώ 17 υποστήριξαν την αντίθετη άποψη. Στην ηλικιακή ομάδα των 15-20 στο σύνολο των ερωτηθέντων δύο δήλωσαν ότι προτιμούν τις ήσυχες γραφικές παραλίες, ενώ πεντε τα πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα. Στην ηλικιακή ομάδα των 20-30 δύο από τους ερωτηθέντες δήλωσαν υπέρ των πολυσύχναστων τουριστικών θερέτρων, ενώ στην ηλικιακή ομάδα των 30-40 τέσσερα άτομα δήλωσαν την προτίμησή τους στις ερημικές, γραφικές παραλίες και ένα τα πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα. Στην ηλιακή ομάδα των 40+ 14 από τους ερωτηθέντες προτιμούσαν τα πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα και 17 τις γραφικές παραλίες.

Με αυτά τα στοιχεία μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η πλειοψηφία τείνει προς τα πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα υπάρχει. Επίσης, ότι τα παιδιά ειδικά στις μικρότερες ηλικίες προτιμούν τα πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα, ενώ όσο μεγαλώνουν επιζητούν περισσότερη ηρεμία στις γραφικές λιγότερο συνωστισμένες παραλίες. Εκτός αυτού, μπορεί να βγει το συμπέρασμα ότι τα αγόρια δεν επιλέγουν τόσο συχνά τα πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα σε σχέση με τα κορίτσια.

   Θα θέλαμε να σας κλείσουμε αυτό το άρθρο με την ερώτηση «εσείς πού θα επιλέγατε για να περάσετε τις διακοπές σας, σε πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα ή σε ήσυχες γραφικές παραλίες;»

Θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε ποιος ήταν ο λόγος που επιλέξατε να σπουδάσετε γαλλική φιλολογία στην Ελλάδα και στη Γαλλία, μέχρι και το επίπεδο διδακτορικών σπουδών.

 Ευχαριστώ παιδιά, σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με επιλέξατε για αυτή τη συνέντευξη. Σε ό,τι αφορά την ερώτησή σας, έφτασα μέχρι τις διδακτορικές σπουδές σταδιακά και ακολουθώντας τα ενδιαφέροντά μου. Ωστόσο, νομίζω ότι η αγάπη για τη γαλλική γλώσσα οφείλεται στην πρώτη μου δασκάλα γαλλικών όταν ήμουν πολύ μικρό παιδάκι, 5 χρονών. Είχε η μαμά μου την καλή έμπνευση να με βάλει στις καλόγριες, όπου τότε υπήρχε ένα τμήμα για παιδιά προσχολικής ηλικίας που αφού εκείνη την εποχή δεν ξέραμε ούτε να γράφουμε ούτε να διαβάζουμε, το μάθημα ήταν όλο προφορικό. Είχα λοιπόν μια καταπληκτική δασκάλα γαλλικών, η οποία δεν είχε ντυθεί καλόγρια ακόμα, ήταν ντυμένη με οικολογικά ρούχα. Τη θυμάμαι ακόμη έως τώρα: ήταν μικροκαμωμένη, αδύνατη, λίγο κοντούλα με ξανθά μαλλιά. Ήταν μία καταπληκτική δασκάλα γιατί, εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν, φυσικά, εποπτικά μέσα, δεν υπήρχαν κομπιούτερ, προτζέκτορες και τέτοια, εκείνη δε μιλούσε ελληνικά, εμείς δε μιλούσαμε γαλλικά, δεν είχαμε κανένα τρόπο επικοινωνίας μεταξύ μας και όλο το μάθημα γινόταν με τη δικιά της καταπληκτική δυνατότητα να ζωγραφίζει στον πίνακα. Τότε οι πίνακες ήταν ακόμη με κιμωλίες, είχε λοιπόν κιμωλίες σε όλα τα χρώματα, ζωγράφιζε καταπληκτικά, σα να βλέπαμε μικρά κινούμενα σχέδια: σπιτάκια, λουλουδάκια, συννεφάκια, καραβάκια, θαλασσίτσες, οτιδήποτε και μαθαίναμε λεξιλόγιο. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίναμε. Ήτανε μία πάρα πολύ ευχάριστη ατμόσφαιρα. Θεωρώ ότι αυτό, το ότι μάθαινα με ευχάριστο τρόπο που μου άρεσε, ήταν αυτό που με τράβηξε στη γαλλική γλώσσα και αυτό είναι που προσπαθώ κι εγώ να κάνω, το κατάλαβα πολύ μετά, το ότι προσπαθώ να δημιουργήσω μια ευχάριστη ατμόσφαιρα στην τάξη, να κάνω το μάθημα ενδιαφέρον για να τραβήξει την προσοχή των παιδιών. Νομίζω ότι αυτό προέρχεται από αυτό το πολύ ωραίο παράδειγμα που είχα δει τότε, μικρό παιδάκι. Νομίζω ότι η αγάπη μου για τα γαλλικά ίσως να οφείλεται και σε αυτό. Ήταν κεφάτη και με ταξίδευε, δηλαδή με έβγαζε έξω από το εδώ και το τώρα, ήταν ένας χώρος πιο ονειρικός.

Ευχαριστούμε πολύ. Έχετε και συγγραφική δράση. Είδαμε πως έχετε δημοσιεύσει έργα παιδικής λογοτεχνίας. Πώς προέκυψε το ενδιαφέρον σας για την συγγραφή και ποια θέματα σας ενδιαφέρουν;

Τα έχετε βρει όλα! Με έχετε ξεψαχνίσει! Λοιπόν ναι, η λογοτεχνία είναι το χόμπι μου, είναι ένα μεράκι. Κυρίως με ενδιαφέρει να εκφράσω θέματα που άπτονται περισσότερο κοινωνικά θέματα γυναικείας γραφής. Γυναικεία θέματα, αυτά είναι κυρίως τα ενδιαφέροντά μου στη συγγραφή, στη λογοτεχνία.

Ευχαριστούμε. Επίσης διαπιστώσαμε πως έχετε έργο σχετικά με την αρχαία ελληνική μυθολογία και την γαλλική λογοτεχνία. Μπορείτε να μας μιλήσετε για αυτό σας το έργο;

 Τα έχετε βρει όλα! Ναι, και το μεταπτυχιακό μου και το διδακτορικό μου είναι ακριβώς πάνω στην πρόσληψη, έτσι το λέμε, των αρχαίων ελληνικών και του αρχαίου θεάτρου στη γαλλόφωνη λογοτεχνία και το θέατρο, δηλαδή πως ξαναχρησιμοποιούν σύγχρονη συγγραφή του 20^ου και 21^ου αιώνα, πώς χρησιμοποιούν τους μύθους και τα αρχαία θεατρικά έργα και ξαναγράφουν καινούργια έργα είναι ο τομέας των ερευνών μου στη γαλλική και γαλλόφωνη λογοτεχνία. Αυτό είναι το επιστημονικό μου έργο.

Ευχαριστούμε! Επίσης πόσα χρόνια διδάσκετε στο Βαρβάκειο Πρότυπο Γυμνάσιο και ποιο ήταν το κίνητρό σας να ενταχθείτε στο δυναμικό του ΒΠΓ;

Στο Βαρβάκειο διδάσκω από το 2013, όπου μπήκα με αξιολόγηση. Ήταν η καινούρια χρονιά που εφαρμοζόταν αξιολόγηση με συγκεκριμένα κριτήρια και συγκεκριμένη μοριοδότηση, που αναρτώνται στο διαδίκτυο. Ο λόγος που ήθελα να έρθω σε ένα τέτοιο σχολείο είναι να μπορώ να κάνω τις καινοτομίες που ήθελα στην εκπαίδευση, να μπορώ να κάνω τις δράσεις που ήθελα στην εκπαίδευση κι αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, για πάρα πολλούς λόγους που δεν είναι της παρούσης σε όλα τα άλλα σχολεία, ενώ στα πρότυπα σχολεία αυτό είναι ένα σημαντικό προσόν του καθηγητή, το να μπορεί να κάνει αυτά τα πράγματα. Οπότε εγώ αισθάνομαι μια χαρά, είναι ο σωστός χώρος.

Εδώ και πολλά χρόνια έχετε αναλάβει τον όμιλο δημιουργικής γραφής στο Βαρβάκειο Πρότυπο Γυμνάσιο. Ποιο είναι το αντικείμενο του ομίλου;

Το αντικείμενο του ομίλου είναι, όπως το λέει, η δημιουργική γραφή, δηλαδή σε αυτόν τον όμιλο τι κάνουμε; Αρχίζουμε και ξεδιπλώνουμε σιγά σιγά τη φαντασία των παιδιών ώστε να τα οδηγούμε σιγά σιγά στη δημιουργία ενός λογοτεχνικού έργου, ενός διηγήματος ή ενός ποιήματος, δηλαδή ο σκοπός είναι να καλλιεργήσουν τις δεξιότητες γραπτού λόγου, μέσα στο πλαίσιο της λογοτεχνίας.

Υποστηρίζετε την ιστοσελίδα françaisfrançaisfrançais. Πόσο πιστεύετε στη χρήση τεχνολογιών πληροφορικής στην εκπαίδευση;

Όπως κάθε εργαλείο είναι καλό ή κακό ανάλογα τη χρήση που του κάνει κανείς. Αν κάνει μια σωστή χρήση του εργαλείου τότε ναι, είναι πάρα πολύ καλό. Με αυτήν την προϋπόθεση. Και το τηλέφωνο είναι πάρα πολύ καλό εργαλείο , αν παίρνεις και κάνεις φάρσες τότε είναι πολύ κακό εργαλείο. Γενικά μου αρέσουν, όμως, τα καινούρια πράγματα, όχι μόνο μέσα στην τάξη, όχι μόνο στην τεχνολογία, αλλά και ο καινούριος φούρνος, το καινούριο αυτοκίνητο… Φανταστείτε τώρα να είχαμε το πλυντήριο που είχαμε το 1950.

 Άντζελα Μπαζούκα, Εριέττα Παπαχατζάκη