ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΝΕΟΥ
(Μαθητικά χρόνια, άγχος, κοινωνικά πρότυπα)
Οι απαιτήσεις που έχει η κοινωνία από τους εφήβους αυξάνονται καθημερινά. Πολλές φορές νέα παιδιά νιώθουν πως βρίσκονται σε αδιέξοδο και απελπίζονται από την ψυχολογική πίεση που τους ασκείται. Θέλουν όμως οι ενήλικες να ξέρουν πώς πραγματικά αισθάνονται οι έφηβοι ή σκοπεύουν να αγνοήσουν τα προβλήματά τους;
ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Υποχρεώσεις εφήβου
Ο σημερινός μαθητής πρέπει να ισορροπήσει πολλές αρμοδιότητες.
Το μέλλον του είναι το κύριο θέμα που τον απασχολεί τακτικά, ειδικά απ’ την στιγμή που θα φτάσει στο λύκειο. Η ψυχολογία του αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς στην σκέψη πως η απόφασή του μπορεί να καθορίσει το μέλλον του μόνιμα.
Το σχολείο και το φροντιστήριο αποτελούν μια πηγή άγχους για τον μαθητή. Οι προσδοκίες των ενηλίκων πολλές φορές τον οδηγούν στην απόγνωση και την απελπισία.
Είναι πρακτικά αδύνατο ένας άνθρωπος να είναι απολύτως πιστός σε όλες τις υποχρεώσεις του, ειδικά όσο αυτές αυξάνονται συνεχώς
Ένας μαθητής σύμφωνα με την κοινωνία, οφείλει να:
-Παρακολουθεί 7ωρα μαθήματα καθημερινά.
-Παρακολουθεί τα μαθήματα του φροντιστηρίου που μπορούν να ξεκινήσουν από 8 και να φτάσουν έως και 12 ώρες εβδομαδιαίως.
-Παρακολουθεί επιπλέον μαθήματα ξενόγλωσσου περιεχομένου.
-Διαβάζει/μελετά για όλα τα παραπάνω
Από μόνες τους αυτές οι υποχρεώσεις είναι πολλές και αδύνατο να επιτευχθούν στο μέγιστο ταυτόχρονα. Όμως δεν τελειώνουν εκεί οι προσδοκίες που υπάρχουν προς τους μαθητές από την κοινωνία.
Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες: νους υγιής εν σώματι υγιεί
Και έτσι, εκτός απ’ την πίεση που υπάρχει για έναν φαινομενικά υγιή νου υπάρχει και για ένα υγιές σώμα. Οι αθλητικές δραστηριότητες ενός εφήβου μπορούν να διαρκέσουν λίγες ή και πολλές ώρες αναλόγως το άτομο προσωπικά και αυτό μπορεί να αποτελέσει ακόμα μία πηγή άγχους.
Συνέπειες αυτών των καταστάσεων
Η ψυχολογία του νέου επηρεάζεται αρνητικά από αυτή την συνεχή πίεση που προέρχεται κυρίως από ενήλικες. Το άτομο μπορεί να εμφανίσει καταθλιπτική συμπεριφορά με την πάροδο των χρόνων, απαισιόδοξη στάση προς την ζωή και πολλές φορές μπορεί να νιώσει μόνο και μη κατανοητό. Συνήθως οι έφηβοι είναι πολύ προσηλωμένοι στα καθήκοντα που τους επιβάλλει η κοινωνία να αναλάβουν και δεν περνούν αρκετό ποιοτικό χρόνο κάνοντας τα πράγματα που τους ευχαριστούν αληθινά. Επιπλέον καταλήγουν να χάνουν την δημιουργικότητα και την αυθεντικότητά τους σαν άνθρωποι, αφού υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο καλούπι για το πώς πρέπει να λειτουργεί το κάθε άτομο σε αυτό τον κόσμο. Είναι σημαντικό να διαφοροποιείται ο κάθε ένας μας, να έχει την δική του φωνή, τον δικό του τρόπο να ζει, όσο παρατηρούμε τις καταστάσεις γύρω μας μπορούμε να αντιληφθούμε πως όλοι αρχίζουμε να μοιάζουμε μεταξύ μας. Θεωρούμε κάποια πράγματα δεδομένα όπως το ότι όλοι θέλουν να πάνε στο πανεπιστήμιο και να κάνουν οικογένεια. Δίνουμε μεγάλη αξία σε αγαθά και καταστάσεις που αν το καλοσκεφτούμε δεν την αξίζουν και έχουμε πολλές φορές λάθος εικόνα για αυτά.
π.χ. Οι καλοί βαθμοί δεν καθιστούν κάποιον έξυπνο, το πανεπιστήμιο δεν πιστοποιεί πως ο φοιτητής θα κάνει καριέρα, οι τέχνες δεν είναι κατώτερες σε αξία των επιστημών, οι αδύνατοι άνθρωποι δεν είναι απαραίτητα και υγιείς.
Γενικότερα έχουμε συνδέσει κάποιες καταστάσεις με κάποια αποτελέσματα που δεν έρχονται πάντα.
Καταπολέμηση αυτών των συναισθημάτων:
Εννοείται η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι διαφορετική, και αυτή είναι και η ομορφιά του κόσμου. Κάποιοι ίσως έχουν παραπάνω δυσκολίες όπως πίεση από την οικογένειά τους, κάποια ψυχολογική διαταραχή κλπ, όμως είναι σημαντικό να σταματάμε κάποια στιγμή μέσα στην μέρα για να αναρωτηθούμε: «Βρίσκομαι εκεί που θέλω να βρίσκομαι; Κάνω αυτό που θέλω να κάνω; Αυτό που κάνω είναι κάτι που θέλω εγώ ή κάποιος άλλος;». Πρέπει σιγά σιγά να αρχίσουμε να αφιερώνουμε παραπάνω χρόνο στον εαυτό μας, κάνοντας πράγματα που μας χαροποιούν και που μας προσφέρουν σωματική ή ψυχική υγεία και ικανοποίηση.
Το να ζωγραφίσουμε κάποιο τοπίο, να ακούσουμε μια όμορφη μουσική, να προγραμματίσουμε την εβδομάδα μας, να μιλήσουμε με έναν άνθρωπο που μας εμπνέει, να διαβάσουμε κάποιο μυθιστόρημα ή εγκυκλοπαίδεια, να μαγειρέψουμε κάτι καινούριο, να θαυμάσουμε το ηλιοβασίλεμα από το μπαλκόνι μας, να αθληθούμε, να κάνουμε ένα ζεστό μπάνιο και να περιποιηθούμε τον εαυτό μας. Είναι όλες μικρές διαδικασίες της καθημερινότητας που αγνοούμε την ύπαρξή τους λόγω άγχους, έλλειψη χρόνου, ή κάποιου “εθισμού”, όπως η υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών συσκευών που μπορεί να μας παρασύρει και να μας κάνει να χάσουμε την αίσθηση του χρόνου. Το σημαντικότερο από όλα είναι να βρίσκουμε χρόνο για τον εαυτό μας, κάνοντας πράγματα που ειλικρινά αγαπάμε και όχι που κάποιοι άλλοι θέλουν να μας επιβάλλουν.
Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να αρχίσει μία τόσο μπερδεμένη γενιά να γίνεται πιο αισιόδοξη και να καταπατηθεί η ιδεολογία του: «Κουράζομαι πέντε μέρες για να απολαμβάνω δύο με το ζόρι». Πρέπει ο καθένας με την σειρά του να αρχίσει να απολαμβάνει μικρές χαρές της καθημερινότητάς του και να προσαρμόζει τη ζωή του στα δικά του “θέλω” και όχι σε αυτά που του επιβάλλουν άλλοι άνθρωποι ή η κοινωνία.
Μπρούμα Αλεξάνδρα Β’3
