Της Σωτηρίας Γεωργιάδου…
Οι αρχές της ισότητας και της συμμετοχικότητας αποτελούν μέρος των βασικών αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ταυτόχρονα, οι κοινωνίες χαρακτηρίζονται από ολοένα μεγαλύτερη πολυμορφία από πολλές απόψεις. Κατά συνέπεια, καθίσταται όλο και πιο αναγκαία η κατανόηση και η διαχείριση της διαφορετικότητας, καθώς και η δημιουργία συνεκτικών κοινωνιών χωρίς αποκλεισμούς στην Ευρώπη. Τα ενωσιακά προγράμματα Erasmus+ και το Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης αποτελούν βασικά προγράμματα που μπορούν να υποστηρίξουν την επιδίωξη αυτή.
Σε μια γενική περιγραφή, αυτή αποτελεί τη βάση των προγραμμάτων Erasmus+. Συνήθως, τα προγράμματα αυτά απευθύνονται σε νέους ηλικίας 14 έως 22 ετών. Παρόλο που οι θεματικές, οι απαιτήσεις και οι προορισμοί διαφέρουν, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση μεριμνά για την οργάνωση ποικίλων δράσεων που καλύπτουν μια ευρεία «ομπρέλα» θεμάτων, οι βασικοί στόχοι παραμένουν σταθεροί. Μερικοί από αυτούς είναι η ισότητα, η συμπερίληψη, η φιλία και η κοινωνικοποίηση.
Σε ένα από αυτά τα προγράμματα είχε την ευκαιρία να συμμετάσχει το σχολείο μας φέτος και, με μεγάλη μου τιμή, έχω και εγώ έναν ρόλο σε αυτή τη δράση. Πιο συγκεκριμένα, το πρόγραμμα έχει ως βασικό θέμα τη συμπερίληψη και την ισότητα και θα διαρκέσει από τον Νοέμβριο του 2025 έως και τον Απρίλιο του 2027. Συμμετέχουν πέντε σχολεία από πέντε διαφορετικές χώρες: την Ελλάδα, την Τσεχία, την Πορτογαλία, το Βέλγιο και τη Γερμανία. Κάθε χώρα έχει τη δυνατότητα να επιλέξει τον αριθμό των μαθητών και των καθηγητών που θα συμμετάσχουν, καθώς και τον τρόπο διαμονής κατά τη διάρκεια των ταξιδιών.
Την τελευταία εβδομάδα του Νοεμβρίου 23-30, πραγματοποιήθηκε το ταξίδι στην Ελλάδα. Το σχολείο μας υποδέχτηκε συνολικά 17 μαθητές από το Βέλγιο, την Πορτογαλία και τη Γερμανία, καθώς και 6 συνοδούς καθηγητές. Οι μαθητές και μαθήτριες από το Βέλγιο και την Πορτογαλία φιλοξενήθηκαν από ελληνικές οικογένειες, γεγονός που τους έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσουν από κοντά την καθημερινότητα και τη φιλοξενία της χώρας μας.
Όσον αφορά τη δική μου εμπειρία, θα αναφερθώ τόσο σε ορισμένες από τις δραστηριότητες που πραγματοποιήσαμε με τη φιλοξενούμενή μου όσο και, κυρίως, στα συναισθήματα και τα βιώματα που μου προκάλεσε το πρόγραμμα. Η Charlotte είναι 16 ετών, μαθήτρια της 11ης τάξης του Λυκείου, όπως είναι η κατανομή των τάξεων στο Βέλγιο, και μόνιμη κάτοικος της χώρας. Έχει μία αδελφή, ασχολείται με την κολύμβηση και αγαπά ιδιαίτερα το πιάνο. Αν και δεν ήταν η πρώτη της φορά στην Ελλάδα, ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόταν τη Θεσσαλονίκη.
Η επικοινωνία μας ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου, όταν βρήκε τον λογαριασμό μου στο Instagram και μου έστειλε μήνυμα. Από την αρχή κατάλαβα πως πρόκειται για μια κοπέλα με πολλή ενέργεια και ενθουσιασμό. Ταιριάξαμε αμέσως και οι συζητήσεις μας έγιναν καθημερινές και οικείες, χωρίς αμηχανία. Αυτή η επικοινωνία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ομαλή πρώτη μας γνωριμία από κοντά.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη Θεσσαλονίκη, φροντίσαμε να γνωρίσει την ελληνική κουλτούρα και φιλοξενία τόσο μέσα από την καθημερινότητα στο σπίτι όσο και μέσα από κοινές εξόδους και δράσεις στην πόλη, συχνά μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά του προγράμματος. Η κοινή διαβίωση μας έδωσε την ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα και να δημιουργηθεί ένα κλίμα άνεσης και εμπιστοσύνης, το οποίο έκανε τη φιλοξενία μια ιδιαίτερα όμορφη εμπειρία. Η Charlotte είχε μαζί της ένα σημειωματάριο, στο οποίο όλοι/όλες οι συμμετέχοντες/ουσες άφησαν σκέψεις και ευχές, κάτι που μας έφερε ακόμη πιο κοντά.
Αν και στην αρχή ήμουν ανήσυχη για τη διαδικασία και την ευθύνη της φιλοξενίας, στο τέλος του προγράμματος τα συναισθήματά μου ήταν τελείως διαφορετικά. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, να μάθω για την καθημερινότητα, την κουλτούρα και τον πολιτισμό μιας άλλης χώρας, αλλά και να εντοπίσω πολλά κοινά στοιχεία, παρά τις διαφορές μας.
Γέμισα εμπειρίες, ενέργεια και νέες γνωριμίες, ενώ παράλληλα εξάσκησα σημαντικά τα αγγλικά μου, κάτι που συνέβαλε και στην προσωπική μου ανάπτυξη. Ακόμη και σήμερα διατηρούμε επικοινωνία με τα περισσότερα παιδιά του προγράμματος, ενώ με τη Charlotte μιλάμε συχνά. Πρόσφατα, μάλιστα, μου έστειλε φωτογραφίες από φαγητά που δοκίμασε να φτιάξει στο σπίτι της, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για όσα μοιραστήκαμε.
Σίγουρα υπήρξε κούραση και κάποιες μικρές δυσκολίες, όμως όλα αυτά αποτελούν μέρος της εμπειρίας. Είμαι ιδιαίτερα περήφανη και ικανοποιημένη που πήρα την απόφαση να συμμετάσχω στο πρόγραμμα. Το Erasmus+ μπορεί να ολοκληρώθηκε γρήγορα, όμως οι φιλίες, οι γνωριμίες, οι αναμνήσεις και οι εμπειρίες που δημιουργήθηκαν θα μείνουν για πάντα.
