Οι Τρεις Ιεράρχες

Ο Βασίλειος ο Μέγας

Ο Μέγας Βασίλειος, γνωστός και ως Βασίλειος Καισαρείας ή απλώς Άγιος Βασίλειος, ήταν Έλληνας Καππαδόκης, επίσκοπος της Καισάρειας στην Καππαδοκία της χερσονήσου της Μικράς Ασίας και Εκκλησιαστικός Πατέρας. Υποστήριξε το Σύμβολο της Πίστεως και αντιτάχθηκε στις αιρέσεις των πρωτοχριστιανικών χρόνων, μεταξύ των οποίων και του Αρειανισμού (Αρειανική διαμάχη). Είναι ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, που θεωρούνται προστάτες της παιδείας, μαζί με τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Τιμάται ως Άγιος από τις Χριστιανικές Εκκλησίες και η μνήμη του γιορτάζεται την 1η Ιανουαρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 2 Ιανουαρίου από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και την Αγγλικανική Εκκλησία.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως οι τρεις αυτοί σπουδαίοι δάσκαλοι αγάπησαν πολύ τα γράμματα και τους ανθρώπους. Μας έμαθαν ότι η μόρφωση είναι το πιο δυνατό εφόδιο στη ζωή μας, αρκεί να τη χρησιμοποιούμε για να κάνουμε το καλό. Γι’ αυτό και σήμερα τους τιμάμε ως προστάτες των σχολείων μας.


Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος είχε μια πολύ αγαπητή δουλειά από τον λαό, τη δουλειά του ρήτορα. Στη ζωή του μίλησε για διάφορα σημαντικά πράγματα και άλλαξε καθοριστικά τη σκέψη των ανθρώπων.

  • Μίλησε για λόγο διαφορετικών προϋποθέσεων από την κοινή ρητορεία των εθνικών.
  • Έστρεψε το περιεχόμενο του λόγου και από την αρχή της συγγραφικής του δράσης μέχρι και το τέλος.
  • Διασφάλισε τη στάση του απέναντι στην ελληνική φιλοσοφία, σύροντας διαρκώς μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον τρόπο σκέψης των φιλοσόφων και όχι στη μορφή.
  • Έζησε σε μια εποχή που τα μεγάλα κινήματα αιρέσεων είχαν καταπολεμηθεί από τον Μέγα Βασίλειο, τον Μέγα Αθανάσιο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Γρηγόριο Νύσσης, με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε ύφεση.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος

Ο Άγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο Θεολόγος (Αριανζός Καππαδοκίας, 329 – Ναζιανζός Καππαδοκίας, 25 Ιανουαρίου 390), γνωστός και ως Γρηγόριος της Ναζιανζού, ήταν Έλληνας Καππαδόκης θεολόγος που διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Θεωρείται ευρέως ως ο πιο ταλαντούχος ρήτορας μεταξύ των Πατέρων της Εκκλησίας. Ως κλασικά εκπαιδευμένος ομιλητής και φιλόσοφος του Ελληνισμού, κατάφερε να συνδυάσει τον Ελληνισμό με την πρώτη Εκκλησία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Σπύρος- Ναταλία- Κωνσταντίνα-Αντώνης