Η Γεωργία Σαρηβαξεβάνη, με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ζωρζ Σαρή, γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1923 στην Αθήνα, με καταγωγή από την Γαλλική Σενεγάλη και την Μικρά Ασία και είναι γνωστή για τα λογοτεχνικά της έργα.
Έζησε τα νεανικά της χρόνια κατά την περίοδο της κατοχής, οπότε παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής και συμμετείχε στην Αντίσταση και στην ΕΠΟΝ. Το 1947 έφυγε εξόριστη στο Παρίσι, όπου συναναστράφηκε με σημαντικούς ανθρώπους της τέχνης και του πνεύματος. Αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα και την περίοδο της δικτατορίας εργάστηκε ως ηθοποιός, επάγγελμα το οποίο εγκατέλειψε, λόγω της αδυναμίας έκφρασης εκείνη την εποχή. Έτσι, λοιπόν, άρχισε να γράφει.
Το συγγραφικό της έργο είχε ως αφετηρία τον «Θησαυρό της Βάγιας» που εκδόθηκε το 1969 και έγινε μεγάλη επιτυχία, ενώ μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση. Στην συνέχεια, έγραψε μυθιστορήματα, παιδικά βιβλία, μεταφράσεις, μία νουβέλα και ένα θεατρικό έργο. Αξιοσημείωτο είναι ότι πολλά βιβλία της αφορούν ένα πολύ αγαπημένο της πρόσωπο, την παιδική της φίλη, Άλκη Ζέη. Η φιλία αυτή, την οδήγησε στην συγγραφή του βιβλίου της Ε.Π. (Ενωμένες Πάντα).
Προσπάθησε με κάθε τρόπο να διαδώσει το παιδικό βιβλίο και να κρατήσει ζωντανή και άμεση επαφή με το κοινό της. Έτσι, άρχισε να πηγαίνει σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα και να κάνει ομιλίες. Κατά καιρούς, μέσα από κάποια άρθρα της και με τη συμμετοχή της σε λογοτεχνικές συζητήσεις, έλαβε ενεργό μέρος σε θέματα που αφορούσαν την παιδική λογοτεχνία, όπως τα κόμικς, η θεματολογία του παιδικού βιβλίου και η θέση της γυναίκας σε αυτό.
Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ, ενώ 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 1988 προτάθηκε για το βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ήταν επίτιμο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων από το 1972 μέχρι και τον θάνατό της στις 9 Ιουνίου του 2012, σε ηλικία 88 ετών.
