Θα τα πούμε στο διάλειμμα

σχολική τάξη

ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

του Γιώργου Παπαγεωργίου (Β2)

«Θα τα πούμε στο διάλειμμα», μια φράση που ακούγεται τελευταία όλο και πιο συχνά προκαλώντας ιδιαίτερη ανησυχία.

Τα προαύλια των σχολείων έχουν πια μετατραπεί σε παλαίστρες! Καθημερινά μαθητές όλων των τάξεων λύνουν τα προβλήματά τους μσχολικός εκφοβισμόςε την βία, είτε αυτή είναι λεκτική είτε είναι σωματική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το «διαφορετικό» παιδί του σχολείου, το οποίο μπορεί να έχει κιλά, περίεργο σώμα, ιδιαίτερη εμφάνιση και μαθησιακές δυσκολίες. Αυτό είναι συνήθως το εξιλαστήριο θύμα που γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους «ισχυρούς» και δημοφιλείς μαθητές.

Δυστυχώς λοιπόν ο διάλογος ως τρόπος επίλυσης των διαφορών έχει ξεχαστεί. Αυτό συμβαίνει διότι οι περισσότεροι νέοι αδυνατούν να διαμορφώσουν επιχειρήματα λόγω του ότι το γνωστικό τους επίπεδο είναι χαμηλό. Αντιθέτως με την βία τους δίνεται η δυνατότητα να αναδειχθούν ως νικητές και να κερδίσουν την αποδοχή των συνομηλίκων. Είναι όμως πραγματικά νικητές; Άραγε η βία μπορεί να αντικαταστήσει τον εποικοδομητικό διάλογο; Η απάντηση προφανώς και στις δύο ερωτήσεις είναι όχι. Οι περισσότεροι που καταφεύγουν στην βία απομακρύνονται από τα μαθήματα, μένουν στάσιμοι στην ζωή τους και περιθωριοποιούνται. Αντίθετα μαθητές που καλλιεργούν το πνεύμα τους μαθαίνουν να συζητούν σε κλίμα δημοκρατικό και ειρηνικό. Έτσι καταφέρνουν να νικήσουν τους «αντιπάλους» τους με τα επιχειρήματά τους αλλά και να εξασφαλίσουν μια πιο ποιοτική ζωή που θα στηρίζεται στον σεβασμό, την ενσυναίσθηση και τον διάλογο.

Συμπερασματικά αν και κάποιες φορές μέσα μας νιώθουμε ότι μπορούμε να επιβληθούμε με την βία, επιβάλλεται να σκεφτόμαστε πριν πράξουμε, γιατί η λογική και η εποικοδομητική συζήτηση αποτελούν τον μόνο πραγματικό τρόπο επίλυσης των διαφωνιών μας.

1 Σχόλιο

Υποβολή απάντησης