Η σύγχρονη κινηματογραφική βιομηχανία κινείται ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς
κόσμους: από τη μία, οι σκοτεινές κινηματογραφικές αίθουσες που βασίζονται στην
εμπειρία της συλλογικής θέασης και, από την άλλη, οι πλατφόρμες streaming που
μετατρέπουν την προβολή σε καθημερινή συνήθεια από τον καναπέ του σπιτιού μας.
Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα από την περίοδο της πανδημίας, ήρθαν στο προσκήνιο
άπειρες συνδρομητικές πλατφόρμες, όπως το Netflix, το Disney+, το Prime Video και το
Apple TV, οι οποίες παρέχουν εύκολη και οικονομική πρόσβαση, παντού και πάντα, σε
τεράστιες βιβλιοθήκες ταινιών και σειρών με εβδομαδιαίο κόστος μικρότερο από ένα
κινηματογραφικό εισιτήριο.
Το αποτέλεσμα; «Λουκέτα» σε κάποιες από τις πιο ιστορικές κινηματογραφικές
αίθουσες που δεν επιβίωσαν, έχοντας να ανταγωνιστούν όχι μόνο τις πλατφόρμες
streaming, αλλά και το φαινόμενο των πειρατικών ιστοσελίδων, που εξακολουθούν να
χρησιμοποιούνται παράνομα από ένα μέρος του κοινού.
Βέβαια, όπως και να το κάνουμε, η εμπειρία του σινεμά, παρά τα όσα χρόνια έχουν
περάσει, εξακολουθεί να είναι μοναδική. Ίσως να μην υπάρχει πολύ μεγάλη γκάμα
ταινιών, αλλά, τόσο η αίσθηση ότι φεύγουμε από την πραγματικότητα βυθισμένοι για
λίγο σε έναν άλλον κόσμο μέσα από τον «ζωντανό» ήχο της μεγάλης οθόνης, όσο και…
η μυρωδιά του φρέσκου ποπ κορν είναι αναντικατάστατα.
Μπορεί, λοιπόν, οι υπηρεσίες streaming να έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας, όμως οι
αίθουσες του σινεμά συνεχίζουν παραδοσιακά να αποτελούν έναν από τους
δημοφιλέστερους χώρους ψυχαγωγίας. Άλλωστε η λύση δε βρίσκεται στην επικράτηση
του ενός μοντέλου παρακολούθησης εις βάρος του άλλου, αλλά στην ισορροπία μεταξύ
τους, καθώς ο κινηματογράφος, όπως και κάθε πολιτιστικό μέσο, συνεχώς εξελίσσεται.

Εσύ ποιο από τα δύο προτιμάς

;

H καθημερινότητα των νέων σήμερα διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πλατφόρμες, όπως το instagram και το TikTok αποτελούν μεγάλο μέρος της ζωής μας καθώς λειτουργούν ως μέσα ψυχαγωγίας και διασκέδασης, επικοινωνίας και ενημέρωσης. Πώς όμως όλες αυτές οι πλατφόρμες μας επηρεάζουν εμάς τους νέους; Τις χρησιμοποιούμε σωστά; Η συνεχής σύγκριση με άλλους μέσα από φωτογραφίες και stories ή η προβολή μιας «τέλειας ζωής» δε μπορούν παρά να επηρεάζουν αρνητικά την αυτοπεποίθηση και την ψυχική μας υγεία. Οι έφηβοι βρισκόμαστε σε μια ευαίσθητη περίοδο, η εξωτερική μας εμφάνιση αλλάζει όπως και ο χαρακτήρας μας, είναι λοιπόν στο χέρι μας να διαμορφώσουμε την δική μας ταυτότητα και τα social δεν βοηθούν πάντα σε αυτό. Νιώθουμε ότι όλα κρίνονται μέσα από μία οθόνη, τα likes που θα πάρουμε σε μια φωτογραφία-γεμάτη από φίλτρα τις περισσότερες φορές- ή ο αριθμός των followers που θα υπάρχει στο προφίλ μας δημιουργεί πίεση για την «τέλεια εικόνα» που θέλουμε να δείξουμε στους άλλους.
Από την άλλη μπορεί οι πλατφόρμες των social media να μας βοηθούν να εκφραζόμαστε, να μαθαίνουμε νέες δεξιότητες, να επικοινωνούμε με αγαπημένα μας πρόσωπα οπουδήποτε και να ενημερωνόμαστε για τις εξελίξεις παγκοσμίως. Όμως για να αξιοποιήσουμε όλα αυτά, πρέπει να γνωρίζουμε τη σωστή χρήση των social media και να μην επηρεαζόμαστε ψυχικά ή να καθοριζόμαστε συναισθηματικά από τον ψεύτικο ,τις περισσότερες φορές, κόσμο που έχουν δημιουργήσει.

Η αξία μας δεν μπορεί να μετριέται σε likes ή followers.H γενιά μας, ίσως ήρθε η ώρα να μάθει να χρησιμοποιεί σωστά τον κόσμο του διαδικτύου, να μάθει να εκτιμά τον πραγματικό και να μην αφήνει τον ψηφιακό να μετριάζει την αυτοεκτίμησή της.

Η δημιουργικότητα ήταν ανέκαθεν μια από τις αγαπημένες ικανότητες της ανθρωπότητας. Μας αρέσει να φανταζόμαστε ότι κάθε τραγούδι, βιβλίο ή πίνακας είναι αποτέλεσμα κάποιας μυστηριώδους σπίθας που κατέχουν μόνο οι άνθρωποι. Τότε εμφανίστηκε η τεχνητή νοημοσύνη, παράγοντας ποιήματα, δοκίμια και εικόνες κατ” επιλογή προκαλώντας σύγχυση στην κοινωνία. Κάποιοι άνθρωποι ισχυρίστηκαν ότι οι μηχανές είχαν τελικά σκοτώσει τη δημιουργικότητα κάποιοι άλλοι πίστεψαν πως μας ενθάρρυνε να καινοτομήσουμε. Τελικά, ποια είναι όμως η αλήθεια;
Από τη μια έχουμε την AI η οποία εκπαιδεύεται σε υπάρχοντα δεδομένα, τείνοντας να αναπαράγει μοτίβα του παρελθόντος έχοντας μας «επί ξύλου κρεμασμένους». Αυτό οδηγεί σε ένα περιεχόμενο που όχι μόνο επαναλαμβάνεται αλλά μας στερεί την μαγεία της πρωτοτυπίας και της βαθιάς συναισθηματικής σύνδεσης για ένα πράγμα που μας αρέσει να ασχολούμαστε. Με αυτό τον τρόπο, παγιδεύεται η καλλιτεχνική ποικιλομορφία σε ένα μεταχειρισμένο κλουβί.
Επιπλέον, ως άνθρωποι που είμαστε, δεν μπορούμε να αντισταθούμε στον πειρασμό των έτοιμων λύσεων που προσφέρει απλόχερα η τεχνητή νοημοσύνη. Έτσι χωρίς να το καταλάβουμε χάνουμε αυτή την ανθρώπινη δίψα της περιέργειας , καθώς μετατρεπόμαστε σε αδιάφορα ρομπότ που τους ενδιαφέρει μόνο να τελειώσουν την δουλειά τους. Δηλαδή, Οι δημιουργοί και επιστήμονες σταματούν να πειραματίζονται και να επιλύουν προβλήματα μόνοι τους, χάνοντας την ικανότητα για κριτική σκέψη και καινοτομία.
Τέλος, είναι πολύ συχνό φαινόμενο της τεχνητής νοημοσύνης να χρησιμοποιεί έργα άλλων χωρίς τη συγκατάθεσή τους, εγείροντας ζητήματα λογοκλοπής. Μέσω της ευκολίας παραγωγής «φθηνού» περιεχομένου απαξιώνεται ο κόπος
των επαγγελματιών που δουλεύουν τόσο σκληρά για να επιτελέσουν ένα έργο που αφιέρωσαν χρόνο και προσπάθεια να τελειώσουν. Από την άλλη όμως πολλοί ισχυρίζονται πως η τεχνητή νοημοσύνη (AI) έχει επιφέρει επανάσταση στον δημιουργικό τομέα λειτουργώντας όχι ως αντικαταστάτης αλλά ως ένας ισχυρός συνεργάτης που ενισχύει την
ανθρώπινη δημιουργικότητα.
Η AI επιτρέπει στους δημιουργούς να παράγουν προσχέδια, ιδέες ή παραλλαγές σε δευτερόλεπτα εξοικονομώντας πολύτιμο χρόνο για εργασίες που παλαιότερα απαιτούσαν μέρες. Με λίγα λόγια, AI δεν αντικαθιστά τον
δημιουργό αλλά του δίνει «υπερδυνάμεις» λειτουργώντας ως ένα εργαλείο που θα πάρει στους ώμους της την «βαριά» δουλειά του ανθρώπου. Ένα άλλο όφελος της ΤΝ είναι το γεγονός ότι επιτρέπει σε άτομα χωρίς εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις να υλοποιήσουν τις ιδέες τους και τα οράματα τους. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος χωρίς ικανότητα στο σχέδιο μπορεί να δημιουργήσει μια ωραιότατη υψηλής ποιότητας εικονογράφηση για μια παρουσίαση, ένα βιβλίο ή μια εταιρία περιγράφοντας απλά τι φαντάζεται! Σκεφτείτε και μόνο από αυτό τι μπορείτε να καταφέρετε.

Προσωπικά πιστεύω πως η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν καθιστά τη δημιουργικότητα άχρηστη. Την καθιστά ανεκτίμητη. Το συνηθισμένο θα αντιγράφεται ασταμάτητα, αλλά η σπίθα – το παράξενο, το απρόβλεπτο -αυτό είναι που πάντα θα ξεχωρίζει περισσότερο από ποτέ, γιατί δεν μιμείται και δεν αναδιατάσσει κομμάτια αυτού που ήδη υπάρχει. Λοιπόν όχι, οι αλγόριθμοι δεν μπορούν να τη σβήσουν. Απλά την αναδεικνύουν.

Ένα συνηθισμένο φαινόμενο που αντιμετωπίζουμε όλοι οι άνθρωποι, είναι το άγχος. Ειδικότερα εμείς οι μαθητές, ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με αυτό λόγω των σχολικών δραστηριοτήτων ή της πίεσης για καλές επιδόσεις. Έτσι νιώθουμε συχνά ότι δεν έχουμε χρόνο για χαλάρωση, με αποτέλεσμα η διάθεσή μας ή ακόμα και οι επιδόσεις μας να επηρεάζονται αρνητικά. Η ψυχαγωγία όμως είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει!

Η ψυχαγωγία, αποτελεί μια εύκολη και πολύτιμη διέξοδο. Είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης του στρες. Η μουσική, η άθληση, ο ποιοτικός χρόνος με φίλους, τα χόμπι και οι δραστηριότητες που αγαπάμε, μας ξεκουράζουν και αποσπούν το μυαλό μας από τις δυσκολίες της καθημερινότητας.

Μέσω της ψυχαγωγίας, οι αρνητικές σκέψεις υποχωρούν και το άτομο γεμίζει με θετικά συναισθήματα. Παράλληλα, ενισχύεται η δημιουργικότητα και η αυτοπεποίθηση συμβάλλοντας έτσι ,στη βελτίωση της συνολικής ψυχικής μας υγείας.

Συνοψίζοντας, η ψυχαγωγία αποτελεί πηγή ισορροπίας ανάμεσα στον ελεύθερο χρόνο και τις υποχρεώσεις. Με την ένταξή της στο πρόγραμμά μας, η καθημερινότητα γίνεται πιο ευχάριστη και η ανάγκη για αποφόρτιση ικανοποιείται. Επομένως, είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εμάς τους μαθητές να  εντάσσουμε την ψυχαγωγία ενεργά στη ζωή μας.

Ήδη από τις αρχές του Λυκείου εμφανίζεται ως πρόκληση στη μαθητική μας ζωή η απόφαση τομέα σπουδών, αρχικά μέσω της κατεύθυνσης και στη συνέχεια με την επιλογή συγκεκριμένων σχολών για τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού μας. Καλούμαστε, λοιπόν, να διαλέξουμε κάποια σχολή και επαγγελματικό κλάδο από μια νεαρή ηλικία, κατά την οποία είμαστε ακόμη σε διαδικασία ανακάλυψης των προσωπικών μας ενδιαφερόντων και δεν έχουμε καμία εμπειρία από την αγορά εργασίας.

Η επιλογή σπουδών σίγουρα δεν πρέπει να είναι τυχαία, καθώς το επάγγελμα θα καταλαμβάνει ένα μεγάλο κομμάτι της μελλοντικής καθημερινότητας μας. Ωστόσο, επειδή είμαστε υποχρεωμένοι να λάβουμε μια απόφαση, λόγω της δομής του εκπαιδευτικού συστήματος, εάν τελικά δεν είμαστε ευχαριστημένοι, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι θα εξακολουθήσουμε να κάνουμε το ίδιο επάγγελμα όλη μας τη ζωή, ούτε πως πρέπει να συμβιβαστούμε με μια απασχόληση που μας κάνει δυστυχισμένους.

Άλλωστε, σε πολλές περιπτώσεις άτομα καταλήγουν τελικά να κάνουν εντελώς διαφορετική δουλειά από αυτή που είχαν στο μυαλό τους στην εφηβική ηλικία και όταν έδωσαν πανελλήνιες, γιατί με την πάροδο του καιρού ανακαλύπτουμε ενδεχομένως καινούριους τομείς ή ασχολίες που μας ενδιαφέρουν και θεωρούμε ότι μας εκφράζουν περισσότερο. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να διαλέγουμε συνειδητά κάτι που μας προσφέρει ικανοποίηση και συμβαδίζει με την προσωπικότητά μας, να θυμόμαστε ότι η επιλογή δεν είναι οριστική και πως ο τελικός στόχος είναι πάντα η επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος για τον εαυτό μας.