Γράφει η Αρίστη Κωνσταντινίδου:
Ήδη από τις αρχές του Λυκείου εμφανίζεται ως πρόκληση στη μαθητική μας ζωή η απόφαση τομέα σπουδών, αρχικά μέσω της κατεύθυνσης και στη συνέχεια με την επιλογή συγκεκριμένων σχολών για τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού μας. Καλούμαστε, λοιπόν, να διαλέξουμε κάποια σχολή και επαγγελματικό κλάδο από μια νεαρή ηλικία, κατά την οποία είμαστε ακόμη σε διαδικασία ανακάλυψης των προσωπικών μας ενδιαφερόντων και δεν έχουμε καμία εμπειρία από την αγορά εργασίας.
Η επιλογή σπουδών σίγουρα δεν πρέπει να είναι τυχαία, καθώς το επάγγελμα θα καταλαμβάνει ένα μεγάλο κομμάτι της μελλοντικής καθημερινότητας μας. Ωστόσο, επειδή είμαστε υποχρεωμένοι να λάβουμε μια απόφαση, λόγω της δομής του εκπαιδευτικού συστήματος, εάν τελικά δεν είμαστε ευχαριστημένοι, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι θα εξακολουθήσουμε να κάνουμε το ίδιο επάγγελμα όλη μας τη ζωή, ούτε πως πρέπει να συμβιβαστούμε με μια απασχόληση που μας κάνει δυστυχισμένους.
Άλλωστε, σε πολλές περιπτώσεις άτομα καταλήγουν τελικά να κάνουν εντελώς διαφορετική δουλειά από αυτή που είχαν στο μυαλό τους στην εφηβική ηλικία και όταν έδωσαν πανελλήνιες, γιατί με την πάροδο του καιρού ανακαλύπτουμε ενδεχομένως καινούριους τομείς ή ασχολίες που μας ενδιαφέρουν και θεωρούμε ότι μας εκφράζουν περισσότερο. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να διαλέγουμε συνειδητά κάτι που μας προσφέρει ικανοποίηση και συμβαδίζει με την προσωπικότητά μας, να θυμόμαστε ότι η επιλογή δεν είναι οριστική και πως ο τελικός στόχος είναι πάντα η επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος για τον εαυτό μας.
