Γράφει η Αναστασία Γεωργάκη
Η δημιουργικότητα ήταν ανέκαθεν μια από τις αγαπημένες ικανότητες της ανθρωπότητας. Μας αρέσει να φανταζόμαστε ότι κάθε τραγούδι, βιβλίο ή πίνακας είναι αποτέλεσμα κάποιας μυστηριώδους σπίθας που κατέχουν μόνο οι άνθρωποι. Τότε εμφανίστηκε η τεχνητή νοημοσύνη, παράγοντας ποιήματα, δοκίμια και εικόνες κατ” επιλογή προκαλώντας σύγχυση στην κοινωνία. Κάποιοι άνθρωποι ισχυρίστηκαν ότι οι μηχανές είχαν τελικά σκοτώσει τη δημιουργικότητα κάποιοι άλλοι πίστεψαν πως μας ενθάρρυνε να καινοτομήσουμε. Τελικά, ποια είναι όμως η αλήθεια;
Από τη μια έχουμε την AI η οποία εκπαιδεύεται σε υπάρχοντα δεδομένα, τείνοντας να αναπαράγει μοτίβα του παρελθόντος έχοντας μας «επί ξύλου κρεμασμένους». Αυτό οδηγεί σε ένα περιεχόμενο που όχι μόνο επαναλαμβάνεται αλλά μας στερεί την μαγεία της πρωτοτυπίας και της βαθιάς συναισθηματικής σύνδεσης για ένα πράγμα που μας αρέσει να ασχολούμαστε. Με αυτό τον τρόπο, παγιδεύεται η καλλιτεχνική ποικιλομορφία σε ένα μεταχειρισμένο κλουβί.
Επιπλέον, ως άνθρωποι που είμαστε, δεν μπορούμε να αντισταθούμε στον πειρασμό των έτοιμων λύσεων που προσφέρει απλόχερα η τεχνητή νοημοσύνη. Έτσι χωρίς να το καταλάβουμε χάνουμε αυτή την ανθρώπινη δίψα της περιέργειας , καθώς μετατρεπόμαστε σε αδιάφορα ρομπότ που τους ενδιαφέρει μόνο να τελειώσουν την δουλειά τους. Δηλαδή, Οι δημιουργοί και επιστήμονες σταματούν να πειραματίζονται και να επιλύουν προβλήματα μόνοι τους, χάνοντας την ικανότητα για κριτική σκέψη και καινοτομία.
Τέλος, είναι πολύ συχνό φαινόμενο της τεχνητής νοημοσύνης να χρησιμοποιεί έργα άλλων χωρίς τη συγκατάθεσή τους, εγείροντας ζητήματα λογοκλοπής. Μέσω της ευκολίας παραγωγής «φθηνού» περιεχομένου απαξιώνεται ο κόπος
των επαγγελματιών που δουλεύουν τόσο σκληρά για να επιτελέσουν ένα έργο που αφιέρωσαν χρόνο και προσπάθεια να τελειώσουν. Από την άλλη όμως πολλοί ισχυρίζονται πως η τεχνητή νοημοσύνη (AI) έχει επιφέρει επανάσταση στον δημιουργικό τομέα λειτουργώντας όχι ως αντικαταστάτης αλλά ως ένας ισχυρός συνεργάτης που ενισχύει την
ανθρώπινη δημιουργικότητα.
Η AI επιτρέπει στους δημιουργούς να παράγουν προσχέδια, ιδέες ή παραλλαγές σε δευτερόλεπτα εξοικονομώντας πολύτιμο χρόνο για εργασίες που παλαιότερα απαιτούσαν μέρες. Με λίγα λόγια, AI δεν αντικαθιστά τον
δημιουργό αλλά του δίνει «υπερδυνάμεις» λειτουργώντας ως ένα εργαλείο που θα πάρει στους ώμους της την «βαριά» δουλειά του ανθρώπου. Ένα άλλο όφελος της ΤΝ είναι το γεγονός ότι επιτρέπει σε άτομα χωρίς εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις να υλοποιήσουν τις ιδέες τους και τα οράματα τους. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος χωρίς ικανότητα στο σχέδιο μπορεί να δημιουργήσει μια ωραιότατη υψηλής ποιότητας εικονογράφηση για μια παρουσίαση, ένα βιβλίο ή μια εταιρία περιγράφοντας απλά τι φαντάζεται! Σκεφτείτε και μόνο από αυτό τι μπορείτε να καταφέρετε.
Προσωπικά πιστεύω πως η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν καθιστά τη δημιουργικότητα άχρηστη. Την καθιστά ανεκτίμητη. Το συνηθισμένο θα αντιγράφεται ασταμάτητα, αλλά η σπίθα – το παράξενο, το απρόβλεπτο -αυτό είναι που πάντα θα ξεχωρίζει περισσότερο από ποτέ, γιατί δεν μιμείται και δεν αναδιατάσσει κομμάτια αυτού που ήδη υπάρχει. Λοιπόν όχι, οι αλγόριθμοι δεν μπορούν να τη σβήσουν. Απλά την αναδεικνύουν.
