Από Λεωνίδα Καραδήμα, Κωνσταντίνα Κούκου, Κωνσταντινίδου Ειρήνη και Μάλαινο Σταύρο του τμήματος Β2
Το θέμα της κλωνοποίησης του ανθρώπου δύναται να προσεγγιστεί και ηθικά.
Υπάρχει πλήθος επιχειρημάτων κατά της κλωνοποίησης του ανθρώπου. Λόγου χάρη, η αξιοπρέπεια του ανθρώπου θίγεται καθώς αυτή η πράξη προδιαγράφει τη μελλοντική εξέλιξη του. Επίσης, αξιοσημείωτος κρίνεται ο ρόλος του DNA (γενετικό υλικό ή δεοξυριβονουκλεϊκό οξύ) στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου. Από αυτό γίνεται αντιληπτό πως η κλωνοποίηση υπονομεύει συνάμα και τη γενετική μοναδικότητα του ανθρώπου – κλώνου. Επιπλέον, το παιδί – κλώνος στερείται το δικαίωμα της άγνοιας σε ένα «ανοικτό μέλλον», όπως και το να αποτελέσει πλήρη έκπληξη για τους γονείς του.
Ακόμη, το πρόβλημα της υπογονιμότητας θα μπορούσε αντιμετωπιστεί με τη χρήση κλώνων. Αυτή η πράξη προσβάλλει, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια ενώ ταυτόχρονα υποτιμάται ο ρόλος του ανδρός στην απόκτηση τέκνων.
Στην περίπτωση της αναπαραγωγικής κλωνοποίησης, η ανθρώπινη ύπαρξη που προκύπτει θα αποτελεί περισσότερο μέσο παρά σκοπό. Για παράδειγμα, ένα έμβρυο – κλώνος, χαρακτηρίζεται μέσο καθότι δημιουργήθηκε για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες και τα συμφέροντα των γονέων του. Αυτό μπορεί να συνεπάγεται ακόμα και την εμπορευματοποίηση της κλωνοποίησης για κερδοσκοπία. Έτσι, η ανθρώπινη αναπαραγωγή εισάγεται σε κανόνες ζήτησης και προσφοράς.
Σε τούτο το σημείο, αξίζει να σημειωθεί ότι κίνδυνοι που ελλοχεύουν επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη σωματική υγεία. Επιστήμονες αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι ένα μεγάλο ποσοστό των κλωνοποιημένων θηλαστικών δεν αναπτύσσονται ομαλά. Επιπλέον, παρουσιάζουν αναπνευστικές και κυκλοφορικές δυσκολίες. Ως εκ τούτου, εκδηλώνονται φόβοι και ανησυχίες για την υγεία του παιδιού μετέπειτα.
Η χειρότερη επίπτωση ενδεχομένως είναι η αλλοίωση του θεσμού της οικογένειας. Υπάρχει μια σπάνια εκδοχή, όπου δύο αδέλφια δε μοιράζονται το γονιδίωμα του πατέρα ή της μητέρας. Ωστόσο, είναι δυνατόν αυτή η εκδοχή να προκύψει σε μια οικογένεια που δε θα γνωρίζει το μέγεθος αυτής της «ζημιάς» καθώς ο αντίκτυπος είναι άγνωστος.
Εν κατακλείδι, ένα έτερο επιχείρημα κατά της κλωνοποίησης των ειδών γενικότερα είναι ότι θα βλάψει την βιοποικιλότητα. Δηλαδή η γενετική ποικιλότητα στα τόσα βιολογικά είδη αμβλύνεται.
Συμπερασματικώς, λοιπόν, στο ερώτημα αν η χρήση ανθρώπινων κλώνων ως μέσο για θεραπεία είναι ηθικά αποδεκτή, κατά τη γνώμη μας, αυτή η ενέργεια δεν αρμόζει σε ηθικούς ανθρώπους. Πρέπει να ληφθούν υπόψη τα φυσιολογικά και τα αναπτυξιακά προβλήματα που προκαλούν σοβαρά τραύματα στην υγεία γενικότερα. Οι ηθικοί άνθρωποι δε θα προτιμούσαν να καταφύγουν στην κλωνοποίηση εφόσον φθείρει σωματικά και ψυχικά τον άνθρωπο-κλώνο.
Πηγές
Βιοεπιστήμες, Τεχνολογία, Κοινωνία Προκλήσεις και Προοπτικές: Το ζήτημα της Κλωνοποίησης, Κ. Μορφάκης (2008). Στρατιωτική Επιθεώρηση
Αναπαραγωγική κλωνοποίηση, Γ. Παπαδημητρίου (2009). Η Καθημερινή
