έμμονη αυτή ιδέα, θα διαπράξει μια σειρά από φόνους, και κυνηγημένη από την αστυνομία θα πνιγεί την ώρα που ζητά καταφύγιο σε μια εκκλησιά κοντά στη θάλασσα,

«εις τον λαιμόν τον ενώνον τα τον βράχον του ερημητηρίου με την ξηράν, εις το ήμισυ του δρόμου μεταξύ της θείας και της ανθρωπίνης δικαιοσύνης».

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους νεοέλληνες πεζογράφους και ο κυριότερος εκπρόσωπος του ηθογραφικού διηγήματος. Το έργο τουτο διακρίνει βαθιά θρησκευτική πίστη, προσήλωση στην παράδοση, συγκατάβαση στις αδυναμίες των ανθρώπων και συμπάθεια στις δυστυχίες τους, αλλά και ευαισθησία απέναντι στη φύση και στη ζωή. Άλλωστε, το λέει και ο ίδιος: «Όσον ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά ήθη».

Χρησιμοποιεί μια γλώσσα ιδιότυπη (κατά βάσιν καθαρεύουσα στην αφήγηση και στην περιγραφή, δημοτική με συχνούς ιδιωματισμούς της Σκιάθου στα διαλογικά μέρη) βασικό και αναπόσπαστο στοιχείο της γοητείας που εξακολουθεί να ασκεί το έργο του. Τα Άπαντά του έχουν εκδοθεί από το «Δόμο» με επιμέλεια του Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου.

 Της Ελισάβετ Κρητικού

Το διήμερο 21 και 22 Δεκεμβρίου 2024 διοργανώθηκε με μεγάλη επιτυχία το Χριστουγεννιάτικο Bazaar Βιβλίου στο χώρο του σχολείου. Το bazaar αποτέλεσε μια πρωτοβουλία της ομάδας της βιβλιοθήκης, την οποία απαρτίζουν οι εκπαιδευτικοί Νότα Ε. , Μίκου Α., Κρητικού Ε. και Σταμοπούλου Κ., με ενεργή συμμετοχή μαθητών και μαθητριών, καθώς και του υπόλοιπου εκπαιδευτικού προσωπικού του σχολείου. Στον χώρο του bazaar διατέθηκαν βιβλία διαφόρων κατηγοριών, χειροποίητες δημιουργίες των παιδιών (σελιδοδείκτες και γιορτινά διακοσμητικά ρόδια) καθώς και όμορφα αναμνηστικά, όπως κούπες και στυλό με το λογότυπο του σχολείου μας. Στην αίθουσα Πληροφορικής προβάλλονταν χριστουγεννιάτικες ταινίες, ενώ δεν έλειψαν και τα παραδοσιακά γλυκίσματα.

Μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές του διημέρου ήταν η παρουσία παλιών αποφοίτων, που επέστρεψαν με νοσταλγία στον γνώριμο χώρο του σχολείου. Οι αναμνήσεις ξύπνησαν, οι συναντήσεις ήταν θερμές και πραγματοποιήθηκαν ξεναγήσεις στο σχολικό κτήριο, δημιουργώντας ένα μοναδικό κλίμα επανένωσης και χαράς.

Το χριστουγεννιάτικο bazaar βιβλίου αγκαλιάστηκε θερμά τόσο από τη σχολική κοινότητα όσο και από το ευρύτερο κοινό και αποτέλεσε μια γιορτή προσφοράς, δημιουργικότητας και σύνδεσης, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά πως το σχολείο είναι ένας ζωντανός πυρήνας πολιτισμού και συνεργασίας. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι συμμετείχαν και στήριξαν τη δράση μας!

]]> https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/192/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/185 https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/185#comments Thu, 22 May 2025 22:46:56 +0000 ΜΙΚΟΥ ΑΝΝΑ http://schoolpress.sch.gr/46ostypos/?p=185 [...]]]> Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής λογοτεχνίας μαθητές του σχολείου μας με διδάσκουσα καθηγήτρια την φιλόλογο Κουβρούκη Δήμητρα ασκούμενοι στην δημιουργική γραφή εμπνεύστηκαν από τα κείμενα που διδάχθηκαν και έγιναν λογοτέχνες, ποιητές και πεζογράφοι. Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά για τις γεμάτες έμπνευση συνθέσεις τους.

Μαθητές της Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ έγραψαν μια ιστορία αξιοποιώντας τους τίτλους των κειμένων που διδάχθηκαν κατά την διάρκεια της χρονιάς. Ακόμη και το λογοτεχνικό τους ψευδώνυμο αποτελεί τίτλο κειμένου που ανθολογείται στο βιβλίο τους:

Ο παππούς και το εγγονάκι του, η Νινέτ, ήθελαν να βάλουν κάτι ξεχωριστό στο τραπέζι. Έτσι αγόρασαν το πιο γλυκό ψωμί για την παραμονή των Χριστουγέννων. Κάλεσαν τον πιο πιστό φίλο της Νινέτ, τον Κωνσταντή, με την γιαγιά του, την Δάφνη. Μετά απ’ το φαγητό βγήκαν να δουν το ηλιοβασίλεμα. Ο παππούς και η Νινέτ, κοιτώντας την Αθήνα, κατάλαβαν πως έκαναν μεγάλο λάθος που άφησαν την ζωή στην Σύμη. Και αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω με πλοίο.

“Τα φαντάσματα”

Μαθητές της Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ μελετώντας τα ποιήματα του Ν. Καββαδία, “Kuro Siwo” και της Μ. Πολυδούρη, “Γιατί μ’ αγάπησες” μας αποκάλυψαν με την δική τους ποιητική ματιά τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους για την ζωή των ναυτικών και την αγάπη αντίστοιχα.

8 μήνες ταξίδι

Σε μια χώρα νέα.

Φουρτούνες, κεραυνοί

Και δυσκολίες τόσες

Καπετάνιος σ’ ένα καράβι μοναχό

Στης θάλασσας τα βάθη.

24ωρο ωράριο εργασίας

Δίχως ύπνο, πείνα και κακουχίες.

Από το πρώτο λεπτό

μέχρι το τελευταίο

στον συλλογισμό μου

έχω μόνο ένα πράγμα,

την οικογένεια μου

που τόσο πολύ την αγαπώ

ΠΕΡΙ ΝΑΥΛΟΥ

Το χάραμα φύγαμε για την Χαβάνα

Απ’ τον Περαία με θάλασσα ωραία

Και μαζί με το

αγέρι

Φτάσαμε στο Αλγέρι.

Στο λιμάνι μας περίμεναν Βερβέροι

με καμήλες και χαλιά,

Είχαν από ελεφαντόδοντο μαχαίρια κοφτερά

Μας κυνηγήσαν και άντε κάτω τα πανιά.

Μας παίρνουνε τα κύματα μακριά απ’ την Αφρική

Παναγιά μου θαλασσοταραχή.

Σώνει το νερό κι η τροφή,

Μας συλλαμβάνει η πολιτοφυλακή.

Με τούτα και με κείνα μας αφήνουν από ‘κει,

ιστορία γι’ άλλο ποίημα αυτή.

Ανοιγόμαστε ταλαίπωροι στην Ιβηρική

Ciao Αδριατική, ciao Αδριατική!

Ισπανοί και Πορτογάλοι μας στέλνουνε αγάπη

Τη βάζουμε κι αυτή μέσα στο αμπάρι!

Με της Ινδίας το μπαχάρι

Γεμίζει και βαραίνει το καράβι.

Και σαν πάμε στη Σεβίλλη

Το καράβι σε μία δίνη,

Πώς τα θέλει ο θεός,

Ο κάπτεν μας νεκρός.

Ζαριά στη Λισαβόνα για του σκαριού τον νέο βασιλιά

Άγιε μου Νικόλα, δεν είμαι εγώ γι ‘αυτά!

Έτσι αλλάζω πόστο, αλλάζω προορισμό,

βουρ για το Ρίο, εμπρός ολοταχώς.

Στο Ντε Τζανέιρο θε να πα να ζήσω

Στο καρναβάλι το σώμα μου να ντύσω.

Μα ένα βράδυ στου Ατλαντικού τα νερά

η βαρκούλα μας πλάγιασε απαλά.

Πρέπει να‘ ταν το καραντί

Που του πληρώματος

ζωντανοί

Έμεινα εγώ και ένα ενοχλητικό πουλί…..

ΆΤΙΤΛΟ Ι

Κάποιες ώρες την ημέρα και ιδιαίτερα το βράδυ,

Σκέφτομαι τι να’ ναι κείνο

Που δε διαλύει το σκοτάδι;

Το σκοτάδι της ψυχής μας

Τα κενά μες την καρδιά μας

Και τις γκρίζες μας τις σκέψεις

Τι τις παίρνει μακριά μας;

Ψάχνοντας να βρω τη λύση

Ψάχνοντας αυτό το κάτι,

Μια φωνή μες την ψυχή μου

Μου ψιθύρισε « Αγάπη».

Δίνει νόημα στον χρόνο

Στην κοντή την ύπαρξή μας.

Χρωματίζει όλο το σύμπαν

Και τη σύντομη ζωή μας!

ΆΤΙΤΛΟ ΙΙ

Κατάλαβα πως σε αγαπώ,

Όταν άρχισα να σε βλέπω στα ηλιοβασιλέματα και στο φεγγάρι.

το μόνο που με καθησύχαζε

Ήταν η γνώση που έβλεπες κι εσύ τον ίδιο ουρανό.

Κατάλαβα πως σε αγαπώ,

Όταν ξαφνικά κάθε στίχος τραγουδούσε για το περιθώριο ανάμεσα στα βλέμματά μας.

Κατάλαβα πως σε αγαπώ,

όταν κάθε φορά που ζούσα μια όμορφη στιγμή,

σκεφτόμουν πόσο πιο ωραία θα ήταν αν τη ζούσαμε μαζί.

Και μέχρι να τα σκεφτώ όλα αυτά,

η στιγμή είχε ήδη γίνει ανάμνηση…..

ΆΤΙΤΛΟ ΙΙΙ

Γλυκές οι προθέσεις μου

Μα πικρά τα λόγια μου,

Σαν τον ήλιο όταν πέφτει η νύχτα,

Από την αγάπη μου δε μένει τίποτα.

Για όλα αυτά φταίω εγώ

Που πλέον στην καρδιά μου δε ζω.

Αλλά και να είναι παγίδα,

Εγώ θα κρατήσω την ελπίδα

Πως μια μέρα ξανά,

Θα βρεις σε μένα αυτό που αγαπάς…..

Η Βιέννη είναι η πρωτεύουσα της Αυστρίας και είναι μια πόλη που σίγουρα αξίζει να την επισκεφτεί κανείς. Είναι μια από τις πιο όμορφες πόλεις της Ευρώπης, καθώς έχει πολλά πράγματα που την κάνουν ξεχωριστή. Εδώ σας γράφω 10 λόγους που μου άρεσε και που πιστεύω ότι θα σας αρέσει κι εσάς!

1.Η περίφημη Όπερα της Βιέννης

Η Κρατική Όπερα της Βιέννης (Wiener Staatsoper) είναι μία από τις πιο διάσημες όπερες του κόσμου. Το κτίριο από μόνο του είναι εντυπωσιακό και αξίζει να το δεις, ειδικά το βράδυ που είναι φωτισμένο. Μπορείς να παρακολουθήσεις παραστάσεις κλασικής μουσικής και μπαλέτου ή ακόμα και να κάνεις μια ξενάγηση στο εσωτερικό.

2. Ο Ζωολογικός Κήπος του Schönbrunn

Είναι ο παλαιότερος ζωολογικός κήπος στον κόσμο και βρίσκεται μέσα στους κήπους του παλατιού Schönbrunn. Εκεί μπορείς να δεις πάντα, ελέφαντες, τίγρεις, πιγκουίνους και πολλά άλλα μοναδικά ζώα. Είναι σίγουρα ένας από τους λόγους που χρειάζεται να επισκεφτεί κανείς τη Βιέννη.

3. Το παλάτι Schönbrunn

Εκτός από τον ζωολογικό κήπο, το παλάτι έχει πανέμορφους βασιλικούς κήπους, λαβύρινθο και πολλά δωμάτια που μπορείς να επισκεφτείς  Πραγματικά μοιάζει σαν να είναι βγαλμένο από παραμύθι. 

4. Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Στεφάνου

Ο Άγιος Στέφανος είναι ο πιο διάσημος ναός στη Βιέννη και βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της πόλης. Το κτίριο είναι τεράστιο, με εντυπωσιακή αρχιτεκτονική και ωραία διακόσμηση στο εσωτερικό του. Αν ανεβείς στον πύργο του, θα δεις ολόκληρη τη Βιέννη από ψηλά. Η θέα είναι πραγματικά μαγική! 

 5. Το μουσείο Albertina

Το Albertina είναι ένα από τα πιο γνωστά μουσεία της Βιέννης Έχει πίνακες ζωγραφικής από αρκετούς σπουδαίους καλλιτέχνες. Είναι μέσα στην πόλη, κοντά στην όπερα. Μέσα μπορείς να δεις πίνακες σπουδαίων καλλιτεχνών, όπως ο Πικάσο, ο Νταλί και ο Μονέ. Εκτός από τα έργα τέχνης, το ίδιο το κτίριο είναι εντυπωσιακό και έχει όμορφη θέα προς την πόλη. Αν σου αρέσει η ζωγραφική, αξίζει να το επισκεφτείς!

6. Η Prater – το λούνα παρκ της Βιέννης

Έχει πολλές δραστηριότητες και παιχνίδια, αλλά το πιο γνωστό είναι η μεγάλη ρόδα (Riesenrad) που προσφέρει υπέροχη θέα στην πόλη! Θα μπορούσα να πω ότι είναι το ιδανικό μέρος για παιδιά. 

7.Το Hofburg και η Σχολή Ιππασίας

Το Hofburg είναι το παλιό χειμερινό παλάτι. Μπορείς να επισκεφτείς το Μουσείο της Πριγκίπισσας Σίσσυ. Σήμερα, μέσα στο παλάτι, μπορείς να δεις τα αυθεντικά δωμάτια όπου ζούσαν οι βασιλιάδες, αλλά και να μάθεις για την ιστορία τους στο Μουσείο της Πριγκίπισσας Σίσσυ. Εκτός από τα βασιλικά δωμάτια, το Hofburg φιλοξενεί και την Ισπανική Σχολή Ιππασίας, όπου εκπαιδεύονται άλογα.

8. Το παγοδρόμιο τον χειμώνα

Τον χειμώνα, μπροστά από το Δημαρχείο της Βιέννης (Rathaus), φτιάχνουν ένα τεράστιο παγοδρόμιο. Είναι στολισμένο με φώτα, μουσική και πολλά χριστουγεννιάτικα σπιτάκια με φαγητό και γλυκά. Μπορείς να κάνεις πατινάζ με φίλους ή την οικογένειά σου και να περάσεις τέλεια! Είναι πολύ διασκεδαστικό και όμορφο, ειδικά το βράδυ.

9. Το MuseumsQuartier

Το MuseumsQuartier, που σημαίνει «το τετράγωνο των μουσείων», είναι ένας μεγάλος χώρος που συνδυάζει πολλά μουσεία και πολιτιστικά κέντρα, και βρίσκεται στο κέντρο της Βιέννης. Είναι από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα τέχνης και πολιτισμού στον κόσμο. Είναι εδικά για τους λάτρεις της τέχνης, αφού μπορούν να βρουν μουσεία με σύγχρονη τέχνη, γκαλερί και εκδηλώσεις. 

 10.Café Central

Το Café Central είναι ένα από τα πιο διάσημα και ιστορικά καφέ της Βιέννης. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και είναι γνωστό για την πλούσια ιστορία του. Εκεί, μπορείς να απολαύσεις παραδοσιακή ‘Σοκολάτα Βιενουά’ και γλυκά, όπως η Sachertorte, σε έναν εντυπωσιακό χώρο με κλασική διακόσμηση. Αν επισκεφτείς τη Βιέννη, το Café Central είναι σίγουρα ένα από τα μέρη που πρέπει να δεις!

Της Άννας Πλ.

Τον Δεκέμβριο πραγματοποιήθηκε ένα χριστουγεννιάτικο παζάρι στο σχολείο που φοιτώ, στο 46ο Γυμνάσιο Αθήνας.

Από το προηγούμενο βράδυ ήμουν ιδιαίτερα ενθουσιασμένη που θα επισκεπτόμουν το σχολείο μου το οποίο θα μοσχοβολούσε με το άρωμα των Χριστουγέννων. Θα ήταν ένα ξεχωριστό χειμωνιάτικο απόγευμα, αφού θα είχα την ευκαιρία να συναντήσω τους καθηγητές μου σ΄ ένα ευχάριστο εορταστικό κλίμα, χωρίς το άγχος και την πίεση των μαθημάτων. Λόγω του ψυχρού και βροχερού καιρού το παζάρι οργανώθηκε στον εσωτερικό χώρο του σχολείου , στον πρώτο όροφο , όπου είχανε στηθεί οι χριστουγεννιάτικοι πάγκοι. Κάποιοι είχαν βιβλία, άλλοι κεράσματα όπως χυμούς και μελομακάρονα και άλλοι αναμνηστικά δωράκια με τα στοιχεία του σχολείου. Παράλληλα η αίθουσα πληροφορικής που βρίσκεται στον όροφο είχε μετατραπεί σε αίθουσα προβολής χριστουγεννιάτικων ταινιών. Αυτό όμως που με συγκίνησε περισσότερο ήταν το γεγονός ότι σ΄ αυτή την εορταστική εκδήλωση συνάντησα και αποφοίτους του σχολείου , περασμένων αλλά και αρκετά παλαιοτέρων ετών.

Μπορώ να πω με σιγουριά ότι κατά την επίσκεψή μου στο χριστουγεννιάτικο παζάρι έζησα μια συναρπαστική εμπειρία και γύρισα σπίτι γεμάτη χαρά και ευχάριστες εντυπώσεις , ενώ ταυτόχρονα αγόρασα υπέροχα δωράκια , όπως στυλό, σελιδοδείκτες και χειροποίητα διακοσμητικά ρόδια φτιαγμένα από τους μαθητές του σχολείου. Αυτή η εκδήλωση θα είναι μια από τις καλύτερες αναμνήσεις της σχολικής μου ζωής!

του  Δημήτρη Μπούσι

            Η τοξοβολία είναι ένας από τους αρχαιότερους αθλητικούς κλάδους που συνεχίζει να έχει μεγάλη απήχηση μέχρι σήμερα, συνδυάζοντας τεχνική, φυσική κατάσταση και πνευματική συγκέντρωση. Το άθλημα αυτό έχει μια μακρά ιστορία, που ξεκινά από τις πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες, όπου το τόξο και τα βέλη χρησιμοποιούνταν για κυνήγι και πολεμικούς σκοπούς. Με τον καιρό, η τοξοβολία εξελίχθηκε και σταδιακά μετατράπηκε σε έναν οργανωμένο αθλητικό κλάδο. Σήμερα, η τοξοβολία είναι τόσο μια τέχνη όσο και ένα σύγχρονο άθλημα που απαιτεί από τον αθλητή άριστη τεχνική κατάρτιση, συγκέντρωση και σωματική αντοχή.

            Στην ουσία, η τοξοβολία επικεντρώνεται στη σκοποβολή με τόξο και βέλη προς έναν στόχο, με σκοπό την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Ο στόχος αυτός είναι συνήθως κυκλικός και αποτελείται από διάφορους δακτυλίους με διαφορετική βαθμολογία ανάλογα με την απόσταση και την ακρίβεια της βολής. Οι αθλητές, σε αγώνες κλειστού ή ανοιχτού χώρου, αγωνίζονται για να πετύχουν όσο το δυνατόν πιο ακριβείς βολές. Η τοξοβολία απαιτεί απόλυτη ηρεμία και συγκέντρωση, καθώς η παραμικρή κίνηση ή σκέψη μπορεί να επηρεάσει την ακριβή βολή.

            Το άθλημα αυτό συνδυάζει ψυχική δύναμη με σωματική ευεξία. Ο τοξοβόλος πρέπει να έχει την ικανότητα να ελέγχει την αναπνοή του, να σταθεροποιεί το σώμα του και να επικεντρώνεται πλήρως στον στόχο. Κάθε βολή απαιτεί μεγάλη ακρίβεια, καθώς και την ικανότητα να παραμένει ήρεμος υπό πίεση, αφού σε πολλές περιπτώσεις η νίκη ή η αποτυχία μπορεί να κριθεί από μια μόνο βολή. Η αυτοπειθαρχία και η αυτοεκτίμηση είναι επίσης κρίσιμες στην τοξοβολία, αφού η βελτίωση έρχεται μόνο με συνεχή εξάσκηση και επιμονή.

            Αν και σήμερα η τοξοβολία είναι ένα αναγνωρισμένο άθλημα σε διεθνείς διοργανώσεις, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες, έχει και μια μεγάλη παράδοση και πολιτιστική διάσταση. Στη διάρκεια της ιστορίας, πολλοί πολιτισμοί χρησιμοποίησαν την τοξοβολία ως μέσο αυτοάμυνας και πολέμου, αλλά και ως τρόπο για την εξάσκηση δεξιοτήτων και την ανάπτυξη ηγετικών ικανοτήτων. Ακόμα και σήμερα, η τοξοβολία συνδέεται με μια αίσθηση πειθαρχίας και αφοσίωσης, αξίες που παραμένουν βασικές σε όλους τους τομείς της ζωής.

            Η τοξοβολία στην Ελλάδα, αν και είναι σχετικά νέα ως οργανωμένο άθλημα, έχει αναπτύξει μια σταθερή κοινότητα αθλητών και φιλάθλων. Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Τοξοβολίας συντονίζει τις αγωνιστικές δραστηριότητες και διοργανώνει προγράμματα εκπαίδευσης για νέους και ενήλικες, δίνοντας την ευκαιρία σε όσους ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με  αυτό το άθλημα. Η ανάπτυξη της τοξοβολίας στην Ελλάδα συνεχώς κερδίζει έδαφος, με την συμμετοχή της χώρας σε διεθνείς αγώνες να γίνεται ολοένα και πιο δυναμική.

            Τελικά, η τοξοβολία δεν είναι απλώς ένα άθλημα, αλλά και μια πρόκληση για την πνευματική και σωματική ανάπτυξη του ατόμου. Απαιτεί πειθαρχία, επιμονή και, κυρίως, την ικανότητα να βρίσκεις την ηρεμία μέσα στην ένταση. Είναι μια τέχνη που εξασκείται με αφοσίωση και στόχο να φτάσει κανείς στην απόλυτη ακρίβεια, μια δεξιότητα που μπορεί να μεταφερθεί σε πολλές πτυχές της καθημερινότητας.

Κύρια είδη τόξων

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι τόξων που μπορεί να επιλέξει ο αθλητής, ανάλογα με την προτίμηση, την κλίση του, την οικονομική του δυνατότητα αλλά και τη σωστή καθοδήγηση από έναν έμπειρο προπονητή. Οι συνηθέστεροι τύποι τόξων που απαντώνται κυρίως σε αθλητικές διοργανώσεις, γυμναστικές επιδείξεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις είναι:

                Ολυμπιακό Αντίκυρτο (Recurve)

Η ονομασία του προκύπτει από την ένταξή του στο ολυμπιακό πρόγραμμα της τοξοβολίας και από το σχήμα των άκρων του που καμπυλώνουν μακριά απ’ τον τοξότη καθώς επεκτείνονται . Πλαισιώνεται από διάφορα εξαρτήματα όπως το σκοπευτικό, το κουμπί εμβόλου, τους σταθεροποιητές κ.α. που συνεπικουρούν τον τοξότη στη βολή. Κατασκευάζεται συνήθως από ξύλο, πλαστικό, fiberglass, ανθρακονήματα ή κράματα αλουμινίου και μαγνησίου.

                 Σύνθετο (Compound)

Τόξο που περιλαμβάνει ένα σύστημα χορδών και τροχαλιών για το λύγισμα των άκρων, προσδίδοντας ένα μηχανικό πλεονέκτημα στον τοξότη αφού απαιτείται λιγότερη ενέργεια για τη βολή. Τα υλικά κατασκευής του είναι παρόμοια με το ολυμπιακό αλλά για τα άκρα του χρησιμοποιούνται και πιο σύνθετα.

                      Barebow –Instictive Bow

Ως barebow ορίζεται κάθε αντίκυρτο τόξο διαιρούμενο ή μονοκόμματο χωρίς τα βοηθητικά εξαρτήματα που περιλαμβάνει το ολυμπιακό, έτσι ώστε το σώμα του να περνά μέσα από δακτύλιο συγκεκριμένης διαμέτρου. Κατά την περίπτωση που η λαβή του ή και τα άκρα του είναι από ξύλο, τότε κατατάσσεται στην κατηγορία της ενστικώδους (instictive) ή παραδοσιακής τοξοβολίας

             Longbow – Flatbow

 Το longbow είναι ένα είδος παραδοσιακού ξύλινου τόξου περίπου ίσο με το ύψος του τοξότη επιτρέποντας βολές αρκετά μακρυά. Τα άκρα του είναι σχετικά στενά χωρίς κύρτωση στα άκρα, έτσι ώστε να παρομοιάζει σε σχήμα με το γράμμα “D”. Μία παραλλαγή του είναι το flatbow το οποίο έχει φαρδύτερα άκρα και – κατά προσέγγιση – ορθογώνια.

 Παραδοσιακά Τόξα

 (Traditional bows –Horsebows)

 Τα ξύλινα παραδοσιακά τόξα αποτελούν πιστά αντίγραφα εκείνων που χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας ως όπλα για τη θήρα και τη μάχη. Υπάρχει πληθώρα επιλογών σε σχέση με φύση και το σχήμα τους αφού η παράδοση κάθε λαού σχετίζονταν με διαφορετικές ανάγκες, ασκούσε διαφορετικές τεχνικές ενώ είχαν πρόσβαση και σε διαφορετικούς τύπους ξύλου.

Η Σχέση της τοξοβολίας με την μουσική

Μουσικό Τόξο

Κάποιες φυλές χρησιμοποιούν το μουσικό τόξο, στις τελετές του κυνηγιού τους. Το όργανο αποτελείται από ένα έντονα τοξωτό κλαδί και μια χορδή από ένα είδος αναρριχητικού φυτού. Η χορδή τεντώνεται στις δύο άκρες του κλαδιού και κρατιέται μπροστά από το μισάνοιχτο στόμα του εκτελεστή. Καθώς τη χτυπά με ένα λεπτό κλαδί, η χορδή παραγάγει ένα σχετικά αδύναμο ήχο. Για να παράγει μια άλλη νότα, ο εκτελεστής αγγίζει τη χορδή με τη γλώσσα.

Το graffiti φαίνεται πως οφείλει την ύπαρξή του στην ανάγκη διακόσμησης άθλιων όψεων εγκαταλειμμένων και ρημαγμένων χώρων στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις Στις μάντρες των εργοστασίων που γειτονεύουν με τον αστικό ιστό. Στις χωρίς αισθητική επεμβάσεις σε κοινόχρηστους χώρους. Πολύ συχνά επίσης είναι και μια ανάγκη επικοινωνίας των δημιουργών τους με την καθεμιά τοπική μικρή κοινότητα για ζητήματα που την αφορούν.

Η αυλή του σχολείου μας περιβάλλεται από μια μάντρα ύψους 2,5 μέτρων που οριοθετεί έναν περιορισμένο χώρο ανάμεσα στις πολυκατοικίες της περιοχής. Αυτός ο λευκός και ψηλός περίβολος ήταν για το σχολείο μας μια πρόκληση. Έτσι κατά την διάρκεια του περσινού εαρινού τετραμήνου, με αφορμή το πρόγραμμα“ Το παιδί και η πόλη” που διοργανώνει ο Δήμος της Αθήνας και την συμμετοχή του σχολείου μας σ΄ αυτό, αποφασίσαμε να δώσουμε περιεχόμενο σ΄ αυτή την αδιάφορη επιφάνεια.

Οι εικόνες που επιλέξαμε αφορούν στον σπουδαίο βρετανό ζωγράφο David Hockney και την τελευταία του δουλειά. Κι αυτό γιατί πρόκειται για μια ζωγραφική που υμνεί την ύπαιθρο , αλλά και την χαρά της ίδιας της ζωγραφικής. Είναι εικόνες γεμάτες φως και χρώμα. Μπλε δρόμοι, μωβ σκιές, πορτοκαλί βουνά και μονοπάτια, κίτρινα χρώματα. Πρόκειται για εικόνες που δεν φόβησαν τους μαθητές, οι οποίοι χωρίς πρόβλημα έκαναν τις αποχρώσεις που χρειάστηκαν. Οι χαράξεις ήταν επίσης απλές, με μεγάλες ζώνες και τρίγωνα να ορίζουν την κάθε επιφάνεια.

του Δημήτρη Μπούσι

Ο προσκοπισμός είναι ένα παγκόσμιο κίνημα που έχει βαθιές ρίζες στην εκπαίδευση και την κοινωνική ανάπτυξη των νέων. Ιδρύθηκε το 1907 από τον Λόρδο Ρόμπερτ Μπάδενο Πάουελ, με στόχο να βοηθήσει τα αγόρια να αναπτύξουν τις προσωπικές τους ικανότητες και να γίνουν υπεύθυνοι πολίτες. Σύντομα, όμως, επεκτάθηκε και στα κορίτσια, ενώ σήμερα ο προσκοπισμός λειτουργεί σε πολλές χώρες του κόσμου και έχει προσφέρει ανεκτίμητες εμπειρίες και δυνατότητες σε εκατομμύρια νέους.

Η φιλοσοφία του προσκοπισμού στηρίζεται σε θεμελιώδεις αξίες, όπως η υπευθυνότητα, η ειλικρίνεια, η προσφορά στην κοινότητα και ο σεβασμός προς το περιβάλλον. Οι πρόσκοποι, μέσα από τις δραστηριότητές τους, μαθαίνουν να συνεργάζονται, να αναλαμβάνουν ευθύνες, να επιδεικνύουν ηγετικές ικανότητες και να προσφέρουν στον συνάνθρωπό τους. Με τον καιρό, αυτές οι αξίες γίνονται μέρος της καθημερινής τους ζωής και τους βοηθούν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του κόσμου με μια θετική και ενεργή στάση.

Η εκπαίδευση στον προσκοπισμό δεν περιορίζεται στην αποκλειστική διδασκαλία θεωρητικών γνώσεων. Οι πρόσκοποι συμμετέχουν σε μια ποικιλία δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν παιχνίδια, κατασκηνώσεις, δραστηριότητες στη φύση και εθελοντικές δράσεις. Αυτές οι δραστηριότητες όχι μόνο τους διδάσκουν πρακτικές δεξιότητες, όπως πρώτες βοήθειες και επιβίωση στη φύση, αλλά ενισχύουν και την αυτοεκτίμηση, την ομαδικότητα και την ικανότητα να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις με ψυχραιμία.

Επιπλέον, ο προσκοπισμός προάγει την αγάπη για τη φύση και τη βιωσιμότητα. Μέσα από τις δραστηριότητες στον ύπαιθρο, οι πρόσκοποι έρχονται σε επαφή με το φυσικό περιβάλλον και μαθαίνουν να το σέβονται και να το προστατεύουν. Η έννοια της «πράσινης» και βιώσιμης ανάπτυξης ενσωματώνεται στις εκπαιδευτικές πρακτικές τους, καθιστώντας τους ενεργούς πολίτες που νοιάζονται για το μέλλον του πλανήτη.

Η σημασία του προσκοπισμού στη σύγχρονη κοινωνία είναι ανεκτίμητη. Μέσα από το κίνημα, οι νέοι αναπτύσσουν μια ισχυρή αίσθηση της κοινότητας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Μαθαίνουν να συνεργάζονται με άλλους ανθρώπους από διάφορα υπόβαθρα και πολιτισμούς, ενισχύοντας τις αξίες της ειρήνης και της αλληλοκατανόησης. Ο προσκοπισμός είναι, επομένως, όχι μόνο μια εκπαίδευση για τη ζωή, αλλά και ένα εργαλείο που προάγει τις ανθρωπιστικές αξίες σε έναν κόσμο που συχνά τις χρειάζεται περισσότερο από ποτέ.

Στην Ελλάδα, ο προσκοπισμός είναι μια σημαντική παράδοση, που συνεχώς εξελίσσεται και προσαρμόζεται στις ανάγκες των νέων. Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Προσκόπων, που ιδρύθηκε το 1910, προσφέρει στους νέους τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε δραστηριότητες που ενισχύουν τον χαρακτήρα τους και τους προετοιμάζουν για την ενεργή συμμετοχή τους στην κοινωνία. Μέσα από τις προσκοπικές ομάδες, οι νέοι αναπτύσσουν όχι μόνο δεξιότητες, αλλά και μια ισχυρή αίσθηση της κοινωνικής ευθύνης.

Ο προσκοπισμός, λοιπόν, παραμένει ένα ζωντανό και δυναμικό κίνημα, που προσφέρει σημαντική συνεισφορά στην ανάπτυξη των νέων και στη διαμόρφωση μιας πιο ευαισθητοποιημένης, συνεργατικής και υπεύθυνης κοινωνίας.

Η ΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΚΟΠΟΥ  ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η στολή των προσκόπων αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και αναγνωρίσιμα σύμβολα του προσκοπικού κινήματος σε όλο τον κόσμο. Όχι μόνο είναι ένα ένδυμα που ενώνει τους προσκόπους διεθνώς, αλλά ταυτόχρονα φέρει και έντονο συμβολικό φορτίο. Κάθε στοιχείο της στολής έχει συγκεκριμένη σημασία και βοηθά στην ενίσχυση της αίσθησης της ομαδικότητας, της υπερηφάνειας για την ένταξη στο κίνημα και της συμμετοχής σε μια κοινότητα που ακολουθεί κοινές αξίες.

Η βασική στολή των προσκόπων περιλαμβάνει το χαρακτηριστικό μπλουζάκι ή πουκάμισο, συνήθως σε χρώματα όπως το μπλε, το πράσινο ή το καφέ, ανάλογα με την περιοχή ή την τοπική ομάδα. Τα χρώματα αυτά επιλέχθηκαν για να αντανακλούν τη σύνδεση των προσκόπων με τη φύση και την ανάγκη για αρμονία με το περιβάλλον. Η στολή συμπληρώνεται με το παντελόνι ή σορτς, και είναι συχνά πρακτική και άνετη, επιτρέποντας την ελευθερία κινήσεων κατά τις δραστηριότητες, όπως οι κατασκηνώσεις και οι περιπέτειες στον ύπαιθρο.

Εκτός από το βασικό ένδυμα, σημαντικό στοιχείο της στολής είναι το προσκοπικό μαντήλι. Το μαντίλι, το οποίο συνήθως έχει τοπικά χρώματα και σχέδια, θεωρείται το σύμβολο της προσκοπικής αδελφότητας. Στην αρχή, το μαντήλι ήταν χρήσιμο για πρακτικούς λόγους, όπως για την προστασία από τον ήλιο ή για την απορρόφηση του ιδρώτα, αλλά με την πάροδο του χρόνου απέκτησε μεγαλύτερη συμβολική σημασία, συνδέοντας τα μέλη της ομάδας και τονίζοντας την αίσθηση του ανήκειν σε ένα παγκόσμιο κίνημα.

Τα διάφορα διακριτικά σήματα και οι κονκάρδες που φέρει η στολή υποδεικνύουν τις επιτυχίες, τις δεξιότητες και τα καθήκοντα που έχει εκπληρώσει κάθε πρόσκοπος. Αυτά τα σήματα απονέμονται για τη συμμετοχή σε διάφορες δραστηριότητες, όπως η εκπαίδευση σε τεχνικές επιβίωσης, η προσφορά σε κοινωνικές δράσεις ή η ανάπτυξη ηγετικών ικανοτήτων. Τα σήματα είναι η ένδειξη της ατομικής εξέλιξης του προσκόπου και ενισχύουν την αίσθηση της υπερηφάνειας και της επιτυχίας.

Η στολή είναι κάτι περισσότερο από μια ενδυματολογική επιλογή. Η στολή των προσκόπων είναι επίσης συνδεδεμένη με μια αίσθηση πειθαρχίας και σεβασμού. Φορώντας τη στολή, ο πρόσκοπος εκπροσωπεί όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και τις αξίες και τις αρχές του κινήματος. Είναι ένα σύμβολο της υπευθυνότητας και της δέσμευσης απέναντι στην κοινότητα και στο περιβάλλον. Κάθε φορά που ένας πρόσκοπος φορά τη στολή του, θυμάται την υπόσχεση που έχει δώσει να ζει με τις αξίες της αλήθειας, του σεβασμού και της αλληλεγγύης. Η στολή είναι κάτι περισσότερο από μια ενδυματολογική επιλογή. Είναι μια καθημερινή υπενθύμιση των προσκοπικών αξιών και της παγκόσμιας αδελφότητας που έχουν όλοι οι πρόσκοποι.

Οι εικόνες δείχνουν κατά σειρά τις στολές Λυκόπουλου, Προσκόπου, Ανιχνευτή και Βαθμοφόρου.

ΔΙΕΘΝΗ ΣΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΚΟΠΟΥ

Η αισθητική ανάδειξη και αναβάθμιση του σχολείου μας είναι ο κύριος στόχος της δράσης «Το σχολείο μας: Διάλογος με το παρελθόν και το μέλλον μας» και με συμμετέχοντες καθηγητές τους: Δ. Μπογδάνου, Γ. Βουδούρη και Γ. Τέκο. Αρχίσαμε με τους κοινόχρηστους χώρους και συνεχίσαμε την προσπάθεια με τη βελτίωση της εικόνας των αιθουσών. Η αισθητική και ο σεβασμός του δημόσιου χώρου και αγαθών είναι στοιχεία που καλλιεργούνται παράλληλα με γνωστικά αντικείμενα με εμπειρικό τρόπο και τι πιο απλό θα μπορούσαμε να βρούμε από το να αρχίσουμε από την καθημερινότητά μας μέσα στις τάξεις που οι μαθητές περνούν τον περισσότερο χρόνο τους; Έτσι ξεκινήσαμε στο πλαίσιο ενός διαγωνισμού θεματικής διακόσμησης των αιθουσών, με την ιδέα μεγάλων μορφών της λογοτεχνίας και της τέχνης για να συνδυάσουμε εικόνα και γνώση, όπου οι μαθητές με τους καθηγητές τους θα μπορούσαν να ασχοληθούν με τις τάξεις τους.

-Ποιες προσωπικότητες των γραμμάτων  και των τεχνών επιλέχθηκαν και με ποια κριτήρια;

Οι μαθητές ενός τμήματος με τη φιλόλογο τους προσπάθησαν να δουλέψουν πάνω στον Κωστή Παλαμά. Οι ιδέες και τα έργα τους ήταν η αφετηρία για την τωρινή αίθουσα Κωστή Παλαμά. Χρησιμοποιήθηκαν τα έργα τους, αξιοποιήθηκαν οι ιδέες τους και ολοκληρώθηκε η παρουσίαση του θέματός τους με τις δικές μας παρεμβάσεις και συμπληρώσεις.

Η αίθουσα Βαν Γκογκ ξεκίνησε από έναν πίνακα που είχε αγοράσει ένα τμήμα προσπαθώντας να υλοποιήσουν την ιδέα που είχαν για την τάξη τους. Εμείς σεβαστήκαμε την επιλογή και απλώς ολοκληρώσαμε την ιδέα τους, συμπληρώνοντας την με τους πιο αντιπροσωπευτικούς πίνακές του και στοιχεία από τη βιογραφία και το έργο του.

Οι φιλόλογοι του σχολείου είχαν αρκετό υλικό από δημιουργίες των παιδιών με θέμα τα ομηρικά έπη. Έτσι προέκυψε η αίθουσα Ομήρου, όπου αξιοποιήθηκαν οι εργασίες των παιδιών και συμπληρώθηκαν με βιογραφικά και πραγματολογικά στοιχεία παρουσιάζοντας τα βασικά χαρακτηριστικά της Ιλιάδας και της Οδύσσειας, ως προς τη δομή, τη θεματική και τα εκφραστικά μέσα.

Αυτές ήταν οι πρώτες τρεις αίθουσες που παραδόθηκαν πέρυσι. Φέτος ήδη ετοιμάστηκε η αίθουσα Πάμπλο Πικάσο και έπονται οι αίθουσες α) Νίκου Καζαντζάκη, β) Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και γ) Οδυσσέα Ελύτη. Βλέπετε ότι η βασική επιλογή είναι κάποιες εμβληματικές μορφές της λογοτεχνίας μας και της παγκόσμιας τέχνης.

Η αίθουσα Πάμπλο Πικάσο προέκυψε ως εξής: Παρασυρμένοι από τη θετική υποδοχή της αίθουσας Βίνσεντ Βαν Γκογκ, επιλέξαμε τον σημαντικότερο εκπρόσωπο της μοντέρνας τέχνης του 20^ου αιώνα και για έναν επιπρόσθετο λόγο. Η Β΄ Γυμνασίου, στο μάθημα των Αγγλικών, θα ασχοληθεί το δεύτερο τετράμηνο με την τέχνη, καθώς το βιβλίο μας έχει μια σειρά μαθημάτων με αυτή τη θεματική και με ιδιαίτερη μνεία στον Πικάσο. Έτσι, θεώρησα ότι θα ήταν μια καλή ευκαιρία τα παιδιά να έχουν μια πληρέστερη άποψη για τον μεγάλο εικαστικό και να έχουν αρκετά ερεθίσματα για το μάθημα και τις συζητήσεις στην τάξη.

Παράλληλα, ασχοληθήκαμε και με πρακτικά ζητήματα. Γι αυτό και όπου υπήρχαν ράφια οι αίθουσες εφοδιάστηκαν με τα βιβλία που χρησιμοποιεί το τμήμα τη φετινή σχολική χρονιά, αναγκαία γραφική ύλη, κλπ.. Εκεί φαίνεται το κατά πόσο τα τμήματα με τα μαθητικά τους συμβούλια είναι σε θέση να διατηρήσουν τέτοιες καλές πρακτικές ή τα αφήνουν στην τύχη τους… Έχουμε παραδείγματα και από τις δύο περιπτώσεις.

- Ποια είναι η αντίδραση των μαθητών, εκπαιδευτικών, γονέων, κηδεμόνων και επισκεπτών του σχολείου;

Όσοι είδαν τις αίθουσες πραγματικά ενθουσιάστηκαν. Και δεν μιλώ μόνο για τους εκπαιδευτικούς. Όσοι επισκέπτες, γονείς και κηδεμόνες είδαν τις θεματικές αίθουσες δήλωσαν αυθόρμητα την ευχάριστη έκπληξη και το θαυμασμό τους. Επαγγελματίες ρώτησαν τη φύλακα αν είναι ιδιωτικό το σχολείο…

Ειδικά για τους μαθητές έχω να πω ότι η αντίδρασή τους ποικίλλει από θετική έως αδιάφορη. Όμως αυτό είναι αναμενόμενο, αφού η αξιολόγηση θα γίνει στο τέλος και αφού ωριμάσει η εικόνα και η ιδέα μέσα τους. Στους χρήστες των αιθουσών θα δοθεί ερωτηματολόγιο για να καταγραφούν οι στάσεις και απόψεις τους.

-Πιστεύετε ότι η διακόσμηση των αιθουσών θα επηρεάσει την αισθητική ανάπτυξη των μαθητών;

Μπορούμε να έχουμε στο μυαλό μας ότι και η αισθητική καλλιεργείται και χρειάζεται ευρεία έκθεση σε πολλά, ποιοτικά και διαφορετικά ερεθίσματα. Ο σεβασμός στον χώρο που ζούμε το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινότητάς μας θα μπορούσε να εξαρτάται από την άσκηση και αγωγή μας αλλά και από την πολιτισμένη εικόνα του. Θεωρώ πολύ σημαντικό να μάθουμε να συνδέουμε τα δημόσια κτήρια και αγαθά με την ομορφιά και τον πολιτισμό και όχι με την προχειρότητα και την κακοτεχνία.

Τα πρώτα χρόνια της τέχνης του ήταν μια περίοδος δημιουργικής αναζήτησης, εξερεύνησης και πειραματισμών με διάφορες τεχνικές, στυλ και θέματα. Ξεκινώντας από συμβατικές και κλασικές τεχνικές, σταδιακά εξελισσόταν προς την ανακάλυψη του δικού του μοναδικού στυλ και της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.

Η μπλε περίοδος του Πάμπλο Πικάσο, που διήρκεσε περίπου από το 1901 έως το 1904, αποτελεί μια περίοδο στην οποία ο καλλιτέχνης εστίασε σε έργα που εκφράζουν μελαγχολία και απομόνωση. Στα έργα της μπλε περιόδου, ο Πικάσο χρησιμοποίησε κυρίως αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα σκέψης και μελαγχολίας. Τα θέματα των έργων του αφορούσαν συχνά φτωχούς και απομονωμένους χαρακτήρες, που απεικονίζονται με έντονα συναισθήματα απώλειας και απελπισίας.

Η ροζ περίοδος του Πάμπλο Πικάσο, που καλύπτει τα έτη περίπου 1904 έως 1906.Στη ροζ περίοδο, ο Πάμπλο Πικάσο ζωγραφίζει με φωτεινά ροζ και κόκκινα χρώματα. Απεικονίζει θέματα όπως η χαρά, ο καρναβάλι και η αθωότητα, εστιάζοντας σε γυναίκες και παιδιά. Τα έργα του εκείνη την περίοδο δείχνουν έναν φιλόξενο και αισιόδοξο κόσμο, με πιο ελεύθερες πινελιές και ανθρώπινες φιγούρες.

Κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων, ο Πάμπλο Πικάσο εξελίσσει το έργο του με έντονες επιρροές από τα γεγονότα και το κοινωνικό περιβάλλον της εποχής. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η τέχνη του εξελίσσεται από τον κυβισμό στον κουβισμό, μια πιο αφαιρετική προσέγγιση με γεωμετρικά στοιχεία. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Πικάσο διατηρεί την αφαιρετική του προσέγγιση, αλλά εκφράζει και πάλι τον πόνο και την ανησυχία της εποχής. Τα έργα του αυτή την περίοδο αντικατοπτρίζουν την αγωνία και την απελπισία του πολέμου, καθώς και την ελπίδα για ανανέωση και ανασυγκρότηση.

Η «Guernica» είναι ένας από τους πιο διάσημους πίνακες του Πάμπλο Πικάσο που δημιουργήθηκε το 1937. Ο ζωγράφος αποδίδει εικαστικά τον γερμανικό βομβαρδισμό της ομώνυμης πόλης αποτυπώνοντας την βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Παρουσιάστηκε στην Έκθεση του Παρισιού το ίδιο έτος ,ενώ έμεινε κρεμασμένος για πολλά χρόνια στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης καθώς ο ζωγράφος είχε δηλώσει οτι δεν θα επέστρεφε στην Ισπανία πριν την πλήρη αποκατάσταση της δημοκρατίας . Ο πίνακας εκτίθεται από το 1992 στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία στη Μαδρίτη. Η «Guernica» αποτελεί πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες και παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης.

Με περισσότερα από 50.000 έργα και μια καριέρα που διήρκεσε περισσότερο από 70 χρόνια η επιρροή του Πικάσο στον κόσμο της ζωγραφικής είναι αναμφίβολα τεράστια. Οι καινοτομίες του στον τομέα του χρώματος, της μορφής και της έκφρασης έχουν επηρεάσει σημαντικά την εξέλιξη της σύγχρονης τέχνης.

Σίλβιο Τσάνι

]]> https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/129/feed 0