Βερουδάκη Δ.

Ο Ρυθμός του Αθλητισμού

Μια μπάλα που κυλά

είναι άλμα στον βυθό,

η νίκη που ακολουθά

στον γαλάζιο ουρανό.

Ιδρώτας και ρυθμός,

ομάδα μια γροθιά,

ο δρόμος φωτεινός

με την ελπίδα στην καρδιά.

 Άτιτλο Ι

Τρέχα ,

τα πόδια να γυμνάσεις, το σώμα να κουράσεις, την αυτοπεποίθηση να ανεβάσεις.

Κολύμπα,

η πλάτη να ανοίξει, το μυαλό να ηρεμήσει, το αυτί να πλημμυρίσει.

Πήδα και ρίξε την μπάλα,

να μην σκέφτεσαι άλλα και βγες από την γυάλα.

Η υγεία πάνω απ΄ όλα,

κι ας λιώσει η σόλα,

θα βάλουμε κόλλα.

Άτιτλο ΙΙ

Η μπάλα πετά ψηλά στον αέρα

περνά το φιλέ σαν όνειρο κάθε μέρα

με πάσα, μπλοκ και δυνατό σερβίς

η ομάδα ενώνεται σε κάθε στιγμή.

Φωνές, χαμόγελα, ρυθμός και καρδιά

όλοι μαζί μια δύναμη δυνατά,

το βόλεϊ δεν είναι μόνο παιχνίδι απλό,

είναι προσπάθεια , σεβασμός και εγώ.

Μαθαίνουμε να πέφτουμε και να σηκωνόμαστε

να χάνουμε πόντους μετά ν’ ανεβούμε

γιατί στο γήπεδο, όπως και στη ζωή,

το βόλεϊ μας διδάσκει να παλεύουμε μαζί.

Ο καλός μαθητής

Στο σχολείο δεν παίρνω απουσίες,

μόνο παρουσίες

Σημειώσεις και βιβλία πάνω στα θρανία

Σπίτι μόνο διάβασμα και καθόλου άραγμα

Οι καθηγητές με συμπαθούν και με εκτιμούν

Άθλημα κανένα

το διάβασμα είναι ένα

Μες στην τάξη είμαι εντάξει

και τα έχω όλα σε τάξη

Ανυπομονώ για τις εξετάσεις για να βγω πρώτος στην τάξη

Κινητά και τάμπλετ μακριά

δεν τα σκέφτομαι ούτε καν

Δεν με νοιάζει τι μου λένε

με κακούς βαθμούς θα κλαίνε,

Δεν με νοιάζει τι μου λένε,

δεν πα να λένε ότι λένε

Εγώ θα μείνω σοβαρός γιατί με νοιάζει μόνο ο βαθμός

Το μέλλον μου θα είναι λαμπρό

με ευτυχία και χαρά θα ζω στη χαρά.

 Ομαδική εργασία Γ2

Η εκπαιδευτική διαδικασία και η στάση εκπαιδευτών και εκπαιδευόμενων αποτελεί τον πυρήνα του  ποιήματος της Αφρ. Κ. .Στους στίχους της παραθέτει τον προβληματισμό της  γύρω από την εκπαίδευση, την ευθύνη μαθητών και ενηλίκων, την αδιαφορία, την ανάγκη αυτοβελτίωσης, αλλά και την απαξίωση που νιώθει συχνά η νεολαία.

Άδεια κορμιά

Αν οι απορίες των μαθητών λύνονται

και οι καθηγητές στο χρώμα τη φωνή τους βυθίζουνε

Αν οι ενήλικες, αντί για την δική τους ιδέα,

προωθούν μια ουδέτερη και σεβαστή ιδέα

Τότε οι μαθητές έχουν την δυνατότητα

να αποφασίσουν την δική τους ταυτότητα.

Υπάρχει και η αντίθετη πλευρά:

συμμετοχή, προσοχή και υπευθυνότητα.

Σκέφτομαι πόσο ευγνώμων πρέπει να είμαστε

που έχουμε ηλικία μετρημένη στα δάχτυλα

και μπορούμε να ρουφάμε τις γνώσεις

πιο γρήγορα από το 5λεπτο διάλειμμα.

Τι γίνεται αν αδιαφορούμε;

Μας βοηθάει η αδιαφορία;

Τι κι αν κάνω κουταμάρες.

Θέλω να διορθωθώ;

Αν όχι είναι άλλη ιστορία ,

αν και τότε χρειάζεται να χρεωθώ.

Και αν μας κατσαδιάζουνε

και μας πούνε: “έλεος παιδί μου, μου έχεις ταράξει το μυαλό.”

Καλό θα ήταν να παραδεχτώ

να έχω την μεταμέλεια στο ταμπλό.

Έτσι θα έχω την τιμή να καταστήσω

αυτό το πείσμα σε ένα μεγάλο κτίσμα.

Με πλίνθια την ωριμότητα και ένα κύμα

που διαπερνάει το μυαλό.

Αυτό το κύμα ας έχει γνώσεις

ας είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις.

Μη φοβάσαι το λάθος, δεν είναι αιτία ντροπής

βγάλε τον εαυτό σου εκεί έξω,

μην πέφτεις θύμα της σύγκρισης.

Κατηγορίες για τις μοναδικές εύκολες αποφυγές

όχι οθόνες και Χ στις “κακές επιρροές”

μέσος όρος χαμηλός

όσο υψηλός ο εγωισμός

αδιαφορία υψηλή

ευθύνη μέτρια έως χαμηλή.

Αφού έχουμε τόσο κακή αγωγή

βρείτε λύση, γιατί κατηγορείτε μόνο το “εσείς”;

Προσπαθήστε να προσελκύσετε

αυτούς που τραβάνε στραβή γραμμή

αφού στα μάτια σας έχουμε

ίσα-ίσα ένα άδειο κορμί,

ευφυϊα μηδενική

και ένα όνειρο που δεν θα εκπληρωθεί.

Αφρ. Κ.

1883. O Kαζαντζάκης γεννιέται στις 18 Φεβρουαρίου στο Hράκλειο της Κρήτης που τελούσε ακόμη υπό Oθωμανική κυριαρχία. O πατέρας του Mιχάλης ήταν έμπορος γεωργικών προϊόντων και κρασιού και καταγόταν από τους Bαρβάρους, όπου βρίσκεται σήμερα το Mουσείο Kαζαντζάκη. Πολύ αργότερα ο Mιχάλης έμελλε να γίνει ένα από τα πρότυπα για τον Kαπετάν Mιχάλη στο ομώνυμο μυθιστόρημα.

1906.Πρωτοεμφανίζεται στα ελληνικά γράμματα με το δοκίμιο «Η αρρώστια του αιώνος» με το ψευδώνυμο Κάρμα Νιρβαμή. Γράφει το δράμα Ξημερώνει που επαινείται στον Παντελίδειο Δραματικό Αγώνα και παίζεται σε ένα αθηναϊκό θέατρο τον επόμενο χρόνο. Δημοσιεύει το πρώτο του μυθιστόρημα, Όφις και Κρίνο, το οποίο υπογράφει και πάλι με το ψευδώνυμο Κάρμα Νιρβαμή.

1907-1909. Βρίσκεται στο Παρίσι για ανώτερες σπουδές. Παρακολουθεί τη διδασκαλία του Γάλλου φιλόσοφου Henri Bergson και ανακαλύπτει το έργο του Γερμανού φιλόσοφου Friedrich Nietzsche. Γράφει το μυθιστόρημα Σπασμένες ψυχές που δημοσιεύεται με το ψευδώνυμο Πέτρος Ψηλορείτης και σχεδιάζει τα μυθιστορήματα Ζωή η αυτοκρατόρισσα και Θεάνθρωπος. Γράφει επίσης την τραγωδία Ο Πρωτομάστορας (ή Θυσία), τη διατριβή Ο Φρειδερίκος Νίτσε εν τη φιλοσοφία του δικαίου και της πολιτείας, καθώς και τη μονόπρακτη τραγωδία, Κωμωδία.

1910. Εγκαθίσταται στην Αθήνα. Συγκαταλέγεται μεταξύ των ιδρυτικών μελών του Εκπαιδευτικού Ομίλου (μαζί με τον Αλέξανδρο Δελμούζο, τον Δημήτρη Γληνό κ.ά.),της σημαντικότερης ομάδας πίεσης για την καθιέρωση της Δημοτικής.

1911-1915. Μεταφράζει μια σειρά από σπουδαιότατα φιλοσοφικά και επιστημονικά έργα (μεταξύ αυτών έργα των: Nietzsche, Darwin, Bergson, διάλογοι του Πλάτωνα, κλπ).

1912-1913. Στους Βαλκανικούς Πολέμους στρατεύεται ως εθελοντής και περιέρχεται τη Βόρεια Ελλάδα.

1915. Ο Καζαντζάκης γνωρίζεται με τον Γιώργη Ζορμπά. Εκμεταλλεύονται επιχείρηση ξυλείας. Η γνωριμία τους θα του εμπνεύσει το μυθιστόρημα που έγινε διάσημο, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά , που μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη από τον Μιχάλη Κακογιάννη το 1964.

1919. Ο Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος τον διορίζει Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Περιθάλψεως. Αναχωρεί για τον Καύκασο, ως επικεφαλής ειδικής αποστολής, με σκοπό τον επαναπατρισμό των Ελλήνων που διώκονται από τους Μπολσεβίκους και τους Κούρδους. Επαναπατρίζονται έτσι 150.000 πρόσφυγες που εγκαθίστανται στη Μακεδονία και τη Θράκη.

1922.Στο Βερολίνο, συγκλονίζεται από την είδηση της Μικρασιατικής Καταστροφής. Γίνεται μάρτυρας της χαοτικής κατάστασης που επικρατεί στη Γερμανία και της δυστυχίας του λαού της, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σχεδιάζει το σημαντικότερο δοκίμιό του, την Ασκητική.

1924. Αρχίζει να συγγράφει το μεγάλο επικό του ποίημα Οδύσσεια το οποίο ολοκλήρωσε το 1938, στα πρότυπα της ομηρικής «Οδύσσειας», αποτελούμενο από συνολικά 33.333 στίχους και 24 ραψωδίες. Για το έργο αυτό, ο Καζαντζάκης εργαζόταν για δεκατρία χρόνια και πριν από την τελική του μορφή, προηγήθηκαν οκτώ αναθεωρημένες γραφές. Το ποίημα ξεκινά από την επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη και αποτελεί μια νέα περιπλάνηση του ανικανοποίητου ήρωα, που προσπαθεί να κατακτήσει την «πλέρια λευτεριά». Ο Καζαντζάκης θέλησε να γράψει το έπος του σύγχρονου ανθρώπου, γι” Αυτό θεωρούσε την «Οδύσσεια» ως το σπουδαιότερο έργο του.

1925. Επισκέπτεται τη Σοβιετική Ένωση ως απεσταλμένος της αθηναϊκής εφημερίδας Ελεύθερος Λόγος, που δημοσιεύει και τις εντυπώσεις του.

1926. Ταξιδεύει σε Παλαιστίνη, Κύπρο, Ισπανία, Ιταλία. Οι εντυπώσεις του από την Ισπανία και την Ιταλία δημοσιεύονται στην αθηναϊκή εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος. Στο τέλος του έτους φεύγει για την Αίγυπτο. Συναντά στην Αλεξάνδρεια τον ποιητή Κωνσταντίνο Καβάφη. Στη συνέχεια, επισκέπτεται το Σινά.

1929. Ταξιδεύει στην Κεντρική Ασία (Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν και Τουρκμενιστάν).Εγκαθίσταται στην Τσεχοσλοβακία. Γράφει στα γαλλικά το μυθιστόρημα Toda-Raba, Moscou a crié (Τόντα-Ράμπα, Η Μόσχα φώναξε), εμπνευσμένο από τις εντυπώσεις του από τη Σοβιετική Ένωση.

 1932. Μεταφράζει τη Θεία Κωμωδία του Δάντη. Φεύγει για τη Μαδρίτη, όπου έρχεται σε επαφή με τους εκπροσώπους της πνευματικής και καλλιτεχνικής άνθησης, που χαρακτηρίζει τη δημοκρατική Ισπανία εκείνη την εποχή. Μεταφράζει μια σειρά από τα καλύτερα ποιήματα της νεότερης ισπανικής λυρικής ποίησης (Juan Ramón Jiménez, Federico García Lorca, Rafael Alberti, Miguel de Unamuno κ.ά.).

1935. Επιβιβάζεται σε ένα φορτηγό πλοίο με προορισμό την Ιαπωνία και την Κίνα, τις οποίες περιηγείται επί τρεις περίπου μήνες. Οι ταξιδιωτικές εντυπώσεις του από την Άπω Ανατολή δημοσιεύονται στην εφημερίδα Ακρόπολις. Μεταφράζει το δράμα του Gerhart Hauptmann Πριν απ’ το ηλιοβασίλεμα.

1936. Γράφει στα γαλλικά το μυθιστόρημα Le Jardin des rochers (Ο Βραχόκηπος), εμπνευσμένο από το ταξίδι του στην Ιαπωνία και την Κίνα. Μεταφράζει το έργο του Luigi Pirandello Απόψε αυτοσχεδιάζουμε, από το οποίο εμπνέεται για την κωμωδία του Ο Οθέλος ξαναγυρίζει. Μεταφράζει, επίσης, τον πρώτο Φάουστ του Johann Wolfgang Goethe, καθώς και τον Οθέλλο του William Shakespeare. Ταξιδεύει κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ισπανία.

Ο Νίκος Καζαντζάκης στα χαλάσματα του βομβαρδισμένου Τολέδο

1939. Προσκεκλημένος από το Βρετανικό Συμβούλιο επισκέπτεται την Αγγλία. Γράφει εκεί την τραγωδία Ιουλιανός ο Παραβάτης.

1940. Γράφει ένα νέο ταξιδιωτικό, Ταξιδεύοντας-Αγγλία. Περιηγείται την Κρήτη. Ανώνυμα ή με ψευδώνυμο δημοσιεύει σε περιοδικά και εφημερίδες μυθιστορηματικές βιογραφίες, καθώς και τα παιδικά μυθιστορήματα Στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και Στα παλάτια της Κνωσσού.

1941. Αρχίζει το μυθιστόρημα Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά.

1942. Έρχεται για λίγο στην Αθήνα, όπου συναντά τον καθηγητή Ι. Θ. Κακριδή και θέτουν τη βάση της συνεργασίας τους για τη μετάφραση της Ιλιάδας και της Οδύσσειας του Ομήρου.

1943. Τελειώνει το μυθιστόρημα Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά και αρχίζει την τριλογία του Προμηθέα.

1944. Γράφει τα θεατρικά έργα Καποδίστριας και Κωνσταντίνος Παλαιολόγος.

1946. Η Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών προτείνει την υποψηφιότητά του, μαζί με εκείνη του Άγγελου Σικελιανού, για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Δεν του απονέμεται ούτε τότε ούτε και αργότερα εξαιτίας της σκληρής πολεμικής των ελληνικών αρχών (πολιτικών, ακαδημαϊκών, θρησκευτικών). Φεύγει για την Αγγλία, προσκεκλημένος από το Βρετανικό Συμβούλιο. Από το BBC, απευθύνει έκκληση στους διανοούμενους όλου του κόσμου να ιδρύσουν μια «Διεθνή του Πνεύματος»,

1948 . Γράφει την τραγωδία Σόδομα και Γόμορρα, καθώς και το μυθιστόρημα Ο Χριστός ξανασταυρώνεται.

1949. Γράφει ένα νέο μυθιστόρημα, Οι αδερφοφάδες, καθώς και τις τραγωδίες Κούρος (ή Θησέας) και Χριστόφορος Κολόμβος (ή Το Χρυσό μήλο).

1950. Αρχίζει τη συγγραφή του μυθιστορήματος Ο τελευταίος πειρασμός.

1953. Γράφει το μυθιστόρημα Ο φτωχούλης του Θεού. Ο Καπετάν Μιχάλης εκδίδεται στην Αθήνα. Ορισμένες σελίδες αυτού του μυθιστορήματος, καθώς και Ο τελευταίος πειρασμός επισύρουν την εχθρότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας Αθηνών, που απειλεί να τον αφορίσει (δεν πραγματοποιήθηκε η απειλή). Ο Καζαντζάκης υποστηρίζεται από πολλούς εκπροσώπους της κοινής γνώμης.

1954. Συνεργάζεται με τον Τσέχο συνθέτη Bohuslav Martinù για μια όπερα πάνω σε λιμπρέτο παρμένο από το έργο Ο Χριστός ξανασταυρώνεται. Το 1961, η Όπερα της Ζυρίχης παρουσιάζει την όπερα του Martinù με τίτλο Τα ελληνικά πάθη. Η ρωμαιοκαθολική εκκλησία αναγράφει στον Ίνδικα τον Τελευταίο πειρασμό. Στο Παρίσι, ο Ζορμπάς παίρνει το βραβείο για το καλύτερο ξένο βιβλίο εκείνης της χρονιάς. Μια θεατρική διασκευή του μυθιστορήματος Ο Χριστός ξανασταυρώνεται παίζεται στο Όσλο και στο Ελσίνκι.

1955. Ταξιδεύει στην Ιταλία και την Ελβετία. Αρχίζει να γράφει την πνευματική του αυτοβιογραφία, Αναφορά στον Γκρέκο. Επισκέπτεται την Αλσατία, όπου συναντά τον Albert Schweitzer, «το Φτωχούλη του Θεού του καιρού μας». Εκδίδεται στην Αθήνα η μετάφραση της Ιλιάδας του Ομήρου από τους Καζαντζάκη-Κακριδή.

1956. Στη Βιέννη του απονέμεται το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης. Εκεί γνωρίζει τον Κολομβιανό ποιητή Jorge Salamea, του οποίου μεταφράζει μερικά ποιήματα και προλογίζει το αφήγημα Ο μέγας Μπουρουντούν Μπουρουντά πέθανε. Τελειώνει την Αναφορά στον Γκρέκο. Παίρνει μέρος στις Διεθνείς Συναντήσεις στη Γενεύη. Του απονέμεται στην Αθήνα το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου.

Βιέννη – Διεθνές Βραβείο Ειρήνης

Ο Νίκος Καζαντζάκης στις Διεθνείς Συναντήσεις της Γενεύης

1957. Στο φεστιβάλ Κανών προβάλλεται η κινηματογραφική ταινία του Jules Dassin Celui qui doit mourir (Αυτός που πρέπει να πεθάνει) βασισμένη στο μυθιστόρημα Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, με πρωταγωνίστρια τη διάσημη ηθοποιό Μελίνα Μερκούρη. Θα φύγει από τη ζωή στις 26 Οκτωβρίου 1957, σε ηλικία 74 ετών. Η σορός εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα, στη μητρόπολη του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο όπου κηδεύεται δημοσία δαπάνη, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Κρήτης Ευγενίου και παρουσία πολιτικών αντρών, τοπικών αρχών και πλήθους κόσμου. Ενταφιάζεται στο οχυρό Μαρτινέγκο, ψηλά πάνω στα ενετικά τείχη, ύστερα από ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Ηρακλείου. Ο τάφος του, σύμφωνα με την επιθυμία του, φέρει την ακόλουθη επιγραφή: Δεν ελπίζω τίποτα. Δε φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος.

Πηγή: Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη

Ως δελφικά παραγγέλματα είναι γνωστά τα 147 αποφθέγματα που βρίσκονταν χαραγμένα στο Μαντείο των Δελφών, στο σημαντικότερο πανελλήνιο ιερό της Αρχαίας Ελλάδας,

Σύμφωνα με τον Παυσανία, απλά παραγγέλματα των δύο έως τεσσάρων λέξεων, γεμάτα με σοφία, είχαν χαραχθεί σε ένα επιφανές σημείο του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς. Τα παραγγέλματα αυτά προσέλκυαν την προσοχή των επισκεπτών, καθώς σύμφωνα με την κυρίαρχη αντίληψη είχαν υπαγορευτεί από τον ίδιο τον θεό.

 Άνωθεν της κυρίας εισόδου είχε χαραχθεί το σύμβολο ΕΙ, η ερμηνεία του οποίου έως σήμερα παραμένει άγνωστη. Εκατέρωθεν του μυστηριώδους συμβόλου ΕΙ, τα δύο πασίγνωστα ρητά «ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ» και «ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ» δέσποζαν και, ενδεδυμένα με το κύρος της θεϊκής σοφίας, βοήθησαν τους ανθρώπους να βελτιώσουν τον τρόπο σκέψης τους και κατ’ επέκταση τις ζωές τους. Στην πρόσοψη του πρόναου, στους κίονες της εισόδου προς τον μεγάλο ναό, στο υπέρθυρο και στους κίονες που τοποθετήθηκαν περιμετρικά του ναού, είχαν αναγραφεί περισσότερα παραγγέλματα, τα οποία αποδίδονται κυρίως στους γνωστούς ως Επτά Σοφούς της αρχαιότητας: τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Χείλωνα τον Λακεδαιμόνιο, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, τον Βίαντα τον Πριηνέα, τον Κλεόβουλο της Λίνδου και τον Περίανδρο τον Κορίνθιο. Επειδή σκοπός τους είναι να καθοδηγούν τον άνθρωπο στην καθημερινή του ζωή, ο Παυσανίας τα χαρακτηρίζει ως «ωφελήματα προς τους ανθρώπους»

]]> https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/207/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/208 https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/208#comments Sun, 24 May 2026 22:26:05 +0000 ΜΙΚΟΥ ΑΝΝΑ http://schoolpress.sch.gr/46ostypos/?p=208 [...]]]>  φράση αυτή σημαίνει : “ Να γνωρίζεις τον εαυτό σου”. Ήταν χαραγμένη στο Μαντείο των Δελφών και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες συμβουλές της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. Σημαίνει ότι ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει καλά τον εαυτό του, τον χαρακτήρα, τις δυνατότητες και τα όρια του. Μας συμβουλεύει  να σκεφτόμαστε τις πράξεις και τα συναισθήματά μας, ώστε να παίρνουμε σωστές αποφάσεις και να ζούμε με σοφία και ισορροπία. Η αυτογνωσία βοηθά τον άνθρωπο να καταλαβαίνει καλύτερα τον εαυτό του όσο και τους άλλους γύρω του.

Ακόμα και σήμερα πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να βρουν ποιοι είναι πραγματικά, τι θέλουν από την ζωή και τι τους κάνει ευτυχισμένους. Το “Γνῶθι σαυτόν”  μας θυμίζει ότι, πριν καταλάβουμε τον κόσμο γύρω μας, πρέπει να καταλάβουμε τον εαυτό μας.

Μου αρέσει επειδή είναι μια σύντομη έκφραση με πολύ βαθύ νόημα. Δεν μιλά για πλούτη ή δύναμη , αλλά για αυτογνωσία. Δείχνει ότι η μεγαλύτερη σοφία ξεκινά από μέσα μας.. Επίσης είναι εντυπωσιακό πώς μια τόσο παλιά ιδέα παραμένει σημαντική μέχρι σήμερα.

Χρ. Π

Το συγκεκριμένο παράγγελμα αποδίδεται στους Επτά Σοφούς της Αρχαίας Ελλάδας, οι οποίοι ήταν γνωστοί για τη σοφία και τις συμβουλές τους. Ανάμεσά τους ήταν ο Σόλων, ο Θαλής ο Μιλήσιος και ο Χίλων ο Λακεδαιμόνιος.

Η λέξη «αἰδοῦ» προέρχεται από τη λέξη «αἰδώς», που στην αρχαία ελληνική γλώσσα σήμαινε σεβασμό, τιμή, ευγένεια αλλά και ντροπή απέναντι σε μια κακή πράξη. Έτσι, το «Γονεῖς αἰδοῦ» δεν σημαίνει μόνο να ακούει κανείς τους γονείς του, αλλά και να τους φέρεται με αγάπη, ευγνωμοσύνη και εκτίμηση. Οι γονείς θεωρούνταν πολύ σημαντικοί, γιατί φρόντιζαν τα παιδιά, τα μεγάλωναν και τους μάθαιναν αξίες και σωστή συμπεριφορά.

Στην αρχαία Ελλάδα η οικογένεια είχε μεγάλη σημασία. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι όποιος σέβεται τους γονείς του δείχνει καλό χαρακτήρα και ήθος. Το παράγγελμα αυτό δίδασκε στους νέους να μην ξεχνούν ποτέ την προσφορά των γονιών τους και να τους στηρίζουν, ιδιαίτερα όταν μεγαλώνουν.

Ακόμα και σήμερα το μήνυμα του παραγγέλματος παραμένει σημαντικό. Ο σεβασμός προς τους γονείς και γενικά προς τους μεγαλύτερους θεωρείται βασική αξία για μια σωστή και δεμένη κοινωνία.

Ανδρ. Χρ.

έμμονη αυτή ιδέα, θα διαπράξει μια σειρά από φόνους, και κυνηγημένη από την αστυνομία θα πνιγεί την ώρα που ζητά καταφύγιο σε μια εκκλησιά κοντά στη θάλασσα,

«εις τον λαιμόν τον ενώνον τα τον βράχον του ερημητηρίου με την ξηράν, εις το ήμισυ του δρόμου μεταξύ της θείας και της ανθρωπίνης δικαιοσύνης».

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους νεοέλληνες πεζογράφους και ο κυριότερος εκπρόσωπος του ηθογραφικού διηγήματος. Το έργο τουτο διακρίνει βαθιά θρησκευτική πίστη, προσήλωση στην παράδοση, συγκατάβαση στις αδυναμίες των ανθρώπων και συμπάθεια στις δυστυχίες τους, αλλά και ευαισθησία απέναντι στη φύση και στη ζωή. Άλλωστε, το λέει και ο ίδιος: «Όσον ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά ήθη».

Χρησιμοποιεί μια γλώσσα ιδιότυπη (κατά βάσιν καθαρεύουσα στην αφήγηση και στην περιγραφή, δημοτική με συχνούς ιδιωματισμούς της Σκιάθου στα διαλογικά μέρη) βασικό και αναπόσπαστο στοιχείο της γοητείας που εξακολουθεί να ασκεί το έργο του. Τα Άπαντά του έχουν εκδοθεί από το «Δόμο» με επιμέλεια του Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου.

 Της Ελισάβετ Κρητικού

Το διήμερο 21 και 22 Δεκεμβρίου 2024 διοργανώθηκε με μεγάλη επιτυχία το Χριστουγεννιάτικο Bazaar Βιβλίου στο χώρο του σχολείου. Το bazaar αποτέλεσε μια πρωτοβουλία της ομάδας της βιβλιοθήκης, την οποία απαρτίζουν οι εκπαιδευτικοί Νότα Ε. , Μίκου Α., Κρητικού Ε. και Σταμοπούλου Κ., με ενεργή συμμετοχή μαθητών και μαθητριών, καθώς και του υπόλοιπου εκπαιδευτικού προσωπικού του σχολείου. Στον χώρο του bazaar διατέθηκαν βιβλία διαφόρων κατηγοριών, χειροποίητες δημιουργίες των παιδιών (σελιδοδείκτες και γιορτινά διακοσμητικά ρόδια) καθώς και όμορφα αναμνηστικά, όπως κούπες και στυλό με το λογότυπο του σχολείου μας. Στην αίθουσα Πληροφορικής προβάλλονταν χριστουγεννιάτικες ταινίες, ενώ δεν έλειψαν και τα παραδοσιακά γλυκίσματα.

Μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές του διημέρου ήταν η παρουσία παλιών αποφοίτων, που επέστρεψαν με νοσταλγία στον γνώριμο χώρο του σχολείου. Οι αναμνήσεις ξύπνησαν, οι συναντήσεις ήταν θερμές και πραγματοποιήθηκαν ξεναγήσεις στο σχολικό κτήριο, δημιουργώντας ένα μοναδικό κλίμα επανένωσης και χαράς.

Το χριστουγεννιάτικο bazaar βιβλίου αγκαλιάστηκε θερμά τόσο από τη σχολική κοινότητα όσο και από το ευρύτερο κοινό και αποτέλεσε μια γιορτή προσφοράς, δημιουργικότητας και σύνδεσης, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά πως το σχολείο είναι ένας ζωντανός πυρήνας πολιτισμού και συνεργασίας. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι συμμετείχαν και στήριξαν τη δράση μας!

]]> https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/192/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/185 https://schoolpress.sch.gr/46ostypos/archives/185#comments Thu, 22 May 2025 22:46:56 +0000 ΜΙΚΟΥ ΑΝΝΑ http://schoolpress.sch.gr/46ostypos/?p=185 [...]]]> Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής λογοτεχνίας μαθητές του σχολείου μας με διδάσκουσα καθηγήτρια την φιλόλογο Κουβρούκη Δήμητρα ασκούμενοι στην δημιουργική γραφή εμπνεύστηκαν από τα κείμενα που διδάχθηκαν και έγιναν λογοτέχνες, ποιητές και πεζογράφοι. Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά για τις γεμάτες έμπνευση συνθέσεις τους.

Μαθητές της Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ έγραψαν μια ιστορία αξιοποιώντας τους τίτλους των κειμένων που διδάχθηκαν κατά την διάρκεια της χρονιάς. Ακόμη και το λογοτεχνικό τους ψευδώνυμο αποτελεί τίτλο κειμένου που ανθολογείται στο βιβλίο τους:

Ο παππούς και το εγγονάκι του, η Νινέτ, ήθελαν να βάλουν κάτι ξεχωριστό στο τραπέζι. Έτσι αγόρασαν το πιο γλυκό ψωμί για την παραμονή των Χριστουγέννων. Κάλεσαν τον πιο πιστό φίλο της Νινέτ, τον Κωνσταντή, με την γιαγιά του, την Δάφνη. Μετά απ’ το φαγητό βγήκαν να δουν το ηλιοβασίλεμα. Ο παππούς και η Νινέτ, κοιτώντας την Αθήνα, κατάλαβαν πως έκαναν μεγάλο λάθος που άφησαν την ζωή στην Σύμη. Και αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω με πλοίο.

“Τα φαντάσματα”

Μαθητές της Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ μελετώντας τα ποιήματα του Ν. Καββαδία, “Kuro Siwo” και της Μ. Πολυδούρη, “Γιατί μ’ αγάπησες” μας αποκάλυψαν με την δική τους ποιητική ματιά τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους για την ζωή των ναυτικών και την αγάπη αντίστοιχα.

8 μήνες ταξίδι

Σε μια χώρα νέα.

Φουρτούνες, κεραυνοί

Και δυσκολίες τόσες

Καπετάνιος σ’ ένα καράβι μοναχό

Στης θάλασσας τα βάθη.

24ωρο ωράριο εργασίας

Δίχως ύπνο, πείνα και κακουχίες.

Από το πρώτο λεπτό

μέχρι το τελευταίο

στον συλλογισμό μου

έχω μόνο ένα πράγμα,

την οικογένεια μου

που τόσο πολύ την αγαπώ

ΠΕΡΙ ΝΑΥΛΟΥ

Το χάραμα φύγαμε για την Χαβάνα

Απ’ τον Περαία με θάλασσα ωραία

Και μαζί με το

αγέρι

Φτάσαμε στο Αλγέρι.

Στο λιμάνι μας περίμεναν Βερβέροι

με καμήλες και χαλιά,

Είχαν από ελεφαντόδοντο μαχαίρια κοφτερά

Μας κυνηγήσαν και άντε κάτω τα πανιά.

Μας παίρνουνε τα κύματα μακριά απ’ την Αφρική

Παναγιά μου θαλασσοταραχή.

Σώνει το νερό κι η τροφή,

Μας συλλαμβάνει η πολιτοφυλακή.

Με τούτα και με κείνα μας αφήνουν από ‘κει,

ιστορία γι’ άλλο ποίημα αυτή.

Ανοιγόμαστε ταλαίπωροι στην Ιβηρική

Ciao Αδριατική, ciao Αδριατική!

Ισπανοί και Πορτογάλοι μας στέλνουνε αγάπη

Τη βάζουμε κι αυτή μέσα στο αμπάρι!

Με της Ινδίας το μπαχάρι

Γεμίζει και βαραίνει το καράβι.

Και σαν πάμε στη Σεβίλλη

Το καράβι σε μία δίνη,

Πώς τα θέλει ο θεός,

Ο κάπτεν μας νεκρός.

Ζαριά στη Λισαβόνα για του σκαριού τον νέο βασιλιά

Άγιε μου Νικόλα, δεν είμαι εγώ γι ‘αυτά!

Έτσι αλλάζω πόστο, αλλάζω προορισμό,

βουρ για το Ρίο, εμπρός ολοταχώς.

Στο Ντε Τζανέιρο θε να πα να ζήσω

Στο καρναβάλι το σώμα μου να ντύσω.

Μα ένα βράδυ στου Ατλαντικού τα νερά

η βαρκούλα μας πλάγιασε απαλά.

Πρέπει να‘ ταν το καραντί

Που του πληρώματος

ζωντανοί

Έμεινα εγώ και ένα ενοχλητικό πουλί…..

ΆΤΙΤΛΟ Ι

Κάποιες ώρες την ημέρα και ιδιαίτερα το βράδυ,

Σκέφτομαι τι να’ ναι κείνο

Που δε διαλύει το σκοτάδι;

Το σκοτάδι της ψυχής μας

Τα κενά μες την καρδιά μας

Και τις γκρίζες μας τις σκέψεις

Τι τις παίρνει μακριά μας;

Ψάχνοντας να βρω τη λύση

Ψάχνοντας αυτό το κάτι,

Μια φωνή μες την ψυχή μου

Μου ψιθύρισε « Αγάπη».

Δίνει νόημα στον χρόνο

Στην κοντή την ύπαρξή μας.

Χρωματίζει όλο το σύμπαν

Και τη σύντομη ζωή μας!

ΆΤΙΤΛΟ ΙΙ

Κατάλαβα πως σε αγαπώ,

Όταν άρχισα να σε βλέπω στα ηλιοβασιλέματα και στο φεγγάρι.

το μόνο που με καθησύχαζε

Ήταν η γνώση που έβλεπες κι εσύ τον ίδιο ουρανό.

Κατάλαβα πως σε αγαπώ,

Όταν ξαφνικά κάθε στίχος τραγουδούσε για το περιθώριο ανάμεσα στα βλέμματά μας.

Κατάλαβα πως σε αγαπώ,

όταν κάθε φορά που ζούσα μια όμορφη στιγμή,

σκεφτόμουν πόσο πιο ωραία θα ήταν αν τη ζούσαμε μαζί.

Και μέχρι να τα σκεφτώ όλα αυτά,

η στιγμή είχε ήδη γίνει ανάμνηση…..

ΆΤΙΤΛΟ ΙΙΙ

Γλυκές οι προθέσεις μου

Μα πικρά τα λόγια μου,

Σαν τον ήλιο όταν πέφτει η νύχτα,

Από την αγάπη μου δε μένει τίποτα.

Για όλα αυτά φταίω εγώ

Που πλέον στην καρδιά μου δε ζω.

Αλλά και να είναι παγίδα,

Εγώ θα κρατήσω την ελπίδα

Πως μια μέρα ξανά,

Θα βρεις σε μένα αυτό που αγαπάς…..