Στις 20 Δεκεμβρίου, οι μαθητές των τμημάτων Α2 και Α4 του 4ου Λυκείου Χαλκίδας πραγματοποιήσαμε μια επίσκεψη στο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου-Μαριάννα Τόλη στην Αθήνα για να παρακολουθήσουμε την παράσταση “Το αγόρι με τις δυο καρδιές”.

Με ενθουσιασμό και περιέργεια ξεκινήσαμε από το σχολείο μας το πρωί, ανυπομονώντας να ζήσουμε αυτή την ιδιαίτερη θεατρική εμπειρία. Όταν φτάσαμε στο θέατρο, η πρώτη μας εντύπωση ήταν η ζεστασιά και η φιλόξενη ατμόσφαιρα που μας ‘’υποδέχτηκε’’. Στην αίθουσα αναμονής η μυρωδιά από φρεσκοψημένα ποπ κορν μας ταξίδεψε στιγμιαία σε αναμνήσεις από κινηματογραφικές αίθουσες, προσθέτοντας μια ευχάριστη αίσθηση στη συνολική εμπειρία. Καθώς καθίσαμε στις θέσεις μας, το σκηνικό που απλωνόταν μπροστά μας υποσχόταν μια συγκινητική αφήγηση.

Η παράσταση αφηγείται την πραγματική ιστορία της οικογένειας Αμίρι, που αναγκάζεται να εγκαταλείψει την πατρίδα της για να γλιτώσει από τη βία και τις διώξεις των Ταλιμπάν. Κεντρικό πρόσωπο είναι η μητέρα της οικογένειας, μια δασκάλα που υπερασπίζεται το δικαίωμα των μαθητριών της στη μόρφωση, κάτι που την καθιστά στόχο. Παράλληλα, το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας πάσχει από μια σοβαρή καρδιοπάθεια και χρειάζεται επείγουσα επέμβαση σε ευρωπαϊκό νοσοκομείο. Η πορεία τους προς την ελευθερία και την ασφάλεια είναι γεμάτη εμπόδια, πόνο και εκμετάλλευση από μεσάζοντες που αδιαφορούν για την ανθρώπινη ζωή. Παρά τις δυσκολίες, η αγάπη της οικογένειας και το αίσθημα αλληλεγγύης τούς βοηθούν να ξεπεράσουν κάθε εμπόδιο.

Η σκηνοθεσία και οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών ζωντάνεψαν αυτή την ιστορία θάρρους, προσφέροντας μας μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία. Η παράσταση διήρκησε 1 ώρα και 40 λεπτά και μας καθήλωσε όλους. Τα ζητήματα της προσφυγιάς, της αντοχής μπροστά στις αντιξοότητες και της δύναμης της οικογένειας αποτέλεσαν αφορμή για βαθιά σκέψη. Πολλοί από εμάς φύγαμε συγκινημένοι και προβληματισμένοι για τις αξίες της ελευθερίας και της ανθρωπιάς. Παρακολουθώντας αυτή την παράσταση ήταν αδύνατο να μην προσέξουμε το πόσα παρόμοια γεγονότα συμβαίνουν καθημερινά στον κόσμο για τα οποία δεν μαθαίνουμε ποτέ.

Μέσα από την παράσταση δικαίως μας γεννήθηκαν οι απορίες: «Γιατί να συμβαίνουν τόσες αδικίες στον κόσμο;», «Γιατί πρέπει να υπάρχουν τέτοιου είδους καθεστώτα που αναγκάζουν τους ανθρώπους να κρύψουν την γνώμη τους για να κρατήσουν την ζωή τους;», «Γιατί ο κόσμος αδιαφορεί για αυτούς τους κατατρεγμένους ανθρώπους και σκέφτεται μόνο το συμφέρον του και το πώς θα εκμεταλλευτεί τον συνάνθρωπό του;».

Το μήνυμα αυτής της παράστασης είναι πως ως άνθρωποι είναι απαράδεκτο να αδιαφορούμε για την αδικία και την έλλειψη αλληλεγγύης, καθώς και πως είμαστε εξίσου υπεύθυνοι αν δεν δραστηριοποιούμαστε για την καταπολέμηση αυτών των γεγονότων. Η εμπειρία αυτή μας έδειξε τη δύναμη του θεάτρου να αφυπνίζει και να εμπνέει. Αξίζει να παρακολουθήσουν αυτή την παράσταση όλοι όσοι  θέλουν να δουν την ομορφιά της ανθρώπινης ψυχής σε όλη της τη διάσταση.

Ελένη Δεμερτζή Α4

Γιάννης Θεοφάνους Α4