Μην λυγίσεις, μικρό μου αστέρι,

λίγο ακόμα, και να το καλοκαίρι.

Σε περιμένει στη στροφή,

με αγκαλιές και μουσική.

 

Τα βιβλία σου βαριά φτερά

μα κάθε λέξη σε μια αυγή κοντά.

Και πίσω απ’ τις σελίδες κρύβεται καλά

η θάλασσα που σε καρτερά.

 

Ο ήλιος ξυπνά πιο νωρίς το πρωί

και οι δρόμοι γεμίζουν ζωή και φωνή.

Οι σκιές μικραίνουν, τα φώτα ψηλά,

και η πόλη φοράει τα καλοκαιρινά.

 

Θα βγάζεις φωτογραφίες στη σειρά,

με τη χαρά σου ολοζώντανη μπροστά.

Με τους φίλους σου σε μια ταράτσα με μπύρα δροσερή,

και γέλια που κρατούν ως την αυγή.

 

Μικρά παιδιά γελούν στην ακρογιαλιά,

παίζουν, κυλούν μες στην αλμυρή αγκαλιά.

Στα κουβαδάκια χτίζουν πολιτείες,

κι ο ήλιος γράφει πάνω τους ιστορίες.

 

Σε κάθε σοκάκι μυρίζει ζωή,

σε κάθε φιλί μια καινούρια αρχή.

Το φεγγάρι λευκός χαρταετός

και το «σ αγαπώ» γίνεται θησαυρός.

 

Ανθή Γεωργιάδη Α4