Με αφορμή ορισμένα κείμενα που διαβάσαμε στο μάθημα των αγγλικών, όπως η ιστορία της Muzon και του Mesfin, αποφάσισα να ψάξω και ύστερα να γράψω για κάποιες γυναίκες που αναγκάστηκαν να φύγουν από τις πατρίδες τους, να ζήσουν ως μετανάστριες ή πρόσφυγες και τελικά να γίνουν γνωστές χάρη στον αγώνα και το έργο τους.

Ένα πολύ σημαντικό παράδειγμα είναι η Malala Yousafzai, η οποία αναφέρεται και στο κείμενο της Muzon. Η Malala γεννήθηκε στο Πακιστάν και από μικρή ηλικία πίστευε ότι όλα τα παιδιά, ιδιαίτερα τα κορίτσια, πρέπει να έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση. Όταν οι Ταλιμπάν άρχισαν να απαγορεύουν στα κορίτσια να πηγαίνουν σχολείο, εκείνη μίλησε δημόσια εναντίον τους και υποστήριξε την αξία της μόρφωσης. Εξαιτίας αυτής της δράσης δέχτηκε επίθεση και τραυματίστηκε σοβαρά. Μετά το περιστατικό αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα της και να ζήσει στην Αγγλία μαζί με την οικογένειά της. Παρά τις δυσκολίες και τον φόβο, δεν σταμάτησε ποτέ να αγωνίζεται για την εκπαίδευση. Συνέχισε τις σπουδές της, έδωσε ομιλίες σε όλο τον κόσμο και έγινε η νεότερη γυναίκα που κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης. Η ιστορία της μοιάζει πολύ με αυτή της Muzon, γιατί και οι δύο αγωνίστηκαν για το δικαίωμα των κοριτσιών στη μόρφωση.

Ένα ακόμη σημαντικό παράδειγμα είναι η Madeleine Albright. Η Madeleine Albright γεννήθηκε στην Τσεχοσλοβακία και η οικογένειά της αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα εξαιτίας του πολέμου και του ναζισμού. Ως παιδί έζησε τον φόβο, την ανασφάλεια και την προσφυγιά, μέχρι που η οικογένειά της βρήκε ασφάλεια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί προσπάθησε να χτίσει μια καινούρια ζωή μέσα από τη μόρφωση και τη σκληρή δουλειά. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και αργότερα ασχολήθηκε με την πολιτική. Με τα χρόνια έγινε η πρώτη γυναίκα Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ. Παρά το δύσκολο παρελθόν της ως πρόσφυγας, κατάφερε να αποκτήσει μια πολύ σημαντική θέση και να επηρεάσει την παγκόσμια πολιτική.

Τέλος, πολύ σημαντική είναι και η Ilhan Omar. Η Ilhan Omar γεννήθηκε στη Σομαλία, αλλά αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα της εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου. Η οικογένειά της έζησε για αρκετά χρόνια σε προσφυγικό καταυλισμό στην Κένυα, όπου οι συνθήκες ζωής ήταν πολύ δύσκολες. Υπήρχαν προβλήματα με το φαγητό, την ασφάλεια και την καθημερινή επιβίωση, όπως ακριβώς και στην ιστορία του Mesfin. Παρ’ όλα αυτά, η Ilhan Omar δεν έχασε την ελπίδα της. Αργότερα μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έμαθε αγγλικά, σπούδασε και άρχισε να ασχολείται με την πολιτική και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Με τον καιρό έγινε μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου και χρησιμοποίησε τη θέση της για να υπερασπιστεί τους πρόσφυγες και τους φτωχούς ανθρώπους.

Πάρα τις δυσκολίες, οι γυναίκες αυτές αποτελούν παράδειγμα δύναμης, επιμονής και ελπίδας. Παρόλο που έζησαν πόλεμο, προσφυγιά και δυσκολίες, δεν τα παράτησαν. Αντίθετα, μέσα από τον αγώνα και το έργο τους κατάφεραν να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους και να γίνουν γνωστές σε όλο τον κόσμο. Οι ιστορίες τους μας θυμίζουν ότι όλοι οι άνθρωποι αξίζουν μια ευκαιρία για ένα καλύτερο μέλλον

Γιάννης Θεοφάνους, Β4

 

Πηγές:

Αγγλικά Γενικού Λυκείου 2, Υπουργείο Παιδέας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής.

https://share.google/tiSbRVmV7j6bUFX5w

https://share.google/f2n6A3V9Qg9XzNJG8

https://share.google/885o7gAVOWhw3pCPW

https://share.google/LRqsimpk3vZsOEEcm