Εικαστική δημιουργία του Δημήτρη Δημόπουλου, Β1

Ο Δρόσος και η Αρετή, δύο αδέρφια πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, φτάνουν μαζί με άλλους πρόσφυγες στην Αθήνα και φιλοξενούνται στο Δημοτικό Θέατρο της πόλης. Στην αρχή όντας διστακτική, η Αρετή μυρίζει τριαντάφυλλα και κάνει να απομακρυνθεί από τον αδερφό της, θέλοντας να αποφύγει την νέα πραγματικότητα, αλλά ο Δρόσος της υπενθυμίζει ότι πρέπει να βρουν τους γονείς τους και τελικά συμβιβάζεται. Το εσωτερικό του θεάτρου μοιάζει με κουκλόσπιτο και προβληματίζει τα παιδιά καθώς δεν υπάρχει τέταρτος τοίχος και έτσι  υπάρχει έλλειψη ιδιωτικότητας. Με τον καιρό, το θέατρο έχει γίνει πλέον το σπίτι τους και γνωρίζουν κι άλλους «ενοίκους» του, μέχρι που μια μέρα , η Αρετή εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Τότε πολλοί από τους «ενοίκους» του θεάτρου, επιστρατεύονται προκειμένου να βρουν την Αρετή και παράλληλα να παρηγορήσουν το Δρόσο. Δυστυχώς οι έρευνες τους δεν αποδίδουν γι΄ αυτό και μια έξυπνη κοπέλα, η Ευδοξούλα, θα προτείνει να ανεβάσουν το έργο «Τρικυμία» του Σαίξπηρ για να δελεάσουν την Αρετή να εμφανιστεί. Όλοι πρόθυμοι συμφωνούν και ανεβάζουν επιτυχώς την παράσταση που τελειώνει με την απελευθέρωση του Άριελ, ενός θαυματουργού πνεύματος, από τον αφέντη του. Τότε απελευθερώνεται και ο Δρόσος από την ανάμνηση της Αρετής, η οποία…

Κουκορέμπα Χρυσούλα, Β1

Το εξώφυλλο του βιβλίου από τη Σοφία Αυγουστή, Β1

Έργο της Γεωργίας Αναγνωστοπούλου, Β1

Ευδοξούλα

Η Ευδοξούλα είναι μια γυναίκα που έχει βιώσει πολλές δυσκολίες και απώλειες στη ζωή της, αλλά παρ” όλα αυτά παραμένει δυνατή και συνεχίζει να έχει αντοχή. Η θέλησή της να μην επιστρέψει στην πατρίδα της αποδεικνύει την αποφασιστικότητά της να δημιουργήσει μια νέα ζωή μακριά από το παρελθόν. Μέσα από το ράψιμο, βρίσκει έκφραση και ευκαιρίες για ανανέωση και δημιουργία, αφού η τέχνη αυτή της επιτρέπει να ανακαλύπτει την ομορφιά και την ελπίδα στην καθημερινότητά της. Με την αισιοδοξία και την αγάπη της για τη ζωή, αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και διατηρεί το ηθικό της ψηλά. Με τη στήριξη που παρέχει στους γύρω της, όπως στον Δρόσο, και την αφοσίωσή της στη δημιουργία, η Ευδοξούλα αντιπροσωπεύει τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος και τη δύναμη της αγάπης και της ελπίδας, που μπορούν να ξεπεράσουν κάθε δυσκολία.

Μπάρμπα-Ιορδάνης

Ο μπάρμπα-Ιορδάνης είναι ένας ευαίσθητος χαρακτήρας γεμάτος ανθρωπιά. Παρά την απομόνωση και τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει, διατηρεί έναν πυρήνα ευγένειας και αγάπης για τους γύρω του. Η αγάπη του για τη μουσική και το κανονάκι αντικατοπτρίζει τη βαθιά συναισθηματική του φύση και τη διάθεσή του να εκφράζει τα συναισθήματά του μέσα από τη μουσική. Παράλληλα, ο πόνος και η απώλεια που έχει υποστεί δεν τον έχουν καταστρέψει εντελώς, αλλά τον κάνουν να προσπαθεί να βρει τρόπους για να παρηγορήσει τον εαυτό του και τους αγαπημένους του. Η προσπάθειά του να παίζει μουσική για να ανακτήσει τη χαμένη του ευτυχία είναι συγκινητική και αντιπροσωπεύει έναν τρόπο να ξεπεράσει τις τραυματικές εμπειρίες που έχει βιώσει.

Γιώργος Τερζής, Β3

Οι μαθητές Ν.Τ. (Β3), Π.Δ. (Β1), και η μαθήτρια Μ.Π. (Β2) ρώτησαν τη συγγραφέα και έλαβαν την απάντηση στην ερώτησή τους. Στη «συνάντηση» συμμετείχαν σχολεία από όλη την Ελλάδα τα οποία μελέτησαν/διάβασαν το συγκεκριμένο βιβλίο και έκαναν τις ερωτήσεις και τα σχόλιά τους. Η μαθήτρια Σ.Α.(Β1) είπε χαρακτηριστικά για τη «συνάντηση» : « Προσωπικά λάτρεψα τη «συνάντηση» με τη συγγραφέα επειδή «Το αγόρι στο θεωρείο» είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία. Ακόμα μου λύθηκαν κάποιες απορίες και μπόρεσα να μάθω τα συναισθήματα της όταν έγραφε το βιβλίο».

εργαστήριο του Δρ Φράνκλιν με ένα μικρό μπουκάλι πείθοντας έτσι τον
ιατροδικαστή να εκδώσει ετυμηγορία αυτοκτονίας.
Ο Νόρτον φαίνεται να εξακολουθεί να ανησυχεί για το τι είδε μέρες νωρίτερα όταν
ήταν έξω με τον Χάστινγκς και τον Κόουλ. Ο Χάστινγκς συμβουλεύει τον Νόρτον να
εμπιστευτεί τον Πουαρό. Συναντιούνται στο δωμάτιο του Πουαρό. Εκείνο το βράδυ,
ο Χέιστινγκς ξυπνά από έναν θόρυβο και βλέπει τον Νόρτον να επιστρέφει στην
κρεβατοκάμαρά του. Το επόμενο πρωί, ο Νόρτον βρίσκεται νεκρός στο κλειδωμένο
δωμάτιό του με μια τρύπα από σφαίρα στο κέντρο του μετώπου του, το κλειδί στην
τσέπη του μπουρνούζι του και ένα πιστόλι κοντά.
Όταν ο Χέιστινγκς λέει στον Πουαρό ότι είδε τον Νόρτον να επιστρέφει στο δωμάτιό
του το προηγούμενο βράδυ, ο Πουαρό λέει ότι αυτό είναι αδύναμη απόδειξη, αφού
δεν έχει δει το πρόσωπο: το μπουρνούζι, τα μαλλιά, η χωλότητα, όλα μπορούν να
μιμηθούν. Ωστόσο, δεν υπάρχει άντρας στο σπίτι που θα μπορούσε να υποδυθεί
τον Νόρτον, ο οποίος δεν ήταν ψηλός. Ο Πουαρό πεθαίνει από καρδιακή προσβολή
μέσα σε λίγες ώρες. Αφήνει στον Χέιστινγκ τρεις ενδείξεις: ένα αντίγραφο του
Οθέλλου, ένα αντίγραφο του Τζον Φέργκιουσον (ένα έργο του 1915 του Σεντ Τζον
Γκριρ Έρβιν) και ένα σημείωμα για να μιλήσει στον μακροχρόνιο παρκαδόρο του,
Τζορτζ. Μετά την ταφή του Πουαρό στο Στάιλς, ο Χάστινγκς μαθαίνει ότι η Τζούντιθ
ήταν ερωτευμένη με τον Δρ Φράνκλιν. Θα τον παντρευτεί και θα φύγει για να κάνει
έρευνα στην Αφρική. Όταν ο Χέιστινγκς μιλά στον Τζορτζ, μαθαίνει ότι ο Πουαρό
φορούσε περούκα και ότι οι λόγοι που χρησιμοποίησε ο Πουαρό για τον Κέρτις
ήταν αόριστοι. Τέσσερις μήνες μετά το θάνατο του Πουαρό, ο Χέιστινγκς λαμβάνει
ένα χειρόγραφο στο οποίο ο Πουαρό τα εξηγεί όλα. Ο Χ ήταν ο Νόρτον, ένας
άνθρωπος που είχε τελειοποιήσει την τεχνική της οποίας ο Ιάγκο στον Οθέλλο (και
ένας χαρακτήρας στο έργο του Έρβιν) είναι μάστερ: ασκούσε ακριβώς τέτοια
ψυχολογική πίεση που χρειάζεται για να προκαλέσει κάποιον να διαπράξει φόνο,
χωρίς το θύμα του να καταλάβει τι συμβαίνει. Ο Νόρτον είχε επιδείξει αυτή την
ικανότητα, με τον συνταγματάρχη Λούτρελ, με τον Χέιστινγκς και την κυρία
Φράνκλιν. Ο Πουαρό παρενέβη με υπνωτικά χάπια στη ζεστή σοκολάτα του
Χέιστινγκς εκείνο το βράδυ, για να αποτρέψει μια καταστροφική ενέργεια
εξανθήματος. Κατά ειρωνικό τρόπο, ο Χέιστινγκς είχε παρέμβει άθελά του στο
σχέδιο της κυρίας Φράνκλιν να δηλητηριάσει τον σύζυγό της, γυρίζοντας ένα
περιστρεφόμενο τραπέζι βιβλιοθήκης αναζητώντας ένα βιβλίο για να λύσει ένα
σταυρόλεξο (ξανά Οθέλλος), ανταλλάσσοντας έτσι τα φλιτζάνια του καφέ, οπότε η
κυρία Φράνκλιν δηλητηρίασε τον εαυτό της. Ο Πουαρό δεν μπορούσε να το
αποδείξει αυτό. Αισθάνθηκε ότι ο Νόρτον, ο οποίος ήταν εσκεμμένα ασαφής
σχετικά με το ποιον είχε δει με τα κιάλια, θα υπαινισσόταν ότι είχε δει τον
Δρ.Φράνκλιν και την Τζούντιθ, για να τους εμπλέξει στη δολοφονία της κυρίας
Φράνκλιν, όχι ακούσια αυτοκτονία όπως και ήταν. Αυτό εξηγεί τη μαρτυρία του
Πουαρό στην ανάκρισή του, για να διασφαλίσει ότι η αστυνομία θα σταματήσει την
έρευνά της. Δεδομένης της πολύ αδύναμης καρδιάς του, ο Πουαρό καταλαβαίνει ότι
πρέπει να τερματίσει τη σειρά των δολοφονιών σκοτώνοντας τον Νόρτον. Ο Πουαρό
προσκαλεί τον Νόρτον στο δωμάτιό του για ζεστή σοκολάτα. Στη συνάντησή τους,
λέει στον Νόρτον τι υποψιάζεται και το σχέδιό του να τον εκτελέσει. Ο Νόρτον,
αλαζονικός και σίγουρος για τον εαυτό του, επιμένει να ανταλλάσσει κούπες.

Προβλέποντας αυτή την κίνηση, ο Πουαρό είχε βάλει δηλητήριο και στα δύο
φλιτζάνια, γνωρίζοντας ότι είχε μεγαλύτερη ανοχή σε μια δόση δηλητηρίου την
οποία δεν είχε ο Νόρτον. Ο Πουαρό μετακινεί τον Νόρτον που κοιμάται πίσω στο
δωμάτιό του χρησιμοποιώντας το αναπηρικό καροτσάκι. Ο Πουαρό δεν είχε κάποιο
κινητικό πρόβλημα, γι’αυτό χρειαζόταν έναν νέο παρκαδόρο που δεν το ήξερε για
την τελευταία αυτή υπόθεσή του. Έπειτα, έχοντας το ίδιο ύψος με τον Νόρτον,
μεταμφιέζεται αφαιρώντας την περούκα και το ψεύτικο μουστάκι του,
ανακατεύοντας τα γκρίζα μαλλιά του, φορώντας τη ρόμπα του Νόρτον και
περπατώντας κουτσαίνοντας. Έχοντας ο Χέιστινγκς αποδείξει ότι ο Νόρτον ήταν
ζωντανός αφού έφυγε από το δωμάτιο του Πουαρό, ο Πουαρό πυροβόλησε τον
Νόρτον, άφησε το πιστόλι στο τραπέζι και κλείδωσε το δωμάτιο με ένα διπλό κλειδί.
Στη συνέχεια, ο Πουαρό γράφει την ιστορία του και σταματά να παίρνει το φάρμακο
για την καρδιά του με νιτρώδες αμύλιο. Δεν μπορεί να πει ότι ήταν σωστό να
διαπράξει φόνο, αλλά συνολικά ήταν σίγουρος ότι απέτρεψε ακόμη περισσότερες
υποκινήσεις από τον Νόρτον. Η τελευταία του επιθυμία για τον Χέιστινγκς είναι
χαρακτηριστική για τον Πουαρό: προτείνει στον Χέιστινγκς να κυνηγήσει (ερωτικά)
την Ελίζαμπεθ Κόουλ.

Χρήστος Παπασταύρος, Γ2΄

Άννα- Μαρία Εμμανουηλίδη, Γ2’

Ένα ευφάνταστο και άτακτο αγόρι που ονομάζεται Τομ Σόγιερ
ζει με τη θεία του Πόλυ και τον ετεροθαλή αδελφό του, Σιντ, σε
μια πόλη του ποταμού Μισισιπή, στην Αγία Πετρούπολη , στο
Μιζούρι. Μια Παρασκευή λοιπόν, ο Τομ μπλέκεται σε έναν
καυγά και λερώνει τα ρούχα του. Έτσι αναγκάζεται να ασπρίσει
τον φράχτη το Σάββατο, ως τιμωρία. Στην αρχή, ο Τομ
απογοητεύεται επειδή θα χάσει μία ολόκληρη ελεύθερη μέρα.
Ωστόσο, σύντομα πείθει έξυπνα τους φίλους του αφού
ανταλλάξουν μικρούς θησαυρούς (μήλο,
βόλους, κλειδιά, στρατιωτάκια κ.α.) , εκείνοι να κάνουν αντί
γι΄αυτόν τη δουλειά του. Ανταλλάσσει αυτούς τους θησαυρούς
με εισιτήρια που δίνονται στο Κυριακάτικο σχολείο για την
απομνημόνευση της Αγίας Γραφής και χρησιμοποιεί τα
εισιτήρια για να διεκδικήσει μια Βίβλο ως έπαθλο. Όμως χάνει
μεγάλο μέρος της δόξας του, όταν απαντά λανθασμένα σε
ερώτηση ότι οι δύο πρώτοι μαθητές του Ιησού ήταν ο Δαβίδ
και ο Γολιάθ.

Ο Τομ ερωτεύεται την Μπέκι Θάτσερ, ένα νέο κορίτσι στην
πόλη, και την πείθει να «αρραβωνιαστεί» μαζί του. Το ειδύλλιό
τους καταρρέει όταν μαθαίνει ότι ο Τομ έχει «αρραβωνιαστεί»
στο παρελθόν με μια άλλη κοπέλα -την Έιμι Λόρενς. Λίγο
αφότου τον παράτησε η Μπέκι, ο Τομ μαζί με τον Χάκλμπερι
Φιν, τον γιο ενός μεθύστακα,                                                                                                                                  πηγαίνουν στο νεκροταφείο τη νύχτα για να δοκιμάσουν μια                                                                          «θεραπεία» για τα σπυριά που σκεπάζουν τα χέρια του Χoκ.

Στο νεκροταφείο, γίνονται μάρτυρες της δολοφονίας του
νεαρού Δρ Ρόμπινσον από τον ιθαγενή Αμερικανό
Ιντζούν Τζο. Φοβισμένοι, ο Τομ και ο Χoκ τρέχουν μακριά και
δίνουν όρκο αίματος να μην πουν σε κανέναν αυτό που είχαν
δει. Ο Ιντζούν Τζο κατηγορεί το Μαφ Πότερ, έναν άτυχο
μεθυσμένο, για το έγκλημα. Ο Πότερ συλλαμβάνεται ενώ ο
Τομ βασανίζεται από τις τύψεις και τις ενοχές .

Ο Τομ, ο Χoκ και ο Τζο Χάρπερ, φίλος του Τομ, δραπετεύουν
σε ένα νησί για να γίνουν πειρατές. Ενώ απολαμβάνουν την
ελευθερία τους, τα αγόρια συνειδητοποιούν ότι όλοι οι
κάτοικοι της πόλης τους προσπαθούν να βρουν τα σώματά
τους στο ποτάμι, γιατί τους θεωρούν νεκρούς. Ο Τομ
επιστρέφει κρυφά στο σπίτι ένα βράδυ για να δει τι συμβαίνει.
Μετά από μια φευγαλέα στιγμή τύψεων για τα βάσανα που
πέρναγαν οι αγαπημένοι του, ο Τομ εντυπωσιάζεται από την
ιδέα να εμφανιστεί στην κηδεία του και να εντυπωσιάσει τους
πάντες. Πείθει τον Τζο και τον Χoκ να κάνουν το ίδιο. Η
επιστροφή τους αντιμετωπίζεται με μεγάλη χαρά, κανείς δε
σκέφτεται να τους τιμωρήσει και γίνονται ο φθόνος και ο
θαυμασμός όλων των φίλων τους.
Πίσω στο σχολείο, ο Τομ συναντιέται με την Μπέκι και
συμφιλιώνονται. Μετά από λίγες μέρες γίνεται η δίκη του
Μαφ Πότερ. Ο Τομ, κυριευμένος από ενοχές, καταθέτει κατά
του Ιντζούν Τζο. Ο Πότερ αθωώνεται αλλά ο Ιντζούν Τζο
δραπετεύει από την αίθουσα του δικαστηρίου καθώς πηδά
από ένα παράθυρο.

Το καλοκαίρι φτάνει. Ο Τομ και ο Χoκ πηγαίνουν για κυνήγι
θησαυρού σε ένα στοιχειωμένο σπίτι. Αφού ανεβαίνουν στον
επάνω όροφο ακούνε έναν θόρυβο από κάτω. Κοιτάζοντας
μέσα από τις τρύπες στο πάτωμα, βλέπουν τον Ιντζούν Τζο να
μπαίνει στο σπίτι. Αυτός και ο σύντροφός του, ένας
απεριποίητος άντρας, σχεδιάζουν να θάψουν έναν κλεμμένο
θησαυρό. Ο Τομ και ο Χoκ είναι χαρούμενοι με την προοπτική
να τον ξεθάψουν. Κατά μια καταπληκτική σύμπτωση, ο Ιντζούν
Τζο και ο σύντροφός του βρίσκουν οι ίδιοι ένα θαμμένο κουτί
χρυσού. Όταν όμως βλέπουν τα εργαλεία του Τομ και του Χoκ,
υποψιάζονται ότι κάποιος μοιράζεται την κρυψώνα τους και
έτσι μεταφέρουν τον χρυσό αντί να τον ξαναθάψουν.
Ο Χoκ αρχίζει να παρακολουθεί τον Ιντζούν Τζο κάθε βράδυ,
προσπαθώντας να βρει μια ευκαιρία να αρπάξει το χρυσό. Εν
τω μεταξύ, ο Τομ πηγαίνει για πικνίκ στη σπηλιά του
Μακντούγκαλ με την Μπέκι. Το ίδιο βράδυ, ο Χoκ βλέπει τον
Ιντζούν Τζο και τον σύντροφό του να φεύγουν με ένα κουτί.
Κρυφακούει και μαθαίνει τα σχέδιά τους να επιτεθούν στη
xήρα Ντάγκλας, μια κάτοικο της Αγίας Πετρούπολης. Ευτυχώς,
ο Χoκ αποτρέπει την επίθεση και γίνεται ήρωας.
Ο Τομ και η Μπέκι χάνονται στη σπηλιά και η απουσία τους
δεν ανακαλύπτεται παρά το επόμενο πρωί. Οι άνδρες της
πόλης αρχίζουν να τους αναζητούν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο
Τομ και η Μπέκι δεν έχουν φαγητό και κεριά και αρχίζουν να
χάνουν τις δυνάμεις τους. Η κατάσταση δυσκολεύει
περισσότερο όταν ο Τομ, που ψάχνει μια διέξοδο από τη
σπηλιά, συναντά τον Ιντζούν Τζο, ο οποίος χρησιμοποιεί τη
σπηλιά ως κρησφύγετο. Τελικά, τη στιγμή που ο σερίφης και οι
άντρες της πόλης είναι έτοιμοι να σταματήσουν την
αναζήτηση, ο Τομ βρίσκει μια διέξοδο. Τα παιδιά σώζονται. Η                                                                                  πόλη γιορτάζει και ο πατέρας της Μπέκι, ο δικαστής Θάτσερ,                                                                          σφραγίζει τη σπηλιά. Ο Ιντζούν Τζο, παγιδευμένος μέσα,                                                                                   πεθαίνει από την πείνα.

Μια εβδομάδα αργότερα, ο Τομ μαζί με τον Χoκ βρίσκουν
στη σπηλιά το κουτί με το χρυσό. Χαρούμενοι γυρίζουν στο
χωριό. Η xήρα Ντάγκλας υιοθετεί τον Χoκ αλλά επειδή δεν
του αρέσει η πολιτισμένη ζωή δραπετεύει. Ο Τομ του
υπόσχεται ότι αν επιστρέψει στη κυρία Ντάγκλας, μπορεί να
γίνει μέλος της μπάντας ληστών του Τομ. Στο τέλος, ο Χoκ
συμφωνεί και οι περιπέτειές τους συνεχίζονται.