Ξενάκη Όλγα,Γ2

  Η σκιά της Πολιορκίας

Στον άνεμο ταξιδεύει μαύρος καπνός.

Η γη βάφεται κόκκινη και η σιωπή βαριά.

Οι κάτοικοι λιγοστεύουν και ο φόβος σκληρός,

και τα μάτια κοιτούν στη μοναξιά.

Η πείνα ήρθε στο Μεσολόγγι σφοδρή

κι η μάνα ψάχνει παντού για ψωμί.

Όμως το ψωμί τέλειωσε, δεν υπάρχει πια,

κι εκείνη κρατά το παιδί της αγκαλιά.

Στην Έξοδο προχώρησαν όλοι μαζί

χωρίς φόβο, με θάρρος κάθε στιγμή.

Τα λόγια τους φτάνουν σε κάθε καρδιά

και η ιστορία τους ζει έτσι μέσα μας πια.

Αγγελίνα Θεοδωρακοπούλου, Γ2

Νεοϊμπρεσιονισμός στη Μεσόγειο στην Πινακοθήκη Ελίζας Γουλανδρή
Τι κοινό έχουν ο ήλιος του Νότου, η θάλασσα και η τέχνη; Απάντηση: το φως. Αυτό το φως
πρωταγωνιστεί στην έκθεση «Ο Νεοϊμπρεσιονισμός στα Χρώματα της Μεσογείου», που φιλοξενείται
στην Πινακοθήκη Ελίζας Γουλανδρή και μας καλεί σε ένα ταξίδι γεμάτο χρώμα, ρυθμό και
καλοκαιρινή αίσθηση.
Ο νεοϊμπρεσιονισμός είναι ένα καλλιτεχνικό ρεύμα που γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και
βασίζεται στην επιστημονική χρήση του χρώματος. Οι καλλιτέχνες δεν αναμειγνύουν τα χρώματα
στην παλέτα, αλλά τα τοποθετούν καθαρά πάνω στον καμβά, συνήθως σε μικρές κουκκίδες ή
πινελιές, αφήνοντας το μάτι του θεατή να κάνει τη «δουλειά». Το αποτέλεσμα; Έργα που πάλλονται
από ζωντάνια και φως.
Στην έκθεση, τα μεσογειακά τοπία έχουν τον πρώτο λόγο. Θάλασσες σε βαθύ μπλε, ουρανοί που
λάμπουν, πόλεις λουσμένες στον ήλιο και στιγμές καθημερινής ζωής μεταμορφώνονται σε εικόνες
γεμάτες ενέργεια. Η Μεσόγειος δεν παρουσιάζεται απλώς ως τόπος, αλλά ως συναίσθημα:
ζεστασιά, κίνηση, ζωή.
Αυτό που κάνει την έκθεση ξεχωριστή είναι ο τρόπος που «μιλά» και στους νέους. Τα έργα δεν
είναι απόμακρα ή δύσκολα. Αντίθετα, σε προσκαλούν να σταθείς κοντά, να παρατηρήσεις τις
λεπτομέρειες και να ανακαλύψεις πώς μικρές κουκκίδες χρώματος μπορούν να δημιουργήσουν μια
ολόκληρη ιστορία. Είναι σαν ένα μάθημα τέχνης έξω από την τάξη, αλλά χωρίς πίεση και βαθμούς.
Η Πινακοθήκη Ελίζας Γουλανδρή αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι η τέχνη μπορεί να είναι
προσιτή, σύγχρονη και συναρπαστική. Η έκθεση αυτή δεν απευθύνεται μόνο στους ειδικούς, αλλά
σε όλους όσοι θέλουν να δουν τη Μεσόγειο με άλλα μάτια — πιο φωτεινά, πιο χρωματιστά, πιο
αισιόδοξα.
Αν ψάχνεις έναν λόγο να αγαπήσεις λίγο παραπάνω την τέχνη, ίσως τον βρεις… σε μια κουκκίδα
χρώματος.

Γιαλιά Νίνα, Γ2

Οι μορφές του σχολικού εκφοβισμού ποικίλλουν και είναι πολυάριθμες. Μπορεί να εμφανιστεί ως  λεκτική κακοποίηση, η οποία περιλαμβάνει χλευασμό, προσβολές ή ακόμη και απειλές. Μπορεί επίσης να είναι σωματικός με σπρωξίματα και γενικότερα άσκηση βίας. Σημαντικό να αναφερθεί είναι ο κοινωνικός εκφοβισμός που περιλαμβάνει τον αποκλεισμό και την διάδοση φημών. Τέλος, ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο αποτελεί ο διαδικτυακός εκφοβισμός (cyberbullying), που πραγματοποιείται μέσω μηνυμάτων, σχολίων ή αναρτήσεων στο διαδίκτυο χωρίς την έγκριση του θύματος και αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς.

Οι συνέπειες του φαινομένου για εκείνους που το βιώνουν συστηματικά είναι βαθύτατες και μακροχρόνια επιζήμιες. Οι μαθητές συχνά αντιμετωπίζουν έντονο άγχος, ντροπή, μοναξιά ενώ συχνά συνεπάγεται με έλλειψη αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης καθώς και με μειωμένη σχολική απόδοση. Το σχολείο που οφείλει να είναι ένας χώρος ασφάλειας, μάθησης και κοινωνικοποίησης μετατρέπεται σε μια τεράστια και συνεχώς αυξανόμενη πηγή άγχους και ανασφάλειας που σε ακραίες καταστάσεις δύναται να οδηγήσει σε σοβαρές ψυχολογικές διαταραχές και σε σχολική περιθωριοποίηση. Παράλληλα όμως δεν επηρεάζονται ψυχικά μόνο τα θύματα, καθώς και η συμπεριφορά των θυτών αποτελεί ένδειξη εσωτερικών συγκρούσεων ή έλλειψης σωστής διαπαιδαγώγησης.

Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι παρατηρητές, όσοι δηλαδή γίνονται μάρτυρες τέτοιων περιστατικών και δεν αντιδρούν ούτε παρεμβαίνουν με κάποιο τρόπο είτε λόγω αδιαφορίας, είτε λόγω φόβου είτε ακόμη επειδή συμφωνούν και επικροτούν αυτήν την συμπεριφορά. Όποιος και να είναι ο λόγος με αυτήν την στάση το ενισχύουν συμβάλλοντας στη διαιώνιση του προβλήματος. Αντίθετα, μία απλή κίνηση στήριξης ή ενημέρωση καθηγητών ή έστω ενός ενήλικα μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά.

Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού προϋποθέτει συλλογική ευθύνη και συντονισμένη δράση. Το σχολείο οφείλει να προάγει αξίες όπως ο σεβασμός, η ανεκτικότητα και η ενσυναίσθηση, ενώ οι εκπαιδευτικοί καλούνται να λειτουργούν τόσο προληπτικά όσο και παρεμβατικά. Καθοριστικός, ωστόσο, είναι και ο ρόλος των μαθητών, οι οποίοι οφείλουν να απορρίπτουν τη σιωπή και να στηρίζουν ενεργά τα θύματα αποτρέποντας τέτοιες συμπεριφορές.

Εν κατακλείδι, ο σχολικός εκφοβισμός δεν αποτελεί μια παροδική ή ασήμαντη συμπεριφορά, αλλά ένα σοβαρό πρόβλημα που υπονομεύει την ομαλή ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των νέων. Η στήριξη, ο σεβασμός, η ανθρωπιά μπορούν να σπάσουν τον κύκλο της βίας. Η καλλιέργεια ενός σχολικού περιβάλλοντος βασισμένου στη δικαιοσύνη και τον αμοιβαίο σεβασμό αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την εξάλειψη του φαινομένου.

Ζαβιτσάνου Ίριδα Γ1’

Η υπερσύγχρονη Κάπιτολ, ελέγχει την υπόλοιπη χώρα, αναγκάζοντας τιςδώδεκα περιοχές που την περιβάλλουν να επιλέγουν με κλήρωση ένα αγόρι και ένα κορίτσι ηλικίας 12-18 ώστε να πάρουν μέρος στους Αγώνες Πείνας, ένα ετήσιο γεγονός κατά το οποίο θα διαγωνιστούν σε μια τηλεοπτική μάχη μέχρι θανάτου, όπου μόνο ένας μπορεί να βγει ζωντανός.

Η σειρά είναι τριλογία, αποτελείται από τα βιβλία: Αγώνες Πείνας, Φωτιά (πρωτότυπο: CatchingFire) και Κοτσυφόκισσα (πρωτότυπο: Mockingjay). Καθώς και τα δυο prequel: Η Μπαλάντα των Αηδονιών και των Φιδιών (πρωτότυπο: TheBalladofSongbirdsandSnakes) και Η Ανατολή του Θερισμού (πρωτότυπο: SunriseontheReaping).

Τυράκη Βίκυ Α3

Στη φύση υπάρχουν οργανισμοί για τους οποίους πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν πόσο σπουδαία είναι η προσφορά τους στο περιβάλλον και συχνά τους φοβούνται λόγω της εξωτερικής τους εμφάνισης. Ωστόσο, τα οφέλη που προσφέρουν είναι πολλά περισσότερα από τα αρνητικά τους χαρακτηριστικά! Η αλήθεια είναι πως η ισορροπία της ζωής στη Γη βασίζεται σε μερικούς «αθόρυβους» εργάτες που συχνά αγνοούμε. Ας γνωρίσουμε 10 οργανισμούς που, αν εξαφανίζονταν, ο κόσμος μας θα κατέρρεε.

1. Μέλισσες: Οι Σεφ του Πλανήτη

Δεν μας δίνουν μόνο μέλι. Οι μέλισσες είναι υπεύθυνες για την επικονίαση του 80% των ανθοφόρων φυτών .Καθώς μετακινούνται από λουλούδι σε λουλούδι, μεταφέρουν τη γύρη, επιτρέποντας στα φυτά να αναπαραχθούν. Επίσης, από την επικονίαση εξαρτάται περίπου το 1/3 της τροφής μας ! Χωρίς αυτές, φρούτα, λαχανικά και είδη άγριας χλωρίδας, θα εξαφανίζονταν αλλάζοντας πλήρως το τοπίο της γης.

2. Γαιοσκώληκες: Οι Μηχανικοί του Εδάφους

Η γλίτσα που αφήνουν στο πέρασμά τους, μπορεί να φαίνεται αηδιαστική, αλλά αποτελεί έναν από τους παράγοντες που τους επιτρέπουν, σκάβοντας σήραγγες, να αερίζουν το χώμα και να ανακυκλώνουν θρεπτικά συστατικά, κάνοντας τη γη γόνιμη για να μεγαλώσουν τα φυτά. Οι γαιοσκώληκες είναι επίσης κορυφαίοι παραγωγοί λιπάσματος. Καταναλώνοντας χώμα και οργανική ύλη, αυτό που αποβάλουν είναι το πιο πλούσιο λίπασμα στον κόσμο και γι’ αυτό το λόγο συνήθως αποκαλούνται και «φυσικοί αγρότες».

3. Μύκητες (Μανιτάρια): Οι Ανακυκλωτές της Φύσης

Κάτω από το έδαφος, οι μύκητες σχηματίζουν ένα τεράστιο δίκτυο από λευκές ίνες, που ονομάζεται μυκήλιο, το οποίο συνδέει τις ρίζες μεταξύ τους βοηθώντας τους να προειδοποιούνται μεταξύ τους για κίνδυνους αλλά και να ανταλλάσσουν τροφή. Χωρίς τους μύκητες, το δάσος θα πνιγόταν στα νεκρά φύλλα και ξύλα. Οι μύκητες αποσυνθέτουν την οργανική ύλη και τη μετατρέπουν σε τροφή για το έδαφος. Επιπλέον, δημιουργούν ένα υπόγειο δίκτυο (το «Wood Wide Web») μέσω του οποίου τα δέντρα επικοινωνούν μεταξύ τους!

4. Θαλάσσιες Ενυδρίδες: Οι Φύλακες των Δασών… της Θάλασσας

Οι θαλάσσιες ενυδρίδες δεν είναι απλώς αξιολάτρευτες. Θεωρούνται νούμερο ένα είδος για τη λειτουργία του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Δουλεύουν τρώγοντας τους αχινούς οι οποίοι αν αφεθούν ανεξέλεγκτοι θα καταβροχθίσουν το μεγαλύτερο μέρος των δασών φυκιών. Τα δάση φυκιών που προστατεύονται από ενυδρίδες μπορούν να απορροφήσουν μέχρι και 12 φορές περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα σε σχέση με εκείνα που έχουν καταστραφεί από αχινούς. Για όσους δεν γνωρίζουν, τα δάση φυκιών αποτελούν τεράστιο καταφύγιο ζωής για χιλιάδες είδη ψαριών και θαλάσσιων οργανισμών όπως μαλάκια, αστερίες και κοράλλια.

5. Νυχτερίδες: Οι Φυσικοί Εξολοθρευτές

Πολλοί άνθρωποι φοβούνται τις νυχτερίδες, αλλά στην πραγματικότητα οι νυχτερίδες είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι των γεωργών. Αυτό συμβαίνει διότι μία και μόνο εντομοφάγος νυχτερίδα μπορεί να καταναλώσει σε ένα βράδυ πάνω από 3.000 έντομα. Αυτή η διατροφή, πλούσια σε έντομα, λύνει τα χέρια στους αγρότες που δεν θέλουν να χρησιμοποιούν φυτοφάρμακα. Επίσης, χωρίς αυτές, φρούτα όπως αβοκάντο, μπανάνες, μάνγκο και πολλά άλλα φυτά δεν θα υπήρχαν, και αυτό συμβαίνει διότι οι νυχτερίδες βοηθούν στην εξάπλωση των σπόρων από πάνω από 300 είδη φυτών.

6. Πλαγκτόν: Ο Πνεύμονας της Γης

Μπορεί να είναι μικροσκοπικό, αλλά παράγει το 50% του οξυγόνου που αναπνέουμε. Επιπλέον, αποτελεί τη βάση όλης της τροφικής αλυσίδας στον ωκεανό.

7. Ελέφαντες: Οι Κηπουροί της Σαβάνας

Οι ελέφαντες συνεισφέρουν σε μεγάλο βαθμό στα οικοσυστήματα. Βοηθούν στη διασπορά σπόρων μέσω των περιττωμάτων τους σε τεράστιες αποστάσεις, καθώς είναι σε συνεχή κίνηση και έτσι ανοίγουν μονοπάτια μέσα στην πυκνή βλάστηση και δημιουργούν λακκούβες με τα πόδια τους, παγιδεύοντας νερό σε μικρότερα ζώα. Έτσι, συμβάλλουν στη βιοποικιλότητα, η οποία ωφελεί τον άνθρωπο.

8. Μυρμήγκια: Οι Καθαριστές

Τα μυρμήγκια παίζουν σημαντικό ρόλο στα οικοσυστήματα, παρά το μικρό τους μέγεθος. Όπως και οι ελέφαντες, διασπείρουν σπόρους βοηθώντας στην αναπαραγωγή των φυτών. Ακόμη, συμβάλλουν στη γονιμότητα του εδάφους με τα αερισμό του, καθώς σκάβουν και αναμειγνύουν οργανικά υπολείμματα, διατηρώντας το έδαφος υγιές.

9. Καρχαρίες: Οι Ρυθμιστές των Ωκεανών

Οι καρχαρίες των ωκεανών παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο, ίσως πιο σημαντικό απ’ όσο νομίζουμε. Οι διατροφικές τους συνήθειες επηρεάζουν την τροφική αλυσίδα και την κατανομή των ειδών, ώστε να διατηρείται η ισορροπία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Οι καρχαρίες τρέφονται με θαλάσσιες χελώνες, οι οποίες διαφορετικά θα υπερπληθύνονταν και θα κατανάλωναν τα λιβάδια θαλάσσιου χόρτου σε μεγάλο βαθμό. Με αυτόν τον τρόπο βοηθούν στη διατήρηση αυτών των οικοσυστημάτων. Επίσης, οι καρχαρίες τρέφονται με ψάρια που καταναλώνουν φυτά και άλγη, προστατεύοντας έτσι τις ισορροπίες τους και εμποδίζοντας τα άλγη να πνίξουν τους κοραλλιογενείς υφάλους.

10. Λύκοι: Οι Αρχιτέκτονες των Τοπίων

Οι λύκοι αποτελούν βασικό χαρακτήρα στα οικοσυστήματα τα οποία ζουν. Ελέγχουν τους πληθυσμούς των φυτοφάγων ζώων και αποτρέπουν την υπερβόσκηση. Αυτό επιτρέπει στα δέντρα και στα φυτά να αναπτυχθούν ξανά, κάτι που βοηθά στη διατήρηση υγιών οικοσυστημάτων.

Επίσης, οι λύκοι συμβάλλουν στη ρύθμιση των πληθυσμών άλλων αρπακτικών και βοηθούν στη σωστή λειτουργία της τροφικής αλυσίδας, διατηρώντας την ισορροπία της φύσης. γεγονός που φέρνει πίσω πουλιά, κάστορες, ακόμα και αλλαγές στη ροή των ποταμών!

Όπως είδαμε, η φύση δεν κάνει λάθη. Κάθε οργανισμός, από τον πιο μικροσκοπικό μύκητα μέχρι τον τεράστιο ελέφαντα, είναι ένας απαραίτητος κρίκος σε μια παγκόσμια αλυσίδα. Αν ένας κρίκος σπάσει, ολόκληρη η ισορροπία του πλανήτη κινδυνεύει.

Το μήνυμα είναι απλό: Δεν χρειάζεται να είναι κάτι «όμορφο» ή «εντυπωσιακό» για να είναι πολύτιμο. Την επόμενη φορά που θα δείτε έναν γαιοσκώληκα στο χώμα ή μια μέλισσα σε ένα λουλούδι, θυμηθείτε ότι εκείνη τη στιγμή, αυτοί οι μικροί ήρωες δουλεύουν για να μπορούμε εμείς να αναπνέουμε και να τρεφόμαστε. Η προστασία του περιβάλλοντος ξεκινά από τον σεβασμό σε κάθε μορφή ζωής.

Πηγές:

• World Wildlife Fund (WWF) – Wildlife Heroes
• IFAW – 12 Animals that Help the Planet
• National Geographic Kids – Sea Otters
• Earth.org – Fungi: The Hidden Heroes
• BeCause Tees – 15 Eco-Friendly Animals

Επιμέλεια/Συγγραφή: Δημοσθένης Μιχαλόπουλος, Γιώργος Σιαφαρής, Ορφέας Κανελλόπουλος

Στην σημερινή εποχή η μόλυνση του περιβάλλοντος έχει φτάσει σε ένα πολύ επικίνδυνο σημείο ώστε να μπορεί κάποιος να βρει πλαστικά ή γενικότερα  σκουπίδια στο πιο απόμακρο και απομονωμένο σημείο από τον πολιτισμό, επίσης πολλά ζώα καταλήγουν να βρίσκονται υπό εξαφάνιση λόγω του ότι βλέποντας τα σκουπίδια, νομίζουν ότι είναι φαγητό.

Για να μπορέσει να σταματήσει ή να περιοριστεί αυτό οι επιστήμονες ανακάλυψαν τις τεχνικές της ανακύκλωσης. Με την ανακύκλωση τα αντικείμενα-υλικά συνεχίζουν το κύκλο ζωής τους είτε με την επαναχρησιμοποίηση τους στην αρχική τους μορφή,  είτε μετατρέποντάς τα  σε νέα, χρήσιμα προϊόντα. Τα υλικά που μπορούμε να ανακυκλώσουμε είναι :

-        πλαστικά (π.χ. μπουκάλια νερού),

-        χαρτί (π.χ. εφημερίδες),

-         μέταλλα (π.χ. αλουμινένια κουτάκια αναψυκτικών),

-         γυαλί (π.χ. διάφορα βαζάκια)

-         ελαστικά (π.χ. λάστιχα αυτοκινήτων)

-        βιοαπόβλητα (π.χ. υπολείμματα τροφών)

Εκτός όλων των παραπάνω, ανακύκλωση μπορούμε να κάνουμε σε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές (πλυντήρια, κουζίνες, κλπ), μπαταρίες και έλαια (π.χ. λάδια μαγειρέματος).

Η ανακύκλωση έχει πολλά οφέλη για το περιβάλλον. Μερικά από αυτά είναι :  η εξοικονόμηση ενέργειας, αφού δαπανάται πολύ λιγότερη ενέργεια για να φτιαχτεί ένα ανακυκλωμένο υλικό, η μείωση της ρύπανση του περιβάλλοντος, καθώς μειώνεται η ποσότητα των υλικών που καταλήγουν στα σκουπίδια, επίσης μειώνεται και η εξοικονόμηση των φυσικών πόρων, αφού καταναλώνονται λιγότερες πρώτες ύλες.

Είναι πολύ εύκολο να κάνει ο καθένας μας ανακύκλωση αφού υπάρχουν ειδικά σημεία συλλογής των προς ανακύκλωση υλικών και σίγουρα έχουμε ένα κοντά μας.

Κωνσταντίνος Σούλης Β’3