Τη Δευτέρα 03.02.2025, είχαμε τη χαρά να μας επισκεφθεί και να συνομιλήσουμε μαζί του ο Γιώργος Ζαφείρης, μαθητής του Γυμνασίου μας και πλέον φοιτητής στην Ακαδημία Μπαλέτου στην Κρατική Όπερα της Βιέννης.
Θα ήθελες να μας πεις λίγα λόγια για εσένα και πώς μπήκε στη ζωή σου ο χορός;
Η μητέρα μου είναι η Αριστέα Λίτου, που έχει Σχολή Χορού στα Ιωάννινα. Ξεκίνησα τον χορό στην ηλικία των 7 ετών. Στην αρχή δεν ήθελα να ασχοληθώ με τον χορό, ασχολούμουν με το ποδόσφαιρο και το μποξ. Μετά μου ζητήθηκε να παίξω έναν ρόλο σε μια παράσταση. Το μοναδικό πράγμα που ρώτησα ήταν «αν θα ανέβω στη σκηνή». Αφού μπήκα στο τμήμα με τα υπόλοιπα παιδιά, μετά πολύ απλά αγάπησα τον χορό. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα!
Γνωρίζοντας ότι η μαμά σου είναι αξιόλογη χορεύτρια και δασκάλα χορού, αυτό το γεγονός σε ώθησε στον χώρο αυτό ή δεν έπαιξε κάποιον ρόλο στην επιλογή σου;
Έπαιξε μεγάλο ρόλο, γιατί τώρα απλά προσπαθώ να ξεπεράσω τη μητέρα μου, η οποία χόρευε κι αυτή σε Όπερα (όπως εγώ τώρα) και ήταν μάλιστα πρώτη χορεύτρια.
Ποια ήταν η πρώτη σκέψη σου όταν πληροφορήθηκες ότι έγινες δεκτός στην Όπερα της Βιέννης; Είχες σκεφτεί ποτέ ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο;
Δεν μου είχε περάσει καθόλου από το μυαλό. Η αλήθεια είναι ότι μου «κόπηκαν» τα πόδια! Όμως, όσο καιρό είμαι εκεί τόσο καταλαβαίνω τι έχω κάνει, αντιλαμβάνομαι ότι αυτό που ζω είναι απλά ένα όνειρο για τον κάθε χορευτή/χορεύτρια που θέλει να πάει κάπου.
Ήταν δύσκολο να φύγεις μακριά από τους δικούς σου και να κάνεις μια καινούργια αρχή σε μία ξένη χώρα;
Είναι πολύ δύσκολο και ειδικά η καθημερινότητα. Όχι τόσο το σχολείο, η σχολή, αλλά γιατί πρέπει να κάνεις τα πάντα μόνος σου όπως να μαγειρέψεις, να πλύνεις τα ρούχα σου, να στρώσεις το κρεβάτι σου.
Ποια μαθήματα παρακολουθείς στη σχολή;
Στη σχολή κάνουμε μπαλέτο, σύγχρονο, character, που είναι ένας ουκρανικός-ρωσικός πολύ δύσκολος παραδοσιακός χορός. Επίσης, κάνουμε θεατρική αγωγή, ρυθμική, τα αγόρια ενδυνάμωση, τα κορίτσια «πουέντ» και ασκήσεις στο γυμναστήριο. Επίσης, έχουμε μαθήματα «πατεντε», δηλαδή αγόρι και κορίτσι κάνουμε ντουέτα.
Μπορείς να μας περιγράψεις την καθημερινότητά σου;
Κάθε πρωί ξυπνάω στις 05:30΄- 06:00΄, φτάνω στην Ακαδημία στις 07:30΄, κάνω το ζέσταμά μου και στις 08:00΄ξεκινάμε μπαλέτο για μιάμιση ώρα. Μετά έχουμε ρεπερτόριο, δηλαδή παίρνουμε ένα έτοιμο κομμάτι που το έχει χορέψει κάποιος χορευτής σε μια παράσταση και προσπαθούμε να το αντιγράψουμε όσο πιο καλά μπορούμε. Κατόπιν κάνουμε τα μαθήματα που έχουμε μέχρι τις 12:30΄ και μετά, αν έχουμε, προετοιμαζόμαστε για κάποια παράσταση μέχρι τις 14:00΄. Στη συνέχεια παρακολουθώ διαδικτυακά τα ελληνικά μαθήματα και κάνω και φροντιστήρια σε αυτά, καθώς θα δώσω και Πανελλαδικές Εξετάσεις του χρόνου. Τέλος, θα διαβάσω για την επόμενη ημέρα και θα κοιμηθώ.
Σου αρέσουν κι άλλα είδη χορού εκτός από αυτό με το οποίο ασχολείσαι;
Ναι, μου αρέσει το break dance και οι παραδοσιακοί χοροί.
Στο επίπεδο που έχεις φτάσει είναι απαραίτητη η καθημερινή εξάσκηση, και αν ναι πόσες ώρες;
Είναι πολύ απαραίτητη! Έχετε ακούσει που λένε ότι κάποιος «πιάστηκε» από την πολλή εξάσκηση; Εγώ είμαι το αντίθετο. Αν καθίσω παραπάνω από δύο ημέρες, δεν μπορώ να σηκωθώ. Οπότε, ναι! Είναι απαραίτητη! Οι ώρες εξάσκησης, βέβαια, ποικίλουν. Για παράδειγμα, τώρα που θα είμαι στα Γιάννενα για μια εβδομάδα, θα κάνω περίπου 3-4 ώρες εξάσκηση την ημέρα».
Έχεις νιώσει ποτέ ανταγωνισμό και, αν ναι, πώς τον διαχειρίζεσαι;
Κάθε μέρα νιώθεις ανταγωνισμό και σε ό,τι κι αν κάνεις. Στο μπαλέτο έχω νιώσει ανταγωνισμό στους διαγωνισμούς που έχω πάρει μέρος, αλλά και τώρα που είμαι στην Ακαδημία. Τον νιώθεις καθημερινά, γιατί έχεις να δεις το καλύτερο από σένα στις μεγαλύτερες τάξεις ή στους συγχορευτές σου που είσαι στο ίδιο τμήμα, αλλά είναι καλύτεροι από σένα. Αυτό το διαχειρίζεσαι με το να σκέφτεσαι: «γιατί να το κάνει αυτός και να μην το κάνω εγώ, αφού μπορώ να το κάνω;».
Ο χώρος του μπαλέτου θεωρείται γυναικοκρατούμενος ή ανδροκρατούμενος;
Τελείως γυναικοκρατούμενος! Τα αγόρια είναι ελάχιστα σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ τα κορίτσια είναι υπερβολικά πολλά και γι’ αυτό πρέπει να είναι δεκαπλάσιες φορές καλύτερα από τα αγόρια, για να ξεχωρίσουν. Για τα αγόρια τα πράγματα είναι πιο απλά. Αρκεί κάποιος να είναι πολύ καλός για να «ανέβει». Εφόσον «ανέβει», το δύσκολο είναι να βγει μπροστά.
Ποια συναισθήματα νιώθεις όταν χορεύεις;
Αυτή είναι πολύ δύσκολη ερώτηση, όσο απλή κι αν φαίνεται. Όταν χορεύω …….δεν ξέρω….. δεν μπορώ να το απαντήσω! Απλά γεμίζει όλο το «είναι» σου και αυτό κορυφώνεται όταν τελειώνει η παράσταση και απλά ακούς το χειροκρότημα.
Ποια είναι η σωστή ηλικία να ασχοληθεί κάποιος με το μπαλέτο, αν θέλει να συνεχίσει την πορεία του επαγγελματικά;
Δεν υπάρχει ηλικία! Όποτε θες! Εγώ σας είπα ότι ξεκίνησα 7 ετών. Αν ρωτήσετε δασκάλους χορού και τους πείτε ότι ένα αγόρι ξεκίνησε στα επτά του, θα σας απαντήσει: «άργησε». Άλλοι θα σας απαντήσουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Πολλοί χορευτές στη δική μας όπερα, στην Αθήνα, ξεκίνησαν στα δεκαεννιά τους. Δεν υπάρχει χρονικό όριο στο μπαλέτο. Ακόμη και σαράντα χρόνων να είναι κάποιος, μπορεί να κάνει μπαλέτο, ίσως όχι επαγγελματικά σε αυτήν την ηλικία.
Γνωρίζουμε ότι υπήρξες μαθητής στο σχολείο μας. Πώς πέρασες τα μαθητικά-εφηβικά-γυμνασιακά σου χρόνια εδώ;
Δυστυχώς, όταν εγώ ήμουν μαθητής στο 4ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων ο covid ήταν σε έξαρση, είχαν κλείσει τα σχολεία, τα μαθήματα γίνονταν διαδικτυακά, οπότε δεν κάναμε μαθήματα και δραστηριότητες δια ζώσης στο σχολείο. Μόνο στην Γ΄ Γυμνασίου κάναμε μαθήματα δια ζώσης αλλά και πάλι με τους γνωστούς περιορισμούς λόγω covid.
Δέχθηκες ποτέ εκφοβισμό εξαιτίας της ενασχόλησής σου με το μπαλέτο;
Η αλήθεια είναι «ΝΑΙ». Λίγο στο Δημοτικό Σχολείο και μετά καθόλου, γιατί είχα τους φίλους μου. Αν αυτό που κάνετε, είναι αυτό που εσείς πραγματικά θέλετε, ό,τι και να σας πουν οι άλλοι, κανένας δεν μπορεί να σας σταματήσει.
Ποια είναι τα όνειρα και οι στόχοι σου για το μέλλον; Θα σε ενδιέφερε να γυρίσεις στην Ελλάδα;
Θα με ενδιέφερε να γυρίσω στην Ελλάδα. Οι στόχοι μου είναι καταρχάς να τελειώσω την Ακαδημία και να περάσω στο Πανεπιστήμιο. Έπειτα, θα ήθελα να κάνω μια καριέρα στο εξωτερικό ως χορευτής και μετά να γυρίσω πίσω στην Ελλάδα, εδώ στα Γιάννενα, και να συμβάλω στην ανάπτυξη των τεχνών, καθώς το πολιτιστικό κομμάτι στην πόλη μας δεν είναι τόσο ανεπτυγμένο. Πιστεύω πως έχω τη δύναμη να το κάνω και θα με βοηθήσει στην κατεύθυνση αυτή πάρα πολύ η Σχολή στην οποία θέλω να σπουδάσω.
Έχεις να πεις κάτι για τα νέα παιδιά που θέλουν να απασχοληθούν επαγγελματικά με τον χορό, να τους δώσεις μια συμβουλή;
Αν θέλουν και αγαπούν κάτι, να το κάνουν με κλειστά μάτια! Ακόμα κι αν αυτό είναι ο χορός! Δεν έχουν να χάσουν τίποτα!
Μαρία Λαμπρούση
Στη συνέντευξη συμμετείχαν οι μαθήτριες: Μαρία Γούσια, Μαρία Λαμπρούση, Σύλβια Μασκάι, Μελίνα Μαγκλάρα, Μαρία Μπλέτσου
