Η φετινή γιορτή της 25ης Μαρτίου στο σχολείο μας δεν ήταν απλώς μια αναδρομή στο 1821. Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου, η αίθουσα εκδηλώσεων μεταμορφώθηκε σε έναν χώρο μνήμης και δημιουργίας, όπου ο λόγος, η μουσική και οι εικαστικές τέχνες συναντήθηκαν με έναν μοναδικό τρόπο.
Η Έμπνευση από τον Ντελακρουά
Το κεντρικό θέμα της γιορτής μας ήταν το «Αθάνατο» Μεσολόγγι. Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας, μελετώντας τον εμβληματικό πίνακα του Ευγένιου Ντελακρουά «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου», δημιούργησαν τα δικά τους έργα. Η εικόνα της γυναίκας που συμβολίζει την Ελλάδα ανάμεσα στις πέτρες και την καταστροφή, αναπαραστάθηκε μέσα από τη ματιά των παιδιών, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη είναι ο πιο δυνατός τρόπος για να κατανοήσουμε το μεγαλείο μιας θυσίας. Πρέπει να σημειωθεί ότι όλο αυτό το σπουδαίο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα —από τα έργα των μαθητών μέχρι τα επιβλητικά σκηνικά— υλοποιήθηκε χάρη στην καθοδήγηση και την έμπνευση της καθηγήτριας των Εικαστικών, κ. Γκιούρα. Υπό την επίβλεψή της, οι μαθητές μετέτρεψαν την ιστορική γνώση σε εικαστική δημιουργία, δίνοντας πνοή στην αίθουσα εκδηλώσεων.
Ένα Σκηνικό γεμάτο συμβολισμούς
Η αίθουσα «ντύθηκε» με μεγάλες καλλιτεχνικές συνθέσεις, όπως η «Ευγνωμονούσα Ελλάδα» του Θ. Βρυζάκη και το «Κρυφό σχολειό» του Ν. Γύζη, που αποτέλεσαν το ιδανικό φόντο για τη δραματοποίηση του θεατρικού έργου «Οι Μεσολογγίτισσες». Παράλληλα, η ψηφιακή παρουσίαση που συνόδευε την εκδήλωση δεν ήταν απλώς πληροφοριακή· περιλάμβανε ψηφιακές δημιουργίες των μαθητών μας, εμπνευσμένες από την πολιορκία και την Έξοδο, δίνοντας μια σύγχρονη διάσταση στην ιστορική αφήγηση. 
Μουσική και παράδοση
Η συγκίνηση κορυφώθηκε όταν οι μαθητές Σταύρος Κέτσογλου και Άγγελος Τριανταφύλλου έψαλλαν το «Τη Υπερμάχω», ενώ η χορωδία υπό την καθοδήγηση της κ. Γιαννίκα έντυσε μουσικά το χρονικό. Η γιορτή έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο: με παραδοσιακούς χορούς από την ομάδα της κ. Κουτσή, αλλά και με την παρουσίαση των χορών για το πρόγραμμα «Λαογραφία και Εκπαίδευση» (υπεύθυνη κ. Κουρκούτα Λιάνα), θυμίζοντάς μας ότι η ελευθερία είναι ένας διαρκής χορός ζωής.
Ευχαριστίες
Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει φυσικά σε κάθε μαθητή και μαθήτρια που πήρε το πινέλο, το μικρόφωνο ή τη φορεσιά του για να τιμήσει τους ήρωες του Μεσολογγίου.
Το Μεσολόγγι παραμένει πηγή έμπνευσης και δημιουργίας.
