Μια από τις θεαματικότερες και ακριβότερες παραγωγές της τελευταίας δεκαετίας είναι η ελληνική δραματική ταινία Σμύρνη μου αγαπημένη, που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2021 σε σκηνοθεσία του Γρηγόρη Καραντινάκη και βασίστηκε στο ομώνυμο θεατρικό έργο της Μιμής Ντενίση. Η συγκεκριμένη ταινία πραγματεύεται μέσα από τα μάτια και τα βιώματα μιας ελληνίδας της υψηλής κοινωνίας στις αρχές του 20ου αιώνα την καταστροφή της Σμύρνης, ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός, που σημάδεψε ολόκληρη την μετέπειτα εποχή και αποτέλεσε αφετηρία μεγάλων πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων στον ελλαδικό χώρο.
Μέσα από την ταινία γνωρίζουμε τη Φιλιώ Μπαλτατζή, μία ηλικιωμένη Ελληνοαμερικανίδα, η οποία πηγαίνει στη Μυτιλήνη με την εγγονή της, για να συμπαρασταθεί στους Σύριους πρόσφυγες. Κανείς ωστόσο δεν γνωρίζει την καταγωγή της, κανείς επίσης δεν ξέρει ότι η Σμυρνιά γιαγιά της ήταν και η ίδια κάποτε στο ίδιο νησί κατατρεγμένη και προσφυγοπούλα. Μέσα από το τετραδιάκι με τις συνταγές της συνονόματης γιαγιάς ζωντανεύει ξανά το πολυτάραχο παρελθόν και η ιστορία της κοσμοπολίτικης οικογένειας Μπαλτατζή, όπως αυτό διαμορφώνεται από τις τραγικές διεθνείς εξελίξεις που καθόρισαν τη μοίρα ολόκληρων λαών. Διαφορετικές γενιές γυναικών της ίδιας οικογένειας ενώνονται στον χώρο και τον χρόνο, μέσα από τα νήματα της ιστορίας. Θα λέγαμε ότι μέσα από τα πισωγυρίσματα της ταινίας παρόν και παρελθόν γίνονται ένα.
Εκτός της Μιμής Ντενίση, που έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, στην συγκεκριμένη ταινία παίζουν ο Λεωνίδας Κακούρης, ο Κρατερός Κατσούλης, η Κατερίνα Γερονικολού, ο Γιάννης Βογιατζής, ο Μπουράκ Χακί, η Ταμίλα Κουλίεβα και πολλοί ακόμη διάσημοι ηθοποιοί.
Η ταινία, όπως αναφέρω ήδη παραπάνω, ήταν πολύ ακριβή παραγωγή λόγω των κοστουμιών της εποχής, των εφέ που χρησιμοποιήθηκαν, ειδικά εκείνων που αναπαριστούν με ζωντανό τρόπο τον μεγάλο ξεριζωμό των Ελλήνων από τις χαμένες πατρίδες τους, την εγκατάστασή τους στη μητροπολιτική Ελλάδα και επίσης λόγω των γυρισμάτων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, όπως η Λέσβος, η Χίος, η Αθήνα και το κοντινό μας Φάληρο.
Η ταινία γυρίστηκε με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή και το θέμα της ήταν επίκαιρο και συμβολικό, ενώ ξύπνησε στις καρδιές και στο μυαλό των θεατών αναμνήσεις από μια μαύρη περίοδο της ιστορίας, που σημάδεψε τις ψυχές και τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων, ενώ οδήγησε σε βαθιές κοινωνικές αλλαγές. Για τους λόγους αυτούς η ταινία αγαπήθηκε ιδιαίτερα από χιλιάδες θεατές και απέσπασε πέντε βραβεία από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.