Από μικρή με εντυπωσίαζαν τα όμορφα πράγματα. Όπου ταξίδευα , άφηνα την φαντασία μου στο βλέμμα κάποιας εντυπωσιακής βιτρίνας. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μας στο Παρίσι η επιθυμία μου εκπληρώθηκε. Περπατούσα στους δρόμους και τα μάτια μου θάμπωναν στη θέα αμέτρητων μαγαζιών με ολόφωτες βιτρίνες. Ξαφνικά, σε μια γωνιά πρόβαλε πίσω από ένα τζάμι το τελειότερο θέαμα: φώτα, χρώματα, στολίδια, σουβενίρ.Ο πύργος του Άιφελ και μπροστά του ο Σηκουάνας με τα ατμόπλοια. Κούκλες με περίτεχνα χτενίσματα και ρούχα μιας άλλης εποχής. Ιππότες με τις πανοπλίες τους πάνω σε άλογα. Καρουζέλ με μουσική, νεραϊδούλες με διάφανα φτερά και φυσικά το τρενάκι να σφυρίζει καθώς περνάει μέσα από το τούνελ. Τι ομορφιά ,τι μαγεία ήταν αυτή! Τα μάτια μου θαύμαζαν το υπερθέαμα που ξετυλίγονταν μπροστά μου. Πόσο θα ήθελα να βρεθώ και εγώ μέσα σ’ αυτή τη βιτρίνα. Να γίνω μία κόμισσα ή το κοριτσάκι με το καρό φορεματάκι και τις πλεξούδες ή ακόμα και ο πιλότος σ’ εκείνο το διθέσιο αεροπλανάκι… Αυτή η ονειρεμένη βιτρίνα μου δημιούργησε τόσο ωραίες εικόνες στο μυαλό μου που έγινε από εκείνο το ταξίδι και μετά ένα κομμάτι από τη ζωή μου. Θα την κρατάω για πάντα μέσα στην καρδιά μου! Γι’ αυτό λατρεύω τη φαντασία μου γιατί όποτε θέλω κλείνω τα μάτια μου και ταξιδεύω σ ’όλο τον κόσμο. Εύχομαι μία μέρα να γίνει πραγματικότητα.
Εμμανουέλλα Ε2
