Η σχέση των νέων με την πολιτική

Γράφουν: Καρρά Σοφιέλλη (Β5)  και Ψαρρού Κατερίνα (Β1)

Σε συζητήσεις μεταξύ νέων στις μέρες μας, όταν το θέμα πάει στην πολιτική, συχνά η συζήτηση καταλήγει στην αναξιοκρατία, τη διαφθορά, την αδικία, την υποκρισία και την ανηθικότητα των πολιτικών.

Το φαινόμενο της απολιτικοποίησης εμφανίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες, αφορά μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας και οι έρευνες δείχνουν ότι αδιαφορία για την πολιτική δηλώνει ένα ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό των νέων.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής εγκλωβίζει τον μέσο πολίτη στο στενό περιβάλλον του και την ιδιωτική ζωή του. Το πρόβλημα της επαγγελματικής αποκατάστασης και της εξασφάλισης ενός ικανοποιητικού επιπέδου ζωής είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο, αλλά και τους νέους .

Οι σπουδές και ο σωστός επαγγελματικός προσανατολισμός απορροφούν τη σκέψη και τη δυναμική των νέων . Από την άλλη πλευρά, η επιβολή λανθασμένων προτύπων και το περίφημο lifestyle συχνά αποπροσανατολίζουν τη νεολαία και την απομακρύνουν από τις πολιτικές διαδικασίες. Παράλληλα, η ιδεολογική σύγχυση που επικρατεί σε πολλά σύγχρονα κόμματα, η αλλαγή «πολιτικών στρατοπέδων» από πολλούς πολιτικούς σύμφωνα με τα εκλογικά τους συμφέροντα είναι παράγοντες που τους απομακρύνουν από τα κοινά….

Οι μεγαλύτεροι συχνά τους κατηγορούν ως «καλομαθημένα παιδιά», που μεγάλωσαν στην κοινωνία της αφθονίας και στον καταναλωτισμό. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο σύγχρονος τρόπος ζωής επιβάλλει τον ανταγωνισμό, την κοινωνική απομόνωση και το πρότυπο του ψηφιακού πολίτη….

Και σαν να μην φτάνουν αυτοί οι αφορισμοί που φτάνουν στα όρια του κοινωνικού ρατσισμού για τη συγκεκριμένη ομάδα, τους επικρίνουν ότι δεν ενδιαφέρονται για τα κοινά, ότι αποστρέφονται την πολιτική και ότι δεν εκφράζονται συλλογικά. Συχνά οποιαδήποτε αναφορά στους νέους και την πολιτική, συνεπάγεται τη σχέση δύο αντιθετικών πόλων, σαν η ύπαρξη του ενός να καταργεί αυτομάτως τον άλλο. Αυτές οι απόψεις όμως, καταδικάζουν τη νεολαία να βρίσκεται στο περιθώριο των εξελίξεων και εξαλείφουν κάθε δυνατότητα  για αμφισβήτηση και την ενεργητική συμβολή τους προς προοδευτικές αλλαγές.

Υπό αυτό το πρίσμα αναιρούμε εκ των προτέρων, την παρουσία των νέων σε οποιαδήποτε συμμετοχή ή παρέμβαση πολιτικού χαρακτήρα. Και αυτό γιατί θεωρούμε ότι η σχέση των νέων με την πολιτική, είναι μια σχέση οργής που καταλήγει στην απάθεια και στην απόρριψη.

Γενικοί αφορισμοί και αόριστοι χαρακτηρισμοί περιγράφουν συχνά άδικα και αβασάνιστα τη νέα γενιά θεωρώντας την απολίτικη, συχνά ανιστόρητη και κυρίως παθητική στις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις. Η σημερινή νέα γενιά για πολλούς αγνοεί τα μεγάλα πολιτικά γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών. Σύμφωνα με έρευνες περιορίζεται σε συντηρητικές επιλογές, περνά τον περισσότερο χρόνο της στο διαδίκτυο, στερείται πολιτικής σκέψης και παρακολουθεί τις εξελίξεις αδύναμη να παρέμβει και να εκφράσει την επαναστατικότητα και την ορμή της σκέψης της.

Σε συζητήσεις μεταξύ νέων στις μέρες μας, όταν το θέμα πάει στην πολιτική, συχνά η συζήτηση καταλήγει στην αναξιοκρατία, τη διαφθορά, την αδικία, την υποκρισία και την ανηθικότητα των πολιτικών. Άμεσο επακόλουθο είναι η κλασσική πλέον φράση: «Πως να υποστηρίξω κάποιον όταν όλοι είναι ανήθικοι;», όπου στη θέση του «ανήθικοι» μπορεί να τοποθετηθεί αντίστοιχα μια λέξη από τις προηγούμενες. Κάπως έτσι, πολλοί νέοι ρίχνουν το μπαλάκι στην εξέδρα, κατηγορώντας ευθέως τους πολιτικούς για παθογένειες του συστήματος και κάπου εκεί παύουν να ασχολούνται.

Οι νέοι μπορούν να παρεμβαίνουν στην εκπαιδευτική διαδικασία διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες μάθησης και βελτίωση των υποδομών. Η ενδυνάμωση του θεσμού των μαθητικών κοινοτήτων  και η ουσιαστική λειτουργία τους θα συνέβαλε σε αυτό.

Όλοι παραδέχονται ότι οι νέοι σήμερα έχουν οικολογικές ανησυχίες περισσότερο από τις προηγούμενες γενιές. Πρέπει να παίρνουν  πρωτοβουλίες για το περιβάλλον ώστε να ευαισθητοποιούν την κοινωνία και να το δίνουν το μήνυμα της πολιτικής και κοινωνικής συμμετοχής.

Η συμμετοχή των νέων ανθρώπων σε πολιτιστικές ομάδες, -θεατρικές, μουσικά σχήματα, ομάδες τέχνης, λέσχες ανάγνωσης κλπ-, είναι η απάντηση των νέων στην κουλτούρα απομόνωσης που προωθείται. Μέσα από αυτές τις δράσεις σίγουρα  μπορούν να βοηθήσουν στην πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής τους, αθλητικών εγκαταστάσεων, χώρων πρασίνου, πολιτιστικών εκδηλώσεων είναι μια ακόμη πτυχή της δραστηριοποίησης τους με τα κοινά.

Η νεανική αποχή από τα κοινά και την πολιτική οφείλεται σε μια γήρανση του συστήματος, αλλά και στην αδιαφορία για τους ίδιους τους νέους. Το συμπέρασμα είναι απλό∙ αν θέλουμε να είναι υπαρκτή τη νεανική συμμετοχή στην πολιτική και στα κοινά, χρειάζεται να είναι υπαρκτή και έμπρακτη η στήριξη των πολιτικών στο εγχείρημα. Δυστυχώς ή ευτυχώς, τα ποσά αυτά είναι ανάλογα, αν ανέβει η στήριξη, θα ανέβει και η νεανική συμμετοχή. Συνεπώς, η μόνη λύση στο πρόβλημα είναι η άμεση δράση από την πολιτεία, ώστε οι νέοι να νιώσουν επιτέλους πως έχουν φωνή μέσα στην ελληνική πολιτική σκηνή… Μόνο τότε θα μπορέσει να αμβλυνθεί το πρόβλημα.

Κατηγορηματικά, οι ανησυχίες των νέων στην Ελλάδα είναι «χειροπιαστές» και υλικής φύσης. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αγνοούν μεγάλα ζητήματα που απασχολούν τους συνομήλικούς τους διεθνώς, η πίεση που βιώνουν στην καθημερινότητά τους, στρέφουν τους νέους και τις νέες στην Ελλάδα προς τα ζητήματα των μισθών, της στέγης και της εργασιακής ασφάλειας. Πρόκειται για μια τάση απολύτως εύλογη, εφόσον λάβουμε υπόψη μας ότι βρισκόμαστε μπροστά σε έναν νέο, -ενδεχομένως σκληρότερο-, κύκλο ανασφάλειας,  όπως μαρτυρά η ραγδαία πτώση των ποσοστών ικανοποίησης από τη ζωή και η άνοδος της ανασφάλειας για το μέλλον.

Η χάραξη μιας τέτοιας πολιτικής που θα στοχεύει στην ενεργοποίηση των νέων σε κάθε τομέα κοινωνικής ζωής πρέπει να είναι πρωτεύων στόχος κάθε κυβέρνησης και θα πρέπει βέβαια να σχεδιαστεί με τη συμβολή των πολιτικών νεολαίων.

Ας δούμε όμως τα αποτελέσματα μιας μικρής έρευνας που πραγματοποιήσαμε στο χώρο του σχολείου μας και φανερώνουν τη σχέση των συμμαθητών μας με την πολιτική και τους πολιτικούς……

Πηγές:

Εφημερίδα «Καθημερινή» φύλλο  5/10/2012

pollsandpolitics.gr

huffingtonpost.gr

——————————————————————————————————————————

Κάτρα Ανδρουλάκη, (Α1)

Οι δεκαεπτάχρονοι καλούνται για πρώτη φορά να λάβουν μια απόφαση η οποία θα επηρεάσει όχι μόνο εκείνους, αλλά και τους συμπολίτες τους ∙ ποιο πολιτικό κόμμα θα ψηφίσουν στις εκλογές του 2023. Όμως, πολλοί από τους μαθητές οι οποίοι θα βρεθούν μπροστά στις κάλπες δεν έχουν αποφασίσει ποιον και γιατί θα ψηφίσουν. Μπορούν όμως να χαρακτηρίσουν άνετα τους πολιτικούς της εποχής μας ως «υποκριτές» , «άδικους» και «ανήθικους». Γιατί  όμως συμβαίνει αυτό;

Όλοι οι νέοι θέλοντας να δικαιολογήσουν την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, υψώνουν το δάκτυλό τους προς τους πολιτικούς κατηγορώντας τους ευθέως για τα όποια σφάλματα προκύπτουν στην κοινωνία λέγοντας, «φταίει το σύστημά σας». Ακόμη ένας λόγος που οδηγεί σε αυτή την αποχή, είναι η παρούσα φάση της ελληνικής κοινωνίας και τα πολιτικά προβλήματά. Επίσης, δεν έχουν ξεκαθαρίσει  τον ιδεολογικό προσανατολισμό των κομμάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι νέοι να στέκονται ανίκανοι να ταυτιστούν με ένα από αυτά.

Η νεανική ενεργοποίηση μπορεί να ξεκινήσει από οποιαδήποτε πρωτοβουλία, από μια επιστολή στην Υπουργό Παιδείας  με σκοπό την έκφραση διαφόρων προβλημάτων τα οποία εντόπισαν στο εκπαιδευτικό σύστημα, μέχρι και την εθελοντική συμμετοχή  τους σε κάποιο ίδρυμα ή οργανωμένο σώμα, όπως για παράδειγμα μπορεί να αποτελέσει η συνδρομή τους σε μια τοπική οργάνωση μιας φιλοζωικής. Ακόμη ένας τρόπος μπορεί να αποτελέσει η πρωτοβουλία που μπορεί ο καθένας να λάβει μαζί με φίλους όπως το  να καθαρίσουν όλοι μαζί τους δρόμους και τα πεζοδρόμια της γειτονιάς τους.

Όμως, η ενεργή συμμετοχή καθορίζεται και από την ψήφο στις εκλογές. Πριν γίνει αυτό πρέπει ένας νέος πρώτα από μόνος του να ψάξει και να ρωτήσει άλλους προσέχοντας η πηγή του να είναι ενημερωμένη, ειλικρινής και να μην προσπαθήσει να επηρεάσει την τελική του απόφαση. Πρέπει να «πνίξει» τον άλλον σε ερωτήσεις, είτε αυτός είναι ένας έμπιστος άνθρωπος είτε είναι μια ψηφιακή μηχανή αναζήτησης. Πρέπει να ενημερωθεί για κάθε κόμμα χωρίς να δώσει σημασία στο πόσο μεγάλο ή μικρό είναι, χωρίς προκατάληψη.

Οι βασικές ερωτήσεις που πρέπει να θέσει είναι οι εξής:

• Πόσα κόμματα υπάρχουν; Ποια είναι και ποιο το πολιτικό τους πρόγραμμα;
• Ποιες είναι οι υποσχέσεις που έχει δώσει το καθένα ξεχωριστά και ποια αυτά που μπορεί να προσφέρει σε κάθε τομέα;
• Έχει εκλεγεί ξανά; Αν ναι, ποιες ήταν οι δράσεις του κατά την διάρκεια εκείνη;
• Ποια είναι η ιστορία του καθενός;
• Η κυριότερη όμως ερώτηση είναι: Βοηθάει στη δημιουργία ενός καλύτερου μέλλοντος;

ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΣΟΥ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ!

———————————————————————————————————————-

Δειγματοληπτική έρευνα στο σχολείο μας σχετικά με τη διερεύνηση της πολιτικής συμπεριφοράς των μαθητών/ τριών .

Την έρευνα διεξήγαγαν οι μαθητές:  Καρρά Σοφιέλλη , Κουμπής Κυριάκος (Β5)

Σύνταξη ερωτηματολογίου:  Κουμπής Κυριάκος

Ευχαριστούμε θερμά τον μαθηματικό του σχολείου μας κ. Δημήτρη Κώστα για τη βοήθειά του στην επεξεργασία των αποτελεσμάτων και τη γραφική απεικόνισή τους

Προσπαθήσαμε να  διερευνήσουμε την πολιτική συμπεριφορά των εφήβων  και τον βαθμό ενασχόλησής τους με τα κοινά μοιράζοντας ένα ερωτηματολόγιο στους μαθητές/ τριες της Β΄τάξης του Λυκείου μας, καθώς στις εκλογές του 2023 πρόκειται να ψηφίσουν όσοι έχουν γεννηθεί το 2006.

Παραθέτουμε τα αποτελέσματα.

Ταυτότητα έρευνας

Στην έρευνα η οποία διεξήχθη τον Μάρτιο του 2023  απάντησαν:

• 137 παιδιά της Β΄  Λυκείου ,
• το  44%  ήταν αγόρια και το  55% κορίτσια.
• Το 41%  των μαθητών/ τριών ήταν 16 ετών , το 58% 17 και το 1% άνω των 18.
• Τέλος 116 απάντησαν συνειδητά, 7 βιαστικά , 7 ομαδικά, 4 χωρίς ιδιαίτερη προσοχή και 3 τυχαία

Αποτελέσματα της έρευνας

Συνδέει τη λέξη πολιτική:

• Το 35% με τον όρο δημοκρατία,
• το 24% με τη λέξη διαφθορά,
• το 12% με τη λέξη κατεστημένο,
• το 5% με την ελπίδα ,
• το 3% με τα ψέματα,
• το 2% με την καταστροφή,
• το 1% με τη λέξη προπαγάνδα, εξουσία, συμμετοχή, βουλευτές, μέλλον, προσανατολισμός, πονηριές
• ενώ το 12% δεν ήξερε ή δεν απάντησε
• Το 64% θεωρεί την πολιτική ως δύσκολη/ πολύπλοκη διαδικασία,
•  το 23% διαφώνησε με αυτό
• ενώ το 13% δεν γνωρίζει

Στις επερχόμενες εκλογές:

• 65 άτομα θα ψηφίσουν ένα κόμμα,
• 14 δεν θα ψηφίσουν,
•  11 θα ψηφίσουν λευκό,
• 12 άκυρο
• ενώ 35 δεν απάντησαν

Η πολιτικοποίηση των νέων πρέπει να πραγματοποιείται:

• μέσω του σχολείου (45 παιδιά),
• μέσω των ΜΜΕ (7)  ,
• από την οικογένεια (5) ,
• από φίλους (1),
• παιδί απάντησε με συζητήσεις (1),
• προσωπικά (2),
• παιδιά πιστεύουν από όλους αυτούς τους φορείς (74) και
• δεν απάντησαν (2)

Θα ψηφίσουν με βάση:

• την άποψη που έχουν διαμορφώσει για τα υποψήφια κόμματα (96 παιδιά),
• τις επιλογές των γονιών τους (14),
• τους φίλους (1),
• 2 δήλωσαν ότι θα επηρεαστούν από την απήχηση των κομμάτων στα ΜΜΕ,
• 2 δήλωσαν ότι δεν θα ψηφίσουν,
• ενώ 1 είπε θα ψηφίσει άκυρο,
• 21 δεν απάντησαν

Για την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα:

• δήλωσαν ότι νιώθουν οργή – αγανάκτηση (53),
• στενοχώρια – λύπη (34),
• απαισιοδοξία (31),
• αισιοδοξία- ικανοποίηση (9),
• αδιαφορία (3),
• ελπίδα (2),
• ενώ δεν απάντησαν (5)

Το κυριότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας είναι:

• το υψηλό κόστος ζωής και οι χαμηλοί μισθοί (30 μαθητές/τριες),
• η οικονομική κρίση (27)
•  η έλλειψη παιδείας (29),
• οι ανθρωποκτονίες/ γυναικοκτονίες (11),
• οι ελληνοτουρκικές σχέσεις (3),
• για  η έλλειψη προγραμματισμού, η ρύπανση, η διαφθορά, οι κακές κυβερνήσεις (2),
• για  όλα αυτά (20)
• ενώ  δεν απάντησαν (5)

Υπεύθυνοι για όλα αυτά είμαστε:

• όλοι  (100 μαθητές/ τριες) ,
• οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι (22),
•   οι πολίτες (3),
•  οι δημοσιογράφοι και οι δάσκαλοι (1)
•  ενώ δεν απάντησαν (10)

Η νέα κυβέρνηση οφείλει:

• να αναβαθμίσει το εκπαιδευτικό σύστημα (35 μαθητές/ τριες),
• να αυξήσει τους μισθούς (26),
•  να μειώσει τη φορολογία (18),
• να λάβει μέτρα κατά των ανθρωποκτονιών (8),
• να φτιάξει υποδομές και να μειώσει τις τιμές  (6),
• να πάρει μέτρα υπέρ της κοινωνίας (5),
• όλα  αυτά (14),
• ενώ  δεν απάντησαν (19)

Δήλωσαν ότι θα είναι ευχαριστημένοι:

• αν μειωθεί το κόστος των καυσίμων και του ρεύματος (41 παιδιά),
• εάν αυξηθεί ο μισθός των  γονιών τους (26),
• εάν καταργηθεί η τράπεζα θεμάτων (13),
• όλα αυτά (26),
• τίποτα από αυτά (15)
• ενώ  δεν απάντησαν (16)

Δήλωσαν ότι:

• θα ψηφίσουν υπεύθυνα για να βελτιωθεί η κατάσταση στη χώρα (85),
• θα διαμαρτυρηθούν (17),
• θα κάνουν ό,τι μπορούν περισσότερο (9),
• δεν θα κάνουν τίποτα ( 8),
• και δεν απάντησαν (18),

Τα συμπεράσματα δικά σας….

Εμείς πάντως από τη δειγματοληπτική έρευνα  συμπεράναμε ότι τα παιδιά έχουν πλήρη συναίσθηση της κατάστασης και ενδιαφέρονται – αγωνιούν για την πολιτική    ζωή  άσχετα με τις αντίθετες φωνές που θεωρούν ότι η νεολαία είναι εφησυχασμένη και απούσα…

Λήψη αρχείου