Η ιστορία των Ολυμπιακών  Αγώνων

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα

Οι αρχαίοι ολυμπιακοί αγώνες ήταν μία αθλητική διοργάνωση που διεξαγόταν κάθε 4 χρόνια στον ιερό τόπο της Ολυμπίας, στη δυτική Πελοπόννησο, προς τιμήν του Δία, του υπέρτατου θεού της ελληνικής θρησκείας

Οι αγώνες αυτοί ήταν τόσο σημαντικοί για την αρχαιότητα, που χρησιμοποιούνταν ως σημείο αναφοράς στα ημερολόγια.

Οι αγώνες ξεκινούσαν με μία πομπή, η οποία άρχιζε από την πόλη υποδοχής, την Ήλις και κατέληγε στην Ολυμπία. Την πομπή αυτή καθοδηγούσαν οι ελλανοδίκες (δικαστές). Κατά την άφιξή τους στην Ολυμπία, όλοι οι αθλητές και οι υπεύθυνοι έδιναν έναν όρκο για να τηρήσουν όλους τους θεσπισμένους κανόνες των διαγωνισμών και για να αγωνιστούν με τιμή και σεβασμό. Η πιο σημαντική θρησκευτική τελετή της διοργάνωσης ήταν η θυσία 100 βοδιών στο βωμό του Δία, γνωστή και ως εκατόμβη, η οποία διεξαγόταν στο τέλος των αθλητικών διοργανώσεων.

Οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να συμμετάσχουν ή να παρακολουθήσουν τους αγώνες, αν και τα νεαρά κορίτσια μπορούσαν να βρίσκονται μέσα στο πλήθος.

Μία μονάχα εξαίρεση υπήρχε στον κανόνα αυτό, η ιέρεια της θεάς Δήμητρας Χαμύνης. Μία γνωστή παραβίαση του κανόνα αυτού είναι η περίπτωση της Καλλιπάτειρας. Είχε προπονήσει τον γιο της, Πεισίροδο, και όταν κέρδισε τον αγώνα, εκείνη, πανηγυρίζοντας υπερβολικά την νίκη του μέσα στο πλήθος, έβγαλε τα ρούχα της και έτσι αποκαλύφθηκε το φύλο της. Εν τέλει όμως δεν της επιβλήθηκε η προβλεπόμενη θανατική ποινή, καθώς προερχόταν από μία οικογένεια της οποίας τα μέλη είχαν στεφθεί νικητές σε αγωνίσματα. Έκτοτε, όμως, όλοι οι προπονητές υποχρεούνταν να μην φορούν ρούχα – όπως και οι αθλητές – προκειμένου να αποφευχθούν παρόμοια γεγονότα στο μέλλον.

Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς και πώς ξεκίνησαν οι αγώνες . Σύμφωνα όμως με τους περισσότερους μύθους καθιερώθηκαν από τον ίδιο το Δία που έδωσε αγώνες πάλης με τον ίδιο τον πατέρα του, τον Κρόνο , τον νίκησε και κατέκτησε την εξουσία του κόσμου.

Οι περισσότεροι αθλητές είχαν προπονητές, προπονούνταν 10 μήνες και τον τελευταίο μήνα στην Ήλιδα για να έχουν την εποπτεία του χώρου.

Εκεί υπήρχαν χώροι προπόνησης , τα γυμνάσια, η παλαίστρα, η μοναδική πισίνα της αρχαίας Ελλάδας δωμάτια στα οποία αλείφονταν με λάδια, τρίβονταν με άμμο και μετά την άσκηση τα αφαιρούσαν με στλεγγίδες και έκαναν λουτρό.

Οι αθλητές διαγωνίζονταν γυμνοί, οι αγώνες γίνονταν κάθε τέσσερα χρόνια τον Αύγουστο, ενώ την ευθύνη της διοργάνωσης είχε η πόλη της Ήλιδας. Οι γυναίκες δεν μπορούσαν να διαγωνιστούν με εξαίρεση τις ιδιοκτήτριες αλόγων που συμμετείχαν χωρίς να είναι παρούσες.

Τους αγώνες παρακολουθούσαν μόνο οι ανύπαντρες (δηλαδή μικρός αριθμός καθώς παντρεύονταν περίπου στα 13.

Οι 40.000 θεατές παρακολουθούσαν όρθιοι εκτός από τους θεατές της αρματοδρομίας που είχαν καθίσματα.

Οι τελετές άρχιζαν την 11η ημέρα του μήνα και διαρκούσαν μέχρι την 15η ημέρα, έτσι ώστε η νύχτα της τέταρτης μέρας των αγώνων να λούζεται στο φως της πανσέληνου. Σύμφωνα με το σημερινό ημερολόγιο η έναρξη των αγώνων γίνονταν περίπου στα τέλη Ιουνίου, αρχές Ιουλίου

Την πρώτη ημέρα οι αθλητές έδιναν τον όρκο καθώς και οι ελλανοδίκες. Γίνονταν τα αθλήματα του δρόμου, πάλης , πυγμαχίας παίδων . Ακολουθούσαν δημόσιες και ιδιωτικές προσευχές, μουσικές παραστάσεις κλπ

Τη δεύτερη ημέρα το ενακτήριο άθλημα ήταν η πομπή των αλόγων , των ιππέων και αρμάτων(τέρθιππα και δύιππα) στον ιππόδρομο.

Το απόγευμα διαγωνίζονταν στο πένταθλο( δίσκος, ακόντιο, άλμα, δρόμος, πάλη)

Την τρίτη ημέρα γινόταν η θυσία στον Δία όπου οι αντιπρόσωποι όλων των ελληνικών πόλεων μετέφεραν πινάκια- κρατήρες από χρυσό και άργυρο με κρασί. Οι κάτοικοι της Ήλιδας προσέφεραν 100 βόδια. Το απόγευμα είχε αγώνες δρόμου( δρόμος σταδίου, σημερινός 200 μ, ο οπλίτης δρόμος που οι αθλητές έφεραν πανοπλία και ο δόλιχος που ήταν ο μεγαλύτερος.

Την τέταρτη ημέρα οι αγώνες επαφής δηλαδή πάλη, πυγμαχία και παγκράτιον. Επιτρέπονταν όλα τα χτυπήματα εκτός από το δάγκωμα και η επίθεση στα μάτια.

Την πέμπτη ημέρα καθώς είχαν τελειώσει όλα τα αθλήματα είχαν αναδειχθεί οι πρωταθλητές (ο δεύτερος και τρίτος τίτλος δεν είχε κάποια σημασία) οπότε γινόταν η πομπή.

Το έπαθλο ήταν ένα στεφάνι με φύλλα, ο κότινος, έπαιρναν όμως μεγάλα χρηματικά ποσά από τις πόλεις τους και τοποθετούσαν το άγαλμά τους στην αγορά . 

Το τέλος των Ολυμπιακών αγώνων.

Σταδιακά ο θεσμός ατονούσε. Ο ίδιος ο Μ. Αλέξανδρος τοποθέτησε χρυσελεφάντινο άγαλμα δικό του και της οικογένειάς του, πρακτική που ακολούθησαν και οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες. Ο πλούτος της Ολυμπίας λεηλατήθηκε για τις ανάγκες των πολέμων.

Οι χριστιανοί αυτοκράτορες απαγόρευσαν τη λατρεία των ειδωλολατρικών θεών ενώ η περιοχή καταστράφηκε από σεισμούς.  Οι αρχαίοι Ολυμπιακοί αγώνες έγιναν τελευταία φορά στα τέλη του 4^ου μ.Χ  1.100 περίπου χρόνια ζωής.

 Η αναβίωση

Κατά τον 19^ο αιώνα Γάλλοι και Γερμανοί αρχαιολόγοι έκαναν ανασκαφές στην Ολυμπία Ο βαρόνος Πιερ ντε Κουμπερτέν, πίστεψε ότι ο διαγωνισμός αθλητών από όλο τον για επιβράβευση και όχι για χρήματα, θα συντελούσε στην παγκόσμια αλληλεγγύη.

Ο ίδιος δαπάνησε  την περιουσία του για αυτόν τον σκοπό , παράλληλα με ένα πνεύμα φιλελληνισμού στην Ευρώπη ενώ σημαντική ήταν και η συμβολή του Δημήτριου Βικέλα.

Οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες έγιναν στην Αθήνα στο νέο στάδιο το 1896. Είχε προηγηθεί η ανακατασκευή του Παναθηναϊκού Σταδίου(με τη συμβολή του εθνικού ευεργέτη Ζάππα).

Οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί αγώνες διενεργήθηκαν στην Αθήνα (4 έως 15 Απριλίου 1896),

Ακολούθησαν στο Παρίσι (14/5-28/10/1900),  στον Άγιο Λουδοβίκο )1/7- 23/11/1904)

Οι πρώτοι  διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες  έγιναν στην Αθήνα (22/4-4/3/1906).

Στη συνέχεια στο Λονδίνο (27/4-31/10/1908),Στοκχόλμη (5/5-22/7/1912), Αμβέρσα (1/7-12/9/1920), Παρίσι (4/5-27/7/1924), Άμστερνταμ (17/5-12/8/1928), Βερολίνο (1-16/8/1936), Λονδίνο (29/7-14/8/1948),Ελσίνκι (19/7-3/8/1952), Μελβούρνη (22/11-8/12/1956), Ρώμη (25/8-11/11/1960), Τόκιο (10-24/10/1964), Μεξικό (12-27/10/1968), Μόναχο (26/8-10/9/1972),Μόντρεαλ (17/7-1/8/1976), Μόσχα (19/7-3/8/1980), Λος Άντζελες (28/7-14/8/1984), Σεούλ 1988, Βαρκελώνη 1992, Ατλάντα 1996, Σίδνεϋ 2000′

Αθήνα 2004

Πεκίνο 2008, Ηνωμένο Βασίλειο 2012,Ρίο Ντε Τζανέιρο 2016, Τόκιο 2021(ένας χρόνος καθυστέρηση λόγω της πανδημίας), Παρίσι 2024.

Πηγή: Ολυμπιακοί αγώνες ,Κυριακού Ζαχαρίας,  εκδόσεις Ταξιδευτής

Μπακή Ράνια – Β4

33^οι Ολυμπιακοί αγώνες , Παρίσι 26 Ιουλίου έως τις 11 Αυγούστου 2024

Η συμμετοχή της Ελλάδας αποτελείτο από 100 αθλητές και αθλήτριες. .

Ως το έθνος που γέννησε του αγώνες και σύμφωνα με την παράδοση, το πλοιάριο με την σημαία της Ελλάδας εισήλθε πρώτο κατά τη διάρκεια της παρέλασης των εθνών στην τελετή έναρξης.

Σημαιοφόροι στην τελετή έναρξης ήταν ο καλαθοσφαιριστής Γιάννης Αντετοκούνμπο και η αθλήτρια του βάδην, Αντιγόνη Ντρισμπιώτη, ενώ στην τελετή λήξης ήταν ο χάλκινος Ολυμπιονίκης του άλματος επί κοντώ, Εμμανουήλ Καραλής και η αθλήτρια της καλλιτεχνικής κολύμβησης, Ευαγγελία Πλατανιώτη.

Η Ελλάδα κατέλαβε την 50 η θέση μεταλλίων  (η θέση καθορίζεται από το πλήθος των χρυσών μεταλλίων) Αναλυτικά διακρίθηκαν:

•  Μίλτος  Τεντόγλου (χρυσό στο άλμα εις μήκος)

• Απόστολος  Χρήστου (ασημένιο στα 100μ ύπτιο)
• Θοδωρής  Τσελίδης  (χάλκινο στο τζούντο)
• Παπακωνσταντίνου/Γκαϊδατζή (χάλκινο στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών ανδρών)
• Κοντού/Φίτσιου (χάλκινο στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών γυναικών)
• Λευτέρης  Πετρούνιας  (χάλκινο στους κρίκους)
• Εμμανουήλ Καραλής (χάλκινο στο άλμα επί κοντώ)
• Νταουρέν Κουρουγκλίεβ (χάλκινο στην κατηγορία των 86 κιλών ελευθέρας πάλης ανδρών).

Τιμούμε και σεβόμαστε τους Ολυμπιονίκες και Παραολυμπιονίκες μας !

Αναλογιζόμαστε όμως ότι στην αρχαιότητα στη διάρκεια των Ολυμπιακών    Αγώνων σταματούσαν οι πόλεμοι . …

Τον Ιούλιο  Αύγουστο όμως του 2024 δύο πόλεμοι ήταν και είναι ακόμη σε ενέργεια (Ουκρανία- Παλαιστίνη)με τους λαούς τους να δοκιμάζονται αλύπητα  και  συντελούνται άπειρες τοπικές  πολεμικές εμπλοκές σε όλον τον πλανήτη…

Βασικός όρος  διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων  που θα πρέπει να διεκδικήσουν  όλοι οι    πολίτες  του κόσμου  θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον η άμεση κατάπαυση των πυρών…….

Τότε μόνο θα υπηρετούν το πραγματικό Ολυμπιακό πνεύμα…..

Ζαπάντη Μαρία – Γ2

17^οι Παραολυμπιακοί Αγώνες , Παρίσι  28/8 – 8/9/2024.

Οι Παραολυμπιακοί αγώνες είναι οι αντίστοιχοι Ολυμπιακοί για τους αθλητές με κινητικές, οπτικές ή διανοητικές αναπηρίες.

Οι πρώτοι αγώνες για αθλητές με αναπηρία έγιναν το 1948 στο Στόουκ Mάντεβιλ στην Αγγλία.

Οι πρώτοι Αγώνες Ολυμπιακού χαρακτήρα για αθλητές με αναπηρία οργανώθηκαν το 1960 στη Ρώμη, ύστερα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην ίδια πόλη.

Θεωρούνται ως οι πρώτοι Παραολυμπιακοί Αγώνες.

Έλληνες αθλητές συμμετέχουν στους Παραολυμπιακούς Αγώνες από το 1976 που έγιναν στο Τορόντο

Η αποστολή μας όμως και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες  2024 ήταν εξίσου σημαντική καθώς η Ελλάδα κατέκτησε 3 χρυσά, 3 αργυρά και 7 χάλκινα στους Παραολυμπιακούς Αγώνες

Τα 13 μετάλλια ήρθαν σε 5 αθλήματα και για πρώτη φορά είχαμε μετάλλιο σε τζούντο και ταε κβο ντο.

Το χειροκρότημά μας ανταμείβει τους Παραολυμπιονίκες μας για τις επίπονες προσπάθειες και τις επιτυχίες τους.

Ο χρυσός Παραολυμπιονίκης των 100 μέτρων Νάσος Γκαβέλας , με τον οδηγό του

Όχι όμως γιατί ξέφυγαν «από την κακιά τους μοίρα» και γιατί λειτουργούν για όλους τους «υγιείς και αρτιμελείς» ως πρότυπα.

Το μήνυμα είναι ότι η ισότιμη συμμετοχή των αναπήρων σε κάθε τομέα της κοινωνικής τους ζωής είναι δικαίωμα και όχι παραχώρηση του κοινωνικού κράτους «πρόνοιας» και της επιδοματικής του πολιτικής…..

Πηγή: Βικιπαίδεια -www. Disability.gr

 Μαρία Σταματουλά : Η Παραολυμπιονίκης της πόλης μας