Πώς μεταφέρεται το πτερύγιο ανεμογεννήτριας

Η μεταφορά των πτερυγίων των ανεμογεννητριών είναι μια σύνθετη διαδικασία λόγω του μεγέθους και του βάρους τους. Τα πτερύγια των ανεμογεννητριών είναι συνήθως πολύ μεγάλα, με μήκος που μπορεί να φτάνει τα 80 μέτρα ή και περισσότερο.

Στην Ελλάδα η πρώτη μεταφορά  μεγάλου πτερυγίου έγινε στην Ήπειρο το 2019 όταν όχημα 74 μέτρων το  μετέφερε μέσω Ιωνίας Οδού με τη βοήθεια δύναμης της τροχαίας   

Έχουν ήδη  πραγματοποιηθεί αρκετές τέτοιες μεταφορές. Για παράδειγμα, το Δεκέμβριο του 2019, ολοκληρώθηκε με επιτυχία η αναστροφή δύο υπερμεγεθών οχημάτων μεταφοράς πτερυγίων ανεμογεννητριών, μήκους 75 μέτρων, στην περιοχή των διοδίων Ελευσίνας.

Η επιχείρηση αυτή αποτέλεσε μέρος μιας σειράς μεταφορών προς το υπό κατασκευή αιολικό πάρκο στη θέση Κορομπίλι του Νομού Βοιωτίας.

Μια  εταιρεία μεταφορών, η οποία δραστηριοποιείται σε όλη την Ευρώπη, δημοσίευσε τις εικόνες στην σελίδα τους στο LinkedIn, προκαλώντας τον θαυμασμό των χρηστών στα social media για το εντυπωσιακό επίτευγμα της μηχανικής.

Οι φωτογραφίες δείχνουν το τεράστιο πτερύγιο στο πίσω μέρος ενός φορτηγού καθώς περνά μέσα από ήσυχους δρόμους και χωριά στη Δανία.

Οι μεταφορείς αποφεύγουν σκόπιμα τις πόλεις και πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας θα κατέβουν προσωρινά, προκειμένου να περάσουν με ασφάλεια.

Τα πτερύγια ανεμογεννήτριας έχουν συνήθως λευκό χρώμα για να φαίνονται από τα αεροπλάνα και το βάρος τους είναι από 20 έως 80 μέτρα ενώ το βάρος του μπορεί να φθάσει και τους 20 τόνους.

Το πτερύγιο δεν συναρμολογείται όπως η υπόλοιπη ανεμογεννήτρια

Παρά το γεγονός ότι οι ανεμόμυλοι είναι συνυφασμένοι με την ιστορία και την παράδοσή μας, η ιδέα της παραγωγής ρεύματος από τον άνεμο είναι σχετικά καινούρια στην Ελλάδα (εάν σκεφτεί κανείς ότι η σημερινή μορφή αξιοποίησης της αιολικής ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρισμού ξεκίνησε το 1888 στο Κλίβελαντ του Οχάιο των ΗΠΑ – αν και υπάρχουν ενδείξεις για χρήση της στην αρχαιότητα σε Ελλάδα και Περσία).

Μια ανεμογεννήτρια τοποθετείται συνήθως σε ψηλό μέρος, όπου πνέουν συχνότερα πυκνοί άνεμοι.

Είναι ένας μεταλλικός πυλώνας, με θεμέλια (συνήθως σε τσιμέντο 100 τ.μ. σε τρία μέτρα βάθους), με πτερύγια που αποτελούνται από συνθετικά υλικά, συνήθως ανθρακονήματα ή υαλονήματα με ρητίνες.

Οι πρώτες ανεμογεννήτριες που λειτούργησαν στη χώρα μας ήταν στο υβριδικό αιολικό (και ηλιακό) πάρκο της Κύθνου το 1982, από τη ΔΕΗ.

Σήμερα υπάρχουν περίπου 3.000 στη χώρα.

Ενώ πριν από 30-40 χρόνια μια τυπική ανεμογεννήτρια είχε δυναμικότητα 25 KW, σήμερα κινείται μεταξύ 750-2.500 KW.

Εκτιμάται ότι έως το 2030 το μερίδιο των αιολικών και φωτοβολταϊκών στην εγχώρια ηλεκτροπαραγωγή θα αυξηθεί σε 68% και 85% το 2050.

Οι αντιρρήσεις που έχουν διατυπωθεί από τις διάφορες οικολογικές οργανώσεις είναι πολλές. Ιδιαίτερα η Ορνιθολογική Εταιρεία διατυπώνει ενστάσεις τόσο για τις άμεσες συνέπειες καθώς πολλά πουλιά σκοτώνονται από τις  συγκρούσεις όσο και για τις έμμεσες συνέπειες καθώς έχουν όχληση, απώλεια ενδιαιτήματος, δυσκολία μετακίνησης κλπ.

Από την άλλη πλευρά οι πολίτες διαμαρτύρονται καθώς τα κέρδη για τους επενδυτές ιδιώτες είναι υπερβολικά μεγάλα ενώ το κοινωνικό σύνολο δεν ωφελείται καθώς η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειες εξακολουθεί να είναι  πολύ υψηλή.

Πηγή: https://www.gocar.gr(11/11/2022)                                                                                                                                       Ματούκογλου Μαρία – Γ3