Μπορεί ένας γλάρος να μας ταξιδέψει μέσα από έναν πίνακα;Μπορούμε εμείς να ταξιδέψουμε τους άλλους με έναν γλάρο, μέσα από τις λέξεις; Είναι ικανή η φαντασία και ο λόγος για να μας παρασύρει σε κάτι μαγικό;
«Ταξιδεύοντας με τον γλάρο» από τον μαθητή της Δ” τάξης Δ. Κ.
Ήταν Ιούλιος! Ένα νωχελικό απόγευμα δύο αέρινοι γλάροι προσγειώθηκαν σε μια ξύλινη βαρκούλα πάνω στα ναζιάρικα κύματα. Η βάρκα στο χρώμα του έβενου.
Μετά από δυο γαλήνιες ώρες ο θερμός ήλιος άρχισε να ζεσταίνει την καρδιά μας καθώς αντανακλούσε μέσα στην αγκαλιά της καταγάλανης, υδάτινης έκτασης.
Η νύχτα έφτασε. Τα αστέρια χόρευαν χαρωπά από πάνω μας. Οι αλκυόνες κελαηδούσαν στους ρυθμούς μιας ήρεμης μουσικής σαν μελωδική χορωδία.
Τα ασημί φύκια λάμπουν από κάτω μας!
- Αχ! Πού να βρισκόμαστε; Στον Ινδικό; Στον Ειρηνικό; Στον Ατλαντικό ωκεανό; Ή στη Μεσόγειο και στο φανταστικό Ιόνιο Πέλαγος;
- Δεν έχει σημασία το μέρος! Αλλά το τι κάνουμε, τι νιώθουμε. Άσε τις πόρτες του μυαλού σου ελεύθερες και βάλε άσπρες στο χρώμα των σύννεφων, φωτεινές να είναι σαν τον ήλιο! Μην σκέφτεσαι πια! Απλώς αφέσου και ταξίδεψε μαζί μου στο μαγευτικό τοπίο…
