Κάνοντας το ποίημα του Κωστή Παλαμά ιστορία…
Ο Πύργος του Ήλιου από την μαθήτρια της Δ” τάξης Ε.Δ.
Πέρα εκεί, στη τελείωση του κόσμου, στην άκρη του ουρανού, ζούσε ο δράκοντας, ο ήλιος ο οποίος ήταν πολύ ισχυρός!
Μόλις μπήκε ο κακός δράκοντας στο τεράστιο παλάτι του, ξαφνικά, εμφανίστηκαν ανδρειωμένα και γενναία βασιλόπουλα! Καθώς περπατούσαν αντίκρισαν πολλούς λιθωμένους ανθρώπους που ανοιγόκλειναν τα μάτια τους φοβισμένα!
Ξαφνικά ακούστηκε μια δυνατή κι έντονη φωνή που έλεγε: «Όποιος τολμήσει να μπει στον πύργο μου θα το μετανιώσει πικρά!!!»
Τα δυνατά βασιλόπουλα άρχισαν να τρέχουν έντρομα, όμως ο δράκοντας Ήλιος τους πάγωσε. Δεν μπορούσαν να κουνηθούν, δεν μπορούσαν να ανασάνουν! Μπορούσαν μόνο, να ανοιγοκλείνουν κι αυτοί τα μάτια τους για βοήθεια.
Τότε παρουσιάστηκε μια λαμπερή βασιλοπούλα! Εκείνη ήταν η πηγή, ήταν το νερό, ο ουρανός κι όλη η φύση! Ήταν… Αυτή που γεννά το καλό στον κόσμο!!! Ο δράκοντας Ήλιος θαμπώθηκε από την ομορφιά της. Κατάφερε να κάνει τον δράκοντα καλόκαρδο και να ξελιθώσει τους ανθρώπους και τα βασιλόπουλα.
Όλοι πια ήταν ελεύθεροι! Μαζί κάνανε έναν περίπατο στη καταπράσινη φύση, που πια δε φοβότανε τον Ήλιο, και κοίταζαν με θαυμασμό, τη βασιλοπούλα, που, καθώς έφευγε, ξεχώριζε κι έλαμπε από όλους πιο πολύ…
