Η 28η Οκτωβρίου 1940 αποτελεί μια πολύ σημαντική εορτή για την Ελλάδα. Το χαρακτηριστικό «ΟΧΙ» του Ιωάννη Μεταξά προς τις ιταλικές αξιώσεις δεν ήταν απλώς μια διπλωματική άρνηση· ήταν μια πράξη εθνικής αξιοπρέπειας και συλλογικής αντίστασης κατά της υποτέλειας. Οι Έλληνες έδωσαν έναν αγώνα κατά του ολοκληρωτισμού και υπέρ της εθνικής αξιοπρέπειας. Ήταν αγώνας για την προάσπιση της τιμής και την αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Ήταν αγώνας για την ελευθερία και την πραγμάτωση της εθνικής υπερηφάνειας που είχε πληγωθεί από την ιταμότητα των προκλήσεων.
Αλλά δεν ήταν η μόνη φορά που κληθήκαμε ως λαός να αντισταθούμε. Αν εξετάσουμε την ιστορία της Ελλάδας, μπορούμε να βρούμε ισομορφισμούς που αποδεικνύουν πώς η άρνηση της υποταγής έχει διαμορφώσει την πολιτισμική μας ιστορία. Από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή, η Ελλάδα έχει επανειλημμένα βρεθεί αντιμέτωπη με δυνάμεις που επιδίωξαν να περιορίσουν την ελευθερία της. Το 1821 σηματοδοτεί την παλαιότερη αποφασιστική άρνηση στην νεότερη ελληνική ιστορία. Οι Έλληνες, κουρασμένοι από αιώνες σκλαβιάς, επέλεξαν την εξέγερση ως τρόπο υπεράσπισης της εθνικής αξιοπρέπειάς τους. Το Πολυτεχνείο αντιπροσωπεύει τον σύγχρονο, πολιτικό και δημοκρατικό ισομορφισμό της άρνησης. Η νεολαία και οι διανοούμενοι είπαν «όχι» στην καταπίεση και στη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων. Η εξέγερση αυτή δείχνει ότι η άρνηση μπορεί να πάρει τη μορφή πολιτισμικού και πολιτικού αιτήματος για την ελευθερία τους και δημοκρατία.
Το ΟΧΙ σήμερα είναι η αντίσταση σε κάθε απόπειρα φίμωσης της ελευθερίας και παραχάραξης της ιστορίας, της λογοκρισίας και της απεμπόλησης των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων μας. είναι η πίστη στις διαχρονικές αξίες της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, απαρέγκλιτα συνυφασμένες με το μεγαλείο του ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
