Παναγία Αργοκοιλιώτισσα
Στο Αργοκοίλι της Νάξου βρίσκεται ο μικρός οικισμός της Αργοκοιλιώτισσας και το ομώνυμο πανναξιακό προσκύνημα της Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας. Το Αργοκοίλι βρίσκεται στη βορειοανατολική Νάξο στην ανατολική πλαγιά του όρους Αμμόμαξη.
Ένα από τα ιερά και θαυμαστά εικονίσματα που φιλοτέχνησε ο ευαγγελιστής Λουκάς, καθοδηγούμενος και εμπνεόμενος από την ίδια την Παναγία, βρίσκεται στο Πανναξιακό Προσκύνημα, στην Παναγία την Αργοκοιλιώτισσα, στην Κόρωνο της Νάξου.
Αυτή η εικόνα είναι από κηρομαστίχα. Από την μια απεικονίζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου κι από την άλλη πλευρά την Βάπτιση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Αυτή η εικόνα μαζί με άλλες εικόνες που βρέθηκαν στο Αργοκοίλι της Νάξου, έχουν ιστορία που κανένας δεν γνώριζε. Όμως η ίδια η Παναγία αποκάλυψε το πώς πήγαν αυτές οι εικόνες στο Αργοκοίλι!
Αυτή η αποκάλυψη έγινε σε μια ευλαβή χριστιανή, στην οποία είπε ότι αυτές τις εικόνες, τις είχε μία οικογένεια πιστών χριστιανών στην Αίγυπτο και πως στην περίοδο της εικονομαχίας, το έμαθαν οι εικονομάχοι και τους αναζητούσαν για να τους κάνουν κακό! Όμως η Παναγία τους προστάτεψε, εμφανίστηκε σε όνειρο τους και τους είπε να πάρουν τις εικόνες και να πάνε σε συγκεκριμένο λιμάνι στο Ισραήλ. Εκεί όπως τους είπε θα τους περίμενε μικρό πλοιάριο για να έφευγαν.
Παράλληλα η Παναγία εμφανίστηκε (σε όνειρο) σε ένα ευσεβή καπετάνιο πλοιαρίου και του είπε να πάει στο συγκεκριμένο λιμάνι, για να παραλάβει τους άλλους χριστιανούς με τις εικόνες! Κι καπετάνιος την ρώτησε: Παναγία μου, πού όμως θα πάμε; Κι η Παναγία του είπε ότι βγαίνοντας από το λιμάνι θα δουν ένα φως και θα το ακολουθήσουν κι όπου πάει το Φως να πάνε!
Έτσι και έγινε, βγαίνοντας από εκείνο το λιμάνι είδαν το φως και το ακολούθησαν και κείνο το φως, τους έφερε στο «Λιμνάρι» της Νάξου. Όμως οι εικονομάχοι έμαθαν που βρίσκονται και τους ακολουθούσαν! Κι αυτοί καθοδηγούμενοι από Την Παναγία, πήγαν στο Αργοκοίλι και κρύφτηκαν σε μια σπηλιά. Οι εικονομάχοι όμως συνέχισαν με μένος να τους ακολουθούν, κι όταν οι πιστοί αυτοί χριστιανοί αντιλήφθηκαν πως θα τους έβρισκαν, προσευχήθηκαν προς την Παναγία να γκρεμιστεί η σπηλιά και να τους πλακώσει, προκειμένου να μην χαθούν οι εικόνες! Κι έτσι έγινε, μέγας βράχος έπεσε και σκέπασε το σπήλαιο!..
Η εικόνα της Παναγίας, σύμφωνα με την παράδοση, βρέθηκε το 1837, ύστερα από επαναλαμβανόμενα οράματα και όνειρα πολλών κατοίκων της Κορώνου. Το όραμα καθοδηγούσε σε συγκεκριμένο σημείο, όπου και ξεκίνησαν αναζητήσεις. Η εικόνα βρέθηκε τελικά θαυματουργικά, παρουσία κατοίκων και ιερέων από την Κόρωνο, τον Σκαδό και την Κωμιακή. Κατά τη στιγμή της εύρεσης, λέγεται πως τελέστηκαν και θεραπείες ασθενών.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1851, χτίστηκε η πρώτη εκκλησία, για να την στεγάσει.
Η εικόνα εκλάπη κάποια στιγμή, αλλά βρέθηκε ξανά το 1930 στην κατοχή γυναίκας στη Χώρα, που την είχε ως φυλαχτό χωρίς να γνωρίζει την προέλευσή της.
“Τη νύχτα της 31ης Ιανουαρίου 1930 η μικρή μαθήτρια του Γυμνασίου Νάξου Αικατερίνη πληροφορείται από όραμα που είδε ότι η εικόνα της Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας βρίσκεται στην Νάξο και συγκεκριμένα στην οικία της Ειρήνης Αντ. Ξένου και ότι η εν λόγω κυρία έχει υποστεί και θα υποστεί ακόμη πολλά ατυχήματα, αν δεν παραδώσει το εικόνισμα το οποίο κατέχει εν αγνοία της και δεν επιτρέψει να μεταφερθεί αυτό στην αρχική θέση της ευρέσεως του.
Η μικρή μαθήτρια μετά ανακοίνωσε στον αδερφό της την οπτασία της. Ο αδερφός της Νικηφόρος Λεγάκης του Γεωργίου ή Γίγαντας, υπηρετούσε σαν καθηγητής γυμναστικής στο Γυμνάσιο Νάξου. Μετά την ανακοίνωση της αδερφής του μετέβηκε στην κ. Ξένου και της είπε για την οπτασία της αδερφής του.
Η ευσεβής κ. Ξένου άκουσε για το όνειρο, αισθάνθηκε βαριά συγκίνηση και κλαίγοντας αμέσως παρακάλεσε ιερέα να έρθει στην οικία της και να τελέσει παράκληση. Στην παράκληση παρέστησαν και αρκετοί ευσεβείς πολίτες της Νάξου οι οποίοι προσκύνησαν το ιερό εικόνισμα.
Μετά από όλα αυτά ο Νικηφόρος Γ. Λεγάκης παρέλαβε από τα χέρια της κ. Ξένου το εικόνισμα με την παρουσία των επιτρόπων του ναού της
Η εικόνα κατέφθασε στις 2 μετά το μεσημέρι και σύμπασα η κωμόπολη της Κορώνου με Σταυρό, εξαπτέρυγα, σημαίες, φανούς και λαμπάδες, με συνεχείς κωδωνοκρουσίες υποδέχθηκαν γονυπετώς την περιπόθητη και περισπούδαστη ιερή εικόνα και την ενθρόνισαν στον ιερό ναό όπου όλη τη νύχτα έψαλλαν παρακλήσεις, δεήσεις και ικεσίες και δόξαζαν και ευχαριστούσαν τον Θεό για την ανεύρεση του ιερού ανεκτίμητου θησαυρού της σεπτής εικόνας της Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας.
Η εικόνα μεταφέρθηκε πανηγυρικά στην Κόρωνο και από εκεί στη θέση Αργοκίλι, όπου σήμερα βρίσκεται το Ιερό Προσκύνημα. Στο σημείο αυτό, την ίδια ημέρα με την εύρεση, εμφανίστηκε και αγίασμα, ενισχύοντας το θαυματουργό στοιχείο της παράδοσης. Αποκαλύφθηκε επίσης μικρό σπήλαιο, που πιθανόν ήταν βυζαντινό παρατηρητήριο και χώρος απόκρυψης εικόνων κατά την περίοδο της Εικονομαχίας.
Το 1985 ανεγέρθηκε μικρός ναός του Αγιάσματος, ενώ το 1997 θεμελιώθηκε ο νέος μεγάλος ναός της Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας.
Πέριξ του νέου Ιερού Ναού, θα ξεκινήσει σύντομα η ανέγερση Κοινωνικών και Πολιτιστικών Εγκαταστάσεων, οι οποίες θα περιλαμβάνουν: Μουσείο-Βιβλιοθήκη 300τ.μ., Νέα Τραπεζαρία, 420τ.μ. 200 θέσεων, Αίθουσα Ομιλιών, επιφ. 740τ.μ. 300 θέσεων, Υπαίθριο Αμφιθέατρο, δυναμικότητας εξυπηρέτησης 500 ατόμων, Χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων.
Σήμερα η εικόνα βρίσκεται στο μοναστήρι της Παναγίας Αργοκοιλιώτισσας που καταλαμβάνει έκταση 25 περίπου στρεμμάτων και περιλαμβάνει την παλιά μονόκλιτη εκκλησία του 1851, τη μεγάλη καινούργια εκκλησία που δεσπόζει στην περιοχή, καθώς και μια ακόμα εκκλησία αφιερωμένη στο ιερό αγίασμα που βρέθηκε να αναβλύζει από βράχο απέναντι από το σημείο εύρεσης της εικόνας. Επίσης υπήρχαν και 30 κελιά φιλοξενίας πιστών, που κάθε χρόνο την ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής συρρέουν κατά χιλιάδες από όλα τα μέρη της Νάξου, για να προσκυνήσουν.
Πότε γιορτάζει η Παναγία Αργοκοιλιώτισσα Νάξου;
Η Παναγία Αργοκοιλιώτισσα Νάξου γιορτάζει την πρώτη Παρασκευή μετά το Πάσχα. Είναι μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Νάξου με πλήθος πιστών να συρρέει εκείνη την ημέρα στην εκκλησία για να προσκυνήσει τη θαυματουργή εικόνα και ν” ανάψει ένα κερί στη χάρη της Παναγίας.
Κάθε χρόνο βλέπουμε εικόνες από τις ξυπόλυτες γυναίκες που φτάνουν με τάμα, τις πομπές των πιστών και κυρίως πολλούς νέους και παιδιά, τον βαθύ σεβασμό των κατοίκων προς την Παναγία.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι αυτή είναι η απόδειξη ότι “η πίστη μας δεν έχει αλλοιωθεί. Είναι το αντίβαρο στην εποχή της ταχύτητας και της ψηφιοποίησης”.
ΣΑΝΤΟΡΙΝΑΙΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΕΦΡΑΙΜΙΑ (Α2)
ΨΑΡΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (Α2)
