Λόγω της τουρκοκρατίας οι Έλληνες έχουν υιοθετήσει κάποιες τουρκικές λέξεις στην γλώσσα τους. Ας δούμε μερικές μαζί:
ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ
1. Αγάς (δεσποτικός-αυταρχικός),
2. Αγιάζι (πρωινό ή νυχτερινό κρύο),
3.Αλάνα (ανοιχτός χώρος),
4. Αλάνι (αλήτης)
5. Γιακάς (περιλαίμιο),
6. Γιαπί (οικοδομή),
7. Γιαρμάς (ροδάκινο),
8. Γιαούρτι (πηγμένο γάλα)
9. Γιλέκο (περιθωράκιον)
10. Γινάτι (πείσμα),
11. Γιουρούσι (επίθεση)
12. Γκάιντα (άσκαυλος),
13. Γκέμι (χαλινάρι)
14. Γλέντι (διασκέδαση)
15. Γούρι (τύχη),
16. Γρουσούζης (κακότυχος),
17. Δερβένι (κλεισούρα),
18. Εργένης (άγαμος),
19. Ζαμάνια (μεγάλο χρονικό διάστημα),
20. Ζαρζαβατικά (λαχανικά),
21. Ζόρι (δυσκολία),
22. Ζουμπούλι (υάκινθος),
23. Καβγάς (φιλονικία),
24. Καβούκι (καύκαλο),
25. Καβουρδίζω (φρυγανίζω-ξεροψήνω),
26. Καζάνι (λέβητας),
27. Καΐκι (βάρκα)
28. Καλέμι (γραφίδα),
29. Καλούπι (μήτρα-πρότυπο),
30. Κάλπικος (κίβδηλος),
31. Καπάκι (σκέπασμα- κάλυμμα),
32. Καραούλι (φρουρά-σκοπιά),
33. Καρπούζι (υδροπέπων)
34. Κασμάς (αξίνα-σκαπάνη)
35. Κατσίκα (ερίφι-γίδα)
36. Καφάσι (κιβώτιο)
37. Κελεπούρι (ανέλπιστο εύρημα)
38. Κέφι (ευδιαθεσία)
39. Κιμάς (ψιλοκομμένο κρέας)
40. Κιόσκι (περίπτερο)
41. Κολάι (ευκολία-άνεση),
42. Κολαούζος (οδηγός)
43. Κόπιτσα (πόρπη),
44.Κοτζάμ (τεράστιος-πελώριος),
45. Κοτσάνι (μίσχος),
46. Κότσι (αστράγαλος),
47. Κουβαρντάς (γενναιόδωρος-ανοιχτοχέρης)
48. Κουβάς (κάδος-αγγείο)
49.Κουμπαράς (δοχείο χρημάτων)
50. Κουσούρι (ελάττωμα-μειονέκτημα),
Φυσικά η υιοθέτηση πολλών τουρκικών λέξεων από τους Έλληνες δεν σημαίνει ότι η ελληνική γλώσσα υστερούσε. Άλλωστε σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο «Οι Τούρκοι δεν ήταν έθνος, άρα δεν είχαν εθνική γλώσσα. Συνεννοούντο μεταξύ τους με ένα βασικό λεξιλόγιο που δεν υπερέβαινε τις 200 λέξεις.»
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:ΤΟΥΡΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ TURKCE YUNANCA SOZLUCK Λεωνίδας Καραντζάς
