Όλοι έχουμε έναν φίλο, έναν κολλητό, μικροί και μεγάλοι!

Μερικές φορές μαλώνουμε με τον φίλο μας, με τον κολλητό μας, αλλά πάντα τα βρίσκουμε μεταξύ μας!

Οι περισσότεροι γονείς μάς λένε ότι μαλώνουμε με τον κολλητό μας για άχρηστα πράγματα και κάποιες φορές κλαίμε!

Όμως δεν μπορούν να καταλάβουν ότι είναι Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΑΣ ΦΙΛΟΣ!!!!!!!! Πώς να μην κλαίμε;

Αυτό είχε γίνει και σε εμένα και ξέρω πως είναι, είχα κλάψει πολύ για αυτόν τον φίλο. Όμως δεν χρειάζεται γιατί πρέπει όλοι να ξέρουμε ότι ο αληθινός μας φίλος μας αγαπάει και τίποτα δεν μπορεί να μας χωρίσει ό,τι κι αν γίνει!!!!!

Άλλωστε όλοι είμαστε φίλοι χωρίς να το ξέρουμε!!!!!! Είμαστε όλοι παιδιά του ίδιου Θεού, αδέρφια, φίλοι!

Δάφνη Βάικου

Το Πάσχα είναι κινητή γιορτή! Γιορτάζεται την Κυριακή μετά την Πανσέληνο του Μαρτίου και διαρκεί δύο εβδομάδες: Από την Κυριακή των Βαΐων μέχρι την Κυριακή του Θωμά.

Η πρώτη εβδομάδα ονομάζεται Μεγάλη Εβδομάδα, περίοδος κατάνυξης, συντριβής και επίπονης νηστείας.

Η επόμενη εβδομάδα ονομάζεται Διακαινήσιμος, και είναι εβδομάδα της χαράς για την Ανάσταση του Κυρίου.

Μετά το Σάββατο του Λαζάρου έρχεται η Κυριακή των Βαΐων. Εκείνη την ημέρα σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας τα παιδιά ψάλλουν:

«Βάγια, Βάγια των Βαγιών

τρώνε ψάρι και κολιό

και την άλλη Κυριακή

κόκκινο αυγό κι αρνί»

Το πρωί η εκκλησία είναι στολισμένη με κλαδιά δάφνης και γίνεται η λειτουργία στο τέλος της οποίας ο παπάς μοιράζει στους πιστούς κλαδάκια δάφνης, τα οποία τα βάζουμε στα εικονίσματα.

Το βράδυ γίνεται η ακολουθία του Νυμφίου. Το μεσημέρι συνηθίζουμε να τρώμε ψάρι.

Την Μεγάλη Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη πηγαίνουμε κάθε βράδυ στην εκκλησία. Την Μ. Τρίτη ψάλλεται το Τροπάριο της Κασσιανής.

Την Μ. Πέμπτη το πρωί βάφουμε τ” αυγά και φτιάχνουμε τα τσουρέκια. Το βράδυ στην εκκλησία ακούμε τα δώδεκα Ευαγγέλια. Μετά το έκτο ο παπάς βγάζει τον Εσταυρωμένο Χριστό λέγοντας το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…»

Την Μ. Παρασκευή δεν κάνουμε καθόλου δουλειές και νηστεύουμε και το λάδι. Οι καμπάνες όλη τη μέρα χτυπούν λυπητερά. Το πρωί ψάλλουν στην εκκλησία τα εγκώμια και στολίζουμε τον Επιτάφιο με τα λουλούδια που πηγαίνουν οι πιστοί. Όταν στολιστεί ο Επιτάφιος προσκυνούν οι πιστοί και τα παιδιά περνούν από κάτω. Το βράδυ γίνεται η περιφορά του Επιταφίου. Όλος ο κόσμος με τις λαμπάδες ακολουθεί. Σε κάθε σταυροδρόμι στέκονται και ψάλλουν.

Το Μ. Σάββατο το πρωί συνηθίζεται να κοινωνούμε. Στη εκκλησία γίνεται η πρώτη Ανάσταση με το «Ανάστα ο Θεός», που λέει ο παπάς και πετάει φύλλα δάφνης.

Το βράδυ μικροί και μεγάλοι με τις λαμπάδες πηγαίνουν στην εκκλησία. Όταν ο ιερέας προβάλλει στην ωραία πύλη και πει: «Δεύτε λάβετε φως» όλοι παίρνουν το φως ανάβοντας τις λαμπάδες. Σε λίγο βγαίνει έξω από την εκκλησία και λέει το Ευαγγέλιο για την Ανάσταση του Χριστού και ψάλλει το «Χριστός Ανέστη«. Όλοι φιλιούνται και ψάλλουν μαζί του. Πέφτουν βαρελότα και οι καμπάνες ηχούν χαρούμενα. Όταν πάμε σπίτι τρώμε τη μαγειρίτσα που έχουμε ετοιμάσει από το πρωί και τσουγκρίζουμε τα κόκκινα αυγά.

Την Κυριακή του Πάσχα ψήνουμε το αρνί στη σούβλα, τρώμε, χορεύουμε και διασκεδάζουμε. Μέσα στις ευωδιές της άνοιξης αντηχεί σε χωριά και πόλεις το αισιόδοξο μήνυμα της Ανάστασης. Δεν υπάρχει ελληνική ψυχή που να μην σκιρτάει τις μεγάλες αυτές μέρες των Παθών και της Ανάστασης από συγκινήσεις, από αναμνήσεις, από πόθο, από νοσταλγία να γιορτάσει κοντά στους δικούς της. Σε βουνά και κάμπους, σε στεριές και θάλασσες πανηγυρίζει η Ρωμιοσύνη!

Μέσα από το βιβλίο ερχόμαστε σε επαφή με ό,τι σημαντικό έχει  γίνει στο παρελθόν. Ένα βιβλίο βοηθά τον άνθρωπο να μάθει  την ιστορία του τόπου του και του κόσμου όλου. Να μάθει  τι γίνεται σήμερα στην ανθρωπότητα,  να ανακαλύψει καινούρια πράγματα, να γνωρίσει νέες εφευρέσεις, να ενημερωθεί για καινούριες εξελίξεις σε όλους τους τομείς.

Ένα βιβλίο επίσης βοηθά σημαντικά στην ολοκλήρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας. Προσφέρει μόρφωση, ψυχαγωγία και ικανοποίηση  στον άνθρωπο.

Κάθε βιβλίο είναι μοναδικό και έχει τη δική του αξία. Διαβάζοντας βιβλία, ταξιδεύεις και γνωρίζεις  μακρινές, άγνωστες  χώρες και  μυστηριώδεις ιστορίες.

Το βιβλίο μάς γεμίζει λαχτάρα, προβληματισμό, ανυπομονησία.  Μάς κάνει να γελάσουμε ή να κλάψουμε.  Ακόμα η ανάγνωση ενός βιβλίου μάς βοηθά να  εμπλουτίσουμε το λεξιλόγιο  μας και να καλλιεργήσουμε τη φαντασία μας. Κρατάει σε εγρήγορση το νου και μας εξοικειώνει με την τέχνη του λόγου.

Η λογοτεχνία είναι ένα υπέροχο ταξίδι και η απόλαυσή του οφείλεται στη διαδρομή του ταξιδιού και όχι καθαυτό  στον προορισμό του. Ο αναγνώστης αποκομίζει πολλά οφέλη .

Νέοι δρόμοι σκέψης δημιουργούνται και νέοι δρόμοι χαράζονται…

Η 2^η Απριλίου είναι παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου.

Η Β1 τάξη του 6ου Δημοτικού Σχολείου Νάουσας

Το σχολείο μας  διαθέτει σε κάθε τάξη δανειστικές βιβλιοθήκες όπου οι μαθητές δανείζονται και παρουσιάζουν  στα πλαίσια προγραμμάτων φιλαγνωσίας τα βιβλία που διαβάζουν!

«Έπρεπε να δω, ως άλλος άπιστος Θωμάς,

με τα μάτια μου, τι ακριβώς γίνεται

μέσα στον Τάφο για να πιστέψω.»

Μοναχός Μητροφάνης

Αυτά τα λόγια ίσως βρίσκονται στο μυαλό πολλών ανθρώπων που αμφιβάλλουν για το συνεχώς επαναλαμβανόμενο θαύμα μέσα στους αιώνες, την έλευση του Αγίου φωτός στον Πανάγιο Τάφο των Ιεροσολύμων, ως μόνιμη υπενθύμιση της Αναστάσεως!

Όσα έζησε και μαρτυρούν το Θαύμα της Αφής του Αγίου Φωτός, τα διηγήθηκε ο ίδιος ο Αγιοταφίτης Μοναχός Μητροφάνης Παπαϊωάννου, μετά από 55 χρόνια, το Πάσχα του 1980, στον Κύπριο ιερέα Σάββα Αχιλλέως, ο οποίος τα κατέγραψε στο σύγγραμμα «Είδα το Άγιον Φως». Το έτος εκείνο ο πατήρ Μητροφάνης ήταν 80 ετών και αριθμούσε ήδη 56 συνεχόμενα χρόνια φύλακας του αγίου Τάφου.

Το 1926, ο Μοναχός Μητροφάνης, ο οποίος καταγόταν από την Κερασούντα του Πόντου, κατάφερε να μπει απαρατήρητος μέσα στο Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου. Προσποιούμενος ότι ήθελε να καθαρίσει κάτι στον Τρούλο, ανέβηκε εκεί από την παραμονή του Μεγάλου Σαββάτου και κρύφτηκε.

Αμφέβαλε για πολύ καιρό για όσα γινόταν μέσα στον Τάφο και αναζητούσε για χρόνια τον τρόπο για να δώσει απάντηση στα ερωτήματά του όταν, μια μέρα που καθάριζε τον θόλο στην οροφή του Τάφου, ανακάλυψε μια  μικρή εσοχή όπου μετά βίας χωρούσε το σώμα ενός άνδρα. Αυτό ήταν και το μοναδικό μέρος στο οποίο θα μπορούσε να κρυφτεί προκειμένου να παρακολουθήσει χωρίς κανείς να τον αντιληφθεί, την έλευση του Αγίου Φωτός.

Επί 12 ώρες παρέμεινε ακίνητος και σιωπηλός μέσα στον σφραγισμένο με μελισσοκέρι Τάφο. Μαζί του είχε μόνο λίγο νερό και έναν μικρό φακό. Το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου η πόρτα του Τάφου αποσφραγίστηκε και αργότερα εισήλθε ο Έλληνας Πατριάρχης.

Στο κείμενο, που ακολουθεί, περιγράφει ο ίδιος, όσα συνέβησαν μετά την είσοδο του Πατριάρχη.

«…Τότε διέκρινα τη μορφή του Πατριάρχη, που έσκυψε για να εισέλθει μέσα στο ζωοδόχο μνήμα. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, που η αγωνία μου βρισκόταν σε φοβερή υπερένταση μέσα στη νεκρική σιγή, που μόλις άκουγα την αναπνοή μου, ξαφνικά άκουσα έναν ελαφρύ συριγμό. Έμοιαζε με λεπτή πνοή ανέμου. Και αμέσως είδα ένα αλησμόνητο θέαμα, ένα γαλάζιο Φως να γεμίζει ολόκληρο τον ιερό χώρο του Ζωοδόχου Τάφου… Πόση ανησυχία είχε εκείνο το γαλάζιο Φως, μέσα από το οποίο έβλεπα καθαρά τον Πατριάρχη, από το πρόσωπο του οποίου κυλούσε ο ιδρώτας… Και σαν να φωτιζόταν από το Φως άρχισε να αναγιγνώσκει τις ευχές… Και αμέσως το γαλάζιο Φως άρχισε να μεταμορφώνεται σε ένα ολόλευκο Φως όπως εκείνο της Μεταμορφώσεως του Χριστού. Εν συνεχεία το ολόλευκο εκείνο Φως μεταμορφώθηκε σε μια ολόφωτη σφαίρα σαν τον ήλιο, που έμεινε ακίνητη πάνω από την κεφαλή του Πατριάρχη. Κατόπιν είδα τον Πατριάρχη να κρατάει τις δεσμίδες των 33 κεριών. Και όπως ανύψωσε αργά τα χέρια του, άναψε αυτομάτως η αγία κανδήλα και οι τέσσερις δεσμίδες των κεριών του. Εκείνη τη στιγμή εξαφανίστηκε η ολοφώτεινη σφαίρα. Τα μάτια μου γέμισαν με δάκρυα και το σώμα μου καιγόταν ολόκληρο…».

Ο γέροντας Μητροφάνης, δεν έπαψε μέχρι και το τέλος της ζωής του να διηγείται αυτή του την εμπειρία. Είναι καταγεγραμμένη με κάθε λεπτομέρεια, εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε βιβλία που κυκλοφορούν, και μάλιστα λίγο πριν παραδώσει την ψυχή του, είχε μιλήσει ο ίδιος και σε δημοσιογράφο στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος και κατέγραψε με κάμερα αυτή τη συγκλονιστική μαρτυρία.

Μέχρι και πριν από 15 περίπου χρόνια που πέθανε, μιλούσε για το θαύμα, που έζησε με την ίδια ακριβώς θέρμη, και το περιέγραφε πάντα με τα ίδια ακριβώς λόγια.

Πηγές:

www.oodegr.com

            www.enromiosini.gr

Αντιγράψτε στο φυλλομετρητή σας τους συνδέσμους κάτω από τις εικόνες,  για να κατεβάσετε τις κάρτες στον υπολογιστή σας και να τις εκτυπώσετε. Ή με δεξί κλικ πάνω στην εικόνα αποθηκεύστε τες,  όπως προβάλλονται.

https://schoolpress.sch.gr/ebobires/files/2019/04/ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ-ΚΑΡΤΑ-1.pdf

https://schoolpress.sch.gr/ebobires/files/2019/04/ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ-ΚΑΡΤΑ-2.pdf

https://schoolpress.sch.gr/ebobires/files/2019/04/ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ-ΚΑΡΤΑ-3.pdf

https://schoolpress.sch.gr/ebobires/files/2019/04/ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ-ΚΑΡΤΑ-4.pdf

Ευχόμαστε σε όλους τους αναγνώστες μας ευλογημένες και χαρούμενες γιορτές!