Το Άρτεμις 2 (επισήμως Artemis II)[6] ήταν αποστολή περιφοράς γύρω από τη Σελήνη στο πλαίσιο του προγράμματος Άρτεμις. Εκτοξεύθηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι την 1η Απριλίου 2026. Η εννιαήμερη αποστολή μετέφερε τους αστροναύτες της NASA Ριντ Ουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ και Κριστίνα Κουκ, καθώς και τον αστροναύτη της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας Τζέρεμι Χάνσεν, σε τροχιά ελεύθερης επιστροφής γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη. Πρόκειται για τη δεύτερη πτήση του Συστήματος Εκτόξευσης στο Διάστημα, την πρώτη επανδρωμένη αποστολή του διαστημοπλοίου Ωρίων και την πρώτη επανδρωμένη αποστολή πέρα από τη χαμηλή περιγήινη τροχιά μετά το Απόλλων 17 τον Δεκέμβριο του 1972.
Η αποστολή έθεσε αρκετά ρεκόρ στην ανθρώπινη διαστημική πτήση. Ο Γκλόβερ ο πρώτος έγχρωμος, η Κουκ η πρώτη γυναίκα και ο Χάνσεν ο πρώτος μη Αμερικανός πολίτης που ταξίδεψαν πέρα από τη χαμηλή περιγήινη τροχιά και στην περιοχή της Σελήνης. Η τροχιά της αποστολής σημείωσε αρκετά ρεκόρ επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης απόστασης που διανύθηκε από τη Γη, 406.771 χλμ., της μεγαλύτερης απόστασης που διανύθηκε πέρα από τη Σελήνη, περίπου 7.600 χλμ., και της υψηλότερης ταχύτητας, με ταχύτητα επανεισόδου στην ατμόσφαιρα περίπου 40.000 χλμ./ώρα.
Το Άρτεμις II αποτελεί δοκιμαστική πτήση που υποστηρίζει τις επόμενες αποστολές του προγράμματος Άρτεμις, οι οποίες προγραμματίζεται να επαναφέρουν ανθρώπους στην επιφάνεια της Σελήνης το 2028, για πρώτη φορά μετά το Απόλλων 17. Η αποστολή είχε αρχικά την ονομασία Αποστολή Εξερεύνησης-2 (Exploration Mission-2) και προοριζόταν να υποστηρίξει την πλέον ακυρωμένη Αποστολή Ανακατεύθυνσης Αστεροειδούς (Asteroid Redirect Mission), η οποία προτάθηκε το 2013. Οι στόχοι της αναθεωρήθηκαν μετά τη δημιουργία του προγράμματος Άρτεμις το 2017. Οι στόχοι της αποστολής είναι παρόμοιοι με εκείνους του Απόλλων 8 το 1968, της πρώτης επανδρωμένης σεληνιακής πτήσης του προγράμματος Απόλλων. Ωστόσο, η προγραμματισμένη τροχιά ελεύθερης επιστροφής προσομοιάζει περισσότερο εκείνη που ακολούθησε το Απόλλων 13, αν και η Άρτεμις 2 πέταξε πολύ πιο μακριά από τη Σελήνη.
ΠΗΓΕΣ
