Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και η συντακτική μας ομάδα μπήκε στο κλίμα. Τις προάλλες, λοιπόν, στείλαμε μερικούς επαγγελματίες δημοσιογράφους (δηλαδή τους εαυτούς μας, όπως είναι προφανές) στον Βόρειο Πόλο.

Τώρα μπορούν οι εκατομμύρια αναγνώστες παγκοσμίως να μάθουν τα μυστικά της παραγωγής των δώρων. Τι τύπους ανθρώπων (ή μάλλον ξωτικών?) και προσωπικοτήτων συναντά κανείς στο χωριό του Άγιου Βασίλη; Είναι όλοι ευχαριστημένοι ή μήπως ετοιμάζεται κρυφά κάποια ραδιουργία, μηχανουργία, δολοπλοκία (η λίστα συνεχίζεται στο λεξικό, ευχαριστούμε); Και, το πιο σημαντικό: Πιστεύουν όλοι οι όχι-και-τόσο-ψηλοί κάτοικοι του Βόρειου Πόλου στον Άγιο Βασίλη, ή τα ονόματα μερικών-μερικών θα καταλήξουν στον φόβο και τρόμο των παιδιών του κόσμου, την Λίστα με Λ κεφαλαίο;

Ο τεμπέλης

Μπαίνοντας, λοιπόν, στο Εργοστάσιο των Ρούχων αυτό που μας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν… ένα ξωτικό κοιμισμένο στον πάγκο εργασίας. Ως καλόψυχοι και συμπονετικοί ανταποκριτές, αποφασίσαμε να ξυπνήσουμε τον λουφαδόρο. Δεν μας είπε και πολλά (κατά λέξη: “Εε, μωρέ, δεν ξέρω και πώς πάνε οι δουλειές εδώ, κοιμόμουνα!”), ένα πράγμα έκανε ξεκάθαρο: Ο τύπος ΜΙΣΕΙ την δουλειά του, το πρωινό ξύπνημα και τον συνάδελφο που τον καρφώνει όποτε τον παίρνει ο ύπνος “για πολύ-πολύ-πολύ-πολύ λίγο”. Δεν τον κατηγορούμε, βέβαια. Από το ταμπελάκι στην στολή του καταλάβαμε ότι το μόνο που κάνει όλη μέρα είναι να τυλίγει δώρα και να παρασκευάζει τα λιγοστά ρούχα που ζητούν τα παιδιά πλέον.

Διπλά στον καφέ που δεν είχε αγγίξει καν το τεμπέλικο ξωτικό, παρατηρήσαμε μια εφημερίδα της ημέρας. Απ’ ό,τι μπορέσαμε να διακρίνουμε (όπου δεν είχε πέσει κόλλα δηλαδή), έγινε ένα περίεργο ατύχημα στο Εργοστάσιο Ηλεκτρονικών.

Ο συνδικαλιστής

Η ομάδα μας πήρε το τελεφερίκ, λοιπόν, και αυτό που παρατηρήσαμε ήταν πως, σε αντίθεση με την προηγούμενη στάση μας, το μέρος έσφυζε από ζωντάνια. Όχι μόνο αυτό- επικρατούσε τεράστια υπερκινητικότητα, για να μην πούμε χάος. Δεν ήταν έκπληξη, λοιπόν, που εκεί συναντήσαμε τα πιο επαναστατικά από τα ξωτικά. Διαδηλωτές, πλακάτ, γκράφιτι και απαγορευμένες εφημερίδες πλημμύριζαν αυτό το τμήμα του Βόρειου Πόλου. Το ξωτικό με το οποίο μιλήσαμε ήταν όρθιο πάνω σε έναν πάγκο και μας απηύθυνε μια παθιασμένη ομιλία για την καταπάτηση των εργατικών ξωτικίσιων δικαιωμάτων και παραπονέθηκε ότι ο Άγιος Βασίλης δεν είναι υπεύθυνος εργοδότης, δεν πληρώνει τις υπερωρίες την περίοδο των γιορτών, είναι επιρρεπής στις κολακείες και δεν είναι καν εκεί για να επιβλέπει τις παραγωγές. Αυτό ήταν ένα από τα πιο γερά ΘΑΨΙΜΑΤΑ που έχουμε ακούσει (κι αυτό λέει από μόνο του πολλά). Ο νέος μας επαναστάτης φίλος μάς συμβούλεψε – ή μάλλον, ούρλιαξε- πως αν θέλαμε ένα παγωμένο τενεκεδάκι κόκα κόλα, (κάτι που ήταν πλέον απαγορευμένο λόγω του μίσους και της δυσφήμισης που έχει υποστεί ο Άγιος Βασίλης) να πάμε στα στενάκια λίγο πιο κάτω για να το ανταλλάξουμε με κουραμπιέδες με τις πιο περιζήτητες και επικίνδυνες συμμορίες. Τέλος, μας πρότεινε να επισκεφτούμε έναν στενό του φίλο, υπεύθυνο στο Εργοστάσιο των Βιβλίων, που ήταν ο ειδικός στα θέματα της ανευθυνότητας του Άγιου Βασίλη.

Ο αγχώδης

Ωθούμενοι από την περιέργεια, τρέξαμε στο εργαστήριο της βιβλιοδεσίας και καταλάβαμε αμέσως με τι ξωτικό είχαμε να κάνουμε. Εκεί δεν μιλάμε για μια εξέγερση, αλλά για τον πανικό στην πιο επικίνδυνη μορφή του (με φωτιές, ουρλιαχτά και λοιπά, όχι αστεία). Προσεγγίσαμε τον ξωτικο-διευθυντή, ο οποίος δεν χρειάστηκε και πολύ πίεση για να αρχίσει να μας πετάει παράπονα του τύπου “Ο Άγιος Βασίλης είναι ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ χαλαρός και τσαπατσούλης”, “Αν τον ένοιαζε πραγματικά η χαρά τον παιδιών θα κανόνιζε να παραλάβουμε τις λίστες το αργότερο την Καθαρά Δευτέρα!”, “Αυτές οι λίστες είναι ανοργάνωτες! Πώς πρέπει εμείς να κατασκευάσουμε υπολογιστές και κάλτσες μαζί στο ίδιο εργοστάσιο, δηλαδή τι νομίζουν πως είμαστε; Προσφορά 5 σε 1;“ Μας αποχαιρέτησε με ένα ευγενέστατο: “14 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΘΑ ΕΚΡΑΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ- Ακόμα εδώ είστε; Έξω τώρα, εδώ πνιγόμαστε”.

Σημείωση: Την προσοχή μας τράβηξε ο τίτλος στο εξώφυλλο ενός από τα δώρα υπό κατασκευή. Το παιδί που ζήτησε τον “Άμλετ” για τα Χριστούγεννα σίγουρα περνάει δύσκολα…

Αυτός με τις υπαρξιακές αναζητήσεις

Στον δρόμο για το Εργοστάσιο των Λούτρινων, ακριβώς μπροστά από το κλειστό (λόγω χρεοκοπίας) Εργοστάσιο Ξύλινων Παιχνιδιών, συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε χάσει τα εισιτήριά μας. Αποφασίσαμε να μιλήσουμε στον υπεύθυνο των τελεφερίκ, των μόνων μέσων μετακίνησης στις επαρχιακές περιοχές. Και ας πούμε ότι ήταν… ποια είναι η σωστή έκφραση; Αα ναι, σωστά, φιλοσοφημένος (και ίσως  λίγο ανισόρροπος). Μας εκμυστηρεύτηκε (aka μας πυρπόλησε με τις θεωρίες του) ότι δεν πιστεύει στον Άγιο Βασίλη και πιστεύει ότι βλέπει ένα μεγάλο όνειρο και απλά δεν έχει ξυπνήσει ακόμα… (εεε;… λίγο κουλό)  Αν ξανακούσουμε τις φράσεις “Η πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση, κανείς μας δεν υπήρξε ποτέ”, θα πέσουμε εθελοντικά μέσα σε μια καμινάδα-με αναμμένο το τζάκι (do not try this at home). Επιτέλους, μετά από το λογύδριό του, εκτύπωσε τα εισιτήρια μας και την κάναμε με ελαφρά πηδηματάκια.

Ο γλείφτης

Την στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας στο Εργοστάσιο των Λούτρινων, είχαμε ήδη καταλάβει τι εννοούσε ο συνδικαλιστής (εντάξει, μόνο το κομμάτι με τις κολακείες). Ο χώρος ήταν εύκολα αναγνωρίσιμος, γιατί, όπως αποδείχθηκε, είναι ο μόνος που προβάλλεται σε ταινίες και διαφημίσεις (τυχαίο; Δεν το νομίζουμε). Πλησιάσαμε τον ξωτικο-διευθυντή του εργαστηρίου, ο οποίος μάς καλημέρισε λέγοντάς μας πόσο τυχεροί ήμασταν που είχαμε την ευκαιρία να βρισκόμαστε εκεί, κοντά στον έναν και μοναδικό, αλάνθαστο Άγιο Βασίλη. (φέρτε σφουγγαρίστρα ΆΜΕΣΑ). Μας μίλησε, ακόμα, για την καταπληκτική και πολύ, πολύ αποτελεσματική δουλειά που γινόταν υπό την καθοδήγησή του. Καταλάβαμε ότι δεν θα καταλήξουμε πουθενά με αυτές τις συζητήσεις κι έτσι του ζητήσαμε να συνεχίσουμε την συνέντευξη ιδιαιτέρως, για να μην ανησυχεί κι εκείνος για την “φήμη του εργοστασίου”. Ούτε αυτό δεν έφερε αποτέλεσμα, αφού η μοναδική κακή κουβέντα που αποσπάσαμε ήταν κάτι φήμες για έναν υπεύθυνο γραμμάτων που μπέρδευε τις παραγγελίες (από το τίποτα, καλό κι αυτό). Αφού του υποσχεθήκαμε για ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΣΤΗ φορά ότι θα μεταφέραμε ό,τι καλό ακούσαμε στον Άγιο Βασίλη, είχαμε πλέον καταλάβει πως όλα αυτά περί κανονικότατου λαδώματος και χρηματοδότησης από έναν ανώνυμο γενάτο ντυμένο στα κόκκινα ήταν υπερ-αληθινά.

Ο αγράμματος

Ολοκληρώσαμε την περιήγησή μας στην πραγματικότητα του Βόρειου Πόλου με μια επίσκεψη στο κύριο κέντρο της παρασκευής χριστουγεννιάτικων δώρων, τον πυρήνα του Βόρειου πόλου (drumrolls please…), τα προσωπικά γραφεία στα οποία εργάζεται μόνο ο Άγιος Βασίλης (ή μήπως όχι;). Ας σας θυμίσουμε, άλλωστε, τα κουτσομπολιά για τα οποία μας ενημέρωσε “ο γλείφτης” στην προηγούμενή μας επίσκεψη.

Αφού δωροδοκήσαμε με μελομακάρονα τους ξωτικο-φύλακες, προσεγγίσαμε ένα ξωτικό, το οποίο, όπως μας είπε, ήταν υπεύθυνο για να διαβάζει τα περισσότερα γράμματα. Σοκ, σωστά; Βέβαια, μας εκμυστηρεύτηκε μια μικρή, μικρή λεπτομέρεια: ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ. Μας εξήγησε πώς εκμεταλλεύτηκε την συγγένειά του με τον Ρούντολφ (ναι, το ελαφάκι, όχι τον θείο μου τον Ρούντολφ) για να περάσει όλα τα ξωτικό-μαθήματα, ακόμα και τα δυσκολότερα όπως “Κατασκευή Κουταβιού” και “Κατασκευή Μονόκερου” (δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε πως κάποιος το πέρασε αυτό ΧΩΡΙΣ μέσον). Το παρελθόν του, όμως δεν είναι αυτό που προκαλεί χάος. Σημασία έχουν οι λάθος παραγγελίες που στέλνει σε όλο τον Βόρειο Πόλο. Ναι, φίλες και φίλοι, μάλλον αυτός ευθύνεται για το βιβλίο που πήρατε αντί για ένα νέο PlayStation.

Αφού σας αποκαλύψαμε όλα τα μυστικά του Βόρειου Πόλου, ελπίζουμε να σας μεταφέραμε κι εσάς στο χριστουγεννιάτικο κλίμα! Καλές γιορτές και καλές διακοπές! (και καλή τύχη αν τα γράμματα σας τα αναλάβει ο αγράμματος :Ρ)

Με πολλή αγάπη,

Η συντακτική μας ομάδα <3

Ελπίδα Λάλη, Βίκυ Καραγρηγορίου, Γιώργος Ποπιασβίλι

(εξωτερική βοήθεια από την Γεωργία Μπίλη)

Εξωτερική βοήθεια από την Γεωργία Μπίλη

 Σε μεταφέρουμε σε μια παράλληλη πραγματικότητα, στην οποία δεν είσαι ο εξαιρετικά επιμελής και ειλικρινής μαθητής που αναμφίβολα είσαι τώρα (γκουχου, γκουχου). Σε εκείνο το μακρινό τόπο, λοιπόν, είναι Κυριακή βράδυ και θυμάσαι ξαφνικά πως ο καθηγητής σου έχει αναθέσει μια σημαντική εργασία τετραμήνου. Μια και, φυσικά, δεν έχεις όρεξη να ασχοληθείς νυχτιάτικα, στύβεις το ύπουλο μυαλό σου και τρίβεις χαιρέκακα τα χέρια σου σαν υπερκακός της Disney. Τελικά, το μοχθηρό σου σχέδιο είναι να του πεις πως την έφαγε ο σκύλος (τον οποίο εννοείται πως έχεις). Αυτό που δεν σκέφτηκες, βέβαια, είναι πως η προηγούμενη δικαιολογία σου ήταν ότι το αξιαγάπητο φανταστικό σου σκυλάκι πέθανε σε τροχαίο.

  Δεν λέμε ότι δεν έχεις φαντασία, αλλά αυτή τη δικαιολογία την έλεγε μέχρι και ο Μέγας Αλέξανδρος στον Αριστοτέλη όταν δεν είχε μάθει απ’ έξω την Α’ ραψωδία της Ιλιάδας. Ρωτήσαμε, λοιπόν τις πολύ αξιόπιστες πηγές μας (aka τους καθηγητές μας) και συγκεντρώσαμε τις πιο ευφάνταστες δικαιολογίες άλλων μαθητών για να σου κάνουμε τη ζωή πιο εύκολη.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Αυτό το άρθρο προορίζεται μόνο για ψυχαγωγικούς σκοπούς και η συντακτική μας ομάδα δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν παραπτωματικές ή/και εγκληματικές δραστηριότητες.

1η Κατηγορία: “Κατοικίδια με διατροφικές διαταραχές”

Αρχίζουμε με τον αδύναμο κρίκο των δικαιολογιών, το παλαιότερο κόλπο στο βιβλίο: “Έφαγε [εισάγετε κατοικιδιο] την εργασία μου” Σε αυτή τη δικαιολογία δίνουμε ένα ταπεινό 2/10. Ό,τι ζώο και να χρησιμοποιήσεις, σκύλο… γάτα… παπαγάλο… , δεν αυξάνει το ποσοστό επιτυχίας. Μόνη εξαίρεση στο φίδι, το οποίο ανταμείβουμε με 3/10 για την πρωτοτυπία του. Προς έκπληξή μας, ωστόσο, μία καθηγήτρια μας εκμυστηρεύτηκε ότι είχε όντως πιστέψει τη συγκεκριμένη ατάκα (το σκύλος version), οπότε δεν είναι αδύνατο να δουλέψει- Αν είστε πολύ πειστικοί (ξέρετε, δώστε λίγο μελόδραμα), σας δίνουμε ένα 2% πιθανότητες να πετύχει.

2η Κατηγορία: “Ακραίες σωματικές βλάβες και άλλες νόσοι τύπου Αλτσχάιμερ”

Λοιπόν, περνάμε σε μια ακόμα διαδεδομένη κατηγορία:

Πρώτη και καλύτερη, η θρυλική ατάκα: «Μου έσπασε το νύχι». Αγαπητέ φίλε ή φίλη, το μόνο που έχουμε να σου πούμε είναι συγχαρητήρια για το τσαγανό- είναι δύσκολο να συλλάβεις ακόμα και την ιδέα, πόσο μάλλον να την πεις μπροστα σε όλους! Γι’ αυτό θα είμαστε γενναιόδωροι και θα σου δώσουμε 7/10!

Συνεχίζουμε στους ίδιους επιτυχημένους τόνους, με το “Με πονούσε το ρουθούνι μου”. Περαστικά και πολλές ευχές στους μαθητές του κόσμου που επέζησαν αυτή την τραυματική εμπειρία, αλλά εμείς προσωπικά δεν έχουμε συναντήσει έναν τέτοιο μαχητή. Οπότε, βάζουμε σε αυτή τη δικαιολογία ένα 6/10.

  Ας περάσουμε στις πιο αποτυχημένες δικαιολογίες, δηλαδή τους λιγότερο πρωτότυπους τύπους που το “ξέχασαν” (ή προσπάθησαν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους και να μην αποκαλύψουν το κρυφό τους ταλέντο στην ανεύρεση δικαιολογιών· βέβαια το να έχεις ταλέντο στο να λες ψέματα είναι λίγο καταθλιπτικό, αλλά τέλος πάντων). Εκτός όμως από το κλασικό “ξέχασα… ” (-1/10), προσθέτοντας λίγη μαεστρία, μπορείς να δημιουργήσεις κάτι πιο ευφάνταστο όπως π.χ. το “ξέχασα την τσάντα μου στο αυτοκίνητο” ή το “ξέχασα τον δρόμο για το σχολείο” (από 8/10 στο καθένα).

3η Kατηγορία: “Άσχετες αλλά δημιουργικές”

Προχωράμε στην τρίτη κατηγορία και, κάπου εδώ, πρέπει να αναφέρουμε τα αδέλφια, τα οποία εμφανίζουν πού και πού τον επιθετικό τους χαρακτήρα και καταστρέφουν τις εργασίες των μαθητών. Κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις είναι οι “Μου την πέταξε ο αδελφός μου στο τζακι” (ενδιαφέρον, αλλα ποιος έχει τζάκι;) και “Μου τη μουτζουρωσε”. Θα βάλουμε σε αυτές τις δύο ενα 5/10- είναι στο σωστό δρόμο, αλλά ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για αδέρφια, όχι αφηνιασμένους κροκόδειλους. (για περισσότερες πληροφορίες στο θέμα, βλ. παραπάνω -> κατοικίδια με διατροφικές διαταραχές)

Επιπρόσθετα, φαίνεται πως έχουμε στο σχολείο μας και όντα που διαθέτουν μαγικές και εξωκοσμικές δυνάμεις. Ένας μαθητής είπε το εξης : “Σήμερα το πρωί είχα βάλει το φυλλάδιο στην τσάντα και τώρα δεν είναι εκεί”, λες και έχουμε κανέναν Χάρι Πότερ εδώ κοντά. Πραγματικά δεν γνωρίζουμε πώς μια τέτοια δικαιολογία θα μπορούσε να πείσει κανέναν, άρα δίνουμε ένα ταπεινωτικό 2/10.

4η κατηγορία: Προφανώς και διαβάζουμε… (πρωτοβουλίες μαθητών)

Αξίζει να αναφέρουμε και κάποιες αξιοσημείωτες, πρωτότυπες δικαιολογίες που προφανώς και ακούγονται μονάχα στην Ιωνίδειο (γιατί είναι πρότυπο και είμαστε πάντα διαβασμένοι). Ας αρχίσουμε από την πιο «ήπια», την “Δεν μπορώ να μάθω φτιάχνωντας αφίσες”. 1/10. Δηλαδή θες να μας πεις ότι από την Γυμναστική, που όποτε την χάνεις, κάνεις σκηνή, μαθαίνεις τίποτα;

Σε μια άλλη απεγνωσμένη προσπάθεια να γλιτώσει την τιμωρία, κάποιος πολύ διαβαστερός εξήγησε πως κουράστηκε, αφού έκανε εργασία για τις τρεις τελευταίες φορές. 1/10. Τρομερό κατόρθωμα.

Φυσικά, έχουμε και άλλα. “Έκανα μπάνιο για δύο ώρες και δεν πρόλαβα”. Δεν νομίζουμε πως αξίζει να τη σχολιάσουμε περεταίρω. Ελπίζουμε μόνο να μοσχοβόλησες τουλάχιστον.

 Για να κλείσουμε την κατηγορία και το άρθρο μας δυναμικά, ξεφεύγοντας λιγάκι από τις δικαιολογίες, αξίζουν συγχαρητήρια στον μαθητή που αποκρίθηκε με ηρωικό θάρρος στον καθηγητή που απείλησε να “δαγκώσει το αυτί του”, λέγοντας: “Θα σας κάνει μήνυση η ποδοσφαιρική μου ομάδα”. Μας συγχωρείς, δεν ξέραμε πως αυτή ήταν αρμοδιότητα της ομάδας (αν και φαίνεται απόλυτα λογικό, με την προοπτική ένας τόσο σημαντικός παίκτης να χάσει το αυτί του). 9,5/10.

Η νομική μας ομάδα μας συμβούλεψε να κλείσουμε λέγοντας πως το καλύτερο πράγμα που μπορεί να πει κανείς είναι, στην τελική, η αλήθεια. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι συμφωνούν όλοι οι μαθητες… Σωστά;

We’re back, (και μάλιστα με ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα!) Η συντακτική μας ομάδα χαράμισε ένα ολόκληρο κυριακάτικο απόγευμα, με σκοπό να δει μια ταινία, που δεν είναι άλλη από το πασίγνωστο “Inside Out”! Σίγουρα θα την έχετε ακούσει και αγαπήσει και, φυσικά, είμαστε εδώ για να βουτήξουμε ακόμη βαθύτερα στα αγαπημένα μας (ή και όχι!) συναισθήματα. Ώρα λοιπόν να ψυχολογήσουμε τους χαρακτήρες, σχολιαζοντας τους, μαζί με μερικά από τα αστεία τους, αλλά και ό,τι άλλο σκαρφίστηκαν τα μυαλά που (δεν) κουβαλάμε!

Και για όσους δεν το θυμάστε, σπαταλάμε και άλλο χρόνο για να σας το εξηγήσουμε! [μικρό λαθάκι, σας συγχωρούμε, επειδή είμαστε και καλόκαρδοι!] Πρόκειται για μια ταινία παραγωγής της Pixar σε συνεργασία με την Disney. Η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από την εντεκάχρονη Ράιλι, η οποία μετακομίζει με την οικογένειά της από τη Μινεσότα στοΣαν Φρανσίσκο. Τα πέντε συναισθήματα της, η Χαρά, η Λύπη, ο Θυμός, ο Φόβος και η Αηδία, πρέπει να φροντίσουν να συνεχίσει να ζει και μια ακόμη ημέρα. Κάτι όμως πάει στραβά (αυτό μας έλειπε), όταν η Λύπη αγγίζει κατά λάθος (και το τονίζουμε: ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ) μια χαρούμενη ανάμνηση, μετατρέποντάς τη σε λυπημένη. Η Λύπη μαζί με τη Χαρά οδηγούνται σε ένα ατελείωτο ταξίδι στο μυαλό της Ράιλι, ενώ τα υπόλοιπα συναισθήματα προσπαθούν να τα κρατήσουν όλα υπό έλεγχο (μπορείτε να μαντέψετε πόσο καλά τα πήγαν)!

[Φιλική προειδοποίηση: Αν δεν έχετε δει ακόμη την ταινία, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσετε… αλλά, αφού επιμένετε, θα σας το επιτρέψουμε. :Ρ]

Χαρά

Χαρά, η προσωποποίηση του ίδιου του συναισθήματος, ένα κεφάτο και χαρούμενο άτομο με πολλή όρεξη; Λάθος και, αν αυτό ήρθε στο μυαλό σας, τότε ίσως θα έπρεπε να το ερευνήσετε σε μεγαλύτερο βάθος. Αν και είναι (τις περισσότερες φορές) όντως χαρούμενη, αυτός ο χαρακτήρας, μέσω των           πράξεών της, μας δείχνει πως είναι ΨΩΝΑΡΑ.

Συνεχώς προσπαθεί να «βοηθήσει» τη Ράιλι αποκλείοντας τη Λύπη, αφού θεωρεί πως η ίδια είναι πολύ πιο σημαντική από τα υπόλοιπα συναισθήματα. Μέσα στα χρόνια, οι υπόλοιποι έχουν αρχίσει να εξαρτώνται τόσο πολύ από τη Χαρά, που όταν λείπει, όλα καταλήγουν σε χάος. Αν όλα αυτά δεν σας είναι αρκετά, η Χαρά είναι ο κύριος λόγος που η Ράιλι ένιωσε τα πάντα ΕΚΤΟΣ απο χαρά! Πώς το καταφέρνεις αυτό;

Για να καταλάβετε και την δικη μας πλευρά για τον ενδεχομενως αγαπημένο σας χαρακτήρα, απλά διαβάστε την παρακάτω παραπομπή.

Λύπη: Κι αν την ξυπνήσουμε;
Χαρά: Λύπη, μην λες βλακείες… Πώς είναι δυνατόν να… ωχ [Βλέπει την εταιρία παραγωγής όνειρο] Τι λες να την ξυπνησουμε;
Λύπη: Μπράβο, ωραία ιδέα Χαρά.
Χαρά: Ναι, ευχαριστώ! Πάμε!

Λύπη

Το συναίσθημα της καρδιά μας (ή μήπως του μυαλού μας;;;). Η Λύπη, εκτός από λύπη, θα μπορούσε να είναι και η προσωποποίηση της βαρεμάρας, των κακών αναμνήσεων, της απαισιοδοξίας και… των άσχημα σχεδιασμένων ψεμάτων. Η βασική μας ένσταση είναι πως το γεγονος ότι είναι «λυπημένη» (ΣΥΝΕΧΩΣ!) δε θα έπρεπε να επηρεάζει τις νοητικές της ικανότητες! Έλα όμως που τις επηρεάζει κι η Λύπη καταντά -σχεδόν-… ηλίθια! Αν δε μας πιστεύετε, τι θα λέγατε για μερικές αποδείξεις; Πρώτα απ΄ όλα, η αξέχαστη ατάκα, όταν αναφέρεται σε μια κεντρική ανάμνηση: “Μου φάνηκε στραβή…!”. Εμείς θα λέγαμε πως μάλλον εσύ ήσουν στραβή και όχι η ανάμνηση. Έπειτα, «Θυμάσαι εκείνη την αστεία ταινία που πεθαίνει ένα σκυλάκι;» Πόσο cruel μπορεί να είναι κάποιος ώστε η «χαρούμενη» ανάμνησή του να είναι ένα πεθαμένο σκυλάκι; Αν σε κάποιον αρέσουν τα πεθαμένα σκυλάκια, τότε το μόνο που έχουμε να αναφωνήσουμε είναι: Πού στο καλό είναι η Αηδία να επιληφθεί του θέματος; Τέλος, επισημαίνουμε πως θεωρούμε απολύτως ταιριαστό ότι στη χώρα της φαντασίας, η Λύπη πήρε Βραβείο Συμμετοχής, ενώ ο Μπινκ Μπονκ και η Χαρά μετάλλια. Συγγνώμη δηλαδή τι ήθελε να πάρει μετά από όσα έκανε;

Λύπη: Όχι, χαρά θα χαθείς εκεί μέσα!

Χαρά: Μην αμφιβάλλεις!

Λύπη: Καλά, είμαι σίγουρη ότι θα χαθείς εκεί μέσα.

Θυμός

Εκτός από θυμό, ο ίδιος μπορεί να αναπαραστήσει την ειρωνεία και τον σαρκασμό. Είναι ο απόλυτος θεός της ταινίας: Οι ατάκες του είναι η μία καλύτερη από την άλλη. Μάλιστα, προκάλεσε ένα μεγάλο inside joke στη συντακτική ομάδα μας, όταν στην προσπάθειά του να πάρει το πάνω χέρι στην σύγκρουση μεταξύ της Ράιλι και του πατέρα της, το αποτέλεσμα ήταν ένα δυνατό: “ΣΚΑΣΜΟΣ”. Επιπλέον, (κατά την γνώμη μας τουλάχιστον), ήταν πάντα η φωνή της λογικής στην κατά τ’ άλλα εντελώς παράλογη πραγματικότητα της Ράιλι, μέσα από τα θρυλικά ξεσπάσματά του. Εντάξει, είναι αρκετά οξύθυμος και του αρέσουν οι βρισιές (πραγματικά, είναι το μόνο άτομο που θα ενθουσιαζοταν με την προοπτική της “Παγκόσμιας Βιβλιοθήκης Βρισιών”), αλλά γενικά έχει πάντα μια ευφάνταστες ιδέες για την αντιμετώπιση κάθε είδους προβλημάτων. Χαρακτηριστικές του ατάκες αποτελούν οι εξής:

Να κλειδώσουμε την πόρτα και να φωνάξουμε τη βρισιά που μας αρέσει. Εκείνη την καλή!

Χαρά: Παρήγγειλα λίγες παραπάνω ονειροπολήσεις μήπως και βαρεθούμε στην τάξη.

Θυμός: Που σίγουρα θα βαρεθούμε, αν το σχολείο είναι γεμάτο με βαρετές άχρηστες τάξεις, που μάλλον θα είναι.

Αηδία

Αηδία, ένα συναίσθημα που ίσως να μην είναι και τόσο συναίσθημα, ως το λιγότερο αναμενόμενο από την πεντάδα. Ισως να την πρότειναν μόνο και μόνο για το ιδιαίτερο χιούμορ της, αλλά όπως και να ‘χει, το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από καλό. Με την μοναδική της ειρωνεία και τα σνομπ της σχόλια, κάνει την παρουσία της αισθητή στο Κέντρο Ελέγχου, ως μια ηρωίδα γεμάτη αυτοπεποίθηση. Σύμφωνα με την παρουσίαση της Χαράς στην αρχή της ταινίας, ο ρόλος της Αηδίας είναι να προστατεύει την Ράιλι από δηλητηρίαση. Σαφώς και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να γίνει αυτό απ’ την αποφυγή κάθε είδους λαχανικού και την κατάποση εκατομμυρίων ντόνατ την ημέρα, σωστά; Ίσως τα συναισθήματα να έχουν παρεξηγήσει λίγο την έννοια της καλής διατροφής. Από την άλλη, δεν έχουν το βιβλίο της Οικιακής Οικονομίας να διαβάσουν, οπότε δεν τα κατηγορούμε!

Η αγαπημένη μας φράση; “Όταν τελειώσω η Ράιλι θα είναι τόσο καλοντυμένη ώστε τα άλλα παιδιά θα ξερνάνε με αυτά που φοράνε.»

Φόβος

Ο Φόβος θα μπορούσε αρχικά να χαρακτηριστεί το πιο “ήπιων τόνων” συναίσθημα ανάμεσα στην τρέλα του πύργου ελέγχου. Είναι ένα ουδέτερο συναίσθημα (του οποίου ο ρόλος δεν είναι τελείως ξεκάθαρος…). Εκπρόσωπος του φόβου, της αμηχανίας, της ανησυχίας και της κοινής λογικής. Παρόμοιος με τον Θυμό σε αυτό το τελευταίο, μόνο με διαφορετικό τρόπο έκφρασης (οι δυο τους ειναι σιγουρα πολυ πιο ρεαλιστές από τις κοπέλες της παρέας). Ο Φόβος είναι καθαρά ο πιο διστακτικός σχετικά με τα ριψοκίνδυνα σχέδια της Αηδίας και -κυρίως- του Θυμού.  Έτσι κι αλλιώς, όπως λέει και ο ίδιος, ο στόχος μιας ημέρας είναι απλά να “κρατήσουν τη Ράιλι ζωντανή”- πράγμα που, αν και φαίνεται εύκολο, ας μην ξεχνάμε πως συχνά τα φαινόμενα απατούν! Τέλος, δεν θα έπρεπε να παραλείψουμε τα πραγματικά περίεργα γούστα του: Σκεφτείτε μόνο τις φοβίες της Ράιλι σχετικά με τα μπρόκολα και… την ηλεκτρική σκούπα της γιαγιάς…

Φόβος: Αυτό δεν έμοιαζε καθόλου με τη χαρά!

Αηδία: Επειδή δεν είμαι η χαρά.

Φόβος: Τι λες τώρα;

Μετά από όλη αυτήν την ανάλυση, ο “συρμός της σκέψης” μας έχει εκτροχιαστεί και καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Εξερευνήσαμε και τις πιο σκοτεινές γωνίες των περίφημων συναισθημάτων, ενώ βγάλαμε τα inside out, αλλα και τα outside in. Φυσικά, το βασικό μας συμπέρασμα είναι πως στο μυαλό της Ράιλι, ο συνδυασμός των πέντε αυτών προσωπικοτήτων δημιουργεί το απόλυτο χάος! Αν και η Αηδία δεν μπορεί να υποσχεθεί πως θα φροντίζει την υγεία της Ράιλι, ούτε και η Λύπη πως θα βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο, εμείς σας υποσχόμαστε πως θα επιστρέψουμε με το ένα και μοναδικό part 2, με τον σχολιασμο του επερχόμενου Inside Out 2!

Στις μέρες μας, στο διαδίκτυο κυκλοφορούν αμέτρητες ειδήσεις και πληροφορίες που έχουν σκοπό να μας ξεγελάσουν (αν και κάποιοι τις πιστεύουν όντως :P). Είσαι όμως αρκετά εξοικειωμένος με αυτές ώστε να μπορείς να τις ξεχωρίζεις ανάμεσα σε αληθινές (και μη) ειδήσεις; Συγκεντρώσαμε, λοιπόν, τις παρακάτω πληροφορίες: Έτοιμος να τεστάρεις τον εαυτό σου εντοπίζοντας τις ψεύτικες;

1. Σε κάποιες ανασκαφές στην Αίγυπτο πριν μερικά χρόνια, βρέθηκαν σχεδόν για πρώτη φορά ολόκληροι σαρκοφάγοι. Το παράδοξο είναι πως, μετά από έρευνες στο υλικό τους και τις συνθήκες θανάτου των νεκρών, φαίνεται πως υπάρχει πιθανότητα να τοποθετήθηκαν ζωντανοί μέσα σ’  αυτές! Φυσικά, ακολούθησαν δεκάδες έρευνες και η δημοφιλέστερη θεωρία είναι πως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι συνήθιζαν να τοποθετούν στις σαρκοφάγους τους ανεπιθύμητους ή υπερβολικά ισχυρούς φαραώ!

2.  Δύο πρώην καθηγητές πανεπιστημίου ανακάλυψαν πριν μερικά χρόνια πως οι καλύτερες εκθέσεις από αυτές που γράφονταν στο σχολείο πηγαίνουν απευθείας στο Παγκόσμιο Αρχείο Εκθέσεων (ΠΑΕ) και χρησιμοποιούνταν από τους παγκόσμιους ηγέτες ως πρότυπα έμπνευσης για τα γραπτά τους. Υποψιάζονται πως το ίδιο συνέβαινε και για τα μαθηματικά προβλήματα, τα οποία χρησιμοποιούνται για προγραμματισμό ατομικών βομβών και άλλων εφευρέσεων. Σήμερα, δεν έχουμε καταφέρει να διευκρινίσουμε αν αυτό πράγματι συνέβαινε, αν ήταν πλάκα ή ακόμα κι αν εξακολουθεί να συμβαίνει.

3. Το 1997, ιδρύθηκε μία παγκόσμια λέσχη παιδιών που υποστήριζαν πως κάποιοι από τους γονείς του κόσμου ήταν ρομπότ, τα οποία είχαν κατασκευαστεί και προγραμματιστεί για να προσέχουν παιδιά που για κάποιο λόγο δεν μπορούσαν να μεγαλώσουν άνθρωποι. Το βασικότερο επιχείρημα της ομάδας ήταν ότι μόνο έτσι εξηγείται το γεγονός ότι δεν τους αρέσει να βρέχονται και ότι συχνά υπάρχουν στο σπίτι ένα σωρό μπαταρίες και πρίζες. Η λέσχη αυτή είχε αποκτήσει τόσο μεγάλη επιρροή, που τελικά επενέβη ο ίδιος ο πρόεδρος της ομάδας “American Parents”, αλλά και υπεύθυνοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

4. Μια μελέτη του 1984 δείχνει πως τα πρώτα κινούμενα σχέδια στα παιδικά προγράμματα ήταν σχεδιασμένα έτσι ώστε οι πρωταγωνιστές να έχουν κοινά χαρακτηριστικά με ορισμένους ηγέτες από όλο τον κόσμο. Αυτό θεωρείται πως συνέβαινε με σκοπό τα παιδιά από μικρή ηλικία να εξοικειωθούν με αυτούς ώστε να τους έχουν ως πρότυπα στο μέλλον. Μετά από τη συγκεκριμένη παρατήρηση, αρκετές διαμαρτυρίες ακολούθησαν με αποτέλεσμα να αλλάξουν τα πρότυπα σχεδιασμού και οι χαρακτήρες να κατέχουν χαρακτηριστικές κι ασυνήθιστες ιδιότητες, όπως ροζ μαλλιά, μπλε δέρμα, κόκκινα μάτια κλπ.

5. Αρχικά, το κινητό δημιουργήθηκε ως εργαλείο επικοινωνίας ανάμεσα σε κατασκόπους και έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ένας προστοπαρών αταυτοποίητος κατάσκοπος δούλευε στην Γερμανία για λογαριασμό της τότε αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας. Εκεί, χρησιμοποιούσε τη συσκευή για να επικοινωνήσει με τον αρχηγό της υπηρεσίας, μέχρι που ένας Γερμανός στρατιώτης τον είδε και τον ρώτησε τι κρατούσε. Ο κατάσκοπος, μη θέλοντας να αποκαλύψει το πραγματικό του επάγγελμα, έδειξε σε όλους το κινητό τηλέφωνο και τη λειτουργία του. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η συσκευή υπέστη πολλές αλλαγές μέχρι να φτάσει στη σημερινή της μορφή.

6. Όλοι ξέρουμε τη θεωρία πως οι γάτες έχουν επτά (ή εννέα) (ή έξι)… ζωές. Γιατί όμως; Καλή ερώτηση, ούτε εμείς δεν ξέραμε. Μετά από μία μικρή διαδικτυακή έρευνα, όμως, ανακαλύψαμε πως, στην πραγματικότητα, ένας γατόφιλος (είχε πάνω από 10 γάτες) ήταν καταρρακωμένος μετά τον θάνατο μιας από τις αγαπημένες του. Ενώ περπατούσε στο δρόμο, μετά από μερικά χρόνια, παρατήρησε μία ολόιδια με τη δική του γάτα. Από συγκίνηση, τη φώναξε με το όνομά της, αυτή όμως γύρισε και τον κοίταξε. Μετά, την πήρε στο σπίτι του και έφτιαξε αφίσες στις οποίες ζητούσε να τον τηλεφωνήσει ο ιδιοκτήτης της. Αφού έλαβε έξι τηλεφωνήματα, έμαθε πως οι πέντε από αυτούς είχαν μία ίδια γάτα για κάποια χρόνια μέχρι που πέθανε. Ο έκτος είπε πως αυτή ήταν η γάτα του, η οποία είχε χαθεί. Από τότε, άρχισε να διαδίδει πως οι γάτες έχουν επτά ζωές. Πραγματικά πιστέψατε πως το λένε επειδή προσγειώνονται στα πόδια τους;

7. Ο Ιούλιος Βερν, ένας από τους διασημότερους συγγραφείς του 19ου αιώνα, θεωρείται από πολλούς “ο πατέρας” των μέντιουμ. Αυτό συμβαίνει, λόγω κάποιων λογοτεχνικών του έργων, όπως “Ταξίδι στο κέντρο της Γης”, ”Από τη Γη στη Σελήνη”, “ Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες” και άλλα πολλά, των οποίων τα βασικά γεγονότα έγιναν πραγματικότητα. Γι’ αυτόν τον λόγο, υπάρχει μέχρι και δικό του μνημείο στα δυτικά της Αριζόνα, ΗΠΑ, στα κεντρικά της Παγκόσμιας Ενωσης Μέντιουμ! Εκεί, πολλοί “οπαδοί” του του αφιερώνουν καθημερινά προσφορές και λουλούδια, ενώ μια μεγάλη γιορτή διοργανώνεται κάθε χρόνο την ημέρα των γενεθλίων του, στις 8/2.

Λοιπόν, και τώρα ήρθε η ώρα της αλήθειας (ή μήπως του ψέματος;)… Λυπούμαστε αλλά πρέπει να σας το πούμε: όλες οι παραπάνω πληροφορίες, για τις οποίες ξοδέψατε τον πολύτιμο σας χρόνο διαβάζοντας, ήταν όλες ψεύτικες… Αν το είχατε καταλάβει ήδη, συγχαρητήρια! Δυστυχώς, για εσάς τους υπόλοιπους, δεν υπάρχει το Π.Α.Ε. ούτε το Π.Ε.Μ. Το κινητό δεν δημιουργήθηκε ως εργαλείο επικοινωνίας ανάμεσα σε κατασκόπους και δεν υπάρχει καμία παγκόσμια λέσχη παιδιών που υποστηρίζουν πως κάποιοι από τους γονείς του κόσμου ήταν ρομπότ Ευχόμαστε να μάθατε κάτι από αυτήν την δυσάρεστη εμπειρία, αλλιώς καθίσαμε εδώ με τις ώρες εφευρίσκοντας όλα αυτά χωρίς κανέναν λόγο. Καιρός να αρχίσετε να προσέχετε, λοιπόν, τι να πιστεύετε από αυτά που διαβάζετε… (αν μη τι άλλο θα είστε σίγουροι πως δεν θα την ξαναπατήσετε έτσι εύκολα :Ρ)

Αν θελετε να τεστάρετε τις ικανότητες σας σε ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ quiz ξεχωρίζοντας αληθινές με ψεύτικες πληροφορίες, έχουμε φροντίσει και γι’αυτό! Απλά εισάγετε το παρακάτω λινκ στον περηγητή σας για να αρχίσετε!

https://forms.gle/bHqDUA2bFVM2hDee6