Η αυτοκτονία αποτελεί την 4η κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως , για τις ηλικίες 15 ως 29 ετών . Στη χώρα μας στις ηλικίες κάτω των 20 ετών η αυτοκτονία αποτελεί σοβαρό ζήτημα στη δημόσια υγεία και ακόμη δεν έχει λάβει την απαραίτητη προσοχή με αποτέλεσμα τα κρούσματα να αυξάνονται κάθε χρόνο.
Η πλειοψηφία των αυτόχειρων είναι αγόρια , από την ηλικία των 10 ως 19 ετών. Παρατηρείται πως οι πιο συχνές μέθοδοι αυτοκτονίας των εφήβων στην χώρα μας αποτελούν ο απαγχονισμός και ακολουθεί η πτώση και ο αυτοπυροβολισμός .
Η Ελλάδα ως Χριστιανική ορθόδοξη χώρα στη πλειοψηφία έχει πολύ κοντά της την εκκλησία . Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι πιστοί να θεωρούν την αυτοκτονία ως μια από τις μεγαλύτερες αμαρτίες και υπάρχει απαγόρευση μέχρι και σήμερα την ταφή των αυτόχειρων . Η εφηβεία αποτελεί κρίσιμη περίοδο για τη συναισθηματική ανάπτυξη των νεαρών ατόμων .Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εκδήλωσης ψυχικών διαταραχών .Επιπρόσθετα , τόσο οι απόπειρες αυτοκτονίας όσο και οι επαναλαμβανόμενοι αυτοτραυματισμοί αποτελούν τους ισχυρότερους παράγοντες αυτοκτονίας τόσο κατά την εφηβεία όσο κατά την ενήλικη ζωή.
Η σχολική ψυχολόγος συζητά μαζί μας το θέμα!
Ο Carl Jung είπε κάποτε: “O μοναδικός σκοπός της ανθρώπινης εμπειρίας είναι να ανάψει ένα φως στο σκοτάδι της απλής ύπαρξης”. Ήρθε η ώρα λοιπόν και εμείς να ρίξουμε λίγο φως σε κάτι που αξίζει την προσοχή μας: την αυτοκτονικότητα των εφήβων. Μην ανησυχείτε, δεν είμαι εδώ για να σας κουράσω με ορολογίες! Αντιθέτως θα ξετυλίξουμε μαζί το μυστήριο του φαινομένου αυτού, θα αναγνωρίσουμε τα σημάδια και θα μάθουμε πώς μπορούμε να είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον.
Ας είμαστε ρεαλιστές, το να είσαι έφηβος μοιάζει πολλές φορές με τρενάκι τρόμου! Οι ορμόνες, το άγχος του σχολείου και οι προκλήσεις που μπορεί να εμφανιστούν αποτελούν κομμάτια στο πάζλ της εφηβικής αυτοκτονικότητας. Όπως οι ταινίες μας προετοιμάζουν με διάφορα σημάδια ότι κάτι μεγάλο πρόκειται να συμβεί, έτσι και η ζωή μας δίνει υποδείξεις! Αν παρατηρήσετε κάποιον φίλο σας να:
- έχει κυκλοθυμική διάθεση
- μην απολαμβάνει πράγματα που παλιότερα τον ευχαριστούσαν
- εμφανίζει μεγάλες αλλαγές στο ωράριο ύπνου του
- χαρίζει πράγματα σημαντικά γι αυτόν, με τη δικαιολογία πως δε τα χρειάζεται πλέον,
τότε αυτό ίσως να αποτελεί μια φωτεινή επιγραφή που λέει: «Χρειάζομαι βοήθεια!».
Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν γι αυτό;
- Πρώτα από όλα, ας μιλήσουμε! Δεν είμαστε υπερήρωες – είναι εντάξει να ζητάμε βοήθεια από κάποιον που εμπιστευόμαστε.
- Αν παρατηρήσετε ότι ένας φίλος σας δυσκολεύεται, να είστε εκεί για αυτόν. Μερικές φορές, μια απλή κουβέντα ή μια πρόσκλησή για καφέ μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά!
- Η πρόληψη της εφηβικής αυτοκτονίας είναι μια ομαδική προσπάθεια. Φανταστείτε ένα σχολείο όπου η ψυχική υγεία είναι εξίσου σημαντική με ένα τεστ στα μαθηματικά. Ας φέρουμε την εκπαίδευση για την ψυχική υγεία στο προσκήνιο και ας δημιουργήσουμε μια κοινότητα όπου θα στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.
Η ζωή είναι σκληρή, χωρίς αμφιβολία. Αλλά ξέρετε κάτι; Εμείς είμαστε σκληρότεροι! Αναγνωρίζοντας τα σημάδια, ενισχύοντας τις δεξιότητες μας και στηρίζοντας ο ένας τον άλλον μπορούμε να γίνουμε η αλλαγή που επιζητούμε και να δείξουμε στον κόσμο πως είμαστε μια υπολογίσιμη δύναμη!
Σ. Μπούρου ( Σχολ. Ψυχολόγος)
Ε. Γκίνη( Α΄1)
