Ποιο Είναι το Μεγάλο Ζήτημα με το Δικαίωμα στην Ειρήνη;

pmnd

του AZAD WAHID, μαθητή της Β΄Λυκείου, Εσπερινό Γυμνάσιο με ΛΤ Μυτιλήνης

μετάφραση στα Ελληνικά, Κορολόγου Ευγενία (δντρια Εσπερινού Γυμνασίου με ΛΤ Μυτιλήνης)

Το να σκεφτόμαστε το «δικαίωμα στην ειρήνη» μπορεί να ακούγεται υπερβολικά επίσημο και ίσως λίγο βαρετό, σαν κάτι βγαλμένο από ένα πολύ μεγάλο σχολικό βιβλίο. Αλλά αν το αποδομήσεις, στην πραγματικότητα μιλάμε για απλά, απαραίτητα πράγματα που κάνουν τη ζωή δίκαιη και ασφαλή για όλους. Είναι πολύ περισσότερα από το να σταματήσουν οι πόλεμοι!
Το πιο προφανές μέρος είναι η απουσία πολέμου και βίας. Κανείς δεν θέλει να ζει με τον φόβο από τις βόμβες ή τις συγκρούσεις. Το δικαίωμα αυτό σημαίνει ξεκάθαρα να απαλλαγούμε από την απειλή του πολέμου—ειδικά από τρομακτικά πράγματα όπως τα πυρηνικά όπλα—και να βρίσκουμε τρόπους να λύνουμε τις διαφορές χωρίς βία. Είναι το να «τα λέμε» αντί να «τα παλεύουμε».
Η ειρήνη δεν είναι μόνο παγκόσμιο ζήτημα, είναι και προσωπικό. Το δικαίωμα στην ειρήνη συνδέεται άμεσα με την ανάπτυξη και τη βιωσιμότητα. Σκέψου το: πώς μπορεί να υπάρξει ειρήνη αν οι άνθρωποι παλεύουν να επιβιώσουν;
Αυτό το δικαίωμα περιλαμβάνει:

  • το δικαίωμα σε μια καλή ζωή
  • το δικαίωμα σε έναν υγιή πλανήτη
  • και

  • την ανθρώπινη ασφάλεια.
  • Ανθρώπινη ασφάλεια σημαίνει ότι δεν πρέπει να ανησυχείς για τα βασικά: να έχεις αρκετό φαγητό (ασφάλεια τροφής), ένα ασφαλές σπίτι (επαρκής στέγαση), και να ξέρεις ότι είσαι γενικά προστατευμένος. Το δικαίωμα στην ειρήνη σημαίνει να μπορείς να ζεις χωρίς συνεχή ανησυχία.
    Δικαιοσύνη και ελευθερία για όλους
    Εδώ το δικαίωμα στην ειρήνη γίνεται πραγματικά βαθύ. Συνδέεται με τη δικαιοσύνη και την αλήθεια. Για να υπάρξει αληθινή ειρήνη, πρέπει να γνωρίζουμε τι συνέβη στο παρελθόν (αναζήτηση της αλήθειας) και να βοηθήσουμε όσους πληγώθηκαν (αποκατάσταση των θυμάτων).
    Σημαίνει επίσης να καταπολεμούμε τις μεγάλες αιτίες που γεννούν τη βία: τη φτώχεια, την ανισότητα, τον ρατσισμό. Δεν μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη όταν το σύστημα είναι άδικο.
    Και τέλος, αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα. Να μπορείς να σκέφτεσαι ελεύθερα, να λες τη γνώμη σου, να πιστεύεις ό,τι σε εκφράζει (ελευθερία σκέψης, άποψης, έκφρασης, συνείδησης, θρησκείας). Και φυσικά, το δικαίωμα να συμμετέχεις στην κοινότητά σου (συμμετοχή στα κοινά).
    Ακόμα και το δικαίωμα να αρνηθείς να κάνεις κάτι που απειλεί την ειρήνη, όπως να συμμετάσχεις σε μια στρατιωτική δράση με την οποία διαφωνείς (αντίρρηση συνείδησης).
    Το «δικαίωμα στην ειρήνη» είναι λοιπόν μια τεράστια “ομπρέλα”. Σημαίνει ως άνθρωπος να είσαι ασφαλής, να έχεις δίκαιες ευκαιρίες, να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου. Είναι, τελικά, το δικαίωμα να ζεις μια αξιοπρεπή, ασφαλή και ουσιαστική ζωή.

    Φωτογραφία του Sebastien Gabriel για το Unsplash