Οι πρώτες αναφορές για το αειφόρο σχολείο έρχονται από την Αυστραλία (Henderson & Tilbury 2004, Gough 2005) και τη Μ. Βρετανία. Κάποιες χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Σουηδία, η Αυστραλία, θεωρούν το αειφόρο σχολείο ως την ιδεατή μορφή σχολείου και γι’ αυτό το έχουν υιοθετήσει (Henderson & Tilbury, 2004 ).
Η εκπαίδευση είναι ίσως ο σημαντικότερος τρόπος για να φτάσουμε στην αειφορία. Ο Sterling (2000) θεωρεί ότι μια κοινωνία με την εκπαίδευση ως όχημα μπορεί να προσεγγίσει την αειφορία και να δημιουργήσει ένα κόσμο πιο αειφόρο. Το ενδιαφέρον των εκπαιδευτικών πρέπει να επικεντρώνεται στις μεθόδους διδασκαλίας και μάθησης που βασίζονται στο σχολείο ή να οργανώνουν πραγματικές δραστηριότητες συμπεριφοράς (Malandrakis & Chatzakis, 2014).
Καθώς υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί ορισμοί για την αειφόρο ανάπτυξη, ανάλογα συμβαίνει και για το αειφόρο σχολείο. Σύμφωνα με τη Gough (2005:340) αειφόρο σχολείο είναι εκείνο που προσπαθεί να δώσει στους μαθητές εμπειρίες, ώστε αυτοί να γίνουν ικανοί να πετύχουν καλύτερη ποιότητας ζωής. Ένα σχολείο για να θεωρηθεί αειφόρο θα πρέπει να προσεγγίζει ολιστικά τα θέματα που σχετίζονται με το περιβάλλον. Το αειφόρο θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το σχολείο μια ιδεατής κοινωνίας που έχει στόχο του την αειφορία (Καλαϊτζίδης & Μπλίτσας, 2012). Σύμφωνα με τους Ferreira et al (2006) και Κωστούλα-Μακράκη (2010) τα χαρακτηριστικά του αειφόρου σχολείου είναι:
1. Η αειφορία θεωρείται από τη διοίκηση του σχολείου ως μέρος του προγραμματισμού του.
2. Το σχολείο συνεργάζεται με την οικογένεια και την τοπική κοινωνία.
3. Ενδιαφέρεται για εκείνες τις μαθησιακές δραστηριότητες που καλλιεργούν την κριτική σκέψη των μαθητών, την ενσυναίσθηση και τον αναστοχασμό, καθώς και τους ωθεί σε συμμετοχή και δράση.
4. Το αναλυτικό του πρόγραμμα κινείται γύρω από τους τρεις πυλώνες της αειφορίας: περιβάλλον, κοινωνία και οικονομία.
5. Παράλληλα με το αναλυτικό σχολικό πρόγραμμα τρέχει και το «κρυφό» μέσα από το οποίο διαπερνούν μηνύματα και αξίες.
6. Υποστηρίζει την δια βίου εξέλιξη των εκπαιδευτικών.
7. Προσεγγίζει ολιστικά και συστημικά προσεγγίσεις την εκπαίδευση για την αειφόρο ανάπτυξη.
8. Επιδιώκει τις σχέσεις με την τοπική κοινωνία και είναι ανοιχτό στη συνεργασία με αυτή.
9. Ελέγχει συνεχώς το οικολογικό αποτύπωμα του σχολείου.
10. Προσπαθεί μέσα από τη συμμετοχική έρευνα δράσης να μετατρέψει όλους τους συμμετέχοντες σε ερευνητές και να τους κάνει συμμέτοχους κάθε νέας αλλαγής.
Η ύπαρξη διαφόρων ορισμών για την αειφόρο ανάπτυξη οδήγησε στην ανάγκη υιοθέτησης κριτηρίων ώστε να διαπιστώνονται οι πολιτικές που είναι σύμφωνες με τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης. Έτσι προέκυψαν οι «δείκτες αειφόρου ανάπτυξης» (Καλαϊτζίδης, 2014).
Για το αειφόρο σχολείο γίνεται αναφορά στα εξής κριτήρια ποιότητας (Breiting et al., 2005):
Α) Κριτήρια ποιότητας αναφορικά με τις διαδικασίες διδασκαλίας και μάθησης.
Β) Κριτήρια ποιότητας αναφορικά με την πολιτική και την οργάνωση του σχολείου.
Γ) Κριτήρια ποιότητας αναφορικά με τις εξωτερικές σχέσεις του σχολείου.
