
Ένα ξεχωριστό project της ομάδας μας: Ο γνωστός μύθος του Αισώπου μέσα από τα μάτια των μαθητών μας, γεφυρώνοντας το αρχαίο κείμενο με τα βλάχικα του Μετσόβου και την τοπική κρητική διάλεκτο.
Το Αρχαίο Κείμενο
Ἐν τινι ποίμνη προβάτων δέλφαξ εἰσελθών ἐνέμετο…
καὶ δὴ ποτε τοῦ ποιμένος συλλαμβάνοντος αὐτὸν, ἐκεκράγει τε καί ἀντέτεινε…
Των δε προβάτων αίτιωμένων αὐτόν ἐπί τῷ βοᾶν καὶ λεγόντων:
«Ημᾶς μέν συνεχώς συλλαμβάνει καὶ οὐ κράζομεν»
Έφη πρός ταύτα:
«᾿Αλλ” οὐχ ὅμοια γε τῇ ὑμετέρα ἡ ἐμὴ σύλληψις ὑμᾶς γάρ διά τα ἔρια αγρεύει ή διά το γάλα… εμε διά τα κρέα!!»
Η Βλάχικη Διάλεκτος (Μέτσοβο)
Του ούνα κουπίε ντι όι ιντρά
ούνου πόρκου σι μπαϊρά σ’σπασκα
Ούνου ουάρα λου ακάτσι πικουράρλου
σπόρκλου μπαϊρά σιζγκιλιάσκα
Όιλε λουντζουρά κατσέ πουρλά σ’Λιτσιά
Νοη να κάτσου τότανα σ’νου ζγκιλίμου
Πόρκλου Λι τσιά
Αλλά, τα σι ακάτσε μίνε νου άρε βάρε λούκρου τα σι ακάτσε βόη
Βα κάτσα τι λάνα στι λάπτε
Μίνι μι ακάτσ(ι) κάρνε
Η Κρητική Διάλεκτος
Σ” ένα χωράφι μια φορά, κοπάδι εβοσκούσε
Και μία λούτα στα χωστά μπήκε γιατί πεινούσε
έτρωγε εκεί αμέριμνα, επείνα η καημένη
μα δεν εκάτεχε ο βοσκός ότι την περιμένει
Την πιάνει, τη βαστά σφιχτά και βγάνει το μαχαίρι
Κι εκείνη ενεστουλούχονταν κακό γιατί της μέλλει
Ακούνε τότε τα οζά, και τηνε περγελούνε
«Κι εμάς μας πιάνει ο βοσκός, μα όμως δε μιλούμε»
Και η λούτα απηλοήθηκε εις τα οζά με κλάμα,
Μην περγελάτε, μα με εσάς δεν είν” το ίδιο πράμα
Σας μαγκανίζει που και που για το μαλλί, το γάλα
Μα εμένα μου ξετρέχουνε μαρτύρια μεγάλα
Στη σούβλα μ” ονειρεύεται φωτιά στα ξύλα βάνει
Εχόρτασε τ” αντικρυστό, σουβλάκι θα με κάνει!
Που δίνονται αλληγορικά για τη ζωή τ” αθρώπου
«Πρόβατα» υπαρχουνε πολλά μες τη ζωή ετούτη
που τως σιμώνουνε «βοσκοί», για δόξα και για πλούτη
Μα υπάρχουνε και μερικοί που στα «οζά» σιμώνουν
Και δεν γατέχουν κι άγαρμπα τη χέρα τους απλώνουν
Κι ετσά ξεγιβεντίζουνται και πέφτουνε οι μάσκες
Και γίνονται εύκολη βορά για τσι «βοσκούς» τσι αντάρτες!



