Μη γυρνάς πίσω, κοίτα μπροστά και συνέχισε…
(Νίκος Οικονομόπουλος ~Είναι κάτι Λαϊκά~)
Η μόνη στιγμή που θα πρέπει να κοιτάξεις πίσω, είναι για να δεις πόσο μακριά έχεις φτάσει
Μην τα παρατάς, ότι αγαπάς σε κράτα.
(-Stevendo, Ήβη Αδάμου ~Μην σταματάς…~)
Μην ξεχνάς: πάντα θα έχει βουνά, αλλά εσύ μπορείς να τα σπρώχνεις λίγο-λίγο …
Κοίτα μπροστά και μην λυγίζεις
(-Νατάσσα Μποφίλιου)
Η πίεση είναι μεγάλη , τη νιώθεις αλλά, το έχεις, πίστεψέ το.
(~Shakira ~Waka Waka~)
Είσαι στρατιώτης που διαλέγει την μάχη του!
«Μπορούμε εύκολα να συγχωρήσουμε ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι,
η αληθινή τραγωδία της ζωής όμως είναι όταν οι ενήλικοι φοβούνται το φως».
Πλάτωνας (φιλόσοφος)
Όταν η δύναμη της αγάπης ξεπεράσει την αγάπη για δύναμη, ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη
(Jimi Hendrix)
Δε θεωρώ τον εαυτό μου τον καλύτερο… και δε μου αρέσουν τα κομπλιμέντα. Μου αποσπούν την προσοχή…
(Jimi Hendrix)
Αρκετοί από εμάς, δεν ζούμε τα όνειρά μας, γιατί ζούμε τους φόβους μας.
- Les Brown (πολιτικός, συγγραφέας, ραδιοφωνικός παραγωγός)
«Γίνεσαι αυτό που πιστεύεις…»
- Oprah Winfrey (δημοσιογράφος-επιχειρηματίας)
«Προσπάθησε να μη γίνεις ένας άνθρωπος της επιτυχίας, αλλά ένας άνθρωπος της αξίας».
Albert Einstein (φυσικός)
«Όταν ήμουν 5 χρονών, η μητέρα μου μου έλεγε ότι η ευτυχία είναι το κλειδί της ζωής.
Όταν πήγα στο σχολείο, με ρώτησαν τι ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω. Έγραψα:
«Ευτυχισμένος». Μου είπαν ότι δεν κατάλαβα το ερώτημα, και τους είπα ότι δεν καταλαβαίνουν τη ζωή».
- John Lennon (τραγουδοποιός)
«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να αποφύγεις την κριτική…
Να μην κάνεις τίποτα, να μη λες τίποτα, να είσαι τίποτα…».
Αριστοτέλης ( φιλόσοφος):
Ελένη Καλογερά Μαθήτρια Β’ Λυκείου
1o ΦΥΛΛΟ

είναι αποτέλεσμα μιας αποτυχημένης κοινωνίας
Οι γυναικοκτονίες είναι ένα φαινόμενο που μας αποδεικνύει την ανισότητα των γυναικών
απέναντι στους άνδρες. Παλαιότερα οι γυναικοκτονίες ήταν ένα γεγονός που καλυπτόταν
από την κοινωνική σιωπή. πλέον όμως είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση

13
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Το 2022, 48.000 γυναίκες και κορίτσια παγκοσμίως
δολοφονήθηκαν από συντρόφους ή μέλη των οι-
κογενειών τους. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε κατά μέσο
όρο 133 γυναικοκτονίες ημερησίως. Στην Ελλάδα το
κύμα γυναικοκτονιών κορυφώθηκε το 2021 και 2022
(με 23 και 24 αντίστοιχα) ενώ και το 2023 στιγματί-
στηκε από 13 γυναικοκτονίες.
Ένα γεγονός που συγκλόνισε ολόκληρη την Ελ-
λάδα, ήταν η γυναικοκτονία της 28χρονης Κυριακής
Γρίβα στους Αγίους Αναργύρους Αττικής. Το περιστα-
τικό αυτό έγινε έξω από το αστυνομικό τμήμα της πε-
ριοχής, όπου η Κυριακή είχε πάει για προστασία από
τον 39χρονο πρώην σύντροφό της μετά από χρόνια
κακοποιητικής συμπεριφοράς. Όταν έφευγε από το
τμήμα ο δράστης την μαχαίρωσε θανάσιμα στον
λαιμό, και ενώ εκεί ήταν παρών ο φρουρός του τμή-
ματος, και ο συνοδός της γυναίκας, κανένας από τους
δύο δεν κατάφερε να αποτρέψει αυτό το έγκλημα.
Είναι δυνατόν φρουρός του τμήματος να μην μπορεί
να προσφέρει προστασία; Να αφήνει να γίνεται ένα
τέτοιο έγκλημα μπροστά στα μάτια του και να μην
μπορεί να κάνει τίποτα; Αυτό το γεγονός μας αποδει-
κνύει για άλλη μία φορά ότι είμαστε θεατές σε τέτοια
ανεπίτρεπτα σκηνικά και πως οδεύουμε προς την κα-
ταστροφή της κοινωνίας.
Οι δολοφονίες αυτές, που βαφτίστηκαν «λάθος της
στιγμής», αλλά σηματοδοτούν την έξαρση της έμφυ-
λης και της σεξιστικής βίας, οφείλονται σε κοινωνικές
αντιλήψεις, σε στερεότυπα που υποστηρίζουν ότι οι
γυναίκες είναι κατώτερες, υποτελείς στην ανδρική
εξουσία και έτσι μπορούν να τις τιμωρήσουν και να
τις ελέγξουν μέσω της έμφυλης βίας. Το κίνητρο που
έχουν που οι περισσότεροι άνδρες και τους οδηγούν
σε τέτοια εγκλήματα είναι η έντονη ζήλεια και ο φόβος
εγκατάλειψης.
Επιπρόσθετα, υπάρχουν περιπτώσεις, στις οποίες
ο δράστης είναι εθισμένος στη χρήση του αλκοόλ, των
ναρκωτικών ή και ψυχικά ασθενής. Άλλος παράγον-
τας είναι οι αξίες που παίρνει κάποιος από το σπίτι
του, από μικρή ηλικία: Όταν ένα παιδί ζει σε ένα πε-
ριβάλλον που υποβαθμίζουν τις γυναίκες και τους
συμπεριφέρονται με τον χειρότερο τρόπο, είναι προ-
φανές ότι θα υιοθετήσει και το παιδί αυτές τις απόψεις
και θα βλέπει τις γυναίκες σαν «πιόνια» του.
Γι’ αυτό θα ήταν σημαντικό να σταματήσει η προ-
βολή των «fake news» και να αρχίσουμε να αναγνω-
ρίζουμε τα στοιχεία της προσωπικότητας ενός άνδρα
πρότυπο. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να προσβάλ-
λει βίαια, ηθικά και σωματικά, μια γυναίκα, και χρει-
άζεται προσοχή ώστε οι γυναίκες να προστατέψουν
τόσο τον εαυτό τους όσο και τα ανθρώπινα δικαιώ-
ματά τους. Ένας άνδρας πρότυπο γνωρίζει πώς να σέ-
βεται και να εκτιμά την γυναίκα που έχει δίπλα του…
Αθηνά Ξηροκώστα Μαθήτρια Β’ Λυκείου

Το περιστατικό που σόκαρε το Πανελλήνιο με τον
ξυλοδαρμό της 15χρονης μαθήτριας από συνομη-
λίκους της αναστάτωσε γονείς και παιδιά και προκά-
λεσε έντονες διαμαρτυρίες. Η σχετική ετήσια έκθεση
ΕΛ.ΑΣ. αναφέρει πως η παραβατικότητα στους ανη-
λίκους αυξάνεται δραματικά κάτι που δεν διορθώνε-
ται όπως φαίνεται με κατασταλτικά μέτρα

Σύμφωνα με στοιχεία της έκθεσης αυτής, το
πρώτο 8μηνο του 2024 έχει καταγραφεί αύξηση κατά
47% στα περιστατικά εγκληματικότητας ανηλίκων σε
σχέση με πέρυσι, ενώ οι ανήλικοι δράστες αυξήθη-
καν κατά 45%. Η αύξηση του αριθμού των δραστών
για πρόκληση σωματικών βλαβών έφτασε το 73%.
Ακόμα πιο ανησυχητικά είναι τα στοιχεία για τα εγ-
κλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας (βιασμός,
πορνογραφία ανηλίκων): η αύξηση άγγιξε το 89%.
Είναι ενδιαφέρον ότι η εγκληματικότητα των ανη-
λίκων στις ευρωπαϊκές χώρες (και στην Ελλάδα) πα-
ρουσιάζει νέες μορφές, που δεν έχουν συναντηθεί
στο παρελθόν. Αυξάνονται η επιθετική συμπεριφορά,
η σχολική και εξωσχολική βία.
Όλα αυτά τα φαινόμενα μπορούμε να τα ονομά-
σουμε «κουλτούρα του δρόμου».
Το φαινόμενο της παραβατικότητας ανηλίκων είναι
πολυσύνθετο και πολυδιάστατο και η αντιμετώπιση
του απαιτεί δράση σε διάφορα επίπεδα, σε επίπεδο
οικογένειας, εκπαίδευσης, ευρύτερου κοινωνικού
περιβάλλοντος, ΜΜΕ κ.α.
Ο τρόπος αντιμετώπισης των νέων, από τους με-
γαλύτερους είναι ένα κύριο στοιχείο που επηρεάζει
τη συμπεριφορά τους. Ο νέος αποζητά την αποδοχή
και την υποστήριξη από τον μεγαλύτερο και θα ανα-
ζητήσει πολλούς τρόπους για να το πετύχει αυτό.
Εξάλλου, η νεανική ηλικία είναι ασθενέστερη από τις
άλλες, αφού διαθέτει μικρότερη δύναμη αντίστασης
και περισσότερο αναπτυγμένη τάση μίμησης.
Μπορούμε όλοι να προσπαθήσουμε να εξαλεί-
ψουμε αυτού του είδους τις συμπεριφορές για μια
καλύτερη κοινωνία. Αρχικά, οι γονείς πρέπει να δεί-
χνουν εμπιστοσύνη στα παιδιά τους, να συζητούν για
θέματα που τα απασχολούν και να μην υπάρχουν εν-
τάσεις μεταξύ τους. Επίσης, στα σχολεία οι καθηγητές
είναι υποχρεωμένοι να εκπαιδεύσουν τους μαθητές
και στον ηθικό τομέα. Ο καθηγητής λειτουργεί ως
πρότυπο για τον μαθητή. Αν ο ίδιος είναι σεβαστός και
δίκαιος απέναντι σε όλα τα παιδιά, τότε και ο μαθητής
θα ενεργεί το ίδιο σε διάφορες καταστάσεις. Επίσης,
καλό θα ήταν οι καθηγητές να συζητούν με τους μα-
θητές για ηθικά θέματα, όπως ο σεβασμός,η δικαιο-
σύνη, η υπευθυνότητα κ.α. Μια συζήτηση για τις
συνέπειες των πράξεων θα βοηθούσε τα παιδιά να
αποκτήσουν το αίσθημα της ευθύνης.
Τέλος, το κράτος επιβάλλεται να τιμωρεί παρα-
δειγματικά τους δράστες και τους φορείς παραβατι-
κών συμπεριφορών. Έτσι με αυτούς τους τρόπους θα
μειωθούν τα εγκλήματα, αλλά και τα περιστατικά πα-
ραβατικότητας στον χώρο της νεολαίας στην πατρίδα
μας.

Με τη μετάβαση της κοινωνίας στη σύγχρονη
βιομηχανική, η θέση της γυναίκας, θεσμοποι-
ημένα κιόλας, εξισώνεται με εκείνη του άνδρα. Οι γυ-
ναίκες χειραφετούνται αγωνιζόμενες για την
ελευθερία τους, και ακόμα συνεχίζουν, καθώς τα
στερεότυπα βρίσκονται παγιωμένα μέσα μας και δια-
τηρούνται πολλές φορές, με την αδυναμία μας να
προβάλλουμε κριτική αντίσταση στην τεράστια ισχύ
της επιβολής τους. Από εκείνο το πατριαρχικό και
φαλλοκρατικό μοτίβο περάσαμε σε μια κοινωνία
«ισότητας» των δύο βιολογικών φύλων. Η πλειονό-
τητα των γυναικών βγάζοντας φεμινιστικά μανιφέστα
σε έναν βαθμό καταρρίπτουν, ή προσπαθούν έστω,
τον μισογυνισμό.
Ο φεμινισμός, πρωταρχικά, ως αφετηρία έχει την
εξάλειψη της έμφυλης ανισότητας αντιμετωπίζοντας
τα δύο φύλα ως άτομα και όχι ως κοινωνικούς «ρό-
λους». Η σημασία του όρου, ωστόσο, δεν έχει γίνει
απολύτως κατανοητή. Πολλοί άνθρωποι -και όχι
μόνο άνδρες- ως φεμινισμό θεωρούν μια επανά-
σταση των γυναικών με στόχο την υπερίσχυσή τους,
με βήματα προς τη μητριαρχία. Βλέπουμε, βεβαίως,
καθημερινά φεμινίστριες να υπερασπίζονται τα δι-
καιώματά τους, αλλά και μάλλον… να θυματοποιούν-
ται Γνωστό είναι πώς γυναίκες έχουν βιώσει, -και
βιώνουν, ακόμα σε πολλές περιπτώσεις,- την περι-
θωριοποίηση και τον αποκλεισμό, ωστόσο συχνά εκ-
φράζεται μια έντονη τάση εκμετάλλευσης τέτοιων
φαινομένων από τις ίδιες, με στόχο την αυτοθυμα-
τοποίηση. Πλέον γυναίκες, παρόλο που ακλόνητα πι-
στεύουν και θεωρούν τους εαυτούς τους φεμινί-
στριες, χρησιμοποιούν τον παραμερισμό που
βίωσαν, εις βάρος των ανδρών. Δεν είναι λίγες
οι φορές που από «φεμινίστριες» σε μια συζή-
τηση π.χ. για τις αμβλώσεις, ακούμε πως ένας
άνδρας δε θα έπρεπε ΚΑΝ να έχει άποψη για
ένα τέτοιο θέμα ή για οποιοδήποτε παρεμφε-
ρές… Εγώ τουλάχιστον συχνά ακούω από γυ-
ναίκες που ταυτοποιούνται ως «φεμινίστριες»,
πως ο μέσος άνδρας δεν έχει τα ερεθίσματα
και τη διανοητική ικανότητα να συμμετάσχει σε
τέτοιου είδους συζητήσεις. Μάλλον το να είσαι
άνδρας σε καθιστά νοητικά κατώτερο και
αφελή.
Διαμαρτυρόμαστε τόσα χρόνια για την πα-
τριαρχία και την ανισότητα που βιώνουμε ως
γυναίκες, όμως πλέον πολλές γυναίκες υπο-
στηρίζουν μίσανδρες αντιλήψεις, επιμένουν
στις διαφορές ανάμεσα σε εμάς και τους άν-
δρες. «Ανώριμοι», «χαζοί», «ανεπαρκείς συ-
ναισθηματικά» και «ρατσιστές». Το φαινόμενο
αυτό έχει οριστεί ως «νεοφεμινισμός» με τις
γυναίκες να επιδιώκουν πια, όχι, απλώς, την
κοινωνική τους καταξίωση, αλλά και, απ΄ ό,τι
φαίνεται, μια ιδιότυπη έμφυλη κυριαρχία. Οι
περισσότερες όμως νεοφεμινίστριες δεν αντι-
λαμβάνονται πώς επιτελούν αυτόν τον ρόλο,
θεωρώντας τον εαυτό τους αγωνιζόμενο για
την ισότητα τον δύο φύλων. Αντιστροφή ρό-
λων…
Μαρία Κόκκαλη
Μαθήτρια Β’ Λυκείου
1o ΦΥΛΛΟ
9
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Αντιστροφή ρόλων
Στις παλιές, αγροτικές, παραδοσιακές κοινωνίες ο ρόλος της γυναίκας είναι γνωστός.
Οικογενειακές/ μητρικές ευθύνες, νοικοκυριό, αργαλειός και όλες οι υπόλοιπες «γυναικείες»
υποχρεώσεις» της εποχής. Φυσικά, μια γυναίκα δεν είχε δικαίωμα στο σώμα της, στην εκπαίδευση,
στην εργασία και στα πολιτικά της πιστεύω. Αυτά όμως πριν χρόνια, δεκαετίες.
Ζούμε σε μια εποχή στην
οποία τα social media προ-
βάλλουν συνεχώς εικόνες «τέ-
λειων» ανθρώπων, με γυμνα-
σμένα σώματα, ακριβά ρούχα
και άνετη ζωή. Και εμείς; Τι κά-
νουμε, αφού τα βλέπουμε όλα
αυτά; Προσπαθούμε να τους
μοιάσουμε, να τους αντιγρά-
ψουμε και να τους φτάσουμε. Το
ερώτημα όμως είναι… αξίζει
πραγματικά ;
Ας το σκεφτούμε λίγο πιο
βαθιά… Είναι πρότυπα οι άν-
θρωποι που δείχνουν μόνο την
τέλεια πλευρά της ζωής τους;
Είναι είδωλα όσοι μας προβάλ-
λουν ένα lifestyle που για τους
περισσότερους δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικό-
τητα; Η απάντηση για εμένα είναι ξεκάθαρη. Όχι! Τα
πραγματικά πρότυπα δεν είναι αυτά που προβάλλον-
ται στα ΜΜΕ και στον Τύπο, είναι οι άνθρωποι που
έχουν καταφέρει κάτι με κόπο, που έχουν αγωνιστεί
και υποστεί δυσκολίες, που βοηθούν τον συνάν-
θρωπό τους με οποιονδήποτε δυνατό τρόπο. Αυτοί
που έχουν αξίες, ήθος και ιδανικά.
Πρότυπο μπορεί να είναι ένας σπουδαίος επιστή-
μονας, ένας δάσκαλος που μας εμπνέει και μας δίνει
κίνητρο, ένας αθλητής που προσπαθεί παρά τις δυ-
σκολίες, ένας καλλιτέχνης που δημιουργεί με πάθος
και αγάπη, ο γονιός που δουλεύει σκληρά για να προ-
σφέρει, ο εθελοντής που βοηθά χωρίς αντάλλαγμα.
Αν είναι να έχουμε είδωλα, ας διαλέξουμε προσε-
κτικά. Ας θαυμάσουμε ανθρώπους
οι οποίοι έχουν κάτι σημαντικό να
μας διδάξουν, όχι, απλώς, όμορφα
πρόσωπα και πολυτελή ζωή. Και,
γιατί όχι, ας γίνουμε και εμείς οι
ίδιοι πρότυπα! Όχι με ψεύτικες ει-
κόνες, αλλά με τις πράξεις, τις ιδέες
και την προσωπικότητα μας.
Αν μπορούσα να προτείνω πρό-
τυπα στους φίλους μου, θα διάλεγα
ανθρώπους που έχουν πετύχει κάτι
σπουδαίο, όχι απαραίτητα με φήμη
και χρήματα αλλά με αξίες, προ-
σπάθεια και αντίκτυπο στον κόσμο.
Μην ξεχνάμε άλλωστε πως τα κα-
λύτερα πρότυπα δεν είναι διάσημα.
Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε
μακριά για πρότυπα. Τα καλύτερα
ίσως βρίσκονται πιο κοντά απ’ όσο νομίζαμε. Το θέμα
είναι να κοιτάμε πέρα από την επιφάνεια και να επι-
λέξουμε εκείνους που έχουν κάτι αληθινά σημαντικό
να μας διδάξουν… Σπυριδούλα Βελή
Μαθήτρια Α’ Λυκείου

Η μουσική είναι ένα θέμα που δεν θα μπορούσε ποτέ να αναλυθεί επαρκώς διότι δε σταματά ποτέ να μας εκπλήσσει και έτσι συνεχίζει και φέτος,
η χρονιά του ‘25 πρόκειται να είναι μια χρονιά γεμάτη με πολυάριθμες βραβεύσεις και διαγωνισμούς αλλά και νέες καλλιτεχνικές αφίξεις.
Τα 3 πιο δημοφιλή είδη μουσικής το ‘25:
POP
Συνδυάζει εμπορικότητα, ρυθμό και προσβασιμότητα παραμένοντας το κυρίαρχο είδος σε όλες τις πλατφόρμες. Χαρακτηρίστηκε ως «δημοφιλής», γιατί απευθύνεται περισσότερο στο γενικό κοινό, παρά στα μέλη μιας συγκεκριμένης ομάδας ή ιδεολογίας, όπως συμβαίνει με άλλα είδη.Ως μουσικό είδος προήλθε από το ροκ εν ρολ και χαρακτηρίζεται από αρκετά ηλεκτρικά στοιχεία, ενώ συχνά δανείζεται στοιχεία και από άλλα συγγενικά είδη όπως ροκ, λάτιν, country, dance κλπ.
Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται στην ποπ μουσική είναι κιθάρα, αρμόνιο και ντραμς. Τα ποπ τραγούδια συνήθως είναι σύντομης διάρκειας και είναι γραμμένα στη βασική δομή κουπλέ – ρεφρέν, ενώ πολύ συχνά χρησιμοποιούν μελωδικούς ήχους και επαναλαμβανόμενα ρεφρέν.
RAP/HIP-HOP
Με γρήγορους ρυθμούς και δυνατά μηνύματα, κυριαρχεί στα Charts και συνεχώς εξελίσεται.
RAP
Η Ραπ είναι η μουσική που περιέχει ρυθμό και ρυθμικό λόγο με λέξεις που επαναλαμβάνονται με γρήγορο τρόπο. Για να το πούμε πιο απλά είναι το φω-
νητικό κομμάτι, ενός χιπ-χοπ τραγουδιού. Συχνά περιλαμβάνει λεξιλόγιο δρόμου και αργκό εκφράσεις, και επίσης συχνά εκφράζεται μαζί με μουσική. Στην
πραγματικότητα αυτό που ξεχωρίζει τη ραπ με κάθε άλλη ομιλούμενη ποίηση είναι ακριβώς αυτό. Ακόμη κι αν μπορεί να τραγουδήσει κάποιος ραπ και χωρίς μουσική.
HIP-HOP
Από την άλλη πλευρά το χιπ-χοπ είναι ένα πολιτιστικό κίνημα που ξεκίνησε από το 1970 στο οικονομικά κατεπιεσμένο Μπρονξ, προάστιο της Νέας Υόρκης και η χιπ-χοπ μουσική ήταν η μουσική συνήθεια αυτού του κινήματος. Όπως καταλαβαίνει κανείς και από τα παραπάνω, ουσιαστικά η ραπ είναι ένα από τα τέσσερα στοιχεία του χιπ-χοπ και μαζί με τη μουσική που δίνει ο DJ (άλλο ένα στοιχείο της χιπ-χοπ κουλτούρας), συγκροτούν το μουσικό μέρος αυτού που όλοι γνωρίζουμε σαν Χιπ-Χοπ. Με άλλα λόγια οι στίχοι ενός χιπ-χοπ τραγουδιού όπως τραγουδιούνται από τον ράπερ είναι το ραπ στοιχείο του τραγουδιού
και η μουσική υπόχρωση είναι η μουσική εκείνη που «συμφωνεί» με τους ίδιους στίχους.

Hλεκτρονική μουσική (EDM)

Δημοφιλή και δυνατά Beats και την ενέργεια που σου προσφέρει σε φεστιβάλς και νυχτερινές σκηνές. Η Ηλεκτρονική χορευτική μουσική (επίσης γνωστή ως EDM, χορευτική μουσική, ή club μουσική) είναι ένα ευρύ φάσμα των κρουστών ηλεκτρονικών μουσικών ειδών γίνεται σε μεγάλο βαθμό για νυχτερινά κέντρα, ρέιβ πάρτι και φεστιβάλ. Η EDM παράγεται γενικά για αναπαραγωγή από disc jockeys (DJs), οι οποίοι δημιουργούν απρόσκοπτες επιλογές των κομματιών, που ονομάζεται ένα μείγμα, παραβιάζοντας από τη μία εγγραφή στην άλλη.Η παραγωγή EDM εκτελεί επίσης τη μουσική που υπάρχει σε μια συναυλία ή φεστιβάλ,η οποία ονομάζεται μερικές φορές μια ζωντανή PA. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην ηπειρωτική Ευρώπη, EDM πιο συχνά αποκαλείται «χορευτική μουσική» ή απλώς «χορός».
Στις μέρες μας, η μουσική σκηνή παρουσιάζει πλούσιες εξελίξεις με σημαντικά γεγονότα και τάσεις που θα στιγματίσουν το έτος. Η φετινή μας συμμετοχή
στην EUROVISION με την Klavdia που ερμήνευσε το «Αστερομάτα» με τη σκηνική βοήθεια του Φωκά Ευαγγελινού κατέκτησε την 6η θέση! Δεν θα μπορούσαμε να γράψουμε για μουσική δίχως να αναφέρουμε την τελετή απονομής βραβείων GRAMMY’S που κάθε χρόνο λειτουργεί ως το πρώτο λιθαράκι που θα μας δώσει μια καθαρή εικόνα για κάθε καινούργια χρονιά στη μουσική σκηνή. Στα GRAMMY’S τo ‘25 Ο Kendrick Lamar κέρδισε τα βραβεία για το «Τραγούδι της Χρονιάς», αλλά και την «Ηχογράφηση της Χρονιάς» με το “Not Like Us”, η Chappell Roan αναδείχθηκε «Καλύτερη Νέα Καλλιτέχνιδα», επιβεβαιώνοντας έτσι την ανοδική τηςπορεία στο χώρο.
Η μουσική το ‘25 σίγουρα θα υποστεί πολλές αλλαγές! Άραγε τι θα μας επιφυλάξει το μέλλον; Η μουσική ως θέμα δεν θα μπορούσε ποτέ να αναλυθεί αρκετά, διότι εναλλάσεται συνεχώς ακόμα και τη στιγμή που διαβάζεται αυτό το άρθρο.
Πηγές: Wikipedia.gr, Athensvoice.gr

Επιμέλεια στήλης : Πάνος Ξηροκώστας & Αλέξανδρος Καρόπουλος
Μαθητές της Β’ Λυκείου
????

«Αυτοί οι σημερινοί νέοι… τι να πεις… είναι στην …κοσμάρα τους. έχουν το μυαλό τους μόνο στο… μπίρι μπίρι με το κινητό» μονολογούσε ένας παππούς τις προάλλες με φανερή απογοήτευση.

Άραγε, έχουν δίκιο, έχουν πραγματική λογική βάση αυτές οι διαπιστώσεις των γονέων και των παππούδων μας ή είναι απλώς συναισθηματικές αντιδράσεις της στιγμής απέναντι σε κάτι ανοίκειο, ασυνήθιστο γι’ αυτούς;

Εμείς, τα μέλη της συντακτικής ομάδας της εφημερίδας, προβληματιστήκαμε έντονα γι’ αυτό το ερώτημα, το οποίο αναδυόταν σχεδόν σε κάθε συνάντησή μας.

Είναι, βεβαίως, φανερό ότι η άποψη της πλειοψηφίας των μεγαλυτέρων σήμερα για τους νέους δεν είναι και η καλύτερη, και σαφώς φαίνεται ότι το λεγόμενο «χάσμα των γενεών» όχι μόνο είναι υπαρκτό, αλλά και διευρύνεται… Από την άλλη, όμως, αυτά τα παράπονα των μεγαλυτέρων για τους νέους διατυπώνονται σε όλες τις γενιές, από την αρχαία Ελλάδα ακόμη.

Αποφασίσαμε, λοιπόν, να …το ψάξουμε… «Ρίξαμε» την ιδέα στον υπεύθυνο καθηγητή έκδοσης της εφημερίδας μας και με την καθοδήγησή του οργανώσαμε μια έρευνα σε μαθητές/-τριες σχολείων της ευρύτερης περιοχής μας για να διαπιστώσουμε πώς βλέπουν τους εαυτούς τους, το μέλλον τους, σε τι αξίες πιστεύουν. Συντάξαμε, ένα ανώνυμο ερωτηματολόγιο με δύο ερωτήσεις ανοιχτού τύπου συλλέγοντας, παράλληλα, δημογραφικά στοιχεία για το φύλο, την Τάξη και τη Βαθμίδα, στην οποία φοιτούν, και το μοιράσαμε στους μαθητές και στις μαθήτριες των Γυμνασίων Παναιτωλίου, Καινουργίου, Παραβόλας, και των Λυκείων Παναιτωλίου και Παραβόλας. Οι μαθητές/-τριες των σχολείων αυτών αποτέλεσαν και το δείγμα της έρευνάς μας.

Στην πρώτη ερώτηση (βλ. το ερωτηματολόγιο στην πρώτη εικόνα) δίναμε ως ερέθισμα ένα ρητό του Κομφούκιου και ζητούσαμε από τα παιδιά να μας γράψουν

λίγα λόγια για το πώς το αντιλαμβάνονται, και να το σχολιάσουν. Τα λόγια του Κομφούκιου «Ο ανώτερος άνθρωπος νιώθει πάντα απόλυτα άνετα. Ο κατώτερος άνθρωπος είναι μονίμως εκνευρισμένος…» θεωρήσαμε ότι συνιστούσε έναν πολύ ωραίο έμμεσο τρόπο, για να διακριβώσουμε τι νόημα δίνουν τα παιδιά στις έννοιες «ανώτερος» και «κατώτερος»: τις αντιλαμβάνονταν ως οικονομικά, υλιστικά μεγέθη ή τους απέδιδαν ένα πνευματικό/ηθικό νόημα;

Η δεύτερη ερώτηση είχε πιο προσωπικό «χρώμα»: καλούσε τα παιδιά να καταγράψουν τα όνειρά τους πραγματοποιώντας ταυτόχρονα μια «προβολή» στο μέλλον, και να φανταστούν πώς βλέπουν τον εαυτό τους σε 20 χρόνια. Και σ’ αυτή την περίπτωση το ζητούμενο της έρευνας ήταν το ίδιο: Τα όνειρά τους σχετίζονται με την οικονομική επιτυχία, την κοινωνική τους καταξίωση μέσα από την υλική τους περιουσία ή με πνευματικές κατακτήσεις, διεύρυνση των πνευματικών τους οριζόντων ή και την ηθική τους τελείωση;

Οι απαντήσεις τους θα έδιναν ένα αρκετά καλό στίγμα, κατά τη γνώμη μας, για το εάν έχουν δίκιο οι μεγαλύτεροι να τους κατακρίνουν για την απερίσκεπτη ανεμελιά τους, για έλλειψη στόχων και προοπτικών, καθώς και για την κοινωνική ανεπάρκεια του χαρακτήρα τους. Και… ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ!!!

Οι αρχικές μας προσδοκίες δεν ήταν μεγάλες ως προς τον βαθμό συμμετοχής των παιδιών σε μια τέτοιου είδους έρευνα, η οποία ήταν ανώνυμη και εθελοντική. Παρά ταύτα, από τα 300 ερωτηματολόγια που παραδώσαμε συλλέξαμε 212 απαντημένα ερωτηματολόγια, από τα οποία τα 98 ανήκαν σε αγόρια και τα 114 σε κορίτσια. Επίσης, ως προς τη βαθμίδα εκπαίδευσης, τα 139 προέρχονταν από Γυμνάσια (58 αγόρια και 81 κορίτσια), και τα υπόλοιπα 73 από τα Λύκεια (40 αγόρια και 33 κορίτσια). Τα 88 εναπομείναντα στερούνταν εντελώς δημογραφικών στοιχείων ή αυτά δεν ήταν ευδιάκριτα, και τα απορρίψαμε. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα μέλη της Δημοσιογραφικής Ομάδας δε συμπλήρωσαν τα ερωτηματολόγια της έρευνας, για προφανείς λόγους.

Από τα 212 συμπληρωμένα ερωτηματολόγια, τα οποία απομονώσαμε για ανάλυση, στην πρώτη ερώτηση 89 ερωτηματολόγια (49 αγοριών και 40 κοριτσιών – 61 από Γυμνάσια & 28 από Λύκεια) περιείχαν απαντήσεις άσχετες με την ερώτηση ή περιελάμβαναν απαντήσεις που δεν ήταν δυνατόν να αξιολογηθούν. Προφανώς, το ερέθισμα – ερώτηση αποδείχθηκε δύσκολο να κατανοηθεί πιο, πολύ από τα παιδιά του Γυμνασίου και λιγότερο εκείνα του Λυκείου.

Στα υπόλοιπα 123 οι απαντήσεις κατανέμονται ως εξής: α) 49 παιδιά (20 αγόρια & 29 κορίτσια – 29 παιδιά από Γυμνάσια & 20 από Λύκεια) με τις απαντήσεις τους έδειξαν ότι αντιλαμβάνονται την «ανωτερότητα» με ένα νόημα υλιστικό και πραγματιστικό. Πιο συγκεκριμένα, προέβαλαν το πρότυπο του επιτυχημένου ανθρώπου, με κοινωνικό κύρος, και απέδωσαν σ’ αυτές τις ιδιότητες την απόλυτη άνεση με την οποία συμπεριφέρεται (στις περιγραφές τους, μάλιστα, ταίριαζε το σύγχρονο αμερικανικό πρότυπο του «cool», σε αντίθεση με τον «κατώτερο», δηλ. τον όχι υλικά επιτυχημένο, ο οποίος είναι εκνευρισμένος (προφανώς, ελλείψει χρημάτων).

β) Στον αντίποδα, 74 παιδιά (20 αγόρια & 54 κορίτσια – 28 παιδιά από Γυμνάσια & 46 από Λύκεια) εκλάμβαναν την ανωτερότητα σε ένα πνευματικό, αλλά κυρίως ψυχικό & ηθικό επίπεδο. Την αντιλαμβάνονταν δηλ. ως αποτέλεσμα μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας η οποία συμπεριφέρεται με ανεκτικότητα και μεγαλοψυχία, σε αντίθεση με τον «κατώτερο», ο οποίος είναι μονίμως εκνευρισμένος, επειδή δεν …τα έχει βρει με τον εαυτό του.

Τα παραπάνω αποτελέσματα ίσως έχουν να «πουν» κάτι… Φαίνεται πως όσο ωριμάζουν τα παιδιά δίνουν όλο και μεγαλύτερη αξία στην πνευματικότητα και στην καλλιέργεια της ψυχής και λιγότερο στα υλικά αγαθά. Τα παραπάνω είναι φανερό ότι ισχύουν περισσότερο για τα κορίτσια και λιγότερο για τα αγόρια.

Στη δεύτερη ερώτηση μόνο 31 ερωτηματολόγια (20 αγοριών και 11 κοριτσιών – 23 από Γυμνάσια & 8 από Λύκεια) περιείχαν απαντήσεις άσχετες με την ερώτηση ή περιελάμβαναν απαντήσεις που δεν ήταν δυνατόν να αξιολογηθούν. Προφανώς, το ερέθισμα – ερώτηση σ’ αυτή την περίπτωση, ως πιο προσωπικό, ήταν πιο εύκολο να απαντηθεί, κυρίως από παιδιά του Λυκείου.

Στα υπόλοιπα 181 φαίνεται ότι έχουμε συντριπτικά αντίθετα αποτελέσματα, κάτι που δείχνει ότι όταν το ερώτημα μεταβαίνει από τη θεωρία στην πράξη, και αποκτά πιο προσωπικό χαρακτήρα, τα πράγματα «σοβαρεύουν». Πιο συγκεκριμένα, οι απαντήσεις κατανέμονται ως εξής:

α) 176 παιδιά (117 αγόρια & 59 κορίτσια – 102 παιδιά από Γυμνάσια & 74 από Λύκεια) με τις απαντήσεις τους έδειξαν ότι τα όνειρά τους σχετίζονται με την εύρεση μιας εργασίας που να είναι πολύ κοντά στα χόμπι τους, σχετικά όχι κουραστικής, και που να αποφέρει εύκολα χρήματα. Τα επαγγέλματα που ανέφεραν θεωρούνται οικονομικά και κοινωνικά επιτυχημένα, και συνοδεύονται, σε μεγάλο βαθμό από αναγνωρισιμότητα, όχι όμως με την έννοια της επαγγελματικής αρτιότητας και κατάρτισης. Θα πρέπει να σημειωθεί και ο μεγάλος βαθμός ανασφάλειας για το μέλλον, που απηχούν ιδιαίτερα τα κείμενα των κοριτσιών.

β) Στον αντίποδα, μόνο 5 παιδιά (1 αγόρι & 4 κορίτσια – όλα από Λύκεια) ονειρεύονται να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι ηθικά, πνευματικά και ψυχικά ή να διαμορφώσουν ολοκληρωμένη προσωπικότητα, φτάνοντας στην ατομική αυτοπραγμάτωση.

Τα συμπεράσματά μας; Μάλλον έχουν δίκιο οι μεγαλύτεροι όταν «κατακεραυνώνουν» τους νέους με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Βεβαίως, σημαντικό ρόλο παίζουν τα υλιστικά πρότυπα της εποχής μας, η «απόλυτη αλήθεια» του υλιστικού «σχεδίου ζωής» που μας έχει λίγο πολύ «επιβληθεί», αλλά μήπως κι εμείς οι νέοι πρέπει να αντισταθούμε σ’ αυτή τη μαζοποίηση, και να «χαράξει» ο καθένας και η καθεμία από εμάς το προσωπικό του/της «μονοπάτι» στη ζωή;

Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΜΑΣ