Γυμνάσιο – ΓΕΛ Θήρας Συμμαχία : 1^ο βραβείο φέτος στη Γαλλοφωνία!     

 Εθνικός Διαγωνισμός Γαλλοφωνίας – Ελλάδα 2025 :

Το 2050 : επινοούμε τον κόσμο

Ο Εθνικός Διαγωνισμός Γαλλοφωνίας στην Ελλάδα 

Κάθε χρόνο, η Πρεσβεία της Γαλλίας στην Ελλάδα και το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (ΓΙΕ) για να γιορτάσουν τη γιορτή της Γαλλοφωνίας στις 20 Μαρτίου, διοργανώνουν, σε συνεργασία με τις γαλλόφωνες πρεσβείες στην Ελλάδα, τον «Εθνικό Διαγωνισμό Γαλλοφωνίας», που απευθύνεται σε μαθητές γαλλικής γλώσσας Δημοτικών σχολείων, Γυμνασίων και Λυκείων από όλη την Ελλάδα, δημόσιας και  ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Δημιουργώντας συλλογικά έργα σύμφωνα με τα θέματα της κατηγορίας που αντιστοιχεί στο γλωσσικό τους επίπεδο (από το Α1 έως το C2), οι μαθητές συμβάλουν, μέσα από τη γλωσσική και καλλιτεχνική δημιουργικότητα, στην ανάδειξη τόσο της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς όσο και της γαλλικής γλώσσας και κουλτούρας.

 Η Πορεία του Γυμνασίου Θήρας στο Διαγωνισμό Γαλλοφωνίας

Από το 2022, οι μαθητές του Γυμνασίου Θήρας συμμετέχουν ενεργά στο Διαγωνισμό Γαλλοφωνίας. Με σύμμαχο τη φαντασία και την ομαδικότητα, οι μαθητές μας κάθε χρόνο, υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας γαλλικής γλώσσας, κ. Καραμολέγκου Γεωργίας, και σε συνεργασία με τον καθηγητή των καλλιτεχνικών, κ. Γάκα Χρήστο, καταθέτουν πρωτότυπες δημιουργίες, κερδίζοντας διακρίσεις που μας κάνουν υπερήφανους.

Από την πρώτη μας ήδη συμμετοχή στη Γαλλοφωνία του 2022 που είχε θέμα « Ένα παριζιάνικο ζωολόγιο» κατακτήσαμε τη δεύτερη θέση στην κατηγορία μας, όπου δημιουργήσαμε το παιχνίδι των 7 οικογενειών απεικονίζοντας μία γαλλική παροιμία ή έκφραση με ένα ζώο. 

Την αμέσως επόμενη χρονιά, στη Γαλλοφωνία του 2023, όπου το θέμα ήταν « Δωμάτια αξιοπερίεργων εκθεμάτων », το σχολείο μας υπέβαλε διπλή συμμετοχή με δύο διαφορετικά έργα :  στο πρώτο επίπεδο Α1, τα παιδιά δημιούργησαν το δικό τους δωμάτιο αξιοπερίεργων εκθεμάτων αποτελούμενο από γαλλικά αντικείμενα, ενώ στο δεύτερο επίπεδο Α2, κατασκεύασαν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι (τύπου Monopoly), τη Francopoly, με ερωτήσεις που αφορούσαν τα αξιοθέατα 4 γαλλόφωνων προορισμών : της Ελβετίας, του Καναδά, της Καμπότζης και της Μαδαγασκάρης. Και οι δύο ομάδες κατάφεραν να διακριθούν και να αναδείξουν το σχολείο μας και στις δύο κατηγορίες φέρνοντας ένα βραβείο η κάθε μία : το βραβείο Prix Robert Garapon.

Επίπεδο Α1 (τελικό προϊόν)

Επίπεδο Α2 (τελικό προϊόν)

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Παρισιού 2024 – που ήταν και το θέμα της Γαλλοφωνίας 2024 – εμπνέουν και πάλι τους μαθητές μας, οι οποίοι συμμετέχουν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά με ακόμα μεγαλύτερο ενθουσιασμό. Η  συμμετοχή διπλή : πηγή έμπνευσης για την πρώτη ομάδα (επίπεδο Α1) αποτελεί τόσο η ελληνική μυθολογία από την οποία εμπνέονται τη νέα τους μασκότ, τον Hermestis, όσο και ο διάσημος πίνακας του Ευγένιου Δελακρουά με την «Ελευθερία» να ξεσηκώνει αυτή τη φορά τους αθλητές να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ενώ η δεύτερη ομάδα (επίπεδο Α2) κατασκευάζει το δικό της 3D επιτραπέζιο παιχνίδι (τύπου φιδάκι), “La course des Phryges”, με τις Φρύγες να προσπαθούν να τερματίσουν πρώτες υπερβαίνοντας τα εμπόδια και απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικές με τη θεματική του διαγωνισμού. Αυτή τη φορά μπορεί τα παιδιά να μην απέσπασαν κάποια ιδιαίτερη διάκριση, λαμβάνοντας απλά κάποιους τιμητικούς επαίνους από το φορέα διοργάνωσης, αλλά τα έργα τους κέρδισαν τις εντυπώσεις όλων μας!

Eπίπεδο Α1 (τελικό προϊόν)

Επίπεδο Α2(τελικό προϊόν)

Γαλλοφωνία 2025 : το Γυμνάσιο και το ΓΕΛ Θήρας επινοούν τη Σαντορίνη του 2050 και κατακτούν το 1^ο βραβείο 

Το όραμα ενός βιώσιμου μέλλοντος για όλους, που είναι και το θέμα της φετινής Γαλλοφωνίας 2025, καταφέρνει να ευαισθητοποιήσει και να κινητοποιήσει ακόμα περισσότερους μαθητές. Έτσι, η γαλλόφωνη οικογένεια πληθαίνει και το Γυμνάσιο Θήρας  συνεργάζεται για πρώτη φορά με το ΓΕΛ Θήρας αποφασίζοντας να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό υποβάλλοντας ένα κοινό έργο. Συγκεκριμένα, τα παιδιά φαντάζονται το νησί τους το 2050, με νέες συγκοινωνίες, νέες πηγές ενέργειας, πράσινες και αλληλέγγυες πρωτοβουλίες, νέες κατοικίες ή καινοτόμα δίκτυα και υποδομές κι όλα αυτά τα απεικονίζουν σε μία μακέτα, με μία δόση τρέλας!

Η προσπάθεια και η αφοσίωση των μαθητών ανταμείφθηκαν με την κορυφαία διάκριση: την πρώτη θέση στην κατηγορία τους (επίπεδο Α2)! Με ένα εντυπωσιακό έργο που συνδύαζε γλώσσα, τέχνη και πολιτισμό, οι μαθητές μας κατάφεραν να ξεχωρίσουν, κάνοντας τα σχολεία τους γνωστά στην πανελλήνια  εκπαιδευτική κοινότητα.

Η επιτυχία αυτή είναι απόδειξη της δημιουργικότητας, της συνεργασίας και της αγάπης των μαθητών μας τόσο για την τέχνη όσο και για τη γαλλική γλώσσα. Συγχαρητήρια σε όλους όσοι συνέβαλαν σε αυτή τη σπουδαία διάκριση! Ευχόμαστε οι μαθήτριες και οι μαθητές μας να συνεργάζονται, να ευαισθητοποιούνται και να κινητοποιούνται  αναλαμβάνοντας δράση πάνω σε ζητήματα υψίστης σημασίας όπως είναι αυτό για το περιβάλλον και μία κοινωνία με περισσή αλληλεγγύη. Ας αποτελέσει η επιτυχία αυτή έμπνευση για τις επόμενες γενιές μαθητών. 

Οι μαθητές της Β’ και Γ’ Τάξης του Γυμνασίου Θήρας  καθώς και της Α’ Τάξης του ΓΕΛ Θήρας που συνεργάστηκαν για την επιτυχή ολοκλήρωση του πρότζεκτ της Γαλλοφωνίας 2025 είναι οι εξής και αναφέρονται ανά σχολείο με αλφαβητική σειρά :

Γυμνάσιο Θήρας

ΒΕΛΕΓΡΑΚΗ ΑΡΙΑΔΝΗ

ΒΕΛΕΓΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΔΑΜΙΓΟΥ ΗΛΙΟΣΤΑΛΛΑΚΤΗ

ΚΟΚΑΛΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ-ΙΩΑΝΝΑ

ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ

ΜΠΙΛΙΤΟΥ ΚΥΒΕΛΗ

ΤΣΙΑΓΚΟΥΡΗ ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ-ΙΝΩ

ΓΕΛ Θήρας

ΜΑΤΑΡΑΝΓΚΑΣΙ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΜΑΤΑΡΑΝΓΚΑΣΙ ΛΑΟΥΡΑ

ΜΟΣΧΟΝΑ ΜΕΛΙΝΑ

ΝΟΜΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΙΝΑ

ΝΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ

ΡΟΥΣΣΟΥ ΜΑΡΙΑ

ΧΑΛΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Ευχαριστούμε επίσης θερμά για την πολύτιμη συμβολή τους στη σύλληψη και δημιουργία του συνεργατικού αυτού έργου τους παρακάτω μαθητές :

Γυμνάσιο Θήρας

ΔΡΑΚΟΥΤΟΥ ΜΑΡΙΑ

ΚΑΤΡΗ ΓΕΩΡΓΙΟ

ΝΤΟΣΤΗ ΣΜΑΡΑΓΔΑ

ΣΑΡΑΝΤΙΔΗ ΜΑΡΙΑ

ΣΙΓΑΛΑ ΝΙΚΟΛΕΤΑ

ΤΑΒΛΑ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ

ΤΣΕΛΑ ΙΩΑΝΝΑ

ΦΡΑΓΚΙΟΥΔΑΚΗ ΙΩΑΝΝΑ

ΓΕΛ Θήρας

ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

Δύο χρόνια  πέρασαν. Δύο χρόνια από εκείνη τη νύχτα που το σκοτάδι κατάπιε δεκάδες ζωές, που το αδιανόητο έγινε πραγματικότητα. Μια σύγκρουση που δεν ήταν ατύχημα, αλλά έγκλημα. Δεν ήταν απλή τραγωδία, αλλά αποτέλεσμα αδιαφορίας, ανευθυνότητας, παραλείψεων.Ως μαθήτρια γυμνασίου, νιώθω ένα βάρος μέσα μου κάθε φορά που σκέφτομαι τα παιδιά που δεν πρόλαβαν να ζήσουν. Τα βλέπω στις φωτογραφίες τους, χαμογελαστά, γεμάτα ζωή, και νιώθω οργή. Θα μπορούσαν να είναι φίλοι μου, συμμαθητές μου. Θα μπορούσα να ήμουν εγώ. Η σκέψη πως τόσοι νέοι δεν θα επιστρέψουν ποτέ σπίτι τους, πως γονείς έμειναν να κρατούν άδειες θέσεις στα τραπέζια τους, είναι αβάσταχτη. Και το χειρότερο; Η αίσθηση πως δεν έγινε τίποτα για να αποτραπεί. Ήταν μια προδιαγεγραμμένη τραγωδία. Ένα έγκλημα που περίμενε να συμβεί.Μεγαλώνουμε σε μια χώρα όπου οι ευθύνες σπάνια έχουν όνομα. Κάθε φορά που γίνεται μια καταστροφή, ακούμε υποσχέσεις, βλέπουμε δάκρυα στα δελτία ειδήσεων, αλλά στο τέλος… σιωπή. Οι πολιτικοί μεταθέτουν τις ευθύνες, μιλούν για ανθρώπινα λάθη, για ένα «σύστημα που δεν λειτουργούσε σωστά».Όμως, το «σύστημα» δεν είναι κάτι αόριστο. Το σύστημα είναι άνθρωποι που έκαναν ή δεν έκαναν τη δουλειά τους. Είναι κυβερνήσεις που επί χρόνια αδιαφόρησαν. Είναι αποφάσεις που πάρθηκαν ή δεν πάρθηκαν. Και η ατιμωρησία που πάντα ακολουθεί.Η πολιτεία όφειλε να προστατεύει τους πολίτες της. Δεν το έκανε. Και ακόμα και μετά την τραγωδία, δεν έχει κάνει αρκετά για να αλλάξει πραγματικά κάτι. Όσο οι υποσχέσεις μένουν λόγια, όσο δεν υπάρχει πραγματική δικαιοσύνη, η οργή θα μεγαλώνει.Αναρωτιέμαι, ως κοινωνία, τι μάθαμε από τα Τέμπη. Γιατί στην αρχή όλοι μιλήσαμε, όλοι θρηνήσαμε, όλοι φωνάξαμε «Ποτέ ξανά». Αλλά τώρα; Μήπως αρχίζουμε να ξεχνάμε;Ζούμε σε μια χώρα που συχνά προχωράει χωρίς να διορθώνει τα λάθη της. Όμως, αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε αυτή τη φορά. Γιατί οι ζωές που χάθηκαν δεν είναι αριθμοί σε μια στατιστική. Ήταν παιδιά, ήταν άνθρωποι με όνειρα, ήταν το αύριο που δεν ήρθε ποτέ.Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε πως τίποτα δεν αλλάζει. Δεν μπορούμε να αφήσουμε το συμβάν να ξεχαστεί, να γίνει απλώς μια μαύρη επέτειος που θα θυμόμαστε κάθε χρόνο, χωρίς να έχει υπάρξει πραγματική αλλαγή.

Η αδικία καίει ακόμα. Ο πόνος είναι εδώ. Και η ευθύνη όλων μας είναι να μην ξεχάσουμε. Να διεκδικήσουμε μια κοινωνία που θα προστατεύει τους νέους της. Γιατί κανένα όνειρο δεν πρέπει να τελειώνει σε μια νύχτα, μέσα σε μια σύγκρουση που δεν έπρεπε να είχε συμβεί.

Σπυριδούλα Ταβλα Γ4

Με αφορμή την επικείμενη επίσκεψη το Μάιο για δεύτερη χρονιά στο ερευνητικό κέντρο Cern μαθήτρια της Β γυμνασίου μοιράζεται την εμπειρία της ..

Το ταξίδι του ερευνητικού κέντρου Cern ξεκίνησε το 1954 όταν δώδεκα χώρες της Ευρώπης μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα ένωσαν τις επιστημονικές τους δυνάμεις δίνοντας ζωή στο όνειρο. Βρίσκεται στα σύνορα Ελβετίας και Γαλλίας. Μόλις τρία χρόνια από την ίδρυση του τέθηκε σε λειτουργία με τους φυσικούς να αρχίζουν τα πρώτα πειράματα καθώς ήταν έτοιμοι δύο επιταχυντές.

Η πρώτη σημαντική ανακάλυψη έγινε το 1958. Με την πάροδο του χρόνου όλο και μεγαλύτεροι σε έκταση επιταχυντές δημιουργόντουσαν. Με τα χρόνια το Cern μεγάλωνε και περισσότεροι επιστήμονες εργάζονταν εκεί με αποτέλεσμα η επικοινωνία τους να γίνεται δύσκολη. Μέχρι που ο νεαρός Tim Berners – Lee πρότεινε μια ιδέα που θα άλλαζε τα δεδομένα. Στα τέλη του 1990 το διαδίκτυο πήρε σάρκα και οστά βοηθώντας τον κόσμο του Cern σε διάφορους τομείς. Το Cern επισκέπτονται άνθρωποι από όλο τον κόσμο όπως και σχολεία. Τον Μάιο του 2024 είχα την ευκαιρία να ζήσω μία ξενάγηση σε κάποιους από τους χώρους του.

Εγώ, άλλα είκοσι δύο παιδιά του σχολείου μου και δύο καθηγητές είδαμε από κοντά ένα κομμάτι ενός επιταχυντή, μέρη εργασίας και πολλά άλλα. Ήταν μία ξεχωριστή εμπειρία που έχει χαραχτεί βαθιά στην μνήμη μου. Υπήρχαν ενδιαφέροντα διαδραστικά παιχνίδια που δοκιμάσαμε και έπειτα κατευθυνθήκαμε σε μια εσωτερική και εξωτερική καφετέρια που είχε και μπουφέ.Το Cern θα έμπνεε πολλούς ανθρώπους είτε στο επιστημονικό κομμάτι και την περιέργεια για το μέλλον είτε για να πιστέψουν πως και εκείνοι είναι ικανοί να τα καταφέρουν. Φυσικά σε συνδυασμό με την εξωπραγματική ομορφιά των δύο χωρών που βρίσκεται αποτελεί ένας από τους αγαπημένους μου προορισμούς. Εξάλλου αυτό που τελικά έχει σημασία είναι να περνάς καλά και με μια καλή παρέα εκεί σίγουρα θα το κάνεις.

Ελένη Βλαχάκη Β1

Η Ζωή είναι καθισμένη με τους γονείς της, περιμένοντας την έναρξη της θεατρικής παράστασης. Η Ζωή αναστενάζει, το πρόσωπο της δηλώνοντας την δυσαρέσκεια της.

-Μαμά, γιατί με έφερες εδώ; Ήθελα να πάω να δω τον Captain America με την Άννα!

-Ησύχασε παιδί μου. Μπορείς να πας και άλλη ημέρα. Παίζει και ο αγαπημένος μου ηθοποιός απόψε…

-Ωχ, έλεος πια… Πώς το λένε καν το έργο;

- Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, απάντησε ο πατέρας της. Πιστεύω ότι θα σου αρέσει.

 Πριν προλάβει η Ζωή να ανταποκριθεί, χτύπησε το πρώτο κουδούνι. Ζάρωσε τα φρύδια της, καθώς δεν γνώριζε τι σήμαινε.

 -Τι ήταν αυτό;

-Το πρώτο κουδούνι. Σε λίγο θα ξεκινήσουμε.

-Και μακάρι να τελειώσουμε…

Η Ζωή κοιτάζει γύρω της. Χτυπάει το δεύτερο κουδούνι. Παρατηρεί πως κανείς δεν έχει φαγητό μαζί του.

 -Γιατί δεν πήραμε ποπ κορν, βρε μαμά; Δεν βλέπω και κανέναν άλλον να έχει μαζί του.

-Επειδή παρακολουθούμε ζωντανή παράσταση, παιδί μου. Οι ηθοποιοί έχουν αφιερώσει ώρες κόπου ώστε να είναι τέλεια μέχρι και η κάθε λεπτομέρεια. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους σεβαστούμε και να τους ακούσουμε προσεκτικά χωρίς να ακούγεται κάποιος να μασουλάει από πίσω.

Η Ζωή φαίνεται σκεπτική, κατανοώντας τα λόγια της μητέρας της. Μετά από λίγη ώρα, έγνεψε με ένα ίχνος δισταγμού. Ύστερα χτυπάει και το τρίτο κουδούνι. Η μαγεία ξεκινά.

Η σκηνή μεταμορφώνεται σε μία πλατεία της αρχαίας Αθήνας, όπου ένα σύνολο ανθρώπων ετοιμάζουν για τον γάμο του δούκα Θησέα και τη μελλοντική του σύζυγο και, την Ιππολύτη. Τον προσεγγίζει ένας άντρας ευγενής, γνωστός και ως Αιγέας. Έχει ένα σοβαρό πρόβλημα! Επιθυμεί να παντρέψει την κόρη του, την Ερμία, με τον Δημήτριο, άντρας υψηλής κοινωνικής τάξης. Μα εκείνη λατρεύει τον Λύσανδρο! Τι θα συμβεί;

Το έργο προχωράει, και η Ζωή βρίσκει τον εαυτό της να γελάει με το χάος που ξεσπάει καθ’ όλη την διάρκεια του έργου…

Μάλιστα, ενώ δεν θα το παραδεχόταν ποτέ εκείνη την στιγμή, ευχόταν να κρατούσε έστω και λίγο παραπάνω η μαγεία όταν βγήκαν οι ηθοποιοί να υποκλιθούν. 

-Σου άρεσε αγάπη μου;, ρώτησε η μητέρα της.

-Ε, καλό ήταν…

-Έλα, ας πηγαίνουμε λοιπόν, είπε ο πατέρας της.

Καθώς προχωρούσαν προς την έξοδο του θεάτρου, ένα πράγμα επέπλεε στις σκέψεις τις.

-Ίσως να μην ήταν και τόσο άσχημα.

Δέσποινα Κόκκαλη , Β1

Όμιλος Θεάτρου

Ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων, και βρίσκεται νότια της Ιού και δυτικά της

Ανάφης, αποτελώντας έναν από τους πιο διάσημους ταξιδιωτικούς προσδιορισμούς. Στη σημερινή

εποχή, η Σαντορίνη έχει σχήμα σχεδόν μισοφέγγαρου, με καλδέρα που έχει θέα στο ηφαίστειο,

Νέα Καμένη, το ηφαιστειογενές νησί, Παλαιά Καμένη, καθώς και τα νησιά Θηρασιά και

Ασπρονήσι. Επιπλέον, βορειανατολικά της, σε απόσταση 6,5 χιλιομέτρων βρίσκεται το ενεργό,

υποθαλάσσιο ηφαίστειο, Κολούμπο. Η Σαντορίνη, όμως, δεν είχε πάντα αυτή τη μορφή, ούτε αυτή

την ονομασία.

Το νησί πρωτοεμφανίζεται πριν από περίπου 3.000.000 χρόνια, καταγράφοντας την πρώτη

έκρηξή του πριν από 700.000 χρόνια, από το ηφαίστειο του Ακρωτηρίου. Ύστερα από 500.000.

χρόνια, το ηφαίστειο της Περιστερείας επίσης εξερράγη , χωρίς όμως να δημιουργηθεί καλδέρα. Η

πρώτη που δημιουργήθηκε ήταν πριν από 54.000 χρόνια, όταν εξερράγη το ηφαίστειο του

Σκάρου. Το νησί συνέχισε να αλλάζει μορφές, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα το διπλασιασμό

του μεγέθους του 24.000 χρόνια μετά από την πρώτη δημιουργία καλντέρας. Πριν από 25.000-

23.000 χρόνια στο ηφαίστειο της Ρίβας, στα βόρεια του νησιού, έγινε έκρηξη υποβάλλοντας μια

μεγάλη αλλαγή στη μορφή του, κοντινή με αυτή που βλέπουμε σήμερα. Η μορφή του όμως δεν

παραμένει η ίδια, και 19.200 χρόνια μετά το νησί παίρνει την ονομασία Στρογγυλή, λόγω του

κυκλικού σχήματός του, καθώς προετοιμάζεται για μια μεγάλη έκρηξη.

Ο πρώτος οικισμός στο νησί καταγράφεται το 4.500 π.Χ., ο οποίος ύστερα αναπτύσσεται σε

πόλη. Το 1.700 π.Χ. καταστρέφεται λόγω σεισμού, πριν ξαναχτιστεί, έχοντας πληθυσμό γύρω

στους 30.000 κατοίκους, σχεδόν τους διπλάσιους από σήμερα. Αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι η

Στρογγύλη υποδείκνυε και άλλα φυσικά φαινόμενα που έκανε τους τότε νησιώτες να φοβούνται

για έκρηξη από το ηφαίστειο στο κέντρο του νησιού, οδηγώντας πολλούς στην εγκατάλειψη της.

Την άνοιξη του 1.613 π.Χ., συμβαίνει η δεύτερη μεγαλύτερη έκρηξη που έχει ζήσει η

ανθρωπότητα τα τελευταία 10.000 χρόνια. Η Στρογγύλη καταστρέφεται ολοκληρωτικά, μαζί με

όλα τα νησιά σε ακτίνα αρκετών χιλιομέτρων από εκείνη. Τσουνάμι χτύπησαν πολλά κοντινά νησιά,

φτάνοντας έως και 30 μέτρα σε ύψος, καθώς λέγεται ότι ένα τέτοιο κύμα κατέστρεψε τον Μινωικό

πολιτισμό. Η έκρηξη διήρκησε 48-64 ώρες, βυθίζοντας το 1/4 του νησιού- μαζί και το ηφαίστειο,

Νέα Καμένη- και χώρισε το νησί σε τρία κομμάτια, τη Θηρασιά, το Ασπρονήσι και τη Σαντορίνη. 60

κυβικά χιλιόμετρα στάχτης και ελαφρόπετρας εκτοξεύτηκαν, σκεπάζοντας το νησί και μολύνοντας

την ατμόσφαιρα, βυθίζοντάς το σε σκοτάδι για δύο εβδομάδες. Η Μινωική έκρηξη είχε παγκόσμιο

αντίκτυπο, με στοιχεία να υποδεικνύονται παντού στο βόρειο ημισφαίριο, και κατεβάζοντας τη

θερμοκρασία εώς και 4°C για δύο χρόνια. Η στάχτη που κάλυψε το νησί έφτασε εώς και 60 μέτρα,

καθώς και επέκτεινε το νησί 2-3 χιλιόμετρα κατά μήκος της ανατολικής ακτής. Η έκρηξη

δημιούργησε αυτό που ονομάζουμε εμείς σήμερα καλδέρα, και το θαλάσσιο χάσμα που

σχηματίστηκε ανάμεσα στη Θήρα και τη Θηρασιά έφτασε το βάθος των 1.500 μέτρων. Ύστερα

από αυτή την έκρηξη το νησί έμεινε ακατοίκητο για μεγάλη χρονική περίοδο.

Ανάμεσα στις χρονικές περιόδους 46 π.Χ.- 1940 μ.Χ., το ηφαίστειο άρχισε σταδιακά να ξανά-

αναδεικνύεται, μαζί του μικρότερα ηφαιστειακά νησιά. Δύο από τα νησιά που ξανασχηματίστηκαν

λόγω των ηφαιστειακών κώνων ήταν η Μικρή και η Νέα Καμένη, που ύστερα ενώθηκαν, καθώς και

η Παλαιά που έμεινε ξεχωριστή. Τα τελευταία 150 χρόνια αυτής της περιόδου η έκταση της Νέας

Καμένης τριπλασιάστηκε, μέχρι που έγινε η τελική της έκρηξη το 1950, κρατώντας 22 μέρες.

Με βάση έρευνα που διεξάχθηκε στο πανεπιστήμιο του Cambridge το 2006, άμα γινόταν εκείνη

τη χρονιά μια έκρηξη στα νησιά της Παλαιάς και Νέας Καμένης, τότε το ηφαίστειο θα είχε τόση

μαζεμένη ενέργεια που η διάρκεια της έκρηξης θα ξεπερνούσε τα τρία χρόνια. Επίσης

υποστηρίζεται ότι ο θόλος λάβας που θα είχε δημιουργηθεί θα είχε ύψος μεγαλύτερο των 115

μέτρων. Σήμερα, βέβαια, υπάρχει ολοκληρωτικό σύστημα παρακολούθησης σεισμικής

δραστηριότητας, καθώς και θερμοκρασίας, που μας προσφέρει ασφαλείς προβλέψεις σχετικά με

την ηφαιστειακή.

H  Σαντορίνη έχει υποστεί πολλές γεωμορφολογικές αλλαγές ανά τα χρόνια, και η

καθεμία από αυτές συνέβαλλε στο να πάρει τη μορφή που έχει σήμερα. Η ιδιαίτερη μορφολογία

της κεντρίζει το ενδιαφέρον πολλών επισκεπτών, αλλά και επιστημόνων από όλο τον κόσμο, οι

οποίοι θέλουν να δούνε από κοντά τις στρώσεις της καλντέρας της αλλά και τις μαύρες παραλίες και

την αρχιτεκτονική της.Κανείς δεν είναι σίγουρος πως θα μοιάζει η Σαντορίνη στους αιώνες που

θα έρθουν, το μόνο σίγουρο είναι ότι η Σαντορίνη μας θα είναι πάντα μαγική και μοναδική !

Τσιαγκούρη Φραντζεσκά , Γ4