Είναι ο άνθρωπος να ανοίξεις την καρδιά σου,
ημερολόγιο να γράψεις τα προβλήματα σου.
Η μάνα γίνεται λευκά φτερά για να πετάξεις,
φως μες στο σκοτάδι, της ζωής το νόημα να ψάξεις.
Οι ιστορίες της, σε ταξιδεύουν σε μέρη μαγικά
αυτές που σου λέει το βράδυ όταν σε κρατάει αγκαλιά.
Η μάνα είναι τα θεμέλια να φτιάξεις ουρανοξύστη
βιβλίο που σου έμαθε αξίες όπως η αγάπη και η πίστη.
Από το γέλιο σου κλέβει για να χαρεί λιγάκι
Και αυτό είναι η δύναμη της να συνεχίσει κάτι.
Όταν κουραστείς, πλατιά σκιά θα γίνει να ξαποστάσεις
και ύστερα το ταξίδι σου να συνεχίσεις χωρίς στάσεις.
Θυμήσου μόνο αυτό και βάλτο μέσα στη καρδιά σου
με όλη της την δύναμη αγαπάει τα ελαττώματα σου
η γυναίκα αυτή, σβήνει μακριά σου
φωτεινός φάρος γίνεται στα όνειρα σου.
Γελώντας θα φωνάζει σε αγαπώ μέχρι το τέλος της ζωής της
Γιατί για εκείνη είσαι ένα μοναδικό κομμάτι της ψυχής της.
Κωνσταντίνα Ν.
