Η παραβατικότητα ανηλίκων έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια διεθνώς και στην χώρα μας. Αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, ανάμεσα στους οποίους είναι η ελλιπής κοινωνικοποίηση τους. Βασικός φορέας κοινωνικοποίησης είναι η οικογένεια, λόγω του ότι είναι υπεύθυνη για την ομαλή ένταξη των μελών της στην κοινωνία.
Μια από τις νεότερες μορφές νεανικής παραβατικότηταςείναι ο σχολικός εκφοβισμός (bullying). Ο σχολικός εκφοβισμός αφορά την άσκηση βίας από έναν ανήλικο (θύτη) προς έναν άλλον ανήλικο (θύμα) μέσα στο περιβάλλον του σχολείου. Η βία μπορεί να λάβει πολλές μορφές με πιο συνηθισμένες την λεκτική, σωματική και ψυχολογική βία. Μαθητές δημοτικού ασκούν πιο πολύ σωματική βία ( πχ ξυλοδαρμός), ενώ μαθητές μεγαλύτερων βαθμίδων (Γυμνασίου- Λυκείου) συνηθίζουν να χρησιμοποιούν περισσότερο μορφές λεκτικής και ψυχολογικής βίας (πχ βρισιές, εκβιασμούς). Η πλειοψηφία των παραβατών είναι αγόρια τα οποία είναι ιδιαίτερα δημοφιλή και χειριστικά.
Ο σχολικός εκφοβισμός τελευταία ασκείται μέσω του διαδικτύου (cyberbullying) και μπορεί να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, εξαιτίας της ανωνυμίας των χρηστών. Οι συνέπειες στα θύματα του διαδικτυακού εκφοβισμού είναι πιο οδυνηρές, λόγω του ότι μια φωτογραφία ή μια ψευδής είδηση που αφορά το θύμα διαδίδεται τάχιστα σε τεράστιο αριθμό ατόμων.
Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού είναι σε κάθε περίπτωση πολυπαραγοντικό και απαιτεί μια ολιστική προσέγγιση. Έτσι, για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο αποτελεσματικά οι παρεμβάσεις πρέπει να στοχεύουν στο σχολείο, στους καθηγητές, στους γονείς και στους μαθητές.
Αυτές είναι οι σκέψεις μου σχετικά με την παραβατικότητα των νέων και ειδικότερα για τον σχολικό εκφοβισμό, ο οποίος είναι ιδιαίτερα επίκαιρος στις μέρες μας. Στη διατύπωση των παραπάνω σκέψεων με βοήθησε η Διδάκτωρ Εγκληματολογίας Εριφύλη Μπακιρλή, την οποία κι ευχαριστώ θερμά.
Δημοσιογράφος: Τούτση Ελένη
Β’ τάξη Γυμνασίου
Πηγές: Συνέντευξη με την Εγκληματολόγο Εριφύλη Μπακιρλή
