»Οι δάσκαλοι είναι αυτοί που περνούν πολλές ώρες μαζί με τα παιδιά. Είναι πολύ πιο εύκολο ο δάσκαλος να βρει τρόπους “να τα ρίξει στην παγίδα”. Οι γονείς νομίζω πως δεν μπορούν να μηχανευτούν τόσους τρόπους για να τα πείσουν να διαβάσουν. Οι δάσκαλοι πολλές φορές εισάγουν στο μάθημα αποσπάσματα ενός βιβλίου και διαβάζουν κάθε ημέρα από λίγο κι έτσι τα παιδιά «τσιμπάνε» σιγά-σιγά και αρχίζουν να ζητούν παραπάνω και να διαβάζουν. Γι” αυτό βλέπεις στα σχολεία που υπάρχουν δάσκαλοι που θέλουν να κάνουν κάτι παραπάνω, τα παιδιά διαβάζουν, ενώ στις τάξεις που ο δάσκαλος απλώς κάνει τη δουλειά του και τίποτε περισσότερο, τα παιδιά δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα βιβλίο»

Υλικά για 6 pancakes.

• 1 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
• 1 κούπα γάλα
• 1 αυγό
• 2 κουταλιές της σούπας βούτυρο
• 2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
• 1 πρέζα αλάτι

Λιώνουμε το βούτυρο και το ρίχνουμε σε ένα μπολ. Προσθέτουμε και τα υπόλοιπα υλικά και τα χτυπάμε μέχρι να έχουμε έναν ομογενοποιημένο μίγμα.  Ζεστάνουμε ένα αντικολλητικό τηγάνι σε μέτρια φωτιά. Ρίχνουμε στο τηγάνι το μίγμα μας σε ποσότητα ίση με ένα φλυτζάνι του ελληνικού καφέ. Δε χρειάζεται να το απλώσετε στο τηγάνι όπως κάνουμε στις κρέπες.  Η πρώτη ένδειξη ότι το pancake σας ψήνεται, είναι οι φουσκάλες που εμφανίζονται. Όταν οι φουσκάλες όλες σκάσουν η πάνω επιφάνεια δεν θα πρέπει να γυαλίζει. Είναι σημαντικό η φωτιά να είναι μέτρια γιατί έτσι πετυχαίνουμε ένα χρυσό χρωμα στα pancake.  Αν είναι χαμηλή δεν θα ψηθεί καλά ενώ αν είμαι υψηλή, ενώ θα σας δίνει την αίσθηση ότι ψήνεται η κάτω πλευρά του θα έχει καεί. Γυρίζουμε το pancake από την άλλη πλευρά, το αφήνουμε να ψηθεί για ένα λεπτό και είναι έτοιμο. Συνεχίζουμε έτσι με το υπόλοιπο μίγμα μας.

Όσο για τα ψίχουλα, ποτέ δεν τίναζαν το βράδυ το τραπεζομάντιλο αλλά τα πετούσαν στον κήπο ή την αυτή, να τα φάνε τα πουλιά, το επόμενο πρωινό. Και βέβαια δεν ξεχνάμε το «αντίδωρο» δηλαδή «αντί δώρου» στη θεία κοινωνία το ψωμί συμβόλιζε και συμβολίζει το σώμα του Χριστού. Από κείμενα γνωρίζουμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες προσέφεραν ψωμί στη θεά Δήμητρα, προστάτιδα της γεωργίας, των καρπών και του άρτου.  Έτσι είχαμε ψωμί για την καθημερινότητα, για τις γιορτές αλλά και για την θρησκευτική ζωή. *Ο μέσος Αθηναίος έτρωγε περίπου 800 γρ. ψωμί την ημέρα*. Η παρουσία του χρονολογείται από τους προϊστορικούς χρόνους, με την πρώτη παρασκευή του να πιθανολογείται στη νεολιθική εποχή.

Κατά τη μινωική, τη μυκηναϊκή και την κλασική περίοδο, τα δημητριακά αποτελούσαν τη βάση της ελληνικής διατροφής. Ήταν μάλιστα τέτοια η σημασία τους που λέγοντας «άρτος» οι αρχαίοι Έλληνες αναφέρονταν τόσο στο ψωμί όσο και στο φαγητό γενικότερα. Υπάρχουν διάφορα είδη ψωμιού από σιταρένιο αλεύρι, κοσκινισμένο ή μη, με προζύμι ή χωρίς, με πίτυρα, με πλιγούρι, με μέλι και τυρί, με λάδι, παπαρούνα και σουσάμι. Υπάρχει αναφορά για τουλάχιστον 72 διαφορετικά είδη άρτου. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Αίγυπτο το ψωμί χρησιμοποιούνταν για πληρωμή, δηλαδή ως είδος νομίσματος. Μαύρο ψωμί από κριθάρι για τους εργάτες, ψωμί από σιτάλευρο για τους αξιωματούχους. Η φράση δε, «βγάζω το ψωμί μου» κρατάει από την Αίγυπτο, όπου αυτή είχε παράγει μεγάλες ποσότητες σιτηρών και τροφοδοτούσε ευρύτερες περιφέρειες από τα Βυζαντινά χρόνια κι ιδιαίτερα τους πρώτους Χριστιανικούς αιώνες. Το σιτάρι συγκεντρωνόταν στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας και από εκεί περνούσε στην Κωνσταντινούπολη για να αποθηκευτεί στις αποθήκες του κράτους. Τέλος η Αθήνα συνδεόταν με το Βόσπορο τον 4ο αιώνα λόγω του ψωμιού μέσω εμπορικών σχέσεων με πολλά οφέλη για αυτούς, οι Έλληνες σκλάβοι ήταν αυτοί που διέδωσαν στην αρχαία Ρώμη την τέχνη του ψωμιού.

Σε αρκετές περιπτώσεις, ιδιαίτερα παλαιότερα, οι περισσότεροι λούστροι ήταν παιδιά ή έφηβοι. Η αμοιβή τους ήταν ελάχιστη καθώς ένας πελάτης τους έδινε περίπου δύο δεκάρες.

Διαδεδομένη σε πολλά μέρη του κόσμου, η δουλειά του λούστρου εξαφανίζεται σταδιακά στην Ευρώπη και τη βόρεια Αμερική.

Και σήμερα το λουστράρισμα σχεδόν πάντα θεωρείται περισσότερο μια τέχνη, παρά μια πραγματική δουλειά. Στις περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας , το επάγγελμα αυτό δεν ασκείται από πολλούς σήμερα.

Ο πελάτης απλώνει το πόδι στη μπρούτζινη βάση από το κασέλι και ο λούστρος  ξεσκονίζει με βούρτσα το παπούτσι, βάζει χρώμα πάνω της  και απλώνει πάνω στο παπούτσι. Το πρώτο πόδι ήταν πάντα το δεξί. Επαναλάμβανε την διαδικασία και στο αριστερό και επέστρεφε στο δεξί για να το γυαλίσει.

Μπαλλή Ειρήνη

Β΄ ΤΑΞΗ

Ο Κύβος του  Rubik είναι τρισδιάστατο μηχανικό παζλ. Επινοήθηκε το 1974 από τον Ούγγρο γλύπτη  και καθηγητή αρχιτεκτονικής  Έρνο Ρούμπικ . Έως τον Ιανουάριο του 2009, 350 εκατομμύρια κύβοι είχαν πουληθεί παγκοσμίως  κάνοντας τον το εμπορικότερο παιχνίδι παζλ παγκοσμίως ενώ θεωρείται ευρέως εμπορικότερο παιχνίδι στον κόσμο.

Σε έναν κλασσικό κύβο του Ρούμπικ κάθε μία από τις έξι έδρες καλύπτεται από εννιά αυτοκόλλητα με έξι χρώματα (παραδοσιακά λευκό ,κίτρινο μπλε ,κόκκινο, πράσινο και πορτοκαλί ) Ένας μηχανισμός περιστροφής επιτρέπει σε κάθε έδρα να περιστρέφεται ανεξάρτητα από τις άλλες, με αποτέλεσμα να συγχέονται τα χρώματα .

Για να λυθεί το παζλ, πρέπει κάθε έδρα του κύβου να αποτελείται αποκλειστικά από αυτοκόλλητα του ίδιου χρώματος.

Διάφορα άλλα παζλ έχουν παραχθεί με διαφορετικό αριθμό αυτοκόλλητων, όχι όλα από τον Ρούμπικ. Η αρχική 3×3×3 εκδοχή του κύβου γιόρτασε την τριακοστή επέτειο της το 2010.

Εκτοξευόμενο από καταπέλτες, αλλά κυρίως από πεπιεσμένους σίφωνες, το υγρόν πυρ είχε την ιδιότητα να μη σβήνει στο νερό. Ως εκ τούτου, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόκρουση των αραβικών πολιορκιών της  Κωνσταντινούπολης , και σε αρκετές ναυτικές συμπλοκές με τους Άραβες και τους  Ρώσους.         

 Περιβαλλόταν με άκρα μυστικότητα, με αποτέλεσμα να αγνοούμε σήμερα την ακριβή σύστασή του.

Το βυζαντινό υγρόν πυρ δεν πρέπει να συγχέεται με παρόμοιες εμπρηστικές ουσίες που χρησιμοποίησαν οι Άραβες και άλλα κράτη, και που στη διεθνή βιβλιογραφία συνήθως αναφέρονται συλλογικά ως «ελληνικόν πυρ».

 ΧΑΛΑΚΑΤΕΒΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Γ΄ΤΑΞΗ

Έχει αποδειχθεί βάσει μελετών σε παιδιά προσχολικής ηλικίας πως κάτι τέτοιο ισχύει. Άλλες έρευνες απέδειξαν πως με τη μουσική αυξάνεται το σχήμα και η δύναμη του εγκεφάλου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία για τη βελτίωση των γνωστικών ικανοτήτων.

2. Βελτιώνει τη διαχείριση του χρόνου και τις οργανωτικές ικανότητες.

Ένας καλός μουσικός ξέρει ότι η ποιότητα του χρόνου εξάσκησης είναι πιο πολύτιμη από την ποσότητα. Οι μουσικοί πρέπει να ξέρουν πώς να οργανώνουν τον χρόνο και να κάνουν αποτελεσματική διαχείριση.

3. Ενισχύει τις δεξιότητες σε ομαδικό επίπεδο.

Εάν είστε μέλος ορχήστρας ή μπάντας μαθαίνετε να λειτουργείτε καλύτερα ομαδικά.

4. Διδάσκει επιμονή.

Για να μάθετε ένα όργανο, χρειάζεστε χρόνο και προσπάθεια. Μέσω αυτών διδάσκεται πραγματικά η υπομονή και επιμονή για επίτευξη στόχων.

5. Ενισχύει τη μαθηματική σκέψη.

Το διάβασμα μουσικής απαιτεί να ξέρετε να μετράτε τις νότες και τον ρυθμό. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι μαθητές που παίζουν ή μελέτη μουσική είναι συχνά καλύτεροι στα μαθηματικά.

6. Βελτιώνει την ανάγνωση και τις δεξιότητες κατανόησης.

Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά που αναλώνονται σε μουσική διδασκαλία αναπτύσσουν όλο και πιο σύνθετες ρυθμικές, τονικές και πρακτικές δεξιότητες

7. Τα κάνει πιο υπεύθυνα.

Κάθε όργανο χρειάζεται ξεχωριστή φροντίδα, καθώς γίνεται αργά ή γρήγορα κομμάτι του εαυτού σας. οφείλετε να το προσέχετε και να το «περιποιείστε» όποτε χρειάζεται.

8. Βοηθά την έκφραση.

Η μουσική αποτελεί για όλους μια πηγή έκφρασης. Μπορείτε ανάλογα τη διάθεσή σας να παίξετε και με τον ανάλογο τρόπο.

9. Προωθεί την κοινωνικότητά.

Ανοίγονται νέοι δρόμοι και κάνετε νέες παρέες με τη μουσική. Πρόκειται για ένα θέμα που μπορείτε να μιλήσετε με άλλους και να δεθείτε σε μια ομάδα που να παίζει μουσική.

10.  Βοηθά στην πειθαρχία.

Η συχνή εξάσκηση και εξέλιξη με πιο δύσκολα μουσικά κομμάτια απαιτεί πειθαρχία. Τα πλεονεκτήματα της ενασχόλησης με ένα μουσικό όργανο Οι  καλύτεροι μουσικοί μάλιστα είναι και οι πιο πειθαρχημένοι.

11. Ακονίζει την αυτοσυγκέντρωση.

Το παίξιμο μουσικής είναι ιδιαίτερα απαιτητικό και χρειάζεται απόλυτη συγκέντρωση, καθώς οφείλετε να είστε απόλυτα προσεκτικοί στο ρυθμό, το τέμπο, την ένταση και τη διάρκεια όσο παίζετε

12. Προωθεί την ευτυχία στη ζωή και στους γύρω. Παίζοντας ένα μουσικό όργανο μπορεί να είναι διασκεδαστικό και συναρπαστικό. Δεν είναι μόνο η δική σας διασκέδαση, αλλά και η ευχαρίστηση που προσφέρετε και στο κοινό.

Το ποδοσφαιρικό παιχνίδι παίζεται σε διάφορα επίπεδα, από φιλικό, με λιγότερους ή περισσότερους από έντεκα παίκτες, παιδιά ή ενήλικες, σε ένα οποιουδήποτε μεγέθους γήπεδο, με δύο τυχαία αντικείμενα για τη σήμανση του τέρματος, έως επαγγελματικό, με επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, αυστηρή τήρηση των κανονισμών και περισσότερους από 100.000 ενθουσιώδεις θεατές να παρακολουθούν σε ειδική ποδοσφαιρική αρένα υψηλών τεχνικών προδιαγραφών. Ανώτατη οργανωτική αρχή του ποδοσφαίρου είναι η FIFA (FIFA – FédérationInternationale de Football Association), η οποία διεξάγει την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ή όπως συχνά αποκαλείται ισπανόγλωσσα «Μουντιάλ» (Mundial) κάθε τέσσερα χρόνια.

Πηγή:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%BF

ΜΕΛΛΙΣΟΥΡΓΑΚΗΣ ΣΟΦΟΚΛΗΣ-ΑΓΓΕΛΟΣ

Γ΄ ΤΑΞΗ

Επίσης, ο Ντάνιελ Πάργκμαν, του Βασιλικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Σουηδίας, έχει δηλώσει ότι αν συνέβαινε παρατεταμένο «μπλακάουτ» στο Ίντερνετ σε τέτοια έκταση, ο αντίκτυπος θα ήταν «αφάνταστος». Την εκτίμηση ότι η «Αποκάλυψη του Ίντερνετ», δηλαδή μιας μεγάλης έκτασης διακοπή της πρόσβασης στο Διαδίκτυο, είναι ένα σπανιότατο, αλλά όχι αδύνατο να συμβεί φαινόμενο, διατυπώνουν μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υποψήφια διδακτόρισσα Σοφία Υφαντίδου και ο μεταδιδάκτορας ερευνητής του Datalab, δρ Παύλος  Σερμπέζης. Όπως επισημαίνουν, κυβερνοεπιθέσεις και φυσικές καταστροφές μπορούν να προκαλέσουν μόνο μικρές διαταραχές στο Διαδίκτυο, όπως μειωμένη ταχύτητα πρόσβασης. Κι αυτό διότι το Διαδίκτυο έχει σχεδιαστεί έτσι, ώστε να είναι ανθεκτικό σε προβλήματα. Ωστόσο, «πρόσφατα, ερευνητές του Πανεπιστημίου Irvine της Καλιφόρνιας ανέδειξαν έναν παράγοντα, που δεν έχει ληφθεί υπόψη στον σχεδιασμό του Διαδικτύου: τις ηλιακές καταιγίδες.

Η ηλιακή καταιγίδα αφορά σε “εκρήξεις” ηλιακού υλικού, που ενώ δεν είναι επικίνδυνες για τον άνθρωπο, μπορεί να αποβούν καταστροφικές για τα καλώδια μεγάλου μήκους, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της υποδομής του Διαδικτύου. Τι θα συνέβαινε, στην περίπτωση που μια μέρα ξυπνούσαμε και το Ιντερνετ είχε «πέσει»;

Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο μεταδιδάκτορας ερευνητής του Datalab, δρ Βασίλειος Ψωμιάδης, το Διαδίκτυο διασυνδέει πλέον περισσότερες από 12,3 δισεκατομμύρια συσκευές παγκοσμίως, με τις προβλέψεις για το 2025 να ξεπερνούν τα 27 δισεκατομμύρια συσκευές. Παράλληλα, σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, σε Αφρική και Ασία, το Facebook, μέσω του προγράμματος “Free Basics”, αποτελεί τρόπο πρόσβασης σε βασικές διαδικτυακές υπηρεσίες χωρίς χρεώσεις. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, χρησιμοποιώντας δείκτες από την Παγκόσμια Τράπεζα, τη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) του ΟΗΕ, τη Eurostat και την υπηρεσία απογραφής των ΗΠΑ, το κόστος της διακοπής για την παγκόσμια οικονομία ξεπέρασε το 1,1 δισ. δολάρια» σημειώνει ο δρ Ψωμιάδης.

ΚΟΥΡΟΥΒΑΚΑΛΗ ΜΑΡΙΑ-ΕΛΕΝΗ

Γ΄ ΤΑΞΗ