«Μια Μαγική Περιπέτεια ξεκινά…» – Κάλεσμα από τις Ρίζες
Το κουτί άρχισε να πάλλεται. Η Ελένη το άνοιξε. Το γράμμα είχε αποκτήσει νέα λόγια:
«Αν φτάσεις στην Πηγή, βρίσκεσαι στον πυρήνα του δάσους. Εκεί δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Μόνο αλήθεια.»
Η Ελένη πήρε μια βαθιά ανάσα, έκλεισε τα μάτια και άγγιξε το νερό.
Η Ελένη στεκόταν ακόμη μπροστά στην πηγή όταν άκουσε το νερό να ησυχάζει. Το φως που την είχε τυλίξει έσβηνε αργά, σαν να της έλεγε ότι η δοκιμασία ολοκληρώθηκε. Το δάσος ανέπνεε, γύρω της, όχι ανήσυχο, αλλά σαν να περίμενε κάτι ακόμη.
Και τότε, ένας απαλός ψίθυρος ακούστηκε πίσω της. Ένας ψίθυρος που γνώριζε πριν καν γυρίσει.
«Ελένη μου…»
Γύρισε απότομα. Και πάγωσε.
Η μορφή της γιαγιάς της στεκόταν λίγα μέτρα πιο πέρα, απόλυτα καθαρή, όπως ακριβώς τη θυμόταν· η σιλουέτα της λουσμένη από φως και άνεμο, αλλά το χαμόγελό της ζεστό και ανθρώπινο, σαν να μην είχε φύγει ποτέ από τη ζωή.
Τα μάτια της γιαγιάς έλαμπαν με στοργή.
«Ήρθες μέχρι εδώ, όπως ήξερα ότι θα έκανες. Είσαι η μόνη που μπορούσε να ξυπνήσει το δάσος.»
Το μονοπάτι από φύλλα άρχισε να κινείται, να αναδιατάσσεται, να ανοίγει έναν νέο δρόμο μπροστά της. Η Ελένη, με το κουτί σφιχτά στα χέρια, το ακολούθησε.
Το δάσος είχε αλλάξει.
Ο αέρας ήταν γεμάτος ψιθύρους που δεν ήταν πια τρομακτικοί, ήταν καθοδηγητικοί.
Προχωρώντας, άκουσε τον ήχο του νερού. Σε λίγο βρέθηκε μπροστά σε μια πηγή που δεν θυμόταν να υπάρχει. Το νερό της λαμπύριζε με έναν ασημένιο φωτισμό, σαν να είχε δικό του φως.
Η Ελένη έσκυψε επιφυλακτικά. Αντί για την αντανάκλασή της, είδε το πρόσωπο της γιαγιάς της, ίδιο, όπως το είχε αποθηκεύσει η παιδική της μνήμη.
«Ώστε έφτασες…» είπε μια φωνή, μαλακή σαν κύμα. «Το χάρισμα δεν είναι βάρος, παιδί μου.
Είναι δρόμος.
Και ο δρόμος γίνεται πιο καθαρός όταν τον ακολουθείς.»
Πριν προλάβει να μιλήσει, το νερό άρχισε να αλλάζει. Οι αντανακλάσεις έσβησαν. Μια νέα μορφή γεννήθηκε στα βάθη της πηγής· ούτε άνθρωπος ούτε σκιά. Ήταν σαν οι ρίζες του δάσους να είχαν πάρει μορφή.
Η φωνή που ακούστηκε έκανε το έδαφος να δονηθεί ελαφρά.
«Το δάσος σε διάλεξε. Τώρα πρέπει να διαλέξεις κι εσύ.
Θα μείνεις και θα το υπηρετήσεις; Ή θα φύγεις και θα αφήσεις τη φωνή του να σιγήσει;»
~
«Τελικά θα ξεπεράσει όλες τις δοκιμασίες; Ποια είναι τα μυστήρια που κρύβει το δάσος; Θα γνωρίσει τον έρωτα και θα βρει μια αληθινή οικογένεια που ποτέ δεν είχε; Κι όλα αυτά θα ξεκινούσαν μόνο από ένα φθινοπωρινό φύλλο…; Η συνέχεια μένει να φανεί.»
Μην το χάσετε τον επόμενο μήνα…
Παναγιώτα Κουκούμιαλου, Β Γυμνασίου
Σχολιάστε
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
