1. Τι σημαίνει Πρότυπο Γυμνάσιο;
Απάντηση: Θα μιλήσω για το Π.Γ. Αναβρύτων, στο οποίο εργάζομαι 15 χρόνια ως ΠΕ80 Οικονομικών, με σπουδές Κλινικής Διαιτολογίας-Διατροφής. Είναι ένα δημόσιο σχολείο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που στοχεύει στην καλλιέργεια και τη διάχυση της αριστείας στο εκπαιδευτικό σύστημα.

2. Ποιοι διδάσκουν στο σχολείο αυτό;
Απάντηση: Καθηγητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όλων των ειδικοτήτων, οι οποίοι έχουν αξιολογηθεί θετικά και εργάζονται στο σχολείο με θητεία, κατόπιν προκήρυξης, αξιολόγησης και δικής τους επιθυμίας τοποθέτησης σε Πρότυπο Σχολείο.

3. Τι υλικοτεχνική υποδομή διαθέτει το σχολείο;
Απάντηση:
Διαθέτει εξοπλισμένες αίθουσες διδασκαλίας με διαδραστικούς πίνακες και ενσύρματο και ασύρματο δίκτυο. Επίσης, διαθέτει δύο πλήρως εξοπλισμένα εργαστήρια πληροφορικής, καθώς και εργαστήρια φυσικής, χημείας-βιολογίας, οικιακής οικονομίας-μαγειρικής, τεχνολογίας, μουσικής και εικαστικών. Επιπλέον, υπάρχει αίθουσα πολλαπλών χρήσεων. Ακόμα, στον υπαίθριο χώρο, μέσα στο δάσος, υπάρχουν γήπεδα βόλεϊ, μπάσκετ και ποδοσφαίρου.

4. Τι διαφορετικό έχει στη λειτουργία του από τα άλλα δημόσια σχολεία;
Απάντηση: Στο σχολείο αυτό εφαρμόζονται πιλοτικά Νέα Προγράμματα Σπουδών, δοκιμάζονται νέες πρακτικές διδασκαλίας και εργαλεία και γίνεται αποτίμηση ανά ειδικότητα και στο σύνολο της σχολικής μονάδας, με στόχο την αξιολόγηση και την αυτοαξιολόγησή της, καθώς και τη διάχυση των καλών πρακτικών.
Το σχολείο συνεργάζεται με φορείς (Α.Ε.Ι.) για την πρακτική άσκηση τεταρτοετών φοιτητών, την εκπόνηση εργασιών και την προαγωγή της εκπαιδευτικής έρευνας και καινοτομίας, σε συνεργασία με τα Α.Ε.Ι. και το Ι.Ε.Π.
Στο σχολείο λειτουργούν «Όμιλοι Αριστείας, δημιουργικότητας και καινοτομίας» μετά το πέρας του σχολικού ωραρίου. Οι θεματικές αυτού του σχολικού έτους είναι: MUN-Global Active Citizens, δημιουργική γραφή στη γαλλική γλώσσα, ρητορική, καλλιτεχνικά, μαθηματικά, αθλητισμός, μαγειρική-διατροφή, δημοσιογραφία, φιλαναγνωσία, βιολογία-φυσική, χημεία, θέατρο, ρομποτική, μουσικό σύνολο, ψυχολογία, ισπανικά, βιώσιμη μόδα.
Επίσης, διοργανώνονται ημερίδες, συνέδρια και άλλες δράσεις στον χώρο του σχολείου, με στόχο την παροχή ποικίλων ερεθισμάτων στους μαθητές.
Ακόμα, προετοιμάζονται οι μαθητές για τη συμμετοχή τους σε διάφορους διαγωνισμούς.

5. Πώς εισάγεται ένας μαθητής σε ένα Πρότυπο Σχολείο;
Απάντηση: Εισάγεται κατόπιν επιτυχούς αξιολόγησης σε γραπτή δοκιμασία. Επιλέγονται οι πρώτοι 72 μαθητές με βάση τη βαθμολογία. Λειτουργούν τρία τμήματα των 24 μαθητών σε κάθε τάξη.

6. Θα συστήνατε να προσπαθήσει ένας μαθητής για την εισαγωγή του σε ένα Πρότυπο Σχολείο;
Απάντηση: Ναι, παρότι η προετοιμασία είναι χρονοβόρα και επίπονη, είναι ένα σχολείο που αξίζει να προσπαθήσει ένας μαθητής να εισαχθεί.

Όλοι έχουμε νιώσει πίεση και άγχος στη ζωή μας. Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε στην ώρα μας, να προλάβουμε να ετοιμαστούμε εγκαίρως ή να τα πάμε καλά με τους γύρω μας.
Η πίεση και το άγχος συνήθως προκαλούνται από τον φόβο της αποτυχίας, από τον περιορισμένο χρόνο που έχουμε για να κάνουμε τα μαθήματά μας, από τους σχολικούς μας βαθμούς και τις επιδόσεις μας, ώστε να αποδείξουμε ότι αξίζουμε περισσότερα από αυτά που έχουμε, από τα διαγωνίσματα κ.ά. Επιπλέον, όλο αυτό μπορεί να σωματοποιηθεί με πονοκεφάλους, πόνους στην κοιλιά, ζαλάδες κ.τ.λ. Ψυχικά μπορεί να νιώθουμε άσχημα: νεύρα που δεν ξέρουμε πού να τα ξεσπάσουμε, θυμό που δεν ξέρουμε πώς να τον διαχειριστούμε και αδυναμία συγκέντρωσης που δεν μπορούμε να ελέγξουμε απόλυτα κ.ά. Όλο αυτό δίνει την αίσθηση ότι περπατάς πάνω σε ένα βουνό και δεν θα καταφέρεις ποτέ να το ανέβεις ολόκληρο.
Υπάρχουν όμως πολλοί τρόποι να το αντιμετωπίσουμε. Κυρίως, θα πρέπει να μιλήσουμε σε κάποιον μεγαλύτερο για ό,τι μας απασχολεί, όπως στους γονείς μας, στους φίλους και τις φίλες μας και στους καθηγητές ή δασκάλους μας, γιατί όσο μοιράζεσαι ένα πρόβλημα, αυτό πάντα μικραίνει. Ακόμα, καλό θα ήταν να έχουμε και μικρές απολαύσεις, όπως ο χορός, η μουσική, η βόλτα για περπάτημα ή τρέξιμο κ.ά. Μια άλλη καλή συμβουλή είναι να έχουμε θετικά συναισθήματα και σωστή διατροφή, γιατί μπορεί να είναι ωραία τα γλυκά, αλλά η ζάχαρη αυξάνει τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης.
Ας βοηθήσουμε λοιπόν και άλλους που μπορεί να νιώθουν έτσι αλλά δεν το λένε. Αν μας ακούσουν να μιλάμε για αυτούς τους προβληματισμούς και αν γνωρίζουν ότι κι εμείς τους βιώνουμε, είναι πολύ πιθανό να νιώσουν κι αυτοί καλύτερα. Όπως είχε πει ο Κομφούκιος: «Η μεγαλύτερη δόξα δεν είναι να μην πέσεις ποτέ, αλλά να σηκωθείς κάθε φορά που πέφτεις», γιατί το άγχος έρχεται σαν ένα μεγάλο κύμα, μέσα στο οποίο πρέπει να μάθεις να κολυμπάς και, στο τέλος, να σερφάρεις.

Πολλές φορές το διάβασμα για το σχολείο φαίνεται βαρετό. Βαριόμαστε αλλά τελικά μπορεί να μας βοηθήσει στη ζωή μας. Κι αυτό γιατί μας μαθαίνει να αντέχουμε, να έχουμε επιμονή και υπομονή και μας χαλαρώνει. Επίσης, το διάβασμα είναι γυμναστική για τον εγκέφαλο, αφού εξασκείται σε δύσκολες ασκήσεις και προπονείται να μαθαίνει περισσότερα, πράγμα που σημαίνει ότι όσο πιο πολύ διαβάζουμε, τόσο πιο πολλές γνώσεις παίρνουμε. Αυτές οι γνώσεις μπορεί στο μέλλον να μας δώσουν ιδέες απαραίτητες στη ζωή μας. Για να έχουμε κριτική σκέψη, να καταλαβαίνουμε μόνοι μας το σωστό και το λάθος, να ξέρουμε βασισμένοι στις γνώσεις μας να αποφασίζουμε μόνοι. Άλλωστε, δε χρειάζεται να μας αρέσουν όλα τα μαθήματα, απλώς να καταλάβουμε ότι όλα φτιάχνουν ένα πάζλ και δε θέλουμε να λείπει κάποιο κομμάτι. Όπως είπε κάποτε και ο Οσκαρ Ουάιλντ, «το να διαβάζεις σημαίνει να ταξιδεύεις χωρίς να χρειάζεσαι εισιτήριο».

Οι άνθρωποι δίνουν συχνά υπερβολική σημασία στην εξωτερική εμφάνιση, γιατί η εικόνα μας επηρεάζει τον τρόπο που μας βλέπουν οι άλλοι και το πώς νιώθουμε εμείς για τον εαυτό μας. Πιστεύουμε πως μόνο έτσι μπορούμε να αρέσουμε στους άλλους, ώστε να έχουμε την αποδοχή τους.
Οι έφηβοι συχνά θέλουν να μοιάσουν σε ανθρώπους που βλέπουν στα μέσα κοινωνικής δίκτυωσης και αντιγράφουν στοιχεία που τους αρέσουν από εκείνους, κάνοντάς τους να νιώθουν σημαντικοί και ότι ανήκουν σε μια ομάδα ή παρέα. Είναι αλήθεια ότι η εξωτερική μας εμφάνιση είναι το πρώτο πράγμα που βλέπει κάποιος σε εμάς και του δημιουργεί θετικά ή αρνητικά συναισθήματα. Ωστόσο, τα εξωτερικά μας χαρακτηριστικά, η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας μας είναι πιο σημαντικά και τα μαθαίνει κανείς γνωρίζοντάς μας και τότε η εξωτερική μας εμφάνιση δεν έχει τόση σημασία.

Το σχολείο μας είναι ένας μεγάλος χώρος, ο οποίος φιλοξενεί πολλούς μαθητές γυμνασίου και λυκείου. Αυτό μας βοηθάει, γιατί υπάρχουν πολλά μέρη στα οποία μπορούμε να καθίσουμε στα διαλείμματα.
Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν πολλές γωνιές όπου μπορείς να καθίσεις για να μιλήσεις, να διαβάσεις ή ακόμη και να κάνεις ασκήσεις που θυμήθηκες εκείνη τη στιγμή. Μία από αυτές είναι οι βρύσες, γιατί δεν πηγαίνει σχεδόν κανείς και μου αρέσει ιδιαίτερα η ησυχία που επικρατεί.
Η επόμενη επιλογή είναι το κάτω γήπεδο. Αξίζει να σημειωθεί πως εκεί πηγαίνει όλη η πρώτη γυμνασίου, και αυτό είναι ωραίο, επειδή μπορείς να αναπτύξεις φιλικές σχέσεις με νέα άτομα. Είναι η πρώτη μας χρονιά στο γυμνάσιο και έτσι γνωρίζουμε παιδιά που πήγαιναν σε άλλα σχολεία.
Ένα ακόμη μέρος που μου αρέσει είναι η γωνία στο κυλικείο, γιατί έχει φαγητό — άλλωστε, σε ποιον δεν αρέσει το φαγητό; Μια άλλη αγαπημένη μου γωνία είναι κοντά στην τάξη μας, στο παράθυρο. Μου αρέσει γιατί μπορούμε να βλέπουμε έξω και, όταν έχει ησυχία, να συζητάμε.
Τέλος, μου αρέσει και το μπάνιο, γιατί και εκεί μπορούμε να μιλήσουμε με ηρεμία. Τα άτομα με τα οποία κάθομαι σε αυτές τις γωνιές είναι οι κολλητές μου, η Χριστίνα και η Αναστασία, αλλά μερικές φορές και με κάποια αγόρια, όπως τον Γιώργο και τον Άρη, ή με την Ασημίνα.
Κατά τη γνώμη μου, όλα αυτά τα μέρη είναι πολύ ωραία και είμαι ευχαριστημένη που από φέτος, και για τα επόμενα χρόνια, έχω την ευκαιρία να τα απολαμβάνω καθημερινά.

Τα τελευταία χρόνια έχει κάνει έντονη την παρουσία του, κυρίως σε ιδιωτικά σχολεία της Ελλάδας, το πρόγραμμα Erasmus. Πρόκειται για ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών που στοχεύει στην κοινωνικοποίηση και την γνωριμία μαθητών της Ευρώπης. Αναλυτικότερα, μια μεγάλη ομάδα μαθητών από το εξωτερικό επισκέπτεται ξένα σχολεία, ενώ το κάθε παιδί φιλοξενείται από μαθητές των σχολείων αυτών.
Τα πλεονεκτήματα είναι πολλά, γι’ αυτό θεωρούμε πως είναι αναγκαίο το πρόγραμμα αυτό να εφαρμοστεί ευρέως, όχι μόνο σε ιδωτικά σχολεία, αλλά και σε δημόσια. Ειδικότερα, εκτός από τη διασκέδαση, τη συλλογή εμπειριών και αναμνήσεων, οι μαθητές προϊδεάζονται για μελλοντικές σπουδές ή εργασία στο εξωτερικό, καθώς εξοικειώνονται με το εκπαιδευτικό σύστημα, τη γλώσσα και τη διαβίωση σε μία ξένη χώρα. Επιπρόσθετα, η επικοινωνία μεταξύ των μαθητών φέρνει πιο κοντά τη νεολαία της Ευρώπης επιτυγχάνοντας την παγκοσμιοποίηση, την εξάλειψη του ρατσισμού και την ενίσχυση του πνεύματος της φιλοξενίας.
Επιπλέον, οι μαθητές μαθαίνουν να ανεξαρτητοποιούνται, διότι ταξιδεύουν χωρίς τους κηδεμόνες τους, έχουν την ευθύνη του εαυτού τους και των προσωπικών τους αντικειμένων. Έτσι, ωριμάζουν και προετοιμάζονται για την ενήλικη ζωή τους σε περίπτωση που σκοπεύουν να μείνουν μόνοι τους. Επίσης, σε άλλες χώρες της Ευρώπης είναι δυνατόν οι μαθητές να συναντήσουν και να παρακολουθήσουν διαφορετικά εκπαιδευτικά συστήματα. Είναι χρήσιμο να τονιστεί ότι αρκετοί μαθητές δεν έχουν την οικονομική άνεση ή τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε σχολικές εκδρομές ή να ταξιδεύουν στο εξωτερικό. Οπότε, είναι μια ευκαιρία να πάρουν μέρος σε εξορμήσεις, καθώς το πρόγραμμα είναι χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Συμπερασματικά, το πρόγραμμα Erasmus είναι σημαντικό να ενταχθεί και στο σχολείο μας. Εκτός από την διασκέδαση που προσφέρει, μπορεί να έχει αρκετά ακόμη πλεονεκτήματα, όπως την εξάλειψη ρατσιστικών αντιλήψεων, την εκμάθηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων εκπαίδευσης και την ανεξαρτητοποίηση των μαθητών.

Το Psychrolutes marcidus, ή απλά το blobfish είναι ένα ψάρι βαθέων υδάτων της οικογένειας Psychrolutidae. Κατοικεί στα βαθιά νερά στα ανοικτά των ακτών της ηπειρωτικής Αυστραλίας και της Τασμανίας, καθώς και στα νερά της Νέας Ζηλανδίας.
Τα Blobfish είναι συνήθως μικρότερα από 30 cm. Ζουν σε βάθη μεταξύ 600 και 1.200 μέτρων, όπου η πίεση είναι 60 έως 120 φορές μεγαλύτερη από αυτή στο επίπεδο της θάλασσας. Η σάρκα του blobfish είναι κυρίως μια ζελατινώδης μάζα με πυκνότητα ελαφρώς μικρότερη από αυτή του νερού. Αυτό επιτρέπει στα ψάρια να επιπλέουν πάνω από τον πυθμένα της θάλασσας χωρίς να ξοδεύουν ενέργεια στο κολύμπι. Το blobfish έχει σχετική έλλειψη μυών, αλλά αυτό δεν είναι μειονέκτημα, καθώς η κύρια πηγή τροφής του είναι βρώσιμη ύλη που επιπλέει μπροστά του, όπως τα καρκινοειδή των βαθέων ωκεανών.

Το 2013, το Blobfish ψηφίστηκε ως το «πιο άσχημο ζώο στον κόσμο» σε μια δημόσια δημοσκόπηση που διεξήχθη από την Ugly Animal Preservation Society για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τα παραμελημένα, απειλούμενα είδη. Ενώ εμφανίζεται ως ζελατινώδης, χαλαρή μάζα στην επιφάνεια, μοιάζει με ένα κανονικό ψάρι στον βιότοπό του σε υψηλή πίεση, βαθέων υδάτων. Όμως, το blobfish έκανε μια εκπληκτική επιστροφή: στέφθηκε «το ψάρι της χρονιάς» από μια περιβαλλοντική ομάδα της Νέας Ζηλανδίας, λίγα χρόνια αργότερα, καθώς η φήμη του εξαπλώθηκε. ΤοBlobfish πήρε το πολυπόθητο βραβείο με σχεδόν 1,300 από περισσότερες από 5,500 ψήφους.

Το σχολείο του μέλλοντος θα είναι ένα τεχνολογικά προηγμένο περιβάλλον, με έμφαση στην εξατομικευμένη μάθηση, στη συνεργασία και την αυτονομία.
Συγκεκριμένα, θα χρησιμοποιούνται διαδραστικοί πίνακες, υπολογιστές, tablet και ψηφιακά βίντεο για την κάλυψη των μαθημάτων. Το παιδί θα έχει μαζί του μία τσάντα που θα αποτελείται από μια μικρή, λεπτή, ελαφριά οθόνη χωρίς πληκτρολόγιο και μια ηλεκτρονική γραφίδα, με την οποία θα μπορεί να κρατάει σημειώσεις. Κατά αυτόν τον τρόπο ευνοείται η προστασία του περιβάλλοντος, χωρίς να γίνεται σπατάλη χαρτιού. Αντί για σταθερές τάξεις, οι αίθουσες θα είναι ευέλικτες, με «πράσινους» χώρους για ξεκούραση και μάθηση, ενώ τα κτίρια θα είναι σχεδιασμένα με βάση την αρχή της βιωσιμότητας και της ενεργειακής αποδοτικότητας. Οι εκπαιδευτικοί θα δίνουν έμφαση στις δεξιότητες κάθε παιδιού, την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία και την επικοινωνία.
Συνοπτικά, το σχολείο του μέλλοντος θα είναι εντελώς διαφορετικό, χρησιμοποιώντας καινοτομίες της τεχνολογίας, ευέλικτους και βιώσιμους χώρους και ενισχύοντας την εξατομικευμένη μάθηση.

Πράσινο ονομάζεται ένα σχολείο που δεν μολύνει το περιβάλλον και βοηθά στο να καταναλώνουμε λιγότερη ενέργεια.
Το περιβάλλον μας τα τελευταία χρόνια καταστρέφεται από τον άνθρωπο, γι’ αυτό θα πρέπει όλοι μας, από μικρή ηλικία, να μάθουμε πώς μπορούμε να το προστατεύσουμε, κάνοντας όλα τα σχολεία «πράσινα».

Αρχικά, για να μειώσουμε τα σκουπίδια, μπορούμε να βάλουμε κάδους ανακύκλωσης για μπαταρίες, χαρτί, πλαστικό και για χαλασμένες ηλεκτρονικές συσκευές. Επίσης, μπορούμε να χρησιμοποιούμε λιγότερο χαρτί και να κάνουμε τις περισσότερες εργασίες μας ψηφιακά.

Για εξοικονόμηση ενέργειας, θα πρέπει να τοποθετηθούν φωτοβολταϊκά στις στέγες, που μετατρέπουν το ηλιακό φως σε ρεύμα, να αντικατασταθούν όλες οι λάμπες με σύγχρονης τεχνολογίας LED και να μπουν λάμπες που ανιχνεύουν την κίνηση και ανάβουν και σβήνουν με χρονοδιακόπτη σε συγκεκριμένη ώρα.

Στον εξωτερικό χώρο του σχολείου θα μπορούσαν να φυτευτούν περισσότερα δέντρα, να δημιουργηθούν κήποι και φυτεμένες στέγες. Η φροντίδα τους από τους μαθητές θα βοηθούσε στο να αγαπήσουν τη φύση. Για το πότισμά τους, μια λύση θα ήταν να χρησιμοποιείται βρόχινο νερό, το οποίο θα συλλέγεται.

Εκτός από τις παραπάνω προτάσεις, ένα σχολείο, για να είναι «πράσινο», θα πρέπει το ίδιο το κτίριο να έχει σχεδιαστεί από την αρχή με τέτοιο τρόπο ώστε να καταναλώνει λιγότερη ενέργεια και να μην βλάπτει το περιβάλλον. Τα μεγάλα παράθυρα βοηθούν να υπάρχει φυσικός φωτισμός, ώστε να μην χρησιμοποιούμε συχνά τις λάμπες. Εάν έχει σωστό προσανατολισμό και καλή μόνωση στους τοίχους, δεν θα χρειάζεται να χρησιμοποιούμε θέρμανση και ψύξη. Τέλος, σημαντικό είναι τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή του να είναι φιλικά προς το περιβάλλον και φυσικά, όπως το ξύλο και η πέτρα.

Ακόμη κι αν το σχολείο μας δεν έχει χτιστεί για να είναι πράσινο, μπορούμε, με μικρές και σωστές λύσεις, να το μετατρέψουμε σε «πράσινο» και να βοηθήσουμε όσο μπορούμε το περιβάλλον στο οποίο ζούμε.

Τα παλιά χρόνια το σχολείο ήταν πολύ διαφορετικό από το σημερινό.
Αρχικά, οι κτηριακές εγκαταστάσεις κάλυπταν μόνο τις βασικές ανάγκες και, σε πολλές περιπτώσεις, δεν υπήρχε θέρμανση. Οι αίθουσες ήταν μεγάλες και ψηλοτάβανες, με έναν μαυροπίνακα, την έδρα του δασκάλου και αρκετά θρανία για τους μαθητές.
Υπήρχε μόνο δημοτικό και εξατάξιο γυμνάσιο. Στο δημοτικό υπήρχε μόνο ένας δάσκαλος για όλα τα μαθήματα, ενώ στο γυμνάσιο υπήρχαν περισσότεροι. Επίσης, ο δάσκαλος ήταν πιο αυστηρός και συμπεριφερόταν κάποιες φορές με βίαιο τρόπο στους μαθητές του. Ακόμα, οι μαθητές φορούσαν ποδιές και μάθαιναν να γράφουν με το πολυτονικό σύστημα. Τα βιβλία ήταν ακριβά και δυσεύρετα και πολλοί μαθητές δεν είχαν τη δυνατότητα να έχουν βιβλία και αναγκάζονταν να δανείζονται από άλλους ή να χρησιμοποιούν μεταχειρισμένα.
Πλέον, στις μέρες μας, η εκπαίδευση και τα βιβλία είναι δωρεάν, οι συνθήκες διδασκαλίας είναι πολύ καλύτερες και οι δάσκαλοι συμπεριφέρονται με όμορφο τρόπο στους μαθητές τους.