της Ευγενίας Καπράλου, Α1
Τα παλιά χρόνια το σχολείο ήταν πολύ διαφορετικό από το σημερινό.
Αρχικά, οι κτηριακές εγκαταστάσεις κάλυπταν μόνο τις βασικές ανάγκες και, σε πολλές περιπτώσεις, δεν υπήρχε θέρμανση. Οι αίθουσες ήταν μεγάλες και ψηλοτάβανες, με έναν μαυροπίνακα, την έδρα του δασκάλου και αρκετά θρανία για τους μαθητές.
Υπήρχε μόνο δημοτικό και εξατάξιο γυμνάσιο. Στο δημοτικό υπήρχε μόνο ένας δάσκαλος για όλα τα μαθήματα, ενώ στο γυμνάσιο υπήρχαν περισσότεροι. Επίσης, ο δάσκαλος ήταν πιο αυστηρός και συμπεριφερόταν κάποιες φορές με βίαιο τρόπο στους μαθητές του. Ακόμα, οι μαθητές φορούσαν ποδιές και μάθαιναν να γράφουν με το πολυτονικό σύστημα. Τα βιβλία ήταν ακριβά και δυσεύρετα και πολλοί μαθητές δεν είχαν τη δυνατότητα να έχουν βιβλία και αναγκάζονταν να δανείζονται από άλλους ή να χρησιμοποιούν μεταχειρισμένα.
Πλέον, στις μέρες μας, η εκπαίδευση και τα βιβλία είναι δωρεάν, οι συνθήκες διδασκαλίας είναι πολύ καλύτερες και οι δάσκαλοι συμπεριφέρονται με όμορφο τρόπο στους μαθητές τους.
