Το Σπήλαιο του Νέστορος συχνά αναφερόμενο ως Σπήλαιο της Γιάλοβας, λόγω της γειτνίασής του με τη λιμνοθάλασσα, αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά μνημεία της Μεσσηνίας, συνδυάζοντας τη μυθολογία, την ιστορία και μια απαράμιλλη θέα στον κόλπο του Ναβαρίνου και την παραλία της Βοϊδοκοιλιάς.
Η θέση του βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του λόφου του Παλαιόκαστρου, ακριβώς επάνω από τη διάσημη παραλία της Βοϊδοκοιλιάς και η άνοδος γίνεται μέσω ενός ανηφορικού μονοπατιού που ξεκινά από το τέλος της παραλίας και διασχίζει τους αμμόλοφους. Φτάνοντας στην είσοδο, δεν περνάει απαρατήρητο το εντυπωσιακό τριγωνικό σχήμα που έχει, το οποίο είναι ορατό από μεγάλη απόσταση.
Εσωτερικά, αποτελείται από δύο προθαλάμους που οδηγούν σε μια κύρια αίθουσα διαστάσεων 20×16 μέτρων , περιλαμβάνει θολωτή οροφή που φτάνει τα 20 μέτρα ύψους και υπάρχουν πολλοί σταλακτίτες, με αποτέλεσμα ένα μέρος της σπηλιάς να έχει υποστεί φθορές . Σύμφωνα με ανασκαφές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Ερρίκου Σλήμαν που έγιναν εκεί, βρέθηκαν ευρήματα που χρονολογούνται από τη Νεολιθική Εποχή (6η με 5η χιλιετία π.Χ.), καθώς και από τη Μυκηναϊκή περίοδο, αποδεικνύοντας τη συνεχή χρήση του χώρου ανά τους αιώνες.
Τέλος, το σπήλαιο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ομηρική παράδοση, τον μύθο του Ερμή και τον Νέστορα. Ο θεός Ερμής έκρυψε τα 50 βόδια που έκλεψε από τον Απόλλωνα μέσα στο σπήλαιο, ενώ κατά τον περιηγητή, Παυσανία, το σπήλαιο χρησιμοποιούνταν ως στάβλος για τα κοπάδια του βασιλιά Νέστορα και του πατέρα του, Νηλέα.
(Βασιλική Καραμπάτσου,Β1)
