Το Νιόκαστρο Πύλου είναι οθωμανικό κάστρο, φρούριο, το οποίο βρίσκεται δίπλα στην κωμόπολη της σύγχρονης Πύλου, στα νοτιοδυτικά της Μεσσηνίας. Είναι ένα από τα δύο κάστρα που διαφύλλαταν τον στρατηγικό Όρμο του Ναυαρίνου, γνωστό και ως Κόλπο της Πύλου. Το Νιόκαστρο βρίσκεται στη νότια είσοδο του κόλπου, ενώ η βόρεια είσοδος του φυλασσόταν από το Παλαιόκαστρο Ναυαρίνου, μεσαιωνικό φρούριο του 13ου αιώνα, το οποίο κατασκευάσθηκε πάνω στο Ακρωτήριο Κορυφάσιο από τους σταυροφόρους του Πριγκιπάτου της Αχαίας.
Ονομάστηκε Νιόκαστρο σε αντιδιαστολή με το παλαιότερο φρούριο, το οποίο κτίστηκε μετά το 1278 από τον Φλαμανδό σταυροφόρο Νικόλαο Β’ Σαιντ-Ομέρ και παρείχε ασφάλεια στην παλαιότερη πόλη της Πύλου. Το φρούριο, το οποίο κτίσθηκε το 1573, από τον καπουδάν πασά, Κιλίτζ Αλή Πασά είναι συχνά γνωστό απλά ως Νεόκαστρο ή Νιόκαστρο. Δίπλα σε αυτό αναπτύχθηκε σταδιακά, μετά τη νίκη των τριών συμμαχικών δυνάμεων κατά την Ναυμαχία του Ναβαρίνου, η νεότερη κωμόπολη της Πύλου, η οποία κατασκευάσθηκε, το 1829, με ρυμοτομικό σχέδιο, το οποίο σχεδιάστηκε από τους μηχανικούς του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος, υπό την αρχηγία του στρατηγού Νικολάου- Ιωσήφ Μαιζώνος, όταν το φθινόπωρο του 1828 παρέλαβαν το Νιόκαστρο από τους Τουρκο-Αιγύπτιους και άρχισε να αναπτύσσεται κυρίως μετά το 1830. Η ίδια η νεότερη πόλη της Πύλου τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της μάλιστα αναφερόταν κυρίως ως το Νιόκαστρον ή Νέο Ναυαρίνο.
(Δήμητρα Βέργου,Β1)
