Ζούμε σε μια εποχή που αλλάζει με ταχύτητα φωτός. Νέες τεχνολογίες, κοινωνικά δίκτυα, διαφορετικοί τρόποι σκέψης και επικοινωνίας. Οι γονείς μας μεγάλωσαν σε έναν διαφορετικό κόσμο, χωρίς TikTok, χωρίς άμεση πρόσβαση σε πληροφορίες, χωρίς τη συνεχή σύνδεση που έχουμε εμείς σήμερα. Μπορούν, λοιπόν, πραγματικά να μας καταλάβουν;
Από τη μία, προσπαθούν. Θέλουν να μας προστατέψουν, να μας δώσουν συμβουλές, να μας βοηθήσουν να αποφύγουμε λάθη που ίσως έκαναν εκείνοι. Όμως, πολλές φορές φαίνεται ότι δεν καταλαβαίνουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Για εκείνους, το σχολείο ήταν κυρίως διάβασμα και μαθήματα, ενώ για εμάς είναι και άγχος, ανταγωνισμός, προσδοκίες. Οι φιλίες τους βασίζονταν στις συναντήσεις από κοντά, ενώ εμείς επικοινωνούμε καθημερινά μέσα από οθόνες.
Από την άλλη, μήπως κι εμείς δεν τους δίνουμε την ευκαιρία να μας καταλάβουν; Μήπως αντί να τους απομακρύνουμε λέγοντας «δεν καταλαβαίνετε τίποτα», θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να τους εξηγήσουμε τον κόσμο μας; Όπως εκείνοι μας βοήθησαν στα πρώτα μας βήματα, έτσι ίσως μπορούμε κι εμείς να τους δείξουμε πώς είναι να μεγαλώνεις στη σημερινή εποχή.
Η αλήθεια είναι πως η κατανόηση είναι δρόμος διπλής κατεύθυνσης. Αν θέλουμε να μας καταλάβουν οι γονείς μας, πρέπει κι εμείς να τους καταλάβουμε. Δεν είναι τέλειοι, όπως ούτε κι εμείς. Αλλά αν υπάρχει διάλογος και αμοιβαία προσπάθεια, μπορούμε να γεφυρώσουμε το χάσμα των γενεών και να βρούμε κοινό έδαφος.
Δώδος Αθανάσιος Β1
